یادداشت

صادق کار

 پروندە قوە قضائیه در جمهوری اسلامی یک پروندە سیاە، مملو از جنایت و سرکوب، بی‌عدالتی و انواع ستم و تبعیض‌ها است. وجود فساد گذشتە از این کە تاکنون چە کسی از طرف ولی فقیە بر رأس قوە قضائیە گماردە شدە، هموارە وجود داشتە و تا زمانی کە بساط استبداد و خودکامگی و ستمگری برچیدە نگردد، در کارکرد دستگاە قضایی هم کە تنها روی کاغذ "مستقل" است، تغییری رخ نخواهد داد.

نظر1
فرخ نعمت پور

اما سخنان شیرین و خوب در مورد کردها و اینکە آنان مردمانی ضد تروریسم و شاد و صلح دوست اند، کفایت نمی کند. واقعیت این است کە جامعە ایران بعلت انباشتە شدن اجحافات و ستمهای تاریخی بشدت دارای گسلهای امنیتی است کە آن را با دشواری ها و خطرات معین و ریشەداری روبرو ساختە است کە دفع تروریسم بدون آنها میسر نیست

سیامک سلطانی

اگر در سال 1979 موضوع اختلاف میان اعراب، «صلح با اسراییل» بود، امروز اما «رابطه با ایران» در مرکز توجه عربستان و کشورهای تحت نفوذش قرارگرفته است. ابراز علنی تمایل امیر قطر به گسترش مناسبات با ایران، که در پیام تبریک به روحانی وجود داشت، نمی توانست موجب خشم مدعی رهبری جهان اسلام، عربستان و متحدینش، قرار نگیرد.

علی پورنقوی

شبح حاکم بر مبارزات انتخاباتی دوازدهمین دورۀ ریاست جمهوری اسلامی ایران و سفر خاورمیانه ای دونالد ترامپ، اصلی ترین گره های تحول وضع در ایران در دومین دورۀ ریاست جمهوری روحانی را به دست می دهند و همزمانی این دو رویداد، به نحو سمبولیکی، تنیدگی این گره ها به یکدیگر را. دولت روحانی اگر این تنیدگی را درنیابد و این دریافت را دستمایۀ سامان اقتصاد ایران در راستای بهبود معیشت مردم نکند، محتملاً به عنوان دولتی بی رسالت، زمینه ساز یک دولت "احمدی نژادی" پس از خود خواهد شد.

نظر6
بهروز خلیق

اين مواضع نشان می دهند که تلاش ترامپ، سران دولت عربستان و دولت دست راستی نتانياهو ايجاد هماهنگی بين اعراب و اسرائيل خصوصاً عربستان سعودی، ‌مصر و اردن با اسرائیل و حا انداختن رژيم ايران به عنوان دشمن مشترک آن ها و نهديد اصلی در خاورميانه است

نظر3
فرخ نعمت پور

مردم ایران اگر فعلا راهکار تغییر و دگرگونی از طریق مقابلە رودرو را ترجیح نمی دهند و کماکان پایبند روشهای اصلاحی و تدریجی‌اند، باید متوجە باشند کە در صورت عدم حضور پایدار آنان کە لازمە یک رفتار اصلاح گرانە و تحول طلبانە است، حضور انتخاباتی آنان هم بە نتایج چندانی نخواهد رسید

سیامک سلطانی

از جایگاه امروز و با گذشت 4 سال از آن تصمیم، یعنی انتخاب پورمحمدی که لابد تصمیمی سیاسی و با در نظر گرفتن محدودیت‌های روحانی در انتخاب برخی از وزرا و مسئولین وزارتخانه‌ها، و نیز اصرار وی در آن مقطع به حفظ اعتدال از طریق برهم نزدن توازن سیاسی در بالا، صورت گرفت، می توان و باید انتظار داشت که در مناظره آتی، پرداختن به حقوق شهروندی و آزادی‌های اجتماعی و بررسی «38 سال اعدام و زندان»، تنها به رئیسی محدود نگردد

فرخ نعمت پور

بە بیانی دیگر، اصلاح طلبان تنها زمانی بە حضور مستقل و غیرائتلافی خود برای حضور در انتخاباتها می رسند کە تمامی موارد و یا بهتر بگوئیم موانع ذکر شدە بالا حذف شدەباشند. پس با این حساب ما در دورە پیش رو با یک دوران روبرو هستیم کە کماکان منطق درونی آن، ائتلافی خواهد بود، و این یعنی ادامە همان وضعیت دوران حسن روحانی در اصلی ترین مشخصەهای خود.

صادق کار

این ها نمایندگان سرمایە داری اند و هر کدامشان در انتخابات پیش رو رئیس جمهور شود فرقی بە حال کارگر ندارد. کارگران در این انتخابات کاندیدا و مدافعی کە بخواهند بە او رای بدهند ندارند و از این بە بعد نیز بە جای رای دادن بە دشمنان طبقاتی و قاتلان رفقا و رهبرانشان کماکان خواستە ها و مطالباتشان را تا برقرار شدن شرایط دمکراتیک و انتخابات آزاد، در غالب اعتراض و اعتصاب در کارخانە و خیابان پیش خواهند برد.

نظر3
سهراب مبشری

ممکن است در درون نظام جمهوری اسلامی کسانی باشند که حمله هوایی و موشکی آمریکا به برخی اهداف در ایران را به سود خود بدانند. همچنین ممکن است برخی از نیروها در جمهوری اسلامی در آرزوی بازگشت آمریکا به سیاست تحریم تمام عیار ایران باشند. اما پرسش اصلی این است که آیا یکی از این دو احتمال، مطلوب برآیند نیروها در جمهوری اسلامی است؟

سیامک سلطانی

ظاهراً "جمنا" راه حل پراکندگی درونی و بی پشتوانگی مردمی خود را در قامت رئیسی به عنوان کاندیدای نخست خود یافت. اما اگر رئیسی، خواه به دلیل تغییر اولویت‌ها در بیت رهبری و خواه در اعتراض فزاینده ای که وجدان انسانی در ایران و تدریجاً در جهان، متوجه او کرده است، ناگزیر به عقب نشینی شود، پشتیبانان او در«جمنا» خود را در موقعیت دشوارتری خواهند یافت. بدین معنا که با عدم امضای میثاق جمنا از طرف جلیلی، چهره‌های باقی‌مانده، در برابر روحانی، جلیلی و حتی گروه "احمدی‌نژاد و همراهان" وزنی نخواهند داشت.

علی پورنقوی

اظهارات تیلرسون، وزیر امور خارجۀ امریکا، دایر بر این که "برکناری بشار اسد دیگر اولویت سیاست امریکا در سوریه نیست و سرنوشت اسد در بلندمدت توسط مردم سوریه تعیین خواهد شد"، یک پیروزی تاکتیکی برای جمهوری اسلامی نیز هست. اما تواماً آشکارکنندۀ بن بست جمهوری اسلامی در سوریه است. بن بستی که در اساس ناشی از عدم امکان ادامۀ وضع در سوریه به روال کنونی است، چنان که یافتن راهی برای خروج از این بن بست پیروزی بزرگتری برای جمهوری اسلامی خواهد بود.

فرخ نعمت پور

می توان گفت کە بە احتمال زیاد حسن روحانی در دور دوم نیز بە ریاست جمهوری خود ادامە خواهد داد، اما چنان کە گفتە شد خامنەای از صعود بیشتر اعتدالیون و اصلاح طلبان خشنود نیست و بنابراین دولت آیندە را دولتی بمراتب ضعیف تر و رام تر می خواهد. هجمە کنونی وی در همگامی با اصولگرایان و تندروها درست در این مسیر است، در مسیر ارتقا موقعیت آنان با استفادە از نفوذ موقعیت خود بمثابە رهبر نظام. در واقع، گرایش خامنەای بە طیفهائی همانند اعتدالیون و اصلاح طبان از روی ناچاری، تحمیل و تاکتیک بودە است. او بیشتر دل در گرو اصولگرایان دارد.

نظر2
بهروز خلیق

بلوک قدرت و ارگان های امنيتی با بازداشت ها و تشديد اختناق، می خواهند جامعه مدنی و سياسی را خفه، و انتخابات غيرآزاد و مديريت شده را همانند دوره قبل برگزار کنند و کانديدای مورد نظر خود را از صندوق های رای بيرون بياورند. يا اين که انتخابات را به دوره دوم بکشانند و رای حسن روحانی را به حداقل برسانند تا روحانی ضعيف بر صندلی رياست جمهوری بنشيند و سياست های جريان حاکم را پيش ببرد.

نظر1
سهراب مبشری

تحولات امسال و به ویژه انتخابات هلند، فرانسه و آلمان نشان خواهند داد که عروج ناسیونالیسم و راست افراطی در اروپا ادامه می یابد یا متوقف می شود. اگر روند طی شده در سالهای اخیر ادامه یابد و نیروهای راست افراطی در شمار بیشتری از کشورهای اروپا سهمی از قدرت سیاسی را به دست آورند، و به ویژه اگر در میان کشورهایی که راست افراطی در آنها وارد حلقه قدرت می شود کشورهای بزرگ اروپایی نیز باشند، چنین اروپایی به راهی می رود که آمریکا در دوره زمامداری ترامپ در پیش گرفته است. در این صورت آینده اتحادیه اروپا نامعلوم است.

نظر1
صادق کار

مبارزات زنان هرگز نمی تواند از مبارزات سیاسی - اجتماعی مردم برای استقرار یک حکومت دموکراتیک جدا باشد و دسترسی زنان بە حقوق شان در یک حکومت غیر دمکراتیک و استبدادی امری نامتصور است، اما این نافی مبارزە سازمان های مختص زنان و اهمیت آنها نیست. مسائل خاص زنان کە در اثر تسلط طولانی روابط پدرسالارانە در جامعە بە وجود آمدە اند، ضرورت تشکیل چنین سازمان هایی را در هر حال ایجاب می کند.

سیامک سلطانی

اما مهم‌ترین و آخرین نکته در سخنان وزیر دفاع اسرائیل، همان "ابراز آمادگی" اسرائیل جهت تجهیز ارتش "اعراب معتدل" به تکنولوژی پیشرفته نظامی است است که مسلما رایگان نبوده و دم خروس تجارت اسلحه و دیگر تجهیزات نظامی از پشت قبای "خطر ایران" و لزوم ایجاد "ناتوی عربی" بیرون می زند

نظر2
علی پورنقوی

آیا جنگ لفظی اوج گیرندۀ کنونی بین ایران و امریکا، به جنگ نظامی بین دو کشور خواهد انجامید؟ پاسخ نوشته به این پرسش این است: مبتنی بر رویدادهای کانونی ناظر به این موضوع در هفتۀ اخیر، به نظر می رسد مجموعه دستگاه سیاست گذاری خارجی امریکا به این نتیجه رسیده است که اگرچه مقابله با جمهوری اسلامی ایران در درون مرزهای آن اقدامی از هر باره بسیار پرخطر برای امریکا خواهد بود، اما مقابله در بیرون از مرزهای آن، در آنجاهائی که جمهوری اسلامی آنها را به عنوان "عمق استراتژیک" خود تعریف کرده است، ریسک سنگین نیست. سخن بر سر مقابله با جمهوری اسلامی در سوریه، عراق و به اعتباری در یمن و لبنان است.

نظر2
فرخ نعمت پور

اما واقعیت این است کە ایدە آشتی ملی، اگر بر کلمە 'ملی' مکث داشتە باشیم، بسیار فراتر از مرزهای میان جناحهای سیاسی درون و پیرامون حاکمیت است. ملی، ناظر بر حضور همە آن اندیشەها، ایدئولوژی ها و گرایشهای سیاسی است کە در درون یک ملت یا کشور وجود دارند و بطور طبیعی بر اثر تنوع عقاید و منافع در درون یک جامعە پدید می آیند. از این منظر آشتی ملی عبارت است از آشتی یا تفاهم همە گرایشها بر بستر قواعد یک بازی مشترک کە امکان حضور همە را فراهم کردە و تداوم آن را در بلندمدت تأمین و تضمین کند.

نظر1
بهروز خلیق

با صف آرائی مثلث امريکا، عربستان و اسرائيل عليه جمهوری اسلامی، چالش حاد بين واشنگتن و تهران در هفته های گذشته و تهديدهای دو طرفه، فضای متشنج و نگران آوری به وجود آورده است. در امريکا کابينه جنگی سرکار است که جمهوری اسلامی را برهم زننده امنيت منطقه خاورميانه و بزرگترين حامی تروريسم می‌داند. در چنين شرايطی ما در چشم انداز نزديک با چه سناريوهائی در رابطه با مناسبات دولت ترامپ و جمهوری اسلامی روبرو ایم؟

نظر1

صفحه‌ها