کنگره‎های سازمان

دنیز ایشچی

برنامه تلاش می کند تا از سوسیال دموکراسی فاصله بگیرد، و خود را سوسیالیست دموکرات چپ نامگذاری بکند. شاید تدوین کنندگان اسناد خود با تدقیق کمتری در زمینه استخوانبندی ارزشهای ساختاری، چرخشی نظام آلترناتیو سوسیالیستی در مقابل نظام سرمایه داری و چگونگی پروسه گذر در چنین راستایی صحبت می کنند تا بتوانند فراخنای وسیعتری از جبهه نیروهای آرمانخواه سوسیالیستی را زیر چتر واحدی گرد بیاورند و در عین حال جای را برای بحثها و تدقیقهای بیشتر باز می گذارند.

نظر1

باید گفت کنگره سیزدهم سازمان، بار سنگینی بر دوش شورای مرکزی جدید نگذاشته است، بلکه راه سیاست ورزی را برای سازمان آسان تر کرده است. هیئت های مذاکره کننده سازمان در این و یا آن نشست، از دست به عصا رفتن و رعایت برخی از ملاحظا ت کسالت آور آزادشده اند . سازمان ما همواره با ارائه فرمولهای " فدرالیزم " و " دولت غیر متمرکز"، با صرا حت کامل بر حقوق نیروهای « ملی - قومی » کشور ما ایران، انگشت گذاشته و سند برنامه ای کنگره سیزدهم سازمان هم کاملا بر ان تاکید نموده است.

ما نيازمند کار مشترک و زمان لازمه هستيم تا يکديگر را دريابيم و هويت چپ دمکرات را با همديگر تعريف و معرفی کنيم. قدم های جدی در اين زمينه ميان سه سازمان چپ و جمع منفردين برداشته شده و مصوبه کنگره 13 سازمان هم تاکيدی بود بر ضرورت تداوم اين روند و بيانگر اراده قوی در سازمان که پروژه شکل دهی چپ بزرگ نياز تاريخی جامعه ما ست. پاسخ گويی شايسته به اين نياز جنبش آزادی و عدالت اجتماعی در کشورمان را به مرحله کيفتأ نوينی ارتقا خواهد داد.

- بنظر من، اساسی ترین کمبود، نبود رسانه ها، و مدیا را می توان گفت. واین مساله در ابعاد متفاوت، چه در جشن ها ویا کنفراسهای مطبوعاتی، خودرا نشان داده و تا به امروز هم نشان می دهد. اشکال کار کجاست، سازمان ورهبری آن، باید به این مساله توجه کند. عدم انعکاس ورویدادهای یک سازمان سیاسی، آن هم در بالاترین ارگان، یک سازمان، یعنی ...

موفقیت در فعالیتهای حزبی و سیاسی مشروط به همکاری جمعی و حمایت علاقمندان از هدفها وبرنامهای ان دارد. هر فرد در تاریخ میتواند نقش کوچکی ایفا کند اما تاریخ را فرد نمیسازد؛ امید که نسل امروز ایران با درک مسئولیت تاریخی خود نقش شایسته ای در تحولات کشورایفا ودر کنار نیروهای ترقیخواه وارد عرصه مبارزه سیاسی شود.

علی صمد

کنگره می بایست به مسائل درون سازمانی و سازماندهی تشکیلات سازمان بیشتر توجه نشان میداد و زمانی قابل توجه را در کنگره به آن اختصاص می داد. آینده سازمان و منافع آن ایجاب می کند که در این عرصه گفتگو و بحث بیشتری برای رسیدن به حدی از توافق در میان اعضای سازمان صورت گیرد. تقویت حزبیت و توافق بر سر آن تنها با تصویب قوانین و ضوابط نمی تواند پیش رود.

بطور قطع تصویب برنامه از نکات برجسته این کنگره بود. سازمان سالها بود که از ارائه چهره و سمتگیری خود بدلائل مختلف باز مانده بود با تصویب برنامه و در تکمیل تدقیق بعدی آن بتوانیم سمت اجتماعی و بلطبع نیروی اجتماعی خودمان را مشخص کنیم

من از شرکت در این کنگره بسیار خوشحالم چرا که درهای یک خانواده ی سیاسی را به رویم گشود. گفتم خانواده چون به رغم طرح ضروری مباحث سیاسی و افتصادی که به نظر خشک می آیند(به ویژه برای منِ شاعر)، محبت، تساهل، تحمل و هم یاری به طورچشمگیری بر فضای کنگره حاکم بود.

کنگره سازمان به نظر من یکی از اساسی ترین دستاوردهای تحول سازمان در راه رسیدن به یک تشکیلات دمکراتیک و اساسی ترین اهرم حفظ روند دمکراتیک در تشکیلات است. اهرمی که با استفاده از آن میتوان هر از گاهی نگاهی به گذشته کرد و به همه اعضا این امکان را داد که در مورد گذشته اظهار نظر کنند و در تصمیم گیری برای آینده سازمان نقش مستقیم داشته باشند. روندی که باید آنرا گرامی داشت، حفظ کرد و در راه هر چه دمکراتیزه تر کردن ان کوشید.

مدتهاست که حرکت و تلاش در این عرصه آغاز شده است. اما با وجود مشکلات زیاد، اراده برای فراتر رفتن از وضعیت موجود در میان بخش هایی قابل توجه از سه سازمان و منفردین چپ دمکرات احساس و دیده می شود. این درست است که گام ها با کندی و با موانع بسیاری مواجه هست اما عزم و نیرو برای به نتیجه رساندن این تلاش بسیار قوی است.

از نگاه من، سند سیاسی کنگره توانسته حساسیت لحظه را به خوبی درک و بررسی کند. طبیعی است که فاصله‌‌ی زمانی کنگره تا انتخابات، شتاب رویدادها در ایران و روشن نبودن همه‌ی فاکتورهای مؤثر در پروسه‌ی انتخابات، کنگره را به درستی از تصمیم نهایی در این رابطه بازداشت، اما خطوط کلی روشن و در اختیار ارگان‌های منتخب گذاشته شده‌اند.

دومین ممیزه این کنگره را در سند سیاسی آن باید دید که در آن، رابطه درست تری بین استراتژی و تاکتیک سازمان - بمثابه نیروی تحول و سیاست ورز روز، برقرار شده است. سند در عین تصریح شفاف بر ضرورت گذر از جمهوری اسلامی به یک جمهوری دمکرات و سکولار و در نتیجه، اتخاذ استراتژی مبتنی بر این هدف سیاسی کلان، در همانحال تاکتیک تعرضی خود را متوجه ولی فقیه وولایت فقیه می داند و بلوک ولایی- نظامی حاکم را هدف اصلی ضربه سیاسی قرار می دهد.

ضمن قدردانی از تلاش های صورت گرفته و ضرورت حمایت از تلاش های صورت گرفته، برنامه ریزی و پلان بندی یک ساله و نیم را برای رسیدن به کنگره مشترک برای تشکیل حزب واحد چپ را زود رس و غیر قابل اجرا دانستم. پیشنهادم این بود و هست که بجای پلان بندی برای تشکیل حزب چپ در یک سال آینده این حرکت و تلاش را باید به یک جبهه چپ معطوف به عمل سیاسی و سیاست ورزی در عرصه های مختلف سیاسی کشور تبدیل کرد.

من در اين کنگره تمايز خاصی را نديدم . رفقای سازمان در این کنگره یکدست تر نسبت به دیگر کنگره ها بودند.

حضور کم رنگ رسانه ها در زمره کمبود ها یی است که بايد به آن اشاره کرد؛ کنگره های ما از طریق پالتاک پخش میشود و به جرات می توان گفت که سازمان اکثریت تنها سازمانی است که در پشت در های بسته کنگره برگزار نمی کند، و از مشارکت همگانی در مباحث خود استقبال میکند، حال چگونه میتوان انعکاس کنگره را بیشتر کرد موضوعی است که حتما باید مورد توجه قرار گیرد و در کنگره های بعدی این کمبود را برطرف کرد.

سازمان توانست در این کنگره‌ برنامه‌ خود را که‌ سالها بود در کمیسیون اسناد و برنامه‌ رویش کار می شد، به‌ تصویب برساند. سازمان با تصویب این برنامه‌، سیما پیدا کرد. در واقع جایگاه‌ خود را به‌ عنوان یک نیروی چپ از منظر تئوریک توانسته‌ تعریف بکند، که‌ این بعد از شکست تجربه‌ شوروی و ضعف چپ در کلیت خود، می تواند مورد بسیار مثبتی باشد.

آیا کنگره در حد انتظار شرکت کنندگان بود، آیا سمت و سوی فعالیت سازمان فدائیان خلق (اکثریت) بعد از این کنگره تغییر محسوسی خواهد کرد؟ پرسش هایی را با جمعی از شرکت کنندگان در این کنگره درمیان گذاشته ایم و به سهم خود کوشیدیم نظرخواهی ما بازتاب واقعیت نزدیکتر و بیانگر تنوع نظر سازمان اکثریت باشد. تنوعی که عده ای آن را نشانه تحقق عملی رواداری و عده ای دیگر فقدان حدود و ثغور روشن این سازمان تعبیر می کنند.

سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)، یکی از مهمترین سازمان های چپ کشور است که تحولات آن را بخش بزرگی از فعالان سیاسی در داخل و خارج از کشور با دقت و حساسیت پیگیری می کنند. هر سیاست این سازمان در قبال حکومت و رویدادهای سیاسی کشور منتقدان، مخالفان و دوستدارانش را به تحرک و چالش بر می انگیزد. برگزاری کنگره سیزدهم ، تصویب برنامه، سند سیاسی و تائید روند گفتگوی وحدت چپ تازه ترین اقدامی است که این سازمان هفته گذشته پشت سر گذاشت.

نظر2
احمد فرهادی

موضوع آخر و بسیار مهمتر. رفقا سازمان در فعالیت نزدیک به نیم سده‌ای خود، کارهای درست و نادرست زیاد داشته، ولی هرگاه در تصمیم‌گیری شجاعت به خرج داده بیشتر تاثیرگذار بوده است. در شرایط کنونی، که بحران همه‌جانبه‌ای میهن‌مان را فراگرفته و در آستانهٴ انتخابات ریاست جمهوری قرار داریم، هنگامی است که باید در تصمیم‌گیری شجاعت به خرج دهیم.

سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران

ما باید هنر استفاده از امکانات و توان موجود چپ را بیاموزیم و راه غلبه بر پراکندگی نیروی عظیم چپ ایران و استفاده از توان بالقوه آن در جهت تحولات پیش روی کشورمان را باز کنیم. چپ متحد خود پاسخ بسیاری از سوالات امروز نیروی چپ برای «چه باید کرد؟» آن، و پادزهری برای پراکندگی ها و شکست های تاکنونی آن است. برای کنگره سیزدهم شما آرزوی موفقیت می کنیم. امیدواریم که تصمیمات شما در این کنگره بتواند راه شکل دهی به تشکل بزرگ چپ را هموارتر نماید.

نظر1

صفحه‌ها