گزارش 3 روز کنگره فوق العاده سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)

گزارش کنگره فوق العاده سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)

١٨- ١٦ مهرماه ١٣٩٥ (٩ – ٧ اکتبر ٢٠١٦)

کنگره فوق العاده سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)، با هدف بررسی «شکل دهی تشکل بزرگ چپ» در شهر کلن – آلمان، آغاز بکار کرد.

در آغاز، هیئت رییسه سنی کنگره، ضمن خوشآمدگویی به حاضران در سالن و نیز رفقائی که از طریق پالتاک جلسه را همراهی می کردند، با اعلام یک دقیقه سکوت، یاد جانباختگان جنبش آزادی خواهانه ایران، بویژه همه جان های شیفتەای که در دهه سیاه ٦٠ به جوخه های اعدام سپرده شدند، گرامی داشت، و با اعلام رسمیت کنگره، کار آن آغاز گشت.

به دنبال انتخاب هیئت رئیسه دائمی کنگره، اجلاس در نخستین گام، به بررسی گزارش عملکرد چهار ارگان منتخب شورا پرداخت. این ارگانها که مسئولیت پیشبرد پروژه را در درون و خارج از سازمان بر عهده داشتند، بەترتیب: هیئت رئیسه شورای مرکزی، گروه کار سازماندهی و مدیریت، هیئت نمایندگی سازمان در «پروژه چپ»، و «کمیسیون ٧ نفره» منتخب شورای مرکزی بودند. کمیسیون نامبرده تدارک مضمونی کنگره فوق العاده را به عهده داشت.

پس از بررسی گزارشها و اظهار نظر اعضای کنگره در مورد عملکرد ٤ ارگان، هیئت رئیسه این امکان را فراهم نمود تا رفقائی که «قرار» به کنگره ارائه کرده بودند، به توضیخ نظرات شان بپردازند.

در شامگاه روز نخست، میهمانانی از «سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران»، و نیز «کنشگران چپ» به اجلاس کنگره پیوستند.

سپس بحث آزاد پیرامون «پروژه تشکل بزرگ چپ»، چالش ها و راه کارها، برگزار گردید، که تعداد بسیاری از اعضا و میهمانان کنگره امکان یافتند به تشریح نظرات خود پیرامون پروژۀ وحدت، مدیریت و روند آن بپردازند.

اجلاس روز نخست، با بحث در مورد قرار وحدت، تعیین قرار «کمیسون ٧ نفره» به عنوان قرار مبنی به مثابه «سند پایه» و انتخاب اعضای کمیسیون پردازش قرار، به کار حود پایان داد.

 ------------------

دومین روز کنگره کار خود را با گزارش مقدماتی مخبر کمیسیون منتخب آغاز کرد. در ادامه انتخاب کمیسیون بررسی عملکرد شورای مرکزی در رابطه با «پروژه وحدت»، مورد بررسی قرار گرفت. کمیسیونی 6 نفره در این رابطه انتخاب شده و شروع به کار کرد.

سپس کنگره صدور پیام به خانواده های جانباختگان قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67 را تأئید کرد. متعاقباً تعدادی از میهمانان کنگره از جمله رفقا: پرویز نویدی، رسول آذرنوش، احمد آزاد،رئوف کعبی،امیر ممبینی، حماد شیبانی و نیز رفیق شمسی، از اعضای قدیمی سازمان و عضو کنگره، طی سخنانی نکات با اهمیتی را در رابطه با نگاه و انتظارشان از کنگره در قبال «پروژه وحدت چپ» مطرح کردند.

در ادامه بحث مفدماتی در مورد برگزاری امکان و مسائل پیرامون کنگره آتی سازمان در دستور کار قرار گرفت. اعضای کنگره این موضوع را ار جوانب گوناگون مورد بررسی قرار دادند.

اجلاس در تداوم کار خود، به بررسی قرارهایی که به کنگره ارائه شده اما مباحثی متفاوت از «پروژه چپ» را در بر می گرفتند، پرداخت.

در ارتباط با قرار مربوط به پروژه وحدت، کمیسیون منتخب کنگره، گزارش خود را از تغییرات پیشنهادی کمیسیون به اجلاس گزارش داد؛ کنگره نیز به بررسی جزئیات قرار پرداخت.

------------------

روز سوم کنگره با گزارش 2 کمیسیون قرار های «پروژه چپ» و «کمیسیون بررسی عملکرد شورای مرکزی» کار خود را آغاز کرد.

قرار «پروژه چپ» با رأی قریب به اتفاق اعضای کنگره به تصویب رسید.

قرار بررسی عملکرد شورای مرکزی نیز به رأی گذاشته شد که با اکثریت آرا به تصویب کنگره رسید.

آخرین موضوع دستور کنگره "انتخاب شورای مرکزی" بود. کنگره رأی به ابقای شوای مرکزی منتخب کنگرۀ چهاردهم داد چهار رفیق دیگر را نیز به عنوان عضو شورا انتخاب کرد.

کنگره در شادمانی مشهود از نتایج آن و با قدردانی از عموم کسانی که این نتایج را ممکن کرده بودند، برابر زمانبندی خود، عطر روز یکشنبه 18 مهر برابر 9 اکتبر به کار خود پایان داد.  

 

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

چه گزارش عجیبی! انگار گفته باشی: ابر آمد، هوا سرد شد، باران بارید. خب، همه اینها چی شد؟ شما قرار گذاشتید که برید و با عده ای دیگر درباره وحدت بزرگ چپ صحبت کنید. چه گفتید؟ چه شنیدید؟ چه مسئولیتی برای خود تعیین کردید، در چه مسیری اونو پیش خواهید برد؟... اینطور که بنظر میرسه، باز هم بعداز یه مدتی دور هم جمع میشین و میگین: گزارش داده شد، یه عده انتخاب شدند، به خوبی و خوشی " عطر " روز فلان هم به افتخار هم و بخاطر موفقیت هایمان طی این دوران مشروبی هم بالا انداختیم و ... آنچه که باید یک جمع و یک جریان سیاسی و اعمالش رو توضیح بده، نه افتخاراتی است که خودش به خودش تقدیم می کنه؛ بلکه عمل مشخص و نمایه های بیرونی آن هست. مثلاً تا کنگره بعدی چه تعداد گروه و جریان و نیروی اجتماعی و فعال سیاسی به سوی این اتخاد بزرگ چپ شما خواهد آمد. اصلاً نشانه های این اتحاد چپ بزرگ شما در چیست و چگونه هست؟ چطور هست که شما حتی جرعت مباحثه و ایجاد کشش برای جداشدگان از خود ندارید. میگویم جداشدگان و نه اخراج شدگان و یا کسانی که عضویت شان را کسی تأئید و در جائی به ثبت رسانده باشد. حرف شما برای دهها هزار افرادی که زمانی خود را سیاست ورز و اکثریتی می فهمیدند و در مجموعه ای از وضعیت های اجتماعی، محدودیت ها و محرومیت ها مجبور به کنار ماندن شده اند، چیست؟ چه حرفی براشون دارین؟ اصلاً به این فکر کرده اید که بخش بزرگی از افرادی که میخواهند در مورد موجودیت یک سازمانی مثل اکثریت فکر کنند، خودشان و حضورشان در آن سازمان مورد سوال هست؟ آیا اگر خودتان را صاحبت این نام و نشان و غیره میدانید این مسئولیت را می پذیریید که در فاصله سه دهه هیچ کاری و مطلقاً هیچ کاری انجام نداده اید تا نه تنها زمینه ساز بازسازی ارتباطات سازمان اکثریت بمثابه یک سازمان با توده های هوادار و عضو و چه بسا کادرهای خود باشد، بلکه هیچ نقش و جاذبه ای نیز نداشته اید تا آن بخش از نیروهای سیاسی جوان جامعه خود و نیرویش را در آینه موجودیت شما منعکس کند. آیا این مسئولیت را می پذیریید؟ آیا برای آن پاسخی داده اید و توضیحی در کنارش؟ آیا خواسته اید برای این " پروژه بزرگ وحدت چپ " کمی و فقط کمی افق دیدتان را از مجموعه افراد شناخته شده پیرامون خودتان بیشتر کرده و افراد و نیروهای بیشتری را به چنین مبحثی کشاند و از آنان دعوت کنید؟ اصلاً راه اش را بلد هستید؟ حالا هی برین برای خودتان و انجام یه سری ماسک عجیب و غریب اداره جاتی هورا بکشید. متأسفانه سازمان اکثریت با چنان حسی غیرمسئولانه ای در تمامی این سالها حرکت کرده که امروزه در پیرانه سری بسیاری از اعضاء باقیمانده آن، آدمی به این فکر می افتد که آیا این افراد حتی برای یک پیاده روی چند ده کیلومتری هم توانش را دارند در کنار هم قرار بگیرند و آنرا به پایان خط برسانند؟ چه رسد به انجام رفتار روزمره با انضباطی که شایسته یک سازمان سیاسی جدی باشد. متأسفانه تر که در تمامی این سه دهه نه تنها با ریزش جدی نیرو روبرو بوده بلکه کمترین جاذبه ای هم ایجاد نکرده است تا با نیروهای جوان جایگزین شده وحس زنده گی در آن تبلور یابد. رویهمرفته بگویم که این رفتار سکتاریستی و درخود شما بنام " کنگره " و غیره، جز یک بازی سطحی چیز دیگری تلقی نمی شود. باز هم با یه مشت کلمه که روی کاغذ - و یا حتی در مجموعه های مجازی و فضای دیجیتال! - که براحتی قابل پاک شدن هستند، خودتان را از " دور هم جمع شدن تراپی گونه " راضی کرده و مجدداً به همان دنیای ملموس روزمره گی تان برمیگردید. زندگی واقعی، همانی است که دنبال می کنید و این تجمعات بیشتر به تفریحات دوره ای تبدیل شده و بس. آرزوی سلامتی و سرزندگی براتان دارم.