حقوق بشر

نیره انصاری

مجازات اعدام در آسیا و خاورمیانه به شدت به کار گرفته می‌شود و پاکستان، عربستان سعودی و ایران ۸۹% درصد اعدام های سال (۲۰۱۵ ) را انجام دادند. چین در این محاسبه در نظر گرفته نشده، زیرا آمار رسمی به کارگیری مجازات اعدام جزو اسرار دولتی است و گمان می‌رود بیشترین شمار اعدام ها در سال در چین انجام می گیرد.

بهرام رحمانی

از نگاه مارکس، مجازات اعدام در درازمدت که هیچ، حتی در کوتاه‌مدت هم قادر به‌جلوگیری از تکرار قتل‌ها‌ در جامعه نیست. مارکس در همین یادداشت، اشاره می‌کند که مستندات تاریخی به‌ما می‌گویند که از زمان «قابیل» تا کنون، اجرای مجازات‌ها، نه فقط موجب اصلاح یا تنبیه آدمیان نشده است، بلکه حتی برعکس نیزعمل کرده است

علی رضا جباری (آذرنگ)

برای دریافتن عذابی که این بانوی انساندوست پس از شنیدن تأیید حکم اعدام خود متحمل شد، تصویری که از او در رسانه ها انتشار یافته است و تأثر همراه با شگفتی او را از این حکم ناعادلانه بازتاب می دهد، ببینید تا به وضعیت و شرایط موجود کشور بیشتر پی ببرید.

گزارش‌گران بدون مرز

نرگس محمدی، نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر ایران، برای سه اتهام به ۱۶ سال زندان محکوم شده است. پنج سال برای " اجتماع و تبانی علیه نظام" یک سال برای "برای تبلیغ علیه نظام" و ده سال برای تاسیس و همکاری با انجمن لگام، انجمنی برای لغو مجازات اعدام، مطالبه‌ای که از سوی حکومت در ایران تحمل نمی‌شود. بنا بر ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی و با درنظر داشت «مجازات اشد»، نرگس محمدی باید ١٠ سال زندان را تحمل کند.

منصوره بهکیش

مسئولان نظام اگر «کمی، واقعا کمی» در طی این سال‌ها، تجربه کسب کرده و از کشورداریِ نوین آموخته بودند؛ «بهبودِ شرایط پیش‌کش، لااقل برای حفظ خود» این‌قدر به خانواده‌های زخم خورده و دادخواه فشار نمی‌آوردند، چون می‌دانستند که روزی صبر و تحمل ستم دیدگان تمام خواهد شد و این دُمل چرکین سر باز می‌کند و موجی از اعتراض به راه می‌افتد و آن روز دیگر نمی‌توانند در برابر موجِ سهمگین دادخواهی و عدالت جویی دوام بیاورند.

سیاست آپارتاید اقتصادی علیه بخش بزرگی از جمعیّت ایران بدون شک پیامد‌های منفی انکارناپذیری بر پویایی اقتصاد کشور داشته و نهایتاً ایران را از یک سرمایۀ قابل توجّه انسانی و مالی محروم کرده است. طرّاحان و عاملان ایجاد این خفقان اقتصادی را تاریخ چطور مورد قضاوت قرار خواهد داد؟

عفت ماهباز

می‌پرسم: مسئولین وقت زندان‌ها، ازکجا می‌دانستند “فروغ جاویدان” یا “مرصاد” در پیش است؟ از کجا پیش‌بینی می‌کردند که آیت الله خمینی می‌خواهد حکم ویژه‌ای می‌دهد؟ آیا این پیش‌بینی به ابتدای سال ۱۳۶۶ برنمی‌گردد، زمانی که آزار زندانیان تشدید شد؟ آیا اتفاقی است که از سال ۱۳۶۶ به زنان مجاهد می‌گفتند که به زودی اعدامتان خواهیم کرد، در حال که ظاهرا اعدام زنان زندانی معلق شده بود؟

بهرام رحمانی

هنوز دولت اقلیم کردستان، هیچ قوانین مشخص و حرفه‌ایی برای فعالیت حرفه روزنامه‌نگاران و ایجاد ممنوعیت برای سهولت در دسترسی به‌سلاح در کردستان عراق تعیین نکرده است. بنابراین، روزنامه‌نگاران و مخالفین حکومت اقلیم کردستان، همواره در معرض خطر تروریسم قرار دارند.

عبدالکریم لاهیجی

آقای تاجیکی طی حبس و محاکمه از موازین دادرسی قانونی برخوردار نبوده و از جمله در دوره‌ی تحقیقات وکیل نداشته است. او پس از محاکمه‌ای به دور از موازین بین‌المللی عدالت و شفافیت، در فروردین ۱۳۹۳ به اعدام محکوم شد.

جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران

بر این اساس، وظیفه‌ی وجدانی همه‌ی ما که به آزادی، حقوق بشر و آرمان‌های دمکراتیک اعتقاد داریم، رساندن پیام این زندانیان با صدای رسا به مردم جهان و نهادهای دمکراتیک و کوشش برای تأثیرگذاری بر دولت‌ها و شرکت‌هایی است که در پی روابط بهتر و پرسود اقتصادی با ایران هستند. و البته در این راه، باید با تمام قوا در دفاع از زندانیان سیاسی ناشناس و شناساندن آنها نیز بکوشیم و فقط به زندانیان سرشناس نپردازیم.

جامعە حقوق بشر ترکیە، بنیاد حقوق بشر ترکیە

... در مورد مسأله کُرد به جای حل آن از طریق دمکراتیک و صلح‌آمیز سیاست‌هایی مبتنی بر خشونت در پیش گرفته و در داخل کشور و کشورهای دیگر وارد جنگ شده است. تمام این مشکلات به بحران سیاسی و عمیقی در ترکیه منجر شده است.

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان از شخصیت‌ها، احزاب و سازمان‌ها و نهادهای سیاسی و مدنی و حقوق بشری دعوت و درخواست می‌نماید در یاد روز پدر حقوق بشر کردستان با حمایت از حقوق آقای کبودوند، آزادی فوری و بدون قید و شرط وی را از مراجع ذیصلاح جهانی خواستار شوند، و در صورت ازسرگیری مجدد اعتصاب غذای ایشان تا رسیدن به خواسته‌های قانونی و انسانی وی را تنها نگذارند.

نیره انصاری

چندی پیش معاونت سابق دادستان استان تهران که امور زندان ها را بر عهده داشت در پاسخ به خبرنگاری که از او پرسیده بود علت این مرگ و میرها چیست؟ گفته بود: «عزرائیل همه جا می رود، وقتی می‌آید کوه و دشت و زندان نمی شناسد، مگر درِ زندان ها بسته اند و گفته‌اند کسی اینجا نمی میرد؟»

کار آنلاین

پنجمین روز اعتصاب غذا در برابر مقر سازمان ملل در ژنو

برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر

بنا به اطلاعات دریافتی، آقای محمد صدیق کبودوند، رئیس سازمان حقوق بشر کردستان که زندانی است، روز ۹ خرداد ۱۳۹۵ در پی افت شدید فشارخون ناشی از اعتصاب غذای سه هفته‌ای بیهوش شد. اعضای خانواده‌ی او وضع او را « نگران کننده و جدی» توصیف و درباره‌ی کاهش شدید وزن، بیماری قلبی و پروستات او ابراز نگرانی کردند.

بیش از 245 تن از فعالان اجتماعی، مدنی و سیاسی و نیز تنی چند از دانشگاهیان با انتشار فراخوانی به ستم دوباره‌ای که با تجدید دادگاه و افزایش حکم نرگس محمدی به این فعال مدنی می‌رود اعتراض کرده و سایر مردم و فعالان را به همراه شدن با این اعتراض دعوت کرده‌اند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اینگونه احکام ناعادلانه، زندان و شلاق و جریمه را برای کارگران معترض حق طلب معدن آق دره محکوم نموده وبه صادره کنندگان اینگونه احکام اعلام می کند که صدور احکام زندان و شلاق علیه کارگران حکمی است تاریخی علیه خود که صادر کرده اند.

الف – پیروان فرقه‌ی بهائیت دهها سال است که در ایران به دلیل دین و عقیده خود مورد ستم قرار می‌گیرند. آنان در طول سی و هشت سال گذشته، از حق تحصیل و اشتغال محروم بوده‌اند. اموال برخی و جان برخی دیگر ستانده شده و یا سالیان درازی را در زندان‌ها سپری کرده اند. اگر قرار باشد هر فرقه و مذهبی که به قدرت رسید، بر دیگری تیغ کشدو پیروان دیگر مذاهب و فرقه ها را از حقوق انسانی محروم سازد، دیگر هیچکس در امنیت نخواهد زیست. رواج چنین اندیشه‌ای می‌تواند توجیه گر ظلم و تبعیض بر پیروان مذاهب گوناگون شیعه، که در اقلیت هستند، در دیگر کشو‌رها، نیز بشود.

گزارش‌گران بدون مرز باردیگر نگرانی عمیق خود را از بازداشت‌های خودسرانه و چگونگی نگاهداری روزنامه‌نگاران زندانی اعلام می‌دارد. از این میان محمد صدیق کبودوند از دوازه روز پیش در اعتصاب غذا بسر می‌برد و از آرش زاد ده ماه پس از بازداشت هیچ خبر رسمی منتشر نشده است.

فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و سازمان‌های عضو آن گزارش جامعی درباره‌ی سرکوب فعالان سندیکایی و دیگر کارگران و نقض فاحش حقوق کار در ایران را به کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل ارائه کردند و از آنها خواهان پیگری نقض این حقوق با دولت‌مردان ایران شدند.

صفحه‌ها