دیدگاه‎ها

علی رضا جباری (آذرنگ)

حال ببینیم که آیا بازنده شدن رئیسی در این انتخابات به نفس خود کافی است؟ من بر این باورم که خطر بر آمدن رئیسی بر اریکه ی قدرت در انتخابات و انتصابات بعد هنوز هم از میان نرفته است. هرچند مردم این بار به آیت اله قتل عام "نه" گفتند؛ اما این نکته را نیز نباید از نظر دور داشت که فاصله ی موجود میان آرای روحانی و رئیسی کمتر از حد انتظار بود

نظر1
عبدالستار دوشوکی

بعقیده من اکنون نیز بعد از آن "جمعه خونین" فرصت دیگری است تا بدور از تظاهر و زهدنمایی عملکرد خود را زیر زره بین نقد قرار داده و علل این افتضاح شکست گونه و رقت انگیز چهل میلیونی را مورد برسی و کالبدشکافی قرار بدهیم و از آن درس بگیریم. یا وگرنه روزی فرا خواهد رسید که یک اپوزیسیون منزوی سرخورده می ماند و حوضش!

نظر1
بیژن اقدسی

خامنه‌ای و بیت رهبری در تلاش آن‌اند که صورت خود را با سیلی سرخ نگه دارند. نمایش قدرقدرتی بیت رهبری و نماد آن نمی‌تواند خاک بر چشم آزادی‌خواهان ایران بپاشد. ایجاد انسجام در بیت رهبری شدنی نیست. روند اوضاع نه در راستای پیروزی که در راستای تضعیف و شکست بیت رهبری است. این بازی برای بیت رهبری بازی دو سر باخت است

رضا جاسکی

از آنچه که در بخش قبل گفتم نباید نتیجه گرفت که بایستی از نظر مردم پیروی نمود. شاید بخشی از چپ بر این عقیده باشد که خطر جنگ جدی است و بدون توجه به برنامه‌های اقتصادی اعتدالیون بایستی از آن‌ها در این انتخابات دفاع کرد، در این صورت این قضیه بایستی به طور صریح گفته شود که برنامه اعتدالیون در حوزه اقتصادی، زیست محیطی و ازادی‌های مدنی دارای نقایص بسیار جدی است، اما ما به خاطر جلوگیری از جنگ از اعتدالیون حمایت می‌کنیم

نظر1
علی جلال

به نظرمن مردم هنوز لازم دارند تا دردولت روحانی حتی شده قدری تجدید قوا کنند. از نظر من دولت روحانی همان دولت تراز خاتمی است که درمجموع دولت "توسعه" است و دولت رئیسی از نوع احمدی نژاد که دولت صرفا تخریب و ویرانی و جنگ آفرینی است

بیژن اقدسی

مضمون سیاست آزادی‌خواهان ایران شرکت در انتخابات و رای مشروط به آقای روحانی نیست. مضمون سیاست ما تقابل آشکار با سیاست‌های بیت رهبری است. اقدام عملی منتج از هر دو این مضامین می‌تواند واحد باشد، اما مضمون اول به معنی نوعی پشتیبانی از آقای روحانی است، در حالی که مضمون دوم ادامهٔ پی‌گیر برنامه و سیاستی مستقل در تقابل با ولایت فقیه و نفی آن است

نظر2
رسول آذرنوش

آقای حقوق‌دان مردم را با مترسک رئیسی می‌ترساند و این در حالی است که اگر رئیسی فرصت ظهور و حضور درانتخابات پیداکرده این بدان دلیل است که روحانی با برکشیدن پورمحمدی و نشاندن او بر مسند وزارت دادگستری طی چهار سال گذشته مسئله قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال 67 را به نحو شرم‌آوری عادی‌سازی کرده است. او که خودش هم‌زمانی خواهان برافراشتن چوبه‌های دار در نماز جمعه‌ها بوده در مناظره‌ها حتی نتوانست در رابطه با سوابق سیاسی رئیسی در سرکوب‌ها و اعدام‌های 67 سخنی به زبان بیاورد چراکه خود در کابینه امنیتی‌اش چهره منفوری چون مصطفی پورمحمدی را داشته است که در فاجعه ملی کشتار تابستان 67 همدست رئیسی در هیئت مرگ بوده است

نظر1
محمود میرمالک ثانی

کسانی که بیشترین هزینه جنگ، رکود و کسادی اقتصادی را متحمل می‌شوند، همان طبقه و لایه های اجتماعی‌اند که ما خود را مدافع آنان می‌دانیم. با در نظر گرفتن پارامترهای فوق و به دلیل عدم حضور نیروهای چپ در انتخابات کشور راهی باقی نمی ماند جز استفاده از فرصت‌ برای تاثیر گذاری برروی شرایط موجود و تقویت نیرویی که حداقل در حفظ منافع ملی و خواسته رشد و توسعه اقتصادی، با ما اشتراک دارد. جامعه و نسل جوان ایران خواسته های خود را منطبق با واقعیت کشور و جهان می سنجند و بر اساس آن پیش می‌روند

دنیز ایشچی

واقعیت دیگر این است که کلیت نظام ولایت فقیه، در مقابل فشارهای اجتماعی از پایین، جنبش های مدنی و ازادی‌خواه، از یک طرف مجبور به عقب نشینی و عکس العمل شده است، و بطور همزمان همه کاندیداها تلاش دارند تا با انگشت گذاشتن بر زخم‌های دهها ساله مردم و سوء استفاده از احساسات آنان، مردم را در این انتخابات فریب داده و پشت سر خود بکشانند، تا بعد از اینکه انتخابات تمام شد و مجددا سر کار آمدند، ایشان هم به همان‌گونه به وعده‌های خویش عمل کنند که آقای خمینی عمل کرد

ابوالفضل محققی

روحانی با تمام کاستی‌ها نشان داد که در این فصل بی‌برگی تک‌درختی است که می‌تواند اندک سایه‌ای بیفکند و کشور را از مسیرهای خطرناکی که ولی‌فقیه، سرداران، اصول‌گرایان، تمامیت خواهان و اعوان‌وانصار در سر راه مردم گشوده بودند با صبوری و متانت و به جان خریدن دشنام عبور دهد

وهاب انصاری

من فکر می‌کنم که مطلوب خامنه‌ای روحانی و تیمش است. چرا که روحانی در این چهار سال نشان داده است، که در چارچوب منویات خامنه‌ای عمل کرده است و آنچه که خامنه ای از او خواسته را انجام داده است. از همین منظر نیروی چپ، دمکرات دمکراسی‌خواه کشور باید روی پرنسیپ‌های برنامه‌ای، سیاسی و حقوق بشری خود ایستادگی کند

نظر3
جمعی از هواداران سازمان فدائیان خلق ایران - اکثریت (داخل کشور)

ما به عنوان جمعی از هواداران سازمان فداییان خلق ایران- اکثریت(داخل کشور) با شرکت فعال در کارزار «نه» به نمایش انتخابات نظام ولایت فقیهی و افشای فعالانه ساختار ضدمردمی و ضد دمکراتیک آن، نیروهای ترقیخواه، دمکرات و تحول طلب را به پیوستن به این کارزار دعوت می‌کنیم

نظر1
گروه خرداد ـ گروه هوادار داخل کشور سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

اكنون كمتر از دو هفته به انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا باقی است. ما با عنایت به عملكرد دولت‌های اصلاحات خاتمی و اعتدال روحانی و دولت فاسد احمدی‌نژاد و مواضع نامزدها، اعتراض خود را به نامزدی رئیسی نامزد اصول گرایان برای انتخابات ریاست جمهوری ابراز می‌داریم و از مردم ایران می‌خواهیم با شركت گسترده خود در انتخابات ٢٩ اردیبهشت ماه ١٣٩٦ و حمایت از نامزد اصلاح‌طلبان همچون انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری در اسفند ماه سال ١٣٩٤ چهره واقعی نامزدهای اصولگرایان را افشاء و مانع از پیروزی آنان به ویژه نامزد اصلی آنان برای انتخابات ریاست جمهوری شوند

نظر2
دنیز ایشچی

من رای نمیدهم به مفهوم این نیست که من درمیدان کارزار انتخاباتی شرکت نمیکنم، و یا من خشونت طلب هستم. من خواهان این هستم که صحنه انتخابات با شرکت فعال تبدیل به عرصه روشنگرانه ارزش های انسانی، سیاسی و مدنی گردد. صحنه های جلو صندوق های انتخاباتی مثل جلو دانشگاه تهران در روزهای بعد از انقلاب به عرصه چالش های اندیشورزانه میان ارزش هایی که نسل های نوین آرزوها و آمال خود را بر بستر آنها ترسیم می کنند، با ضد ارزش هایی که نظام حکومتی ولایت فقیه آنها را نمایندگی میکند.

ابوالفضل محققی

در این بازی صرف افشای جانی و ندادن رای به او مانع از بالا آمدن او نیست. تنها راه نشان دادن نفرت و ممانعت از بالا آمدن چنین موجودی، دادن رای ناگزیر به روحانی است. رای بالائی که بتواند راه تقلب را ببندد ومیزان نفرت یک ملت را نشان دهد. نفرت نه تنها نسل پیر شده در غربت و زجر دیده در میهن را، بل، نفرت نسل جوان امروز را نیز نشان دهد. نسلی که می گویند بی تفاوت است؛ حافظه تاریخی ندارد؛ تنها منافع خود را دنبال می کند و فاقد آرمان‌خواهی است. حال آن که در وجه غالب این چنین نیست

دکتر عبدالستار دوشوکی

اما در رابطه با اقلیت ها و اهل سنت و اقوام غیرفارس ایرانی ایشان عامدن و مشخصن و صراحتن خلف وعده کرده اند. در نتیجه رای دادن مجدد به ایشان خود دون شماری آشکار و تحقیر و تذلیل نفس خودی می باشد و لاغیر

دنیز ایشچی

چپ دموکرات امروز به همان شدتی که "ابراهیم رئیسی" ها را زیر شلاق افشاگریها می گیرد و تقاضای محاکمه بین المللی آنها را دارد، یا در مورد نقد "روحانی"ها سکوت میکند، و یا اینکه انتقاداتشان از آنها آنقدر ضعیف و خفیف است که حتی به مقیاس تقاضای رفع حصر از آقایان میرحسین موسوی و کروبی هم نمیرسد. خط سیاسی غیر مستقل و ادامه سیاست اتحاد و انتقاد از جناح بد در مقابل جناح بدتر حکومتی، حضور و اعتبار سیاسی چپ دموکرات و تحول گرا را در صحنه سیاسی کشور تا حد عدم حضور تقلیل داده است

تقی روزبه

تنها اتحاد و پیوند همه جنبش های طبقاتی- اجتماعی و زیست محیطی و همه نیروها و جریان های مترقی و پیشرو برای تقویت و شکل دادن آن چه که جنبش جنبش ها نامیده می شود، علیه تمامی فراکسیون های بورژوازی در مقیاس جهانی می تواند تهاجم خطرناک بورژوازی را مهار و نهایتا آن را تا گورستان تاریخ بدرقه کند... اگر نه خود انقلاب مردمی ولی لااقل شبح آن برای کنترل سرمایه عنان پاره کرده، ضرورتی انکارناپذیراست.

تقی روزبه

نظام سرمایه داری چنان دستخوش بحران های عدیده است که بدلیل نارضایتی گسترده و بی اعتبارشدن نظام سیاسی سیستم، خواست های ساختارشکنانه در سطح وسیع و جدی مطرح شده اند. در آمریکا هم چنین بود و بالا آمدن ترامپ محصول سوار شدن بر این موج نارضایتی بود. در اروپا و مشخصاً اکنون در فرانسه هم از مهمترین ویژگی های بحران بی اعتبار شدن احزاب سنتی و متعارف و اصلی چون حزب سوسیالیست و جمهوری خواهان راست است که بطور سنتی و به تناوب عرصه سیاست فرانسه را در اختیار خود داشته اند.

تقی روزبه

نظام سرمایه داری چنان دستخوش بحران های عدیده است که بدلیل نارضایتی گسترده و بی اعتبارشدن نظام سیاسی سیستم، خواست های ساختارشکنانه در سطح وسیع و جدی مطرح شده اند. در آمریکا هم چنین بود و بالا آمدن ترامپ محصول سوار شدن بر این موج نارضایتی بود. در اروپا و مشخصاً اکنون در فرانسه هم از مهمترین ویژگی های بحران بی اعتبار شدن احزاب سنتی و متعارف و اصلی چون حزب سوسیالیست و جمهوری خواهان راست است که بطور سنتی و به تناوب عرصه سیاست فرانسه را در اختیار خود داشته اند.

صفحه‌ها