زنان

آزاده دواچی

در واقع این توافق نقطه ی عطفی در زندگی بسیاری از زنان و مردان ایرانی است چرا که بر طبق نظر بسیاری از کارشناسان می تواند منجر به تغییر مثبت در وضعیت معیشتی و اقتصادی ایرانیان شود. در این میان این سوال مطرح می شود که وضعیت زنان در ایران بعد از این توافق چگونه خواهد بود؟ آیا توافق اخیر می تواند بر زندگی کنونی زنان ایرانی تاثیر مثبتی بگذارد؟ و سهم زنان در شادی های توافق هسته ای ایران چه خواهد بود؟

محبوبه کوهستانی

خشونت جنسی علیه زنان و کودکان واقعیت تلخی است که در طول تاریخ مکررا شاهد اعمال آن بوده ایم که موجب تخریب غرور و شرافت افراد و ورود انواع آسیب های جسمی و روانی به قربانیان آن می شود. به نظر می رسد دولت ها و محاکم بین المللی کیفری باید سازوکاری جهت فشار به عاملین این جنایات و مجازات آنها در نظر گیرند که هزینه اینگونه اقدامات را بالا ببرد و از ابزارها و فشارهای بین المللی برای تعقیب و محاکمه این مرتکبین استفاده شود. از سوی دیگر در موارد بسیاری می بینیم که دولت در یک کشور توانایی مقابله با این جریان ها را ندارد و نیازمند حمایت های بین المللی است. بنابراین در سطح بین الملل نیازمند اقدامات مقتضی جهت پیشگیری، مقابله و رفع آثار سوء که گربانگیر قربانیان این حوادث می شود، هستیم.

نرگس محمدی

جناب آقای دادستان، گفته می شود دستور قطع کامل تماس تلفنی بند نسوان اوین به دستور مقام محترم دادستانی است و من دو واقعه مربوط به خودم و حس و حال مادران و زنان بند نسوان را توضیح دادم تا حضرتعالی به حرمت بشر، زن و مادر، یک بار دیگر در مورد این دستور تأمل بفرمایید تا با برقراری تماس های تلفنی مطابق قوانین و مقررات مد نظر قوه قضائیه، این اجحاف و فشار مضاعف بر زنان در بند و کودکان در رنج مرتفع گردد.

الهه ایمانیان

اینگونه است که فوتبال زنان الگوی پذیرفته شده زن را در جهان به هم می‌ریزد و هنوز بسیاری از جوامع، رسانه‌ها و افراد قصد ندارند این عرصه برای زنان خیلی جدی گرفته شود. این موضوع در حدی پیش می‌رود که بسیاری از ما حتی از وجود جام جهانی زنان اطلاعی نداریم. تبعیض‌های جنسیتی در فیفا تا جایی پیش می‌رود که حتی سپ بلاتر، رییس فیفا، در مراسم بازیکن سال فوتبال جهان، الکس مورگان را نمی‌شناسد. مورگان که یکی از معروفترین بازیکنان فوتبال زنان جهان است می‌گوید: «خیلی شوک آور بود که رییس فیفا نمیدانست من کی هستم». و اینگونه است که جام جهانی فوتبال اسم عامی می‌شود برای «جام جهانی فوتبال مردان».

ریحانه فرزانه

«برابری» یک اصل است، اصلی که گاه نادیده گرفته شده است و گاه به عنوان زینت به آن نگاه شده است. در هر دو صورت نمی توان گفت جامعه ای که برابری را به عنوان یک «اصل» نپذیرفته است می تواند امیدی به توسعه داشته باشد. حضور زنان در استادیوم ها می تواند به عنوان یک حق غیر قابل انکار و یکی از مصادیق کوچک اما مؤثر برابری باشد؛ نمونه ای بسیار کوچک که به عنوان ویترین نگرش ها و تفکرات فرهنگ جاری یک جامعه نمود پیدا می کند.

هادی مومنی (کیشو)

اینها که جذام و درد بی درمان نیست یا واسطه جهاد وا اسلاما! سرفتنه ما همان دو نخ موی زنی است کز کله برون فتاد وا اسلاما! یا این که نفوذشان به یک ورزشگاه با خنده و روی شاد وا اسلاما!

منصوره شجاعی

مینو مرتاضی از بنیانگذاران مادران صلح و کنشگر شناخته شده جنبش زنان در ایران است. او را در اسفندماه سال 1392 به دادسرای زندان اوین احضار کردند و در نهایت با وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی به شرط حضور در دادگاه آزاد شد. از روز 16 اردیبهشت 1393 تا خرداد سال ۹۴ چندین بار برای برگزاری دادگاه فراخوانده شد... تا در روز چهارم خردادماه حکم اش صادر شد: شش سال حبس و دوسال محرومیت از حقوق اجتماعی.

آزاده دواچی

حضور کسانی مثل نرگس محمدی و گوهر عشقی در بطن مبارزات مدنی ایران، هر چه قدر هم که بخواهند نقش مادری را کم رنگ کنند، حضوری تاریخی است. چرا که از یک سو این دو به عنوان مادر در برابر کلیشه های رایج علیه زنان ایستاده اند و از سوی دیگر نقش مادر شدن را دگرگونه کرده اند و به نوعی در شکل و ساختار فعالیتهای مدنی تغییر ایجاد کرده اند. این حضور موجب تقویت و تشویق مادران به شرکت در فعالیت های اجتماعی می شود و موضع آن ها را از مادری ساکت و تودار، به مادری بی باک و با صدایی بلند و رسا تبدیل می کند.

آمنه کرمی

رخشان بنی‌اعتماد، فیلم «قصه‌ها» را در سال ١٣٩٠ ساخت و خودش تهیه‌کنندگی اش را نیز بر عهده گرفت. ولی این فیلم تا اردیبهشت امسال مجوز اکران در داخل کشور به دست نیاورد هر چند توانست به جشنواره ونیز و جشنواره فیلم لندن راه پیدا کند و برنده بهترین فیلم‌نامه از هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز، و برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره آسیاپاسفیک شود.

محبوبه کوهستانی

به نظر می رسد قانونگذار باید مجازاتی سنگین برای جرم اسیدپاشی وضع کند که از سویی دامنه ارتکاب این جرم را کاهش دهد و از سوی دیگر احقاق حقوق از مجنی علیه این جرم به درستی صورت پذیرد زیرا متاسفانه شاهد آن هستیم که صرف بخشش از سوی بزه دیده امکان جری شدن سایر افراد و رواج یافتن این جرم را تقویت خواهد کرد.

سیمین کاظمی

برای مدیریت مسأله ی خشونت خانگی، نهادهایی که می توانند از زنان خشونت دیده حمایت کنند، از مداخله ی به موقع بازمی مانند و زن از حمایتی که می تواند و حق دارد که بهره مند شود محروم می ماند. نتیجه این است که زن به همان چهاردیواری اعمال خشونت و تحقیر باز می گردد و مرد نه اجباری به تغییر رفتار دارد و نه لازم است به هیچ مرجعی پاسخگو باشد. او با توسل به این اصل پذیرفته شده ی عمومیت یافته که زندگی خصوصی افراد به دیگران ارتباطی ندارد، می تواند هر رفتاری از جمله خشونت فیزیکی را به زن روا دارد. در چنین شرایطی است که خشونت به امری عادی تبدیل می شود که هر زنی باید به تنهایی در پی راه حلی فردی برای آن باشد.

لیسا حنایی

برای مقابله، شاید ممنوعیت های قانونی بتواند درصد کمی از این موضوع را کاهش دهد اما هرگز نمی تواند آن را ریشه کن و از بین ببرد. تا زمانی که باور درست بودن این موضوع وجود دارد تلاش برای انقراض، شاید بی فایده باشد. در ایران سقط جنین غیرقانونی است اما تعداد مراکز سقط جنین غیرقانونی از تعداد بیمارستان های کشور هم بیشتر است. امید که تلاش ها برای افزایش آگاهی باشد نه صرفاَ ممنوعیت و اجبار.

جواد موسوی خوزستانی

جالب است که این زنان معمولاَ در آثار داستانی شان ـ که غالباَ روابط موجود در ساختارهای بغرنج خانواده ایرانی را بازنمایی می کند ـ با تلفیق هوشمندانه ی ارتباط آدم ها با فرهنگ های متفاوت شان، به ترسیم بخش هایی از فضای زندگی عادی و روزمره می پردازند که ما خوانندگان (بویژه ما مردها) آنها را غالباَ پیش پا افتاده ـ حتا کم ارج ـ تلقی می کردیم و تقریباَ مطمئن بودیم که بر این روابط به ظاهر ساده و معمولی، کاملا آشنایی و اِشراف داریم، با این حال اما پس از خواندن چنین آثاری است که موفق به دریافت نوعی شناخت تازه در مشاهده ی «ساده»ترین روابط خانوادگی مان می شویم.

رضوان مقدم

شاید خیلی ها قضیه یک بام و دو هوا را شنیده باشند، به ویژه نسل ما که با ضرب المثل ها زندگی کرده است و البته نسل امروز هم با ساختن «جوک» برای هر مسئله ای از گرانی گرفته تا انرژی هسته ای و هر آنچه آزارشان می دهد، به طنز روی می آورند و به این وسیله خودشان را تخلیه روانی می کنند. ضرب المثل ها و جوک ها برآمده از دل فرهنگ و اوضاع اجتماعی - سیاسی هر جامعه است. وقتی که در جامعه خفقان باشد چاره ای برای مردم نمی ماند که حقایق تلخ را با زبان شیرین طنز بیامیزند تا از تلخی اش بکاهند و از هزینه بیانش در امان بمانند.

دن ریس
ترجمه از:
بنفشه جمالی

... زنان نیازمند به دسترسی به اتحادیه‌های مستقل کارگری اند که می‌تواند موجب توانمندسازی آن‌ها و به نمایش گذاشتن قدرت انتخاب زنان برای افزایش دستیابی به منافع خود در محل کار گردد. اتحادیه‌های کارگری باید تبدیل به محلی برای تشکل یابی، سازمان‌دهی و چانه‌زنی برای کارگران شوند. موانعی که مانع دستیابی به این امر مهم است باید از سر راه برداشته شوند. همچنین اتحادیه‌های کارگری، باید تمامی تلاش خود را برای بهبود وضعیت کاری زنان به کار برند

نصرت شاد

فمینیسم آنارشیستی، وحدت آنارشیستها و فمینیستها در غرب بود. آنها می گویند که "آزادی زنان وابسته به نابودی کاپیتالیسم، دولت انحصاری مقتدر مرکزی، امتیازات مردسالارانه و تسلط دین بر دولت و جامعه است. زنان و طبیعت از نخستین قربانیان نظام سرمایه داری مردسالار اند". فمینیسم آنارشیستی خواهان سوسیالیسم دمکراتیک شورایی است.

رانا حسینی
ترجمه از:
فرانک فرید

وقتی قتلی در اردن اتفاق می‌افتد، نام قربانی یا آدرسش را فاش نمی‌کنند. بنابراین وقتی که از یک منطقه‌ی شلوغ و فقیر‌نشینِ حاشیه‌ی پایتخت، عمان، از راههای ناهموار و شنی تپه‌ها می‌رفتم، واقعا مطمئن نبودم از کجا سر در خواهم آورد. از آنجایی که افراد از کار و زندگی همدیگر در چنین جاهایی باخبر هستند، مردی را در خیابان برای پرس‌وجو متوقف کردم: «شنیدم جنایتی این اطراف رخ داده. یه دختر شانزده ساله توسط برادر بزرگترش به‌قتل رسیده. میتونین آدرسش رو به من بدین؟»

سخنران در انتهای سخنان خود ضمن اشاره به وضعیت دشوار بیش از ۶۲ زندانی سیاسی و عقیدتی زن که در زندان های رژیم مورد شکنجه و آزارند از همه نیروهای مترقی خواست که همبستگی خود را با مبارزات زنان و مردم ایران تشدید نمایند

این کنوانسیون که امروز تقریبا تمام کشور‏های جهان به تصویب رسانیده ‏اند، مرجع جهانی برای محافظت از حقوق زنان به شمار می رود. بر اساس مقررات آن، مدافعان حقوق زنان در کشور‏های سراسر جهان به پیشرفت‏‌های بزرگی دست یافته اند:

فرامرز دادور

در واقع، علاوه بر حضورِ فرهنگِ مرد سالارانه در میان بخشی از اقشارِ جامعه، سیاستهای زن ستیزانهِ جمهوری اسلامی و از جمله منعِ قانونیِ زنان از "حق طلاق، حق سرپرستی فرزندان، حق ارث، حق مسافرت، حق انتخاب لباس" و همچنین اجباری بودنِ حجاب و لغو قانون حمایت خانواده، آنها را به انسانهای درجه دوم در جامعه تقلیل داده است.

صفحه‌ها