آقای روحانی، مصطفی پورمحمدی را به عنوان وزير به مجلس شورا معرفی نکنيد!

به درخواست آقای احمد منتظری، پاسخ مثبت دهيد

حسن روحانی بعد از پيروزی در انتخابات دوره دهم رياست جمهوری در سال ۱۳۹۲ و در ۲۵ امين سالگرد کشتار ۶۷، مصطفی پورمحمدی را به عنوان وزير دادگستری به مجلس معرفی نمود. مصطفی پورمحمدی جزو هیئت مرگ بود که هزاران زندانی سیاسی را در سال ٦٧ به جوخه های اعدام سپرد. بيش از صد و پنجاه تن از اعضای سازمان ما در آن سال با تائيد هيئت مرگ اعدام شدند. در سال ۹۲ خانواده های جان باختگان، گروه های مدافع حقوق بشر و احزاب سیاسی از جمله سازمان ما نسبت به اين اقدام روحانی اعتراض کردند. ولی حسن روجانی به اين اعتراض ها بی توجه ماند.

 بعد از انتشار فايل صوتی توسط احمد منتظری، نقش مصطفی پورمحمدی در "بزرگترین جنایت تاریخ جمهوری اسلامی" مسجل شد. مصطفی پورمحمدی بعد از انتشار نوار صوتی با وقاحت اعلام کرد: "افتخار می‌کنیم که دستور خدا را در رابطه با منافقین اجرا کردیم و در مقابل دشمنان خدا و ملت با قدرت ایستادیم و مقابله کردیم." ما در آنزمان خواستار برکناری مصطفی پورمحمدی شديم و در اعلاميه ای که به همين مناسبت منتشر کرديم، نوشتيم: "امروز که با انتشار فايل صوتی، نقش مصطفی پورمحمدی در "بزرگترین جنایت تاریخ جمهوری اسلامی" مسجل شده و او هم به اعدام هزاران زندانی سياسی افتخار می کند، حداقل اقدام کنار گذاشتن او از راس وزارت دادگستری است. قرار گرفتن يک جنايتکار در راس وزارت دادگستری، لکه ننگی در کابينه دولت روحانی است. اين لکه ننگ بايد پاک شود. حفظ يک جانی در کابينه و آنهم به عنوان وزير دادگستری، با هيچ معيار اخلاقی، حقوقی و سياسی هم خوانی ندارد." متاسفانه باز حسن روحانی به اعتراضات و درخواست ها بی اعتناء ماند.

 حسن روحانی در سخنرانی خود در روز ۱۸ اردبیهشت در دوره تبليغات انتخاباتی گفت: "اردبیهشت ۹۶ یکبار دیگر مردم ایران اعلام می کنند آنهایی که در طول ۳۸ سال فقط اعدام و زندان بلد بودند را قبول ندارند." اکثريت مردم به ابراهيم رئيسی که جزو هيئت مرگ بود و " فقط اعدام و زندان بلد بود"، در انتخابات "نه" گفتند. اکنون نوبت حسن روحانی است که به گفته خود پای بند بماند و مصطفی پور محمدی را که جزو آن هائی است که " فقط اعدام و زندان بلدند"، به عنوان وزير دادگستری به مجلس معرفی نکند و در صورت معرفی او توسط قوه قضائيه به عنوان وزير دادگستری، به آن قوه پاسخ رد دهد.

 احمد منتظری که فايل صوتی را سال قبل منتشر کرد و هزينه های آن را تقبل نمود، از حسن روحانی خواسته است که به احترام مردم ایران مصطفی پورمحمدی را به مجلس به عنوان وزير معرفی نکند. او گفته است که مصطفی پورمحمدی عضو هیات ۴ نفره ای بوده که در فایل صوتی منتشر شده از سوی بیت آیت الله منتظری یکی از مخاطبان او بوده است.

 ما همراه با بازماندگان فاجعه ملی، خانواده های جان باختگان و گروه های مدافع حقوق بشر از حسن روحانی می خواهيم که مصطفی پورمحمدی را به عنوان وزير به مجلس معرفی نکند.  

 

هيئت سياسی ـ نجرائی سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)

۱۲ خرداد ۱۳۹۶ (دوم ژوئن ۲۰۱۷)

 

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

ما آخرش نفهمیدیم, سازمان اکثریت کجای این معرکه قرار دارد؟ ابتدا زیر فشار طیف خارجه "نشین رژیم عوض کن " تحلیلهایی ارایه میدهد که غیر از فراخوان به تحریم انتخابات خروجی دیگری نمیتواند داشته باشد , و لی باز تحت فشار منطق درون کشوریها اطلاعیه ای صادر میکند که به خیال خود نه سیخ بسوزاند و نه کباب!در کجای دنیا شما سراغ دارید گروهی که حکومتی را به رسمیت نشناسد ولی با وجود این بازخواستش کند؟آیا اعلامیه ای صادر میکنید تا بگویند شد؟ یا از صدور آن هدف دیگری را دنبال میکنید؟سو تفاهم نشود قصد مغلطه نیست و حتی نمیپسندم کلیت آن سازمان در جرقه "اعیان نشینان خارجه تبار " حساب کنم.صرفا تکانیست به شما شاید بخود آیید که آن سازمان حال از نظر کمی نباشد اسما وزنه ای در حیات سیاسی ایران داراست.خورده ریزهای حزب مرحوم حکمت و احتمالا مرحوم رجوی امید است تجربه گرانی بشود , گذشته از اینکه " ما " کجا و تفاله های کودتای بیست و هشت مرداد کجا!اگر فدایی دلیری که چهل و اندی سال پیش با چکاندن ماشه و کشیدن زامن نارنجک به قیمت خون خود با مردمش عهد همگامی و همراهی میبست امروز هم باید بی کم و کاست در کنار مردمش باقی بماند.بقول زنده یاد خلیل ملکی که به دکتر مصدق میگفت میدانم راهی که میروی به جهنم است اما در کنارت خواهم بود.راه فراوان است , آنگاه که در میانه بیابانی خشک ایستاده ای,سرابهای بیشماری نیز خودنمایی میکنند.با که طی طریق میکنی,آنکسانی که از دریر هنگام نه تو را و نه اهل تو را ز خویش میدانستند یا آنکسانیکه تو را نه برادر ولیک دشمن نیز نمیپنداشتند؟
زمان کم است , سرنوشت حزب توده را نیز مروری کنید.نام فدایی را یدک کشیدن البته که به پوستی کلفت نیازمند است.اما بیشک خراشهای نا بخردان نیمه راه با نوازش توده مردم مرهم میابد.