اجتماعی

یداله بلدی

رژيم شاه و جمهورى اسلامى در استفاده از اين عناصر لمپن و طفيلى جامعه براى پيشبرد مقاصد و اهداف خود در شرايط حساس براى بقاء و تداوم حاکميت خويش دارى وجه اشتراک هستند. پس از شهريور‌‌٢٠‌، ... دربار و نيروهاى طرفدار سلطنت از نيروى لات‌ها و چاقوکش ها براى تهاجم و ضربه زدن عليه نيروهاى مترقى و مردمى استفاده مى‌کردند... در جريان انقلاب فرهنگى و مقاومت دانشجويان در برابر تهاجم رژيم نيز، لات‌ها و لمپن‌ها که سازماندهى شده بودند، نقش اساسى را در سرکوب و بيرون راندن دانشجويان از دانشگاه‌ها به‌عهده داشتند

علی اکبر آزاد

ديوارهاى بلند و شيشه‌هاى مات مدارس از آنها محيطى خفقان‌آور ساخته است. مردم نمى‌توانند به راحتى در سايه درختى در پارکى بيآسايند، بدون آنکه مامورى به نحوى مزاحم آنها شود

علی اکبر آزاد

بررسى‌های علمى که اغلب دشوار هم نيستند، مى‌توانند از دامنه فاجعه‌هاى طبيعی کشور بکاهند. در آن صورت ديگر کسی برسروصورت خود نخواهد کوبيد و در بيابان برهوت رها نخواهد شد. اگر مردم کشور ما ازشانس حکومتى مسئول برخورداربودند، آيا هرسيل و زلزله‌ای که درايران روى داده‌است، اين قدر فاجعه‌بار بود؟

علی اکبر آزاد

جمهورى اسلامى فرهنگ خشونت وجنگ را در مدارس تبليغ کرده، نیروهای انتظامی در خيابان‌ها و پارک‌ها مردم را کتک می‌زنند و حکم شلاق و اعدام در ملاء عام اجرا می‌شود. تمامی این خشونت‌های حکومتی دررفتار جامعه منعکس مى‌گردد. اين انعکاس ، براى کودکان مخرب است. حکومتی که خود خشن است، نمى تواند مانع خشونت باشد

علی اکبر آزاد

با اين وضعيت بهداشتى، آيا جاى نگرانى نيست که در صورت شيوع آنفلوانزاى مرغى، رژيم چگونه مى خواهد با آن و بيماريهايى از اين نوع مقابله کند؟ با اين وضعيت اگر آنفولانزاى مرغى درايران شيوع پيداکند، تبعات فاجعه آميزى به دنبال خواهد داشت

یداله بلدی

هيچ کودکى مايل نيست که زندگى در کانون خانواده و آموزش در مدرسه و بازى در پارک ها و ميادين ورزشى را رها کند و به کارهاى طاقت فرسا يا ولگردى بپردازد. اما توزيع ناعادلانه ثروت که ناشى از سياست هاى ضد مردمى جمهورى اسلامى است، دستاوردى جز فقر، حقارت و بى خانمانى براى بيش از ١٨٠ هزار نفر از کودکان خيابانى ميهن مان نداشته است

علی اکبر آزاد

بيش از ربع قرن جمهورى اسلامى بر ايران حکم مى راند، اما مشکلات مسکن مردم همچنان لاينحل مانده است. اخيرا کارتون خواب و خيابان خواب و پارک خواب ها هم به بى مسکنان اضافه گشته اند

پریسا احمدیان

تنها با داشتن نگاهی خوشبینانه، می توان آمار نزدیک به ١٢هزار نفر مبتلا به این بیماری را در کشور باور نمود. زیرا تخمین زده می شود که بیش از ٦٠ هزار نفر مبتلا به ایدز در ایران وجود داشته باشد و هنوز بسیاری از افراد دارای اچ. آی. وی مثبت، کشف نشده باشند.

سیامک قلیزاده

چرايی عدم‌ رفع‌ اين‌ مشکلات‌ بيش‌ از هر چيز به‌ نقش‌ کمرنگ‌ نهادهای محيط‌ زيست‌ در گيلان‌ بر می ‌گردد. سازمان‌ محيط‌ زيست‌ گيلان‌ هر چند‌ حضور پر رنگی در رسانه‌ ها دارد اما گامهای موثری در پيشگيری از معضلات‌ زيست‌ محيطی انجام‌ نمی ‌دهد.

احمد جلالی فراهانی

باقر آباد نه دوزخ است، نه بهشت. با اين همه برزخى است از آدم هايى كه ميان نداشتن و نتوانستن در تلاطمند. نمونه اش حجت خدامرادى است كه ۱۰ سال از آمدنش به تهران مى گذرد. مى گويد: -در همدان آرايشگر بودم و ورشكست شدم-. حالا كارش خريد و فروش نان خشك است. هر كيلونان خشك را ۴۰ تومان مى خرد و ۷۰ تومان به شهردارى مى فروشد. از اوضاعش كه مى پرسم مى گويد: چه اوضاعى؟ مستأجرم و صاحبخانه ۵۰ هزار تومانم را كرده ۱۰۰ هزار تومان. از كجا بياورم.

ترجمه از:
میهن امیدوار

ازار آزاد اقتصاد کابل پس از جنگ، حالا قدرتمندتر از راکتها و بمب‌ها در حال غرش کردن است. "آشيانه"، که پناهگاه بيش از ده هزار کودک خيابانی افغان است و برای آنان خدمات حياتی و حمايتی همچون غذا، تحصيل و... فراهم می‌کند، با تعطيلی شعبه اصلی ‌اش در مرکز شهر کابل روبرو است. اين مرکز از هجوم اجاره‌های افزايش يافته و قيمت‌‌های سرسام آور مستغلات در دو سال اخير، بيش از حملات توپخانه‌های جنگجويان آسيب می‌بيند

جهات افتراق مقررات ايران با كنوانسيون حقوق كودك در مورد معناى واژه « كودك » دو امر بارز و مشهود است. اول اينكه بين دختر و پسر در مورد اطلاق واژه كودك فرق گذاشته است، چرا كه دختر كمتر از ۹ سال و پسر كمتر از ۱۵ سال را كودك مى داند درحالى كه در مقررات كنوانسيون كودك، هر انسان كمتر از ۱۸ سال اعم از دختريا پسر، كودك ناميده مى شود.

میهن امیدوار

اندک سازمان های غير دولتی نيز که به همت افراد دلسوز و متعهد برای کمک به به کاهش چنین چالش هايی تَشکيل شدهاند، گروگان تنگ نظری های نظام نظم گريز سياسی امروز ایران هستند. وچنانکه می دانيم افراد فعال این تشکل ها به بهانه های واهی هميشگی مورد تهديد، شکنجه و يا در بندند.

پرویز هوشیار

پيشرفت شهر از يك طرف با ساخت و ساز هاى بى رويه، و رشد قارچى پاسا ژ ها و مغازه هاى لوكس و هجوم بيكاران جوياى كار، از طرفى ديگر ناهمگونى در رشد فرهنگ شهر نشينى و برنامه ريزى براى انطباق رشد شهرنشينى با نيرو هاى جوياى كارى كه از سراسر ايران به منطقه بندرى سرازير شده اند. عمق فاجعه بيش از آن است كه يك نفر در لحظه مى بيند و يك بررسى جامعه شناختى و روانشناختى جامع طلب مى كند.

صفحه‌ها