گفتگوها

گفتگو با عبدالله مهتدی دبیر کل حزب کومله کردستان ایران

پرسشگر: توران همتی

یکشنبه 14 ژانویه 2018
گرداننده گفتگو: علی فکری
سخنرانان:
پرویز نویدی: سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران – طرفدار وحدت چپ
بهروز خلیق: سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
احمد مرتضایی: حزب کومله کردستان ایران
فریدون کرمی: حزب دموکرات کردستان ایران

وحدت سه جریان می تواند در میان بخشی از طیف چپ نقطه امیدی باشد
و اما پاسخ مشخص من به سوآل سوم این است که جامعه ایران به وجود اپوزیسیون چپ همیشه نیازمند است. اپوزیسیون چپ، اپوزیسیون انتقادی و منتقد هر نوع حکومت‫ فاسد و مستبد مدافع طبقات صاحب سرمایه و ثروت است. وجود آن ضروری است و هم جزء مهمی از حیات سیاسی پلورالیستی آینده کشورمان است. اما وحدت سه جریان یک تشکل خارج کشوری است اگر در داخل کشور تشکیل می‫شد یقیناً می‫توانست بخشی از نیاز جامعه ایران را در بر بگیرد. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬

برای تحلیل آنچه گذشت و در برخی مناطق علی‌رغم سرکوب به اشکالی هرچند کوچک همچنان ادامه دارد، به سراغ فعالان مدنی و تحلیلگران سیاسی و اجتماعی رفته‌ایم تا نقطه‌نظر آنها را در رابطه با چیستی و بستر اعتراض‌ها و چشم‌انداز آن جویا شویم. گفتگویی که در ادامه می‌خوانید با کریم آسایش، کنشگر شهری و اجتماعی در تهران، ترتیب داده شده است.

سهراب مبشری

همان گونه که گفتم من به احساس و عاطفه همه کسانی که عمری در جنبش فدایی سپری کرده اند احترام می گذارم. همچنین رزمندگی و قاطعیت فداییان در دهه ۱۳۵۰ ارزشی ماندنی است و باید امروز و فردا نیز بدان تکیه کرد. اما الهام گرفتن از این ارزش، حتما مستلزم آن نیست که کماکان خود را فدایی بنامیم. مگر سوسیال دمکراتها و کمونیستهای ایران در دهه های نخست حضورشان در سیاست ایران چند بار نام تشکل خود را بنا به شرایط و مقتضیات روز عوض نکردند؟ مگر با این تغییر نام ها، سنت حیدرخان نابود شد؟ برای کار عظیمی که پیش روی چپ ایران است، تکیه به ارزش های جنبش فدایی همان قدر ضروری است که تکیه به مابقی سنت های افتخارآفرین چپ.

نظر2

کلیپ میزگرد سایت به پیش با تنی چند ازصاحب نظران دررابطه با :جنبش مردمی دیماه ۹۶ در شهرها، مسئله گذار به دمکراسی واپوزیسیون دمکراسی خواه ایران

وحدت فدائیان، به شرطی که این وحدت از تعداد تشکلها بکاهد، قطعاً تأثیر مثبتی برجای میگذارد و تأثیر فدائیان در جنبش چپ را بیشتر میکند. شرط افزایش این تأثیر درک نوین از چپ است. گروه‌های موجود بازمانده از قبل از انقلاب در تصور تشکیلاتی خود تا حدی سکتاریست هستند. آنها هنوز آماده نشدند تا حتی نامهای خود را که بیانگر ایدئولوژی‌های سپری شده است تغییر بدهند و استاندارد حزبی ایران را با استاندردهای جهان دموکراسی هماهنگ کنند. امروزه فدایی خلق و مجاهد خلق یعنی چه؟

نظر1

گفتگو با مجید عبدلرحیم پوردر باره چالش های پیش روی مردم

کانال چهار تلویزیون سوئد در گفتگویی با مهرداد درویش پور استاد دانشگاه و مطلع مسائل ایران درباره اعتراضات اخیر و واکنش روحانی نظرات او را جویا شد که ترجمه آزاد این گفتگو را در زیر می خوانید.

اعلام رهبری سیاسی در کردستان عراق پس از کنارەگیری آقای مسعود بارزانی شاید بتواند اندکی از آشفتگی اوضاع چە در رابطە با عراق و چە در رابطە با داخل اقلیم کردستان تأثیرگذار باشد ولی بعید بە نظر می‌رسد این مرهمی باشد بر همە زخم‌های موجود.

نظر3

از نظر من حق ثابت و قوانین متغیرند. بخشی از اهل دیوان‌سالاران سازمان ملل و طرفداران بی‌قیدوشرط قدرت‌های حکومتگر، بر این عقیده پافشاری می‌کند که هرگونه کوشش در تغییر قوانین بین‌المللی می‌تواند موجب بی‌قاعدگی و بی‌قانونی در نظم جهان گردد و منافع کشورها را به مخاطره اندازد. این طرز تفکر و چنین رفتار و منشی یک پرسش اساسی را مطرح می‌کند: آیا حقوق اساسی انسان مهم‌تر است یا تمامیت ارضی یک کشور؟

نظر2

آنچه مهم است، کردها باید نه در عراق و نه در هیچ گوشه دیگر کردستان، ایران، ترکیه، سوریه، نباید برای دست‌یابی به حقوق خود دست به خشونت بزنند. مبارزه مسلحانه راه مناسبی برای ما کردها نبوده و نیست. کردها در همزیستی و همبستگی در هر کشوری که هستند، با سایر خلق‌ها و در کنار آن‌ها آینده روشن‌تری خواهند داشت تا در جنگ و ستیز دائم با دولت‌های مرکزی.

نظر1

حوادث پس از شانزدهم اکتبر - که پیامد اقدام های اقتصادی، سیاسی ونظامی ایران، ترکیه، و حکومت مرکزی عراق است - نشان داد این مثلث همگرا نقش مهمی درتوقف روند اعلام استقلال کردستان داشته است و حتی برخی از شکست همه پرسی سخن می گویند. مخالفت آمریکا، اروپا و روسیه با این امر، مساله را برای مثلث یاد شده آسان کرده است. شاید اگر غربی ها موافق این رفراندم بودند وضع به گونه دیگری می‌شد.

نظر1

به لحاظ سیاسى هم وضع چندان مناسب نیست. راستش تصور من این نبود كه حتى همكارى بین حزب دمكرات كردستان و اتحادیه میهنى تا بدین حد شكننده باشد. ما از اختلافات پیشین آن‌ها خبر داشتیم ، می‌دانستیم كه متأسفانه تا رویارویی نظامى هم پیش رفتند، اما به نظر می‌رسید بر سر این رفراندوم و حتماً تبعات آن باید مذاكره كرده باشند و تعهداتى را هر یك پذیرفته باشند.

نظر3

به نظر می‌رسد که رهبری سیاسی اقلیم کردستان قصد اعلام فوری استقلال کردستان را اساساً در آینده نزدیک نداشته و این امر را جهت بهبود وزن خود در مناقشات و مذاکرات بعد از پایان جنگ مشترک علیه داعش پیش کشید. چراکه انتظار می‌رفت بعد از درهم شکستن داعش حکومت عراق و طرف ایرانی آن‌ها بر فشارهای سیاسی، نظامی و اقتصاد خود علیه مردم اقلیم بیافزایند

نظر1

با اوضاع کنونی برگشتن به شرایط قبل از رفراندوم، هم برای نیروهای داخلی کرد و هم برای دولت عراق، دشوار به نظر می‌رسد. باید علاوه بر یک درگیری نظامی سنگین، منتظر انشقاق‌های تازه‌ای در رهبری و احزاب کردی بود، که به‌نوبه‌ی خود به‌احتمال بالا از یک پروسه‌ی جنگ داخلی احزاب خواهد گذشت

نظر2

علاوە بر مخالفت های جهانی و منطقەای با رفراندوم اقلیم کە امر استقلال و جدائی آن را با مشکلات جدی مواجە می کند، و نیز موانع اقتصادی و سیاسی بر سر راە اقلیم کە از طرف عراق، ترکیە و ایران اعمال خواهند شد، خود بافت قومی مناطقی از کردستان کە در آن اقلیت های دیگر هم زندگی می کنند، سد مهمی بر سر راە استقلال اند. بویژە تنوع بافت قومی در کرکوک کە چهل درصد نفت عراق در آنجا وجود دارد نسبت بە سایر مناطق از اهمیت بیشتری برخوردار است.

در مورد بازیافت مخازن طبیعی آب که درخطر خشکی کامل قرار دارند مانند دریاچه ارومیه، تالاب گاوخونی و چندین مورد مشابه، روشن است که هیچ‌کدام نمی‌توانند به اکوسیستم قبلی خود بازگردند. خشکی دریاچه‌ها که پس از انقلاب با ساخت سدهای خاکی کوتاه جهاد شروع و با پایان جنگ توسط شرکت‌های سپاه ادامه یافت تمام سیستم آبی ایران را دست‌خوش بی‌برنامگی و بحران نمود.

نظر3
ترجمه از:
حمید حسینی

در همه‌جا اتخاذ سیاست‌های نئولیبرالی که موجب فقر اقشار وسیع مردم شده است، با همکاری وهمیاری سوسیال‌دمکراسی امکان‌پذیر شده است. اعمال سیاست‌ ریاضت‌های اقتصادی، محدود کردن آزادی‌ها سیاسی و ایجاد مراکز دربسته شبیه زندان برای مهاجرین و پناهندگان همه وهمه با موافقت و همکاری سوسیالیست‌ها و نیروهای راست به‌پیش رفته‌اند. مردم آن‌ها را قضاوت می‌کنند، آن‌ها در شرایطی نیستند که خود را به‌عنوان آلترناتیو نیروهای راست معرفی کنند. حزب سوسیالیست اسپانیا هم دقیقاً دچار مشکلات فوق است

صفحه‌ها