نیاز جدی بە برون رفت از وضعیت موجود

در حالی کە از انشقاق در جریان اصولگرائی در کشور سخن گفتە می شود و مفسران معتقدند کە این جریان بە سە گروە اصلی تقسیم شدە است (جریان متمایل بە اعتدالگرائی، جریان جبهە پایداری ـ دلواپسان و سرانجام بلاتکلیفان میان این دو)، اما خبر از این هم می رسد کە همین مفسران کە متمایل بە دولت روحانی اند از محافظەکاری رئیس جمهور، کم تجربگی فراکسیون امید در مجلس و عدم هماهنگی لازم میان این فراکسیون با دولت روحانی می گویند.

 در همان حال چنان کە از اخبار برمی آید، از تمایل عمومی اصلاح طلبان بە پشتیبانی از روحانی در انتخابات آتی ریاست جمهوری گفتە می شود، در شرایطی کە همین اصلاح طلبان از شیوە برخورد دولت روحانی و اصولگرایان معتدل بە چگونگی حضور آنان در پست ها  و مناسب دولتی، هیئتها و کمیسیونهای مجلس انتقاد جدی دارند.

بطور کلی چنین بە نظر می رسد کە در آستانە انتخابات پیش رو، اگرچە جریان اصولگرا وضعیت پریشانی را از سر می گذراند، اما محافظەکاری دولت روحانی و تمایل عمومی اصلاح طلبان تنها برای فشار بر دولت از بالا، کشور را با ادامە همین وضعیت موجود، بفرض انتخاب دوبارە آقای روحانی مواجە می کند.

این در حالی است کە کشور نیاز بە یک برون رفت جدی از وضعیت موجود دارد.

بخش: 

افزودن نظر جدید

Plain text

  • برچسب‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
CAPTCHA
حروف را با خط فارسی و بدون فاصله وارد کنید.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را بدون فاصله وارد کنید.

دیدگاه‌ها

بعكس سياسي كردن معمول همه چيز، و امور، در دوران گذار "سياست" ( گاورنمنت) بمعني اخص يك پوسته يا رداي نازك و موقت است بر تن وقايع. أصل و أساس
" دولت"( استيت)، ميباشد. سياست بنابراين خاص سهم خواهان ميباشد. در ايران، سهم خواهي صورتي حق العمل كارانه، و توهمي دارد. اين خصوصيت ائتلاف زمين و تجارت و عقيده بيرون امده از رنسانس است، كه از همان نخستين قدمهاي شكلگيري اش، پيوسته در ترديد و رقابت بين اين سه عضو ان، بوده است. بهمين دليل، انحصار ثروت و زور، شرط حفظ ان بوده است. انحصار ثروت و زور هم إجبارا صورت شخصي و آيل و قبيله يي دارد. در اين مرحله- كه از دل تشكيل و تحول و فرود امپراتوري تجاري جانشين عهد باستان- شروع ميشود، تا نخستين نشانه انچه انقلاب صنعتي ناميده شده آست ( حدود اواخر قرن هيجدهم ميلادي و اساسا در قرن نوزدهم)، اين ائتلاف سه گانه، با تمام ترديد و و رقابتهاي اش، و بروز انحصار ثروت و زور اش، كماكان برقرار ميماند، هرچند در روندي كلا نزولي. در اواخر قرن نوزدهم و أوائل قرن بيستم، اين ائتلاف عملا از هم ميپاشد، و در درز اين پاشيدگي، " انقلاب اكتبر" اتفاق ميافتد. البته انقلاب استقلال امريكا يك ايستگاه بسيار مهم اين افول و نزول بوده است كه تبعا مقدمات شرايط وقوع " اكتبر" را فراهم أورده است.
سالهاي شصت ميلادي، در واقع شروع پايان اين ائتلاف در تمام جهان ميباشند كه زمينه وقوع چين جديد، تحولات اتحاد شوروي، و بالاخره انقلاب ايران را فراهم أوردند.
در اين دوره، سياست بمعني سنتي هم دولت و هم حكومت ( استيت و گاورنمنت) در يك ظرف، از هم پاشيده ميشود. و بتدريج سياست به سمت انحلال و تبديل شدن به تنها پوسته نازكي شناگر در اين ظرف ميرود. و دولت ( استيت) تمام ظرف را در بر ميگيرد( در امريكا تفاوت اين انتخابات با تقريبا تمام گذشته ان باستثناي مواردي خاص، در همينجاست كه رييس جمهور ديگر حكومت نيست ( گاورنمنت)، بلكه بلاواسطه دولت ( استيت) است، و اين يعني زمانه تغيير تا تحولات عظيم در حوزه ساختار قشري و طبقاتي جامعه امريكا، و تبعا با پيامدهاي گسترده و عميق در جهان و خود تحولات تاريخي بشر.
ايران هم با پايان مرحله سلبي يا قيام، بكلي وارد مرحله ايجابي شده است، و اين عملا بمعني جدايي كامل سياست ( حاكميت يا گاورنمنت) از دولت ( استيت) ميباشد. اين بروز را در ادبيات بكار برده - چه تأييدي و چه تكذيبي- ميبينيم. اين زماني است كه در قرون اخير به " ژ سويي لتا" معروف است( من دولت - استيت- هستم). و اينكه دولت ( استيت) در مرحله نهايي شكلگيري و استقرار است. پيمان هسته يي، هم حاصل و هم منشاء اين تحولات ميباشد، يعني ايراني " غير قروني". بقيه اتفاقات تنها روندهاي تلفيق و تطابق با اين تحول بنيادين ميباشند. و تبعا محو هر موضع جدي كه از ايران قروني نشئت بگيرد. بزركترين پيچيدگي در اين مرحله ايجابي، اتصال " ايران عملي" به " ايران أرماني" ميباشد. اينكار بدون حزب بهيچوجه در عصر صنعت امكانپذير نيست. حزب ، نقش پوسته تخم مرغ را دارد، كه تنها با جوجه شدن از هم ميشكافد، يعني حامل نو ميباشد. اين روزها، تمام كشمكشها درست بر سر اين است، نخستين اثر، دفع سهم خواهان ميباشد، كه خواسته يشان تنها "مشتي دلار" است. كه قابل حمل باشد، ولي قيمّت ان شرايط را روز به روز مشگل تَر كرده است. بعيد است كه اين " دست انداز" بدون مشگل و وخامتي گذرا، پشت سر گذاشته شود. كدام اول، " وخامت گذرا" يا انتخابات رياست جمهوري. اين "لحظه تضاد افرينشي" زماني است كه نه تخم مرغ و نه جوجه، هنوز هيچكدام وجود ندارند ( بطريقي " عدم")، و انتظار و تجربه منتظر جوجه يا حيات نو هستند. بهمين دليل ايران وارد دوران تحولي تاريخي يي ميشود كه براساس ارتباطات علت و معلولي و نه ديگر موجباتي، شكل گرفته و تداوم مييابد. گذار از ارسطو به هگل. شرايط شكلگيري انديشه مفهومي براي نخستين بار در سرگذشت ايران قروني.