یادداشت

سهراب مبشری

نیروهای آزادیخواه و چپ ایرانی باید بر این موضع پای بفشارند که منافع ملی ایران در منطقه خلیج فارس و فراتر از آن، چیزی جز صلح، تنش زدایی، حسن همجواری و همکاری منطقه ای نیست. هر گونه توسعه طلبی، با هر توجیه ایدئولوژیک که پیش برده شود، هر گرایش عظمت طلبانه، خواه با رنگ مذهبی و خواه زیر بیرق ناسیونالیسم، مغایر با منافع ملی ایران است. در دفاع از صلح و تنش زدایی است که سیاست نیروهای دمکرات و چپ در همه کشورها در یک راستا قرار می گیرد. جا دارد که همه نیروهای دمکرات و چپ در کشورهای مختلف منطقه، در موضعگیری های مشترک، بر رئوس مشی صلح خواهانه ای که آنها را به هم پیوند می دهد، تاکید کنند.

نظر12
علی پورنقوی

نوشته گذر از دایرۀ بستۀ انتخابات در جمهوری اسلامی را مستلزم مکث بر این پرسش می داند: آیا ترکیب این دو سیمای سیاسی برای یک نیروی واحد ناممکن است: اولی به عنوان یک نیروی اپوزیسیون، فراتر از محدودیتهای اکید عملی سیاستورزی، معترض به نقض حق شهروندی دگراندیشان و دگرباشان و برای احیای این حق در راستای تضعیف استبداد، و دیگری ایضاً به عنوان یک نیروی اپوزیسیون، در چارچوب محدودیتهای اکید عملی، از جمله با ملاحظۀ موازنه های موجود در میان نیروهای سیاسی و برای تأثیر بر آنها در راستای تضعیف استبداد؟

نظر2
صادق کار

یقیناً طرح "پول های کثیف" توسط وزیر کشور بی ارتباط با "انتخابات" مجلس کە روحانی خیلی روی تغییر ترکیب مجلس آیندە حساب باز کردە، نیست... ولی واقعیت این است کە بە رغم بیزاری شدید مردم از جناح فاسد حاکم، عدە زیادی از مخالفان و ناراضیان تمایلی بە رای دادن بە لیست های انتخاباتی طرفداران دولت از خود نشان ندهند. اعتراضات گروه های اجتماعی ... قراین این نتیجه اند که در اصل انگیزەای برای شرکت در انتخابات و رای دادن بە لیست هائی کە در برنامە هایشان اثری از حقوق و منافع زحمتکشان و نمایندگان واقعی آن ها نیست، وجود ندارد

علی پورنقوی

نوشته با استقبال از چشم انداز نزدیک توافق بر سر برنامۀ هسته ای جمهوری اسلامی، نشانه ها و عناصر سیاست منطقه ای سرمایه سوز و خطرآفرین دیگری را به دست می دهد و بر کوشش برای یکی کردن تشیع و ناسیونالیسم ایرانی و تداعی منافعی - غیر از صلح و همکاری در منطقه - به عنوان منافع ملی ایران، انگشت می نهد. نوشته بر آن است که ایران منافعی ملی در منطقه جز صلح ندارد و عرصۀ "دخالت آن در امور دیگر کشورها" نیز حقوق بشر در محدودۀ تعریف شدۀ بین المللی است

سهراب مبشری

قربانیان اصلی دخالت عربستان و جمهوری اسلامی در یمن، مردم این کشورند. اما این جنگ تهدیدی برای کل منطقه نیز محسوب می شود. اگر جامعه بین المللی، عربستان و جمهوری اسلامی را وادار به رعایت حق حاکمیت دیگر کشورها نکند، بیم آن می رود که رقابت این دو به فجایع دیگری در سایر کشورها بیانجامد. قدرتهای بزرگ جهانی تاکنون نقشی منفی در جنگ های نیابتی ریاض و تهران داشته اند. دولت اوباما از تجاوز آشکار ارتش عربستان سعودی به یمن حمایت کرده است. این پشتیبانی، در تضاد با ادعای آمریکا مبنی بر تلاش برای برقراری صلح و امنیت در خاورمیانه است.

نظر1
سهراب مبشری

مردم حق دارند از توافق احتمالی هسته ای شادمان شوند، حق دارند این شادمانی را ابراز کنند و نیز این انتظار را که حکومت به تعهداتی که به منظور پایان دادن به بحران هسته ای متقبل شده است، پایدار بماند، از راه رفته باز نگردد و فصل بحران هسته ای را برای همیشه ببندد. اگر هم پایان بحران هسته ای تنها به معنای دور شدن کابوس جنگ باشد، باید از پایان این بحران استقبال کرد. اما احساس همراهی با این شادمانی نافی وظیفه افشاگری علیه حکومت نیست. در دوره پس از بحران هسته ای، این افشاگری شامل افشای نقش حکومت و به ویژه رهبر آن در تحمیل بحران ده ساله و آسیب ده ها میلیارد دلاری به اقتصاد ایران در یک دهه اخیر است.

نظر1
صادق کار

بسیاری از خلف وعدەهای روحانی آگاهانە وعمدی و منطبق با منافع و ایدەآل های فکری و طبقاتی جریان «اعتدالی» است کە روحانی سعی دارد آن را بپوشاند... برنامە اقتصادی او کە از وجوە مشترک روحانی، رفسنجانی، خامنەای و بە اعتباری اکثریت جریانات حکومتی و بسیاری از غیر حکومتی های مدافع نئولیبرال ها است، تبعاتی دارد کە با بخشهای دیگری از وعدەهای روحانی، آنهم در یک جامعە بە شدت قطب بندی شده و فقرزدە، سنخیتی ندارد. باز کردن فضای سیاسی ممکن است این برنامە را در نطفە خفە کند

علی پورنقوی

این که امروز دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی دیگر به تعرضات سخیف و نیاندیشیده علیه حقوق بین المللی بر نمی خیزد، و حتی بالاتر از این، به آن استناد و اتکا می کند، و این که دستگاه دیپلماسی امریکا نیز پس از یک و نیم دهه نابوده انگاری نظام حقوق بین الملل به توسل به آن رو می کند، آموزه و شگفتی بزرگ مناقشه بر سر پروندۀ هسته ای جمهوری اسلامی است. آموزه ای که خاصه برای مردم ایران، به قیمتی گزاف حاصل آمده است و هم از این رو می تواند دستمایۀ باارزشی در مبارزه برای پایبند کردن جمهوری اسلامی به هر تهعد بین المللی اش باشد.

صادق کار

در این فضای پرتنش و خطرناک کە همە مردم منطقە وبشمول آن کشور و مردم ما را تهدید میکند، مبارزە با نیروهای افراطی و جنگ طلب و مهار آنان عاجلترین اقدامی است کە بایستی در سرلوحە نیروهای دمکراتیک ترقی خواە و صلح دوست ایران و منطقە قرار گیرد و تعجیل در رسیدن بە توافق حول مناقشە هستەای با ٥+١ نخستین گام مهم در این راە است.

نظر1
سهراب مبشری

این طیف که می توان به تسامح بر آن نام چپ نو نهاد، نیروهای مختلفی را شامل می شود، از احزابی که به صراحت خواهان گذار از سرمایه داری اند تا احزابی که در این باره موضع صریح ندارند، از نیروهایی که در مرزبندی با سوسیالیسم دولتی خود را مدافع سوسیالیسم دمکراتیک اعلام می کنند تا جریاناتی که خود را کمونیست می دانند. تفاوتهای میان شرایط کشورها نیز یک بعد دیگر از تفاوتها میان اجزای چپ نو را تشکیل می دهد. این گونه احزاب لااقل اکنون خواست خروج از یورو و اتحادیه اروپا را مطرح نمی کنند اما خواهان تغییر سیاستهای اقتصادی و مالی اند. رسالت این احزاب، برافراشتن مجدد پرچمی است که سوسیال دمکراسی آن را رها کرده است. در عرصه اقتصادی، جان کلام «چپ نو» در اروپا بازگشت به سیاستهای کینزی است

نظر1
بهزاد کریمی

هر چه که انقلاب سال 57 زمان فزون تری را پشت سر می نهد، پرسش‌ها پیرامون آن نیز دامنه بیشتری می گیرند... نه بستر زمانی این رخداد کلان هنوز به تمامی از جوشش افتاده و نه که خود آن در سیمای پیامدهایش به آن چنان پایانی رسیده است که بتوان از فراز زمان سپری شده و جایگاه بیرون از آن، در باره‌اش کلان نگرانه تر به سخن نشست. انقلاب 1357، پدیده تاریخی‌ایی است کماکان و هنوز هم روان در هم امروز ایران.

نظر8
صادق کار

منتفی نیست که با پیگیری مردمی کە در اثر این فسادها دچار فقر و تنگدستی شدە و بخاطر اعتراض بە آنها، جان و مالشان را از دست دادە و زندانی و شکنجە شدەاند، برکناری از مسئولیت های دولتی، محاکمە و مجازات واقعی همە عوامل فساد، بازگرداندن پولها و اموال غارت شدە بە خزانە دولت و آزادی و جبران خسارت بە همە کسانی کە از این رهگذر متحمل ضرر و زیان شدەاند، به خواستی وسیع تبدیل شود.

علی پورنقوی

نوشته با نگاهی به واقعۀ شارلی ابدو در پاریس و همزمان با آن، ممانعت از برگزاری نمازجماعت اهالی سنت و سپس مهروموم کردن نمازخانۀ آنان در تهران، مناسبات جمهوری اسلامی با اقلیتهای ملی-قومی و مذهبی را دادخواستی سنگین علیه جمهوری اسلامی اعلام می کند که در پیشانی این دادخواست، "سوق جامعه به سوی بهیمی ترین خشونتها" قرار خواهد گرفت

صادق کار

آقایان موسوی و کروبی برای افشای غیرقانونی بودن حصرشان، اعلام کرده اند که آمادۀ محاکمه اند. این اعلام آمادگی نباید به خواست محاکمۀ آنان به جای رفع حصر قرار گیرد. قراردادن خواست محاکمه به جای رفع حصر، در شرایطی کە اکثریت مردم همچنان بە مطالبات جنبش پایبند باقی ماندە و برای آزادی آن ها و زندانیان سیاسی تلاش می ورزند، ولو اینکە عملی تاکتیکی و تدارکاتی باشد عقب افتادن از مردم و یک خطای سیاسی است. بە جای آن باید ضمن ادامە فعالیت و تلاش برای رفع حصر و آزادی کلیە زندانیان سیاسی بە روحانی فشار آورد کە بە وعدەهایش عمل کند.

سهراب مبشری

تاریخ بشر نشان داده است که همواره انسانهایی برای نقد و نفی قدرت موجود و گشودن افقهای نو، پا به عرصه پیکار می نهند. امروز نیز چنین است. مرزبندی های فاجعه بار و هویت های جدا کننده، با مقاومت میلیونها انسان در سراسر جهان روبرو است. این مقاومت است که تاریخ به یاد خواهد آورد. هویت های جدا کننده انسانها فراموش خواهند شد.

علی پورنقوی

اظهار نظر اوباما دایر بر این که "ایران می تواند به یک قدرت منطقه ای موفق تبدیل گردد"، مبین امکان تحولاتی در مناسبات ایران و امریکا فراتر از کادر توافق هسته ای است. اما جمهوری اسلامی برای تبدیل شدن به یک قدرت منطقه ای تا کنون بر مذهب تشیع تکیه کرده است، در عین حال که دستگاه دیپلماسی کنونی آن فاقد نشانه هائی از رویکرد دیگری برای ایفای نقش منطقه ای با وقوف به الزامات سیاستی مورد پذیرش دیگران نیست؛ کیفیتی که می تواند کشاکشهای آتی را در درون جمهوری اسلامی رقم زند

صادق کار

انکار نقص حقوق بشر توسط نمایندە ایران در سازمان ملل و سخنگوی وزارت امور خارجە دولت روحانی در حالی صورت می گیرد، کە وعدە آزاد کردن زندانیان سیاسی، رهبران جنبش سبز، بازکردن فضای سیاسی، برداشتن سانسور، آزاد کردن فعالیت نهادهای مدنی، تشکل های کارگری، بهبود حقوق زنان و وعدە هایی از این قسم در رساندن رئیس دولت یازدهم بە قدرت نقش به سزائی داشتند.

سهراب مبشری

صاحبان اصلی قدرت در ایران، به محرومیت فزاینده مردم ایران از امکان تامین اصلی ترین مایحتاج خود بی اعتنا مانده اند. خامنه ای پس از اعلام بی نتیجه ماندن مذاکرات هسته ای، بدین بالید که جمهوری اسلامی در برابر فشار قدرتهای بزرگ به زانو درنیامده است. قابل تصور است که میلیونها نفر در ایران با شنیدن این سخنان خامنه ای با خود گفتند نفس این آقا از جای گرم بر می آید. رهبر جمهوری اسلامی به عنوان مسئول اصلی سیاستهای فاجعه باری که اقتصاد ایران را بدین حال و روز دچار کرده، در بحبوحه گرانی و بحران اقتصادی لازم ندیده است کوچکترین اشاره ای به این مهمترین معضل ده ها میلیون ایرانی بکند. او در مهمترین مسائل زندگی مردم اساسا خود را به هیچ کس پاسخگو نمی داند.

علی پورنقوی

نوشته با توصیف الگوی مذاکرات هسته ای میان جمهوری اسلامی و کشورهای 1+5 به عنوان "الگوئی کلاسیک"، اساس و حتی تمامیت آن را برای نیل به توافق، تعادل وضع و قوای لحظه می داند و طرح می کند که تغییر در تعادلی که در زمان توافق موقت موجود بود، بنا به دینامیسم درونی این الگوی مذاکره، نمی تواند در توافقی جامع که انعکاس همان تعادل پیشین باشد، تکرار گردد.

نظر2
صادق کار

با وجود وقوف دولت بە این مسائل کە گزارش مورد استناد در این نوشتە نیز مؤید اطلاع دولت از تشکیل "دولت در سایە" برای براندازی است و تجربە برخورد این جریان در دوران خاتمی و ماجرای کودتای انتخاباتی ٨٨، روشن نیست کە چرا دولت بە جای این کە کوشش کند راە را برای فعالیت های مدنی و شکل گیری مقاومت مدنی بازکند و از فعالیت های مدنی دفاع کند، عقب نشینی و سکوت می کند و یا اگر در مواردی سکوتش را می شکند بە اعتراض و گلە انفعالی بسندە می کند.

نظر1

صفحه‌ها