انديشه سياسی

سهراب فیض آبادی

این روزها هنوز مرکب انتخابات ایران خشگ نشده بود، که ترکیه در جهت عکس حرکت میکند، مصر در جهت عکس حرکت کرده، انتخابات را لغو کرده و در پی انتخاباتی دیگر است. ظاهرا همگی قصد "سفر به اصفهان" را دارند، و در دل امید و آرزو های حقیقی و غیر حقیقی می پرورانند.

نظر1
فرخ نعمت پور

اندیشه‌ اسلامی، اگر در پی پیشبرد حضور خود باشد، و اگر در این فکر است که‌ این حضور، عموم مردم را به‌ بهروزی رهنمون شود، بناچار باید مدرنیته‌ را به‌ عنوان بستر عمومی کار و حضور خود پذیرا شود.

نظر3
سهراب فیض آبادی

تمام دستآوردهای بزرگ تاریخی البته حاصل مبارزات اجتماعی و انقلابها – که معمولا خشونت آمیز نیز بوده اند- میباشند، اما همه آنها نهایتا قصدشان یک هدف معین بوده است و نه هر هدفی که در خود بخودی شرایط سر برسد. بنابراین بعد از شکست یا سازش یا هرچیزدیگری که بنامیم در یکجایی فرود آمده و اطراق میکنند و چادر میزنند- به این قسمت قضیه جمعا میگویند "دولت" (استیت).

فرخ نعمت پور

اگر بحث بر سر تقابل مفاهیم است، در واقع این "اصلاح طلبی" است که‌ در مقابل "انقلابی گری" قرار می گیرد، و یا برعکس. این دو مفهوم، دو قطب منتهی الیه خطی هستند که‌ وسطش "تحول خواهی" قرار گرفته‌ است.‌ "تحول خواهی" نه‌ در مقابل انقلابی گری است و نه‌ در مقابل اصلاح طلبی.

نظر2
حمید آقایی

پاسداری از این خون تازه ایجاب می کند که تمرکز حواس اجتماعی خود را به هر طریق ممکن حفظ کنیم. در این میان گفتمانهای اصلاح طلبی و یا اصولگرایی مهم نیستند، مهم حس فردی ما و این سوال دائمی است که آیا من با این انتخاب خوشبختر و سرزنده تر شده ام یا نه؟ سوالی که در طول دوران ریاست جمهورِ این نظام بر سر در خانه های ما می بایست نوشته و آویخته گردد.

سهراب فیض آبادی

برای پایان دادن، باید گفت که سیاست یکی از حوزه هایی میباشد که پیچیده ترین جوانب زندگی جمعی را - و هم بطور اخص در جامعه جدید صنعتی بعنوان نهاد و نهاد ساز و نهاد پذیر- در خود اشکار و نهفته دارد. بهمین دلیل، همیشه رمزآلود و هم کدر و شفاف می باشد.

سهراب فیض آبادی

کاندیدا ها باید ازدل این "بودن" و "شدن"، وخوانش نقادانه تنیده درآنها بیایند که هم واقعیت وهم مفهوم واقعیت به آنها خود ویژگی لازمی را بدهد که دیگر نه قابل وارد کردن باشند ونه قابلیت صادر کردن داشته باشند – درسرگذشت انسان درقرون اخیر، به این وضعیت "نه وارداتی" و "نه صادراتی"، شکلگیری "دولت" (استیت) میگوییم. ریشه این از یکسو به فرعونیسم وتجزیه آن بازمیگردد، واز سوی دیگر، درواقعیت دنیای صنعت وپیشرفت – ابدی شدن انسان مختار- با نام عقیدتی آن، "دولت مدرن" (مادرن استیت) تجربه شده است، ودرهگل بیان "دولت" (استیت) بعنوان مفهوم این واقعیت ادراک می شود.

برزويه طبيب

ناتوان از پیشروی به سوی سوسیالیسم، درمانده از اقناع نیازهای خود از طریق شراکت در بازار جهانی، آنها تسلیم شیطان شدند وراه واگذاری حتی آن مقدار کنترل منفی را که به یمن انقلاب اکتبر بدست آورده بودند، در پیش گرفتند، تا بتوانند کتهای بدقواره خود را دور انداخه، شیک و پیک شوند. تراژیک این است که بسیاری از آنها بدون لباس مانده اند.

نظر6
برزويه طبيب

این نظر بر این است که، گرچه طبقه کارگر روسیه تزاری توانست از طریق شکافی که جنگ در ساختار سرمایه داری جهانی ایجاد کرده بود، به قدرت برسد... این نحله فکری انقلاب اکتبر را انقلابی توسط طبقه کارگر ارزیابی می کند که بنا به واقعیت عددم تحقق انقلاب جهانی، به جامعه ای سرمایه داری فرارویید و شکل سرمایه داری دولتی را بخود گرفت.

نظر2
برزويه طبيب

ازهمان فردای اکتبر عده ای از حقیقت جویان، چه کمونیست و چه غیرکمونیست، نیمه تاریک این واقعه تاریخی را دیدند و به مقابله و افشای آن پرداختند و چه بسا در این راه جان باختند. از طرف دیگر جمعی نیز به نیات شوم مشاطه گران سیستم جبار سرمایه پی بردند و با برجسته کردن نیمه روشن انقلاب اکتبر و چشم پوشی از بخش تاریک آن، به دفاع مطلق از این اردوگاه پرداختند و چه جانفشانیها که نکردند. این مقاله خطاب به این دو گروه نوشته شده است.

نظر2
حمید آقایی

شاید تاریخ و هویت یک ملت را به یک فرش بتوان تشبیه کرد. آنچه که رمز بقا و ماندگاری یک فرش است، تار و پودهای اصلی آن است تا نقش و نگار آن. روابط و مناسبات اجتماعی که در هر دوره ای می توانند تغییر شکل پیدا کنند و ارزشهایی مانند آزادی، دمکراسی، سوسیالیزم و عدالت فقط در کادر و زمینه فرشِ هر جامعه که سمبل هویت تاریخی آن است می تواند تحقق و معنا پیدا نمایند. در غیر این صورت مردم آن جامعه به این ارزشها و ایده الها بعنوان یک عامل خارجی و بیگانه نگاه خواهند کرد.

اصغر زارع کهنمویی

آرش نراقی ... تلاش دارد،‌ به طرز عریان، خارج از چارچوب‌های حاکم بر عرف روشنفکری، از بحث در باره مفهوم کلی حقوق بشر عبور کرده و یک به یک به مصادیق آن ورود کند. برای ارزیابی کارنامه روشنفکری دینی، گفت‌وشنود با آرش نراقی به عنوان فعال‌ترین نماینده این نحله فکری در حوزه حقوق بشر می‌تواند بسیار سودمند باشد. در این گفتگو، او ضمن دفاع تحلیلی از کارنامه روشنفکری دینی در تبیین نظریه دینی و پذیراندن حقوق بنیادی انسان، به چالش‌ها و ضعف‌های آن در تعریف مصادیق می‌پردازد...

سهراب فیض آبادی

به این معنی "چپ" هم یک مفهوم وسیع دارد که شاید شامل تمام آنهایی است که این تحول را همراهی خواهند کرد، و هم یک مفهوم مشخص و معین که بنیادا تنها حامل رهبری، برنامه ریزی، و مدیریت و اداره ایست که تجربیات گذشته جهان و امروز در کشورچین و جهان ما را پشتوانه و راهنما و پشتیبان خود دارد.

نظر1
سهراب فیض آبادی

در ایران – به‌ استثنای کاربه دست ها که ضروریات حفظ و تداوم و آنهم تنها بصورت تجربی، بطریقی، تدبیر اجرا کسب کرده اند- آنچه "چپ" نامیده شده است حاصل فعالیت روشنفکر سیاست پیشه، و یا سیاسیون روشنفکرمنش می باشد. در حوزه باصطلاح نرم افزاری هنوز هیچگونه تقسیم کاری انجام نگرفته است. بهمین دلیل اکثریت قریب باتفاق نوشته ها – کتاب تا مقالات- حتی بحث و جدل ها و سخنرانی ها، در حوزه سیاسی قرار دارند، و هیچکدام از اعتبار نظریه پردازانه برخوردار نیستند.

مجید عبدالرحیم پور

در این یاداشت، وارد این بحث نمی شویم که کدام فهم و برداشت از «گفتگو»، درست و متمدنانه است و کدام نیست. قصد از نوشتن این مختصر، طرح مشکل است . شاید طرح موضوع و بحث در این زمینه، بتواند، مارا در یافتن فهم مشترک از «گفتگو» و زبان مشترک در این زمینه، یک قدم به هم نزدیک کند.

دنیز ایشچی

نظام سرمایه داری و مدل اقتصادی آن توسط شرکتهای چندملیتی و به نیروی سمبه های امنیتی، حقوقی، سیاسی و نظامی آن نظام غالب اقتصادی را تشکیل می دهند. رشد روز افزون اهمیت مدلهای دیگر اقتصادی دولتی و تعاونی از یک طرف و کاربرد ایده های سوسیالستی از قبیل تامین اجتماعی، بهداشت و تحصیل رایگان و غیره توسط اکثریت حکومتهای جهانی نشان می دهند که این مدلها بصورت خزنده در حالت پیشرفت اند.

فرخ نعمت پور

پس باعروج حکومت اسلامی، نه‌ تنها پلورالیسم مدرن که‌ طلایه‌دارانش در راه‌ بودند، به‌ عقب نشینی واداشته شد، بلکه پلورالیسم سنتی موجود نیز از طریق یک نظام مستبد دینی به‌ چالش کشیده‌ شد. و حال سردمداران تنها مدرنیستها را مقابل خود ندارند، بلکه‌ علاوه‌ بر پلورالیستهای سنتی در مقابل باورداران مذهبی ـ سکولار مدرنی هم قرار گرفته‌اند که‌ تعبیری متفاوت، هم از حکومتیان و هم از پلورالیستهای سنتی دارند.

سهراب فیض آبادی

. دردوران سرمایه مالی یا انباشت سنجنده همگانی، انسان عملا به شبح مبدل میگردد، واقعیت وخیال و رویا و توهم، همگی در یک امتزاج سیال، تمام دستآوردها را به حوزه "طبیعت – فرهنگ – تاریخ" برده و از آن مانعی جدید برای پیشرفت انسان بوجود میآورد و ضرورت رهایی از این طبیعت در حالیکه از طبیعت پیش انسانی بنیادا رهایی یافته است – حال انسان اسیر حاصل کار خود گردیده است، و ظاهرا رهایی از این باید آنچه پشت سرگذاشتن سرمایه داری، و بنای سوسیالیسم نامیده شده اند، باشد.

نظر1
سهراب فیض آبادی

. دردوران سرمایه مالی یا انباشت سنجنده همگانی، انسان عملا به شبح مبدل میگردد، واقعیت وخیال و رویا و توهم، همگی در یک امتزاج سیال، تمام دستآوردها را به حوزه "طبیعت – فرهنگ – تاریخ" برده و از آن مانعی جدید برای پیشرفت انسان بوجود میآورد و ضرورت رهایی از این طبیعت در حالیکه از طبیعت پیش انسانی بنیادا رهایی یافته است – حال انسان اسیر حاصل کار خود گردیده است، و ظاهرا رهایی از این باید آنچه پشت سرگذاشتن سرمایه داری، و بنای سوسیالیسم نامیده شده اند، باشد.

از بی‌حقی مطلق نمی‌توان به مفهوم حق رسید. تجربه‌ای از حق باید امکان‌پذیر شود تا بتوان حق‌خواهانه به انتقاد از وضع موجود پرداخت. انقلاب بهمن بر مبنای تجربه‌ای از حق صورت گرفت: آن کس که حقی نداشت، می‌دانست که حقی وجود دارد و او بر آن شد آن را بخواهد و آن کس که در محدوده خود حقی داشت و از آن آگاه بود، در پی گسترش آن بود. انقلاب اما بر مدار حق پیش نرفت

صفحه‌ها