رضا جاسکی

اتحادهای انتخاباتی ما

مروری بر رفتار ما در انتخابات جاری

بدون یک لشکر متغیر تحریم‌کننده و رای‌دهنده چپ و مستقل، اصلاح‌طلبان حتی شعارها و نحوه گفتار خود را در انتخابات نیز عوض نمی‌کردند. اگر کسی از نیروهای چپ نیز هیچگاه در انتخابات شرکت نمی‌کرد، باز هم این امکان وجود داشت که اصلاح‌طلبان دلسرد از بردن انتخابات با سرعت هر چه بیشتری به سمت اصولگرایان حرکت کنند و مواضع راست‌تری اختیار نمایند. برای عده زیادی فاصله تحریم و مشارکت در شرایط کنونی بسیار کم است، هیچ نیازی نیست که یکی را به سازشکاری و دیگری را به بی‌عملی متهم کرد، بلکه باید در مورد نحوه اجرای تاکتیک‌های مختلف بحث نمود

یک بام و دو هوا

مروری بر رفتار ما در انتخابات جاری

از آنچه که در بخش قبل گفتم نباید نتیجه گرفت که بایستی از نظر مردم پیروی نمود. شاید بخشی از چپ بر این عقیده باشد که خطر جنگ جدی است و بدون توجه به برنامه‌های اقتصادی اعتدالیون بایستی از آن‌ها در این انتخابات دفاع کرد، در این صورت این قضیه بایستی به طور صریح گفته شود که برنامه اعتدالیون در حوزه اقتصادی، زیست محیطی و ازادی‌های مدنی دارای نقایص بسیار جدی است، اما ما به خاطر جلوگیری از جنگ از اعتدالیون حمایت می‌کنیم

حکومت اسلامی و زنان (بخش پایانی)

باید به خاطر داشت که افزایش بیشتر کارگران و کارمندان زن به خودی خود منجر به رفع همه قوانین ضد زن نخواهد شد. می‌توان همچون امروز کارگران و کارمندان محجبه‌ای که هم بار کار بیرون و خانه را به دوش می‌کشند و هم قوانین فعلی جمهوری‌اسلامی را رعایت می‌کنند را به کار واداشت. اما می‌توان حدس زد که در عوض برخی از قوانین دست و پاگیر مثل اجازه شوهر برای کار زن و امثالهم سر از زباله‌دان خواهند اورد

بخش: 

حکومت اسلامی و زنان (بخش اول)

اخیراً طرفداران ولی‌فقیه ضمن انتقاد از امضای سند آموزشی۲۰۳۰ یونسکو، بر ویژگی‌هایی ایران و نیز تهاجم فرهنگی برا ایران تاختند. همزمان با انتخابات ریاست جمهوری، دوباره برخی از فعالین جنبش زنان بر خواسته‌های به حقِ برابرطلبانه خود، از جمله حق کاندیدا شدن برای مقام ریاست جمهوری ، مجدداً تأکید نمودند. از آنجا که انتقاد ولی‌فقیه از سند ۲۰۳۰ یونسکو نیز مربوط به تأکید این سند بر برابری جنسیتی است، بهتر به این دو موضوع، «تهاجم فرهنگی»، معضل جنسیتی در ایران، و سرنوشت حکومت دوگانه با هم نظر کوتاهی اندازیم

بخش: 

چپ و معضل انتخابات

مشارکت درانتخابات: تاکتیک یا «هم استراتژی هم تاکتیک»

در جمهوری اسلامی محافظه‌کاران، اصلاح‌طلبان و نیز بخشی از اپوزیسیون، با ترسانیدن مردم آن‌ها را به شرکت در انتخابات تشویق می‌کنند. تکلیف ما در مقابل نیروهای حاکم روشن است. هدف آن‌ها کشانیدن مردم به پای صندوق‌های رأی و مشروعیت بیشتر بخشیدن به نیروهای حاکم است. اما وظیفه اپوزیسیون تشویق مردم به انتخابات از طریق ترساندن مردم نیست. یک رهبر سیاسی که در پی تغییر و تحول در جامعه است نمی‌تواند با تکیه بر ترس تغییری در جامعه ایجاد کند.

انتخابات در جمهوری اسلامی

اپوزیسیون و معضل انتخابات

برگزاری هر انتخاباتی در جمهوری اسلامی با وجود به کار گرفتن همه “شیوه‌های مهندسی” برای سران نظام یک ریسک محسوب می‌شود که می‌تواند خطراتی چون وقایع ۱۳۸۸ را به دنبال داشته باشد. از سوی دیگر آن‌ها به این موضوع واقفند که عدم برگزاری انتخابات نمی‌تواند گزینه‌ای برای آن‌ها محسوب شود. جمهوری اسلامی به عکس، دلایل زیادی برای برگزاری یک انتخابات “با شکوه”، “رقابتی” و آرام را دارد. انتخابات کم‌هزینه‌ترین راه برای حل تضادهای درونی با توجه به ساختار حکومتی آن است.

حق بی قید و شرط حیات

در شرایط کنونی، یکی از خواسته‌های اصلی مردم ایران حق حیات است. شاید، این موضوع به‌قدری آشکار است که بحث کمتری در مورد آن صورت می‌گیرد و وقتی که مطرح می‌شود از نظر بسیاری با مسئله امنیت و جنگ گره می‌خورد. اما کدام جنگ؟ اگر در گذشته حق حیات، در نتیجه بروز جنگ، در دورانی که مردم بیش از پیش خواهان زندگی در صلح و آرامش اند، اهمیت پیدا می‌کرد، اکنون به یک خواسته عاجل- نه فقط برای امروز بلکه فردای ایران نیز -بدل گشته است. اما چرا؟

اشتراک در RSS - رضا جاسکی