اجتماعی

یداله بلدی

ازاوائل دهه 80 دروازه غار که دارای زمینه های بزهکاری و اعتیاد گسترده ای بود، به تدریج جایگزین خاک سفید تهرانپارس شد و اکنون این محله تبدیل به پناهگاهی برای آسیب دیدگان تیره روزیست که برای چند ماه یا چند روز ادامه زندگی فلاکتبار خود راهی این گرداب مرگ آفرین می شوند و در واقع برای معتادان آخرین ایستگاه زندگی رقت بار آنان است

نظر3
تقی روزبه

بی تردید جشن آتش بازی سالانه چهارشنبه سرخ در نظام اسلامی را باید شب جشن مردم ایران و بویژه جوانان و البته شب عزای حاکمان دانست.
بنا به اطلاع«کمپین صلح فعالان در تبعید»،*1 روز شنبه ٢٣ اسفند ١٣٩٣، یونس عساکره ، ۳۴ ساله و تنها سرپرست خانوار، در اعتراض به تخریب دکه میوه فروشی اش به عنوان تنها منبع درآمد، در مقابل شهرداری این شهر با گالن بنزین اقدام به خودسوزی کرد

بر اساس یافته‌های مرکز آمار ایران
۸۳ درصد جمعیت کشور در سن کار قرار دارند/ نرخ مشارکت ۳۷ درصد/ وجود ۲۲.۵ میلیون خانوار ایرانی
بر اساس یافته‌های مرکز آمار ایران، از جمعیت آماده به کار ۱۰ ساله و بیشتر، ۸۳ درصد در سن کار قرار دارند و وجود ۲۲.۵ میلیون خانوار ایرانی در کشور ثبت شده است.

یداله بلدی

وجود 160 هزار کودک کار 30 هزار کودک خیابانی 2 میلیون معتاد 5 میلیون بیکار، دهها هزار تن فروش 300 هزار زندانی وجود 5 میلیون پرونده در دادگستری و فروریزی ارزشهای اخلاقی نشانگر جامعه ای دردمند و ستمدیده است که با هزاران مشکل روبروست و اگر شرایط اقتصادی مردم با همین روند پیش رود در آینده با یک سونامی فقر و فلاکت روبرو خواهیم بود.

نظر1
مریم رحمانی

قانون‌گذاری که کورجنس است، دولتی که امنیت نصف جامعه برایش مهم نیست و فرهنگی که زن را مقصر هر اتفاقی که برایش می‌افتد می‌داند و حتی او را دعوت به سکوت در برابر خشونت دیدن از همسر می‌کند، دست‌ ‌بدست هم دادند تا این زنان سال 94 را نبیند یا آنان که زنده‌اند و مورد تجاوز قرار گرفتند با احساس خشم و گناه روزهایی سخت را به‌تنهایی تحمل کنند.

نیره توکلی

آقای اقتصاددان با اینکه نقاشیش خوب نبوده، دو تا قاره کشیده، بعد دو تا کشور را توی این دو تا قاره مشخص کرده، مثل ایران در آسیا و استرالیا در اقیانوسیه. بعد یک جاده کشیده بین این دو تا کشور و گفته «فکر کنید که با این مبلغ می‌شود به اندازۀ دو طرف این جاده پژو 206 خرید و پارک کرد.» باز هم آن بعضی‌ها گفته‌اند که روشن‌تر توضیح بده. آن وقت آن آقای اقتصاددان که دیگر از سر و کله‌اش برق و روشنایی می‌پریده، توضیح داده که «این مبلغ تقریباَ معادل بودجۀ سال 94 مملکت می‌شود.»

پشتیبانی ۱۹۰ تن از کنشگران مدنی و سیاسی، از جمله نسرين ستوده، پرستو فروهر، محمد نوريزاد، محمد ملكى، على طبرزدى، حشمت الله طبرزدى، كورش زعيم، شيرين عبادى و ...، از نامه به رئيس فيفا جهت لغو ممنوعيت حضور زنان ایرانی در ورزشگاهها

ما پناهندگان سیاسی ایرانی مقیم ترکیه ... قصد داریم که با یک اجتماع قدرتمند و اشتراک نظر در این مورد که حق انسانی ما رعایت گردد، تحصن اعتراضی خود را مقابل دفتر کمیساریای سازمان ملل واقع در انکارا سازماندهی کنیم. بدین خاطر از تمامی پناهندگان سیاسی ایرانی ساکن در اقصی نقاط ترکیه می خواهیم که برای احقاق حق خود به ما بپیوندند...

نظر1

با ملاحظه‌ی تاریخی این دیدگاه‌ها، تعجبی ندارد بپذیریم زمان آن فرارسیده که صدای زنان رنگین‌پوست شنیده شود، چرا که خیلی‌ها ادعای ملاحظه‌ی آن را دارند و نظریه‌پردازی فمینیستی به‌طور روزافزونی در پی لحاظ کردن این ادعا است. با این حال، صرف‌نظر از فرضِ جدید بودن اینترسکشنالیتی، باید به خاطر داشته باشیم برای کسانی که از دهه ۷۰ مروج ادغام تقاطع‌های نژاد، طبقه، جنسیت و سکسوالیته در تئوری و عمل فمینیستی بوده‌اند، روند کندی وجود داشته‌ است.

دولت جمهوری اسلامی ایران حق همه‌ی مهاجران، پناه‌جویان و پناهندگان، به خصوص کودکان را برای برخورداری از آموزش ابتدایی رایگان، بیمه های اجتماعی، خدمات بهداشتی و درمانی و مسکن، به رسمیت بشناسد. همچنین به حق اشتغال بزرگسالان مهاجر، پناه‌جو و پناهنده احترام گذاشته و بر اساس تعهدات بین‌المللی خود نظیر کنوانسیون ژنو (مربوط به وضعیت پناهندگان و پروتکل‌های الحاقی آن)، پیمان‌نامه حقوق کودک و میثاق‌های حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و حقوق سیاسی- مدنی عمل کند.

پروین همتی

در هر حال، جامعه‌ی اروپایی تا زمانی که نپذیرد، صدها جوان خشمگینی که یا به دام افراطی‌گری و تروریسم می‌افتند و یا بر علیه قوانین مدنی جامعه می‌شورند، بخشی از شهروندانش و در نهایت برآمده از همان جامعه‌اند و نه «خارجی‌هایی» که مسئولیت رسیدگی و کنترل آنان با خانواده‌ها و نهادهای اسلامی است، و تا زمانی که چاره را تنها در تنگ‌تر کردن عرصه بر حضور خارجی‌ها و وضع قوانین سخت و بالا بردن بودجه‌ی امنیتی ببیند، نمی‌تواند به راه‌حل مناسبی در ارتباط با مهاجران نسل دوم و سوم خود برسد.

نظر1
آزاده دواچی

در ایران هم در سال گذشته، با این که دولت آقای روحانی در سال 1392 زنان را در پست های دولتی به کار گرفت اما همچنان نتوانست وضعیت بهتری را حداقل در اصلاح قوانین خانواده و حقوق شهروندی برای زنان فراهم کند. نیروهای تندرو و مخالف دولت به ویژه در مجلس شورای اسلامی نیز فشارهای خود را روی تضییع حقوق زنان، به طرز چشمگیری افزایش دادند. به نظر می رسد در سال آینده جدی ترین چالش زنان منطقه، مبارزه در برابر نیروهای رادیکال و افراط گرای اسلامی باشد. نیروهای تندرو و رادیکالی که همچنان وضعیت و موقعیت شکننده ی زنان را در تنش و التهاب نگه خواهند داشت و این امر به خودی خود، مسئولیت و فعالیت جدی تری را برای فعالان زن در این منطقه می طلبد.

بیدارزنی

طبق برنامه‌ریزی انجام شده قرار بود نشست «زنان،‌ امنیت و فضای شهری» از ساعت ۱۷ تا ۲۰ روز پنچ شنبه در یکی از سرای محله های شرق تهران برگزار شود، ولی این برنامه به دلایل نامعلومی تنها چند ساعت قبل از برگزاری آن توسط نهادهای امنیتی لغو شد

هاله صفرزاده

یارانه نان از آذر ماه 1389و ماهانه نفری 4 هزار تومان به حساب سرپرستان خانوارها واریز شده بود. در همان حال هم بحث‌هایی درمورد این که مجلس در نظر دارد یارانه‌ی نان در سال 93 را به طور کامل قطع کند و آزاد‌سازی قیمت نان به طور کامل انجام شود، در مطبوعات به چشم می‌خورد. در این خبرها صحبت از افزایش 300 تومانی نان بود. در اسفند 92 هر كیلو آرد به قیمت 560 تومان در اختیار نانوایی‌ها قرار می‌گرفت که قیمت آن در بازار آزاد 1200 تومان بود

رضا کاویانی

اعلام ٣٠ درصدی افزایش قیمت نان در نیمه دوم سال جاری توسط آقای نوبخت، قطعا تولید بحران افزایش قیمت دیگر مایحتاج عمومی را در پی خواهد داشت و به ویژه درآستانه سال نو (نوروز)، ما باز هم با افزایش نرخ مایحتاج عمومی و از جمله نرخ نان مواجه خواهیم شد. افزایش ٣٠ درصدی نرخ نان، به دیگر اقلام و کالا ها از جمله در نرخ تولید و مصرف انواع شیرینی و ماکارونی، مواد غذایی ویژه کودکان و بیماران تسری خواهد نمود و مصرف کنندگان در سال ١٣٩٤ با افزایش نرخ بیشتر اقلام مصرفی مواجه خواهند شد

محمد حبیبی

به هرحال شاید مربیان پیش دبستانی اولین قربانیان سیاست‌های انقباضی دولت جدید باشند اما به طور حتم آخرین آنها نخواهند بود. نشانه‌هایی از برنامه ریزی‌هایی از حذف بخش دیگری از معلمان از چرخه آموزشی کشور به بهانه های مختلف وجود دارد که زنگ خطر را برای معلمان و در کل ساختار آموزشی کشوربه صدا در می‌آورد. طرح‌هایی در راستای سیاست‌های انقباضی دولت روحانی در دستور کار است که صرفه‌جویی اقتصادی بیشتری را به دنبال داشته باشد بدون اینکه کیفیت آموزش و عواقب مساله ساز آن را در نظر بگیرد. خروج دویست هزار نفر از معلمان از چرخه آموزشی کشور و تعدیل وسیع نیرو و همچنین افزایش ساعات موظف از 24 ساعت به 30 ساعت از جمله این طرح هاست. (8) این نتیجه حاکمیت نگاه سود‌محورانه در ساختار آموزشی است.

آزاده دواچی

در حالی به روز جهانی منع خشونت علیه زنان نزدیک می شویم که هم چنان قوانین نابرابر در ایران زندگی بسیاری از زنان را تحت تاثیر قرار داده و از سوی دیگر به توجیه خشونت علیه زنان دامن زده است. سوال اصلی که ممکن است در این روز برای اکثر فعالان زنان مطرح شود این است که مرز این خشونت به چه وسیله و چه زمانی قرار است محدود و کنترل شود؟ چرا بعد از این همه سال مبارزه ی زنان برای رفع خشونت، هنوز خشونت هایی چون اسیدپاشی، قتل های ناموسی، تجاوز و آزار های جنسی در ایران ادامه دارد؟

مریم رحمانی

چه ساده‌دل برادری نشسته است به منصب وزارت و چه دستان بی رحمی اسید می‌پاشند به روی زنان و برادر رئیس‌جمهور ما نیز بعد از ۷ روز که از افشای داستان گذشته و شاید به خاطر فشارهای وارده از سوی رسانه‌ها و مردمی که در خیابان‌ها تجمع کردند، برای ابراز همدردی با قربانیان یک پیام بی‌خاصیت داده است[۳]. بدون گفتن این‌که هزینه‌های درمان توسط دولت پرداخت خواهد شد. بدون عذرخواهی کردن از اهمالی که صورت گرفته است. چه برادرانی جمع شده‌اند در این دیار و چه خواهرانی گیر افتاده‌اند در سرزمینی که چنین مردانی در راس حکومتش قرار دارند.

کانون شهروندی زنان

این روزها شاهد اقداماتی نگران کننده توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی تحت عنوان «طرح صیانت از حریم عفاف و حجاب» هستیم که آشکارا ناقض حقوق انسانی و قانونی زنان ایران بوده و بسترساز اعمال خشونت، تبعیض و تضییع هر چه بیشتر حقوق زنان آگاه ایرانی است و قانونی کردن چنین رویکرد زن ستیزی خود می تواند به ترویج و به کارگیری خشونت های بیشتر علیه زنان در جامعه منجر گردد. این طرح درحالی در مجلس مطرح شده که خشونت های عریان علیه زنان از جمله اسید پاشی بر چهره زنان ایرانی، موجی از نگرانی ها را به وجود آورده و جامعه را در بهت و اضطراب فرو برده است و این شائبه را به وجود آورده که چنین طرح هایی می تواند پشتوانه ای قانونی برای خشونت های عریان افراط گرایان باشد.

بسیاری از زندگی‌ها به ظاهر مدرن است اما واقعا مدرن نیست. افراد همچنان براساس باورهای غلط گذشته زندگی می‌کنند. ظاهر مدرنی که جامعه ما دارد؛ کاملا قلابی‌ست و هیچ شباهتی به غرب ندارد.

صفحه‌ها