انديشه سياسی

سهراب مبشری

معادله چاوز = کاسترو = احمدی‌نژاد که از سوى برخى ناظران و نويسندگان ليبرال ايرانى القا می‌شود، خطاست و نبايد از سوى ايرانيان چپ تکرار شود. ائتلاف ضدآمريکايى کشورهاى داراى حکومت چپ در آمريکاى لاتين با رژيم ايران، ربطى به ماهيت اين حکومت‌ها ندارد. بايد پذيرفت عرصه سياست حکومتى و به ويژه سياست خارجى، قانونمندی‌هاى ويژه خود را دارد

فواد شمس

تحليل مارکسيستى تحليلى است که سوسياليسم و آلترناتيو جامعه سرمايه‌دارى را از درون خود متن مدرنيته بيرون مى‌کشد نه از حاشيه! سوسياليسم از درون سرمايه‌دارى رشد مى‌کند! سوسياليسم محصول پيشرفت و تکامل جوامع مدرن است! در اين ميانه چپى که مى‌خواهد نماينده اين سوسياليسم باشد مسئله‌اش نه تجاوز بيگانه به سرزمين و مقدساتش نه جنگ مقدس ميان اردوگاه‌ها است بلکه مسئله‌اش نبرد طبقاتى است

فرخ نعمت پور

بسياری از روشنفکران به‌ نام دورى از ايده‌ئولوژى، قرار نگرفتن در چارچوب و احترام به‌ مقوله‌ نقد از تشکلات سياسى دورى می‌جويند. اين باعث شده‌ است که‌ احزاب، پايه‌ اصلى تئوريزه‌ کردن خواست‌هاى برآمده‌ از بطن اجتماع را تا حدود زيادى از دست بدهند و از لحاظ وضوح و برندگى هويت فکرى خود تضعيف شوند

آذر سلطانی

او نوع “دانشگاهى“ انتقاد از سرمايه‌دارى گلوبال و جهانى است... او خانه عقل را در سرزمين زبان ميداند. و ميگويد كه زمان فلسفه متافيزيك سپرى شده است و فلسفه ديگر صاحب حقايق متافيزيكى نميتواند باشد. و براى “گفتمان فلسفى“ دوران مدرن، نياز به يك تفكر بعد از متافيزيك است

مجید عبدالرحیم پور

آيا زمان آن نرسيده است که مدافعان متفرق و متشکل گرايش‌های گوناگون ليبرال‌دمکراسى و گرايش‌های گوناگون سوسيال دمکراسى درداخل و خارج کشور تشکلهاى سياسى بزرگ و فراگير خودرا بسازند؟

فواد شمس

بياييد با هم تصور کنيم که: جوانان حاضر در جبهه‌هاى جنگ اسلحه‌ها را بر زمين بگذارند و از پشت سنگرهاى‌شان به دشت بيايند و يکديگر را در آغوش گيرند و به جاى گلوله به هم گل بدهند. زنان به فرزندان خود به جاى کينه از ديگرى درس عشق به انسان‌هاى ديگر را ياد بدهند. کودکان در کوچه‌هاى شهر و مدرسه‌ها به جاى سردادن شعار هاى مرگ بر اين و مرگ بر آن سرود دوستى و انسانيت بخوانند. تمام انسان ها وراى قوميت، مليت، نژاد، مذهب، رنگ و.... دست در دست هم پرچم‌هاى سفيد به دست و گل‌هاى سرخ بر دهان به خيابان‌ها بريزند

لاله امبلی

سخن از كسى است كه در زمان اسارت، زندانبان دژ باستيل افتخار ميكرد كه گاهى همراه او غذا ميخورد. سخن از كسى است كه مورخين، قرن ١٨ را قرن او ناميدند. سخن از كسى است كه نام واقعى اش: فرانسيس مارى آروئت- بود. سخن از كسى است كه عنوان “فلسفه تاريخ“ را نخستين بار به‌كار برد. سخن از كسى است كه ميگفت:“روشنگرى، عمل است و نه تئورى“

فرخ نعمت پور

با گذر از مسير عمر رژيم جمهورى اسلامى، و مکث و نگاهى به مرحله‌ کنونى، می‌توان به‌ طور کلى چهار برآيند را تصوير کرد که‌ هر کدام از مسيرى، نقطه‌اى به‌ نام مردم را زير تاثير خود گرفته‌اند. اين چهار برآيند عبارت‌اند از خود نظام جمهورى اسلامى، اپوزيسيون، جنبش اصلاح‌طلبى و نقش عامل و دخالت خارجى

فرخ نعمت پور

وجود طيف‌هاى سياسى گوناگون در کشورهای پيشرفته‌ اروپائى و رقابت آنها در يک بستر پلوراليستى و قانونى، اين امکان را فراهم مى‌آورد که‌ مردم مستقيما گفتار و کردار آنان را تجربه‌ کرده‌ و در نهايت بر اساس برنامه‌هاى مشخص اقتصادی- اجتماعى آنان در جريان انتخابات راى بدهند

فرخ نعمت پور

کسانى که‌ ايده‌ مرگ ايده‌ئولوژى را مطرح ميکنند، منظورشان مرگ ايده‌هاى چپ است، و اساسا چشم خود را به‌ روى واقعيت تقويت حضور ايده‌ئولوژيهاى ليبرالى، مذهبى و ناسيوناليستى در جهان امروز بسته‌اند. تمامى اين ايده‌ها نسخه‌هاى از پيش آماده‌اى هم براى مشکلات جوامع دارند، و اصولا راهکارهاى آينده‌ را تعيين ميکنند

مجید عبدالرحیم پور

دمکراسى دوران ما مبتنى بر حق راى همگانى (دمکراسى مدرن) است، مبتنى بر جنسيت نيست، ولى فقيه و شاه و رهبر را که مبتنى بر دين و سنت و وراثت و زور و نابرابرى حقوقى است برنمى‌تابد

گرگوری گاوس سوم
ترجمه از:
آرشین ایرانی

دولت بوش مدعى است با آوردن دموکراسى به جهان اسلام امنيت ايالات متحد را بالا می‌برد. اما اين فرض اشتباه است: هيچ دليلى وجود ندارد که دموکراسى تروريسم را کاهش دهد. در حقيقت در خاورميانه‌ى دمکراتيک احتمالاً دولت‌هايى اسلامى بر سر کار خواهند آمد که تمايلى به همکارى با واشنگتن ندارند.

جین شارپ

در سالهای اخیر بسیاری از دیکتاتوری ها - چه با ریشه های داخلی یا خارجی - در مواجهه با مبارزات سازمان یافته مردم...

سیامک فرید

تفکر باقی مانده از دهه های قبل در ميان بسياری از مبارزان سياسی ايرانی، بين دو مقوله سياست و مارکتينگ خط قرمز بسيارپررنگی ميکشد و اين دو مقوله را کاملاً از هم جدا ميکند. از نظر اين طرز تفکر، سياست مورد نظر وی در هاله ای از تقدس و جانفشانی پيچيده است....

مجید تولایی

بايد نظام قدرت در دوران جمهوری اسلامی را نظامی آريستو كراتيك قلمداد كرد. نظامی كه روحانيت به اعتبار هويت صنفی - ايدئولوژيك خود، در مقامی مشابه يك كاست اجتماعی، رابط پيوند بسياری از اقشار و طبقات، هم در جامعه و هم در صورت بندی نظام قدرت به شمار می رود

حسن نادری

ضرورت فعاليت اجتماعی و سياسی هدفمند، آگاه و دارای رهبری، که از آموزه های بجا مانده از مارکس است، کماکان به قوت خود باقی است. مارکس خود در قلب فعاليتهايی بود که انگيزه وهدفمندی را با خود همراه داشت. اين ضرورت از اميد به جامعه ای آزاد و شکوفا سرچشمه می گرفت

برتراند راسل
ترجمه از:
آرشین ایرانی

برای پرهيز از انواع عقايد احمقانه ای که نوع بشر مستعد آن است، نيازی به نبوغ فوق بشری نيست. چند قاعده ساده شما را اگر نه از همه خطاها، دست کم از خطاهای ابلهانه بازميدارد

پس از اسلام هويتي به نام امت اسلامي مطرح شد. اين ميتوانست به سيستم فدرالي زيبايي بيانجامد که به دليل خيانت هاي بني اميه و اعراب عملي نشد. آنچه من از آن به عنوان امت اسلام سخن ميگويم شايد با "امت" آمريکاي امروز قابل قياس باشد که ملاک را بر تعلق خوني و قبيله اي و ... نميگذارد و سياه و سفيد و سرخ و ايراني و هندي و انگليسي و ... را در بر ميگيرد. البته اين بحثي طولاني و بسيار زيبا است و به راحتي پيچيده ميشود.

همایون مهمنش

اديان بزرگ از سعادت انسان در دنيا و آخرت صحبت می کنند. اما معاد پرستان حکومتی که عموما خود بدون هيچگونه پای بندی اخلاقی از موقعيت اجتماعی شان بهره های مادی ميگيرند، برای مردم آخرت را اصل دانسته، بهره گيری از فضائل دنيا را حقير جلوه می دهند. آنها مردم را به ظهور امام غايب، معاد، رستاخيز و بهشت رجوع می دهند. به مردم می گويند اگر فقر، بيکاری، فساد، بی امنيتی، فقدان آزادی ها و همه گونه خطر را تحمل کنيد به بهشت می رويد و رستگار خواهيد شد.

میشل نووی
ترجمه از:
صالح نجفی

هيچ دليلى براى پذيرفتن مدعايى نداريم كه اقتصاددانان نظام هاى موجود، ايدئولوگ هاى نوليبرال، سران سياسى غرب و سرمقاله نويسان جريان فكرى غالب سعى دارند به عنوان حقيقتى بديهى و روشن تر از روز به ما قالب كنند: اين مدعا كه اقتصاد بازار، سرمايه دارى و نظام مبتنى بر اصل سود و بهره امروزه تنها گزينه عملى است، خصوصاً بعد از شكست اقتصاد فرمايشى دولت هاى تماميت خواه در كشورهاى غيرسرمايه دارى - نظامى كه در آن گروهى كوچك از فن سالاران (بى كفايت) تكليف اقتصاد را معين و با خودسرى و زورگويى تصميم هاى خويش را به جامعه حقنه مى كردند.

صفحه‌ها