زنان

سوسیالیست ها باید بهتر از دیگران بدانند که بردگی اجتماعی یا آزادی، متکی به استقلال یا وابستگی اقتصادی است. کسانی که برای آزادی نوع بشر مبارزه می کنند اجازه ندارند نیمی از بشریت را از طریق وابستگی اقتصادی به بردگی سیاسی و اجتماعی محکوم کنند. همان طور که کارگر در زیر یوغ سرمایه دار است، زن نیز در زیر یوغ مردان است و تا موقعی که استقلال اقتصادی خود را به دست نیاورده باشد همچنان اسیر خواهد ماند.

ناهید جعفرپور

در واقع با ظهور احزاب راست افراطی مذهبی، زنان منطقه با یک چالش جدی روبه رو شدند. مخصوصا زمانی که بنیادگرایان به شیوه ای دموکراتیک انتخاب شوند و حق قانون گذاری به آنها داده شود. برای مثال در لیبی که درآن دولت موقت موسوم به کمیته انتقالی ملی که مبارزه علیه استبداد قذافی و خواست مردم برای رسیدن به دموکراسی را نمایندگی می کرد، روزی که به قدرت رسید تمامی قوانین موجود قبلی را به حال تعلیق درآورد تا آنها را با احکام شریعت جایگزین کند.

انجمن قلم ایران در تبعید

اکنون با اعتقاد و ایمان کامل می توان گفت که ستم بر زنان، در جامعه هایی که دین و مذهب های مختلف در کنار غارتگران هستی، بر زندگی انسان چیره شده است، به ویژه در ایران اسلامی، برآیندی جز نکبت و فقر و نابرابری برای زنان نداشته؛ این رنج جانکاه بیش از هر زمان تاریخی دیگر، برای زنان کشور ما دردآور و تحمل ناپذیر شده است.

پروین بختیارنژاد

شاید به جد بتوان گفت که رسیدن به هویت فردی، در بستری از آگاهی و تأمل بر خویشتن و باز اندیشی بر خود، برای زنان امری است جدی. رسیدن به شرایط برابر، و از زیر سلطه مردان بیرون آمدن یکی از آرمان های بسیار جدی قشر قابل توجهی از زنان در ایران است.

دنا بابا احمدی

احزاب و سازمانهای پیشرو که همگی تحت سخترین محدودیتها قرار گرفته اند از ظرفیت بالقوه زنان در سازماندهی اعتراضات عمومی و مردمی چه در محل کار و چه در صحن جامعه حداکثر استفاده را کرده اند و یک مجموعه شکست ناپذیر در مقابل تهاجمات حاکمیت بوجود آورده اند.

افروز کاظم زاده

اینجا کجاست که خانه داری هم به عنوان شغل تعریف می شود هم بی مزد و مواجب است و هیچ پولی برایش پرداخت نمی شود؟ اینجا بهشت زیر پای مادران است. اینجا زن خانه دار نه بیمه عمر دارد، نه بازنشستگی، نه حقوق ماهانه، نه حتی در رده ی مشاغل قرار می گیرد. اینجا برای گرفتن کف ِ حق ِ انسان بودن ات باید تا بینهایت بجنگی، بغض کنی، تحقیر شوی، بترسی، فرو نریزی، تمام ِ هوش و حواس ات را به کار گیری، بمیری،... تا زنده بمانی.

نفیسه محمدپور

به راستی دغدغه ای فراتر از ازدیاد زاد و ولد در ایرانی که ما شایستگی حمایت و پرورش صدها هزار کودک کار و خیابان که در معرض انواع بیماری های خاص و آزارهای روحی، جسمی و جنسی قرار دارند، نداریم. آیا همین کودکان توانایی و لیاقت آینده سازی برای ایران را ندارند که آنها را در خیابان های شلوغ و پر خطر رها کرده و به فکر کودکانی از جنس دیگر باشیم. یا حتی قبل از خیابان های کلان شهرها و حاشیه آنها نگاهی به درون خانه های خود انداخته ایم؟ آیا به تک فرزندان ما آنقدر خوش می گذرد که بخواهیم این خوشی را به 4 بچه یا بیشتر به ازای هر خانواده ایرانی نیز بدهیم.

کار آنلاین

در حاشیه‌ی "سمینار سراسری سالانه‌ی تشکل‌های زنان و زنان دگر و هم‌جنس‌گرای ایرانی در آلمان"، در فرانکفورت، گفت‌وگویی داشتم با منیره برادران از اعضای کمیته‌ ی برگزار کننده در شهر فرانکفورت و از او در مورد سمینار و مباحث مطرح شده در آن پرسیدم.

نشست «چالش‌ها و چشم‌انداز فعالیت مدنی زنان» در تاریخ 14 آذرماه 1392 با حضور بیش از 120 نفر از کنشگران و علاقمندان حوزه مسائل زنان در تهران برگزار گردید. این نشست توسط جمعی تدارک دیده شد که از تیرماه 1392 با هدف تعامل بیشتر بر اشتراکات و در صورت امکان همسوسازی برخی فعالیت ها، مجموعه جلسات بحث و گفتگویی را به صورت نظام‌مند برگزار کرده است. مقالات ارائه شده در این نشست، طرح و بسط برخی از مسائل و پرسش هایی است که در مجموعه این جلسات صورت گرفته و البته هنوز به جمع بندی قطعی و نهایی نرسیده است. هدف از انتشار متن کامل مقالات، دعوت از سایر فعالان و علاقمندان برای مشارکت جهت تعمیق و تکمیل مباحث است.

آزاده دواچی

اما متاسفانه ثبت این فاجعه دلخراش نه تنها دل مسئولان را به درد نیاورد بلكه با موضع گیری هایی حاکی از بی تفاوت آنها نسبت به جان شهروندان، نمك به زخم بازماندگان پاشید. اما مسئله ی بغرنج تر نه پیدایش دلیل و علت فاجعه و تلاش در جهت رفع آن است، بلکه مسئولانی كه باید جوابگو باشند به جای توجه به موقعیت زنان كارگر و تلاش در جهت بهبود وضعیت آنان، تقصیر را به گردن تن زنان می اندازند. در واقع می بینیم که حتی طرز پاسخ گویی مسئولان به این حادثه و تلاش در جهت رفع آن نیز درگیر نگاه های جنسیتی مسئولان شده است، مسئولانی كه می گویند دو زن كارگر به دلیل ضعف بدنی سقوط كرده اند.

نگین ستاری

شاید بارزترین مرزبندی در بین فعالان حقوق زنان ایران از لحاظ فهم و تعریف از مسائل زنان، ریشه نابرابری جنسیتی، و روش های مقابله با آن حول مذهب می چرخد. به طور کلی پژوهش های جامعه شناسی بر روی جنبش زنان ایران بین سه جریان در این جنبش تمایز قائل می شود: اسلام گرا، فمینیست- اسلام گرا و سکولار. اگرچه خواسته ها و اهداف این سه جریان در خیلی از موارد همسو اند اما آنها مسیرهای فکری و عملی متفاوتی در پیشبرد وضعیت زنان را دنبال می کنند.

کلر فورمن
ترجمه از:
آذین رباطی

مطالعه ای که از سال 1996 تا 1997 انجام شد، نشان داد که پس از نه سالگی تعداد دختران در پارک های عمومی به طور چشمگیری کاهش می­یابد، در حالی که تعداد پسران ثابت می­ماند. محققین دریافتند که دختران کمتر از پسران سیستم تهاجمی دارند. از این رو اگر دخترها و پسرها برای دستیابی به فضای پارک دست به رقابت بزنند، به احتمال زیاد پسرها برنده خواهند شد. برنامه ریزان شهری می­خواستند ببینند که اگر خودشان فضای پارک را تغییر دهند آیا می­توانند این روند را معکوس سازند.

پرستو سرمدی

در سال های اخیر شاهد اتخاذ سیاست ها و تهیه طرح ها و مصوباتی هستیم که نتیجه آن ممانعت از حضور زنان در جامعه، آموزش و اشتغال است. به نظر می رسد یکی از اصلی ترین دلایل اتخاد چنین سیاست هایی تغییر رویکرد کشور در کنترل جمعیت و تلاش برای افزایش باروری و جمعیت باشد.

موسوی با معرفی الگوی «اکولوژیک» برای درک خشونت بر ضد زنان، که به عنوان مثال توسط کارشناسان سازمان جهانی بهداشت در سراسر دنیا اجرا می شود، به ایده اصلی این نظریه اشاره کرد که زنها در فردیت خودشان نه قادر هستند خشونت را رفع کنند و نه می شود به آنها گفت که چه باید بکنند بلکه خشونت در عرصه‌های به هم پیوسته ای به وقوع می‌پیوندد و نمی‌شود در خلاء به آن پرداخت. در این چارچوب مفهومی باید همه متغیرها را در نظر گرفت.

آنا کارستاتیس
ترجمه از:
جلوه جواهری

اینترسکشنالیتی یک استراتژی است که می تواند ارتباطات واقعی بین تجارب ظاهرا نامرتبط زنان از ستم را آشکار کند. آدری لرد اظهار می کند مسئولیت ماست که به عنوان فمینیست ها، این ارتباطات را ببینیم. تنها از این طریق است که می توانیم بفهمیم آزادی حقیقیِ یک گروه ستمدیده نمی تواند بدون آزادیِ همه ی مردم ستمدیده محقق شود.

نظر1
سپیده لرستانی

در طرح جمعیت و تعالی خانواده، که در راستای سیاست های افزایش جمعیتی شکل گرفته است زنان رسماً به نشستن در خانه و زاییدن شیران نر مجبور شده اند. بانیان این طرح که عمدتاً مردان نماینده مجلس هستند، ظاهرا تنها سد راه افزایش جمعیت را تحصیل و اشتغال زنان تشخیص داده و تصمیم به تنبیه زنان مجرد گرفته و آنها را از استخدام در ادارات و سازمانهای دولتی محروم کرده اند.

آزاده دواچی

همانطور که می بینیم در این ماده و تبصره آن نیز مسئله ی فعالیت زنان و همینطور اشتراک آنها در حوزه ی اجتماعی و در بازار کار به راحتی زیر سؤال می رود چرا که اولویت اول با مردان در نظر گرفته شده است. از سوی دیگر در این ماده، هیچ حق ذاتی برای زنان به عنوا نان آوران خانه در نظر گرفته نشده است، تا جایی که حتی مردان دارای فرزند و مردان متأهل بدون فرزند به زنان متأهل اولویت دارند. حال سوال اینجاست که تکلیف زنان متأهل و فرزنددار در کجای این اولویت بندی قرار می گیرد؟

ثنا نصاری

"مادر" نه تنها از این تصویر، بلکه می توان گفت او از شادی های زندگی، از پیک نیک رفتن به اتفاق همسر و فرزندان در بهاری که وعده داده شده (عنوان بیلبورد: «با یک گل بهار نمیشه») حذف شده است زیراکه او مشغول انجام وظیفه ی "ساختن بچه" است.

روز پنجشنبه چهاردهم آذرماه نشستی با موضوع بررسی «چالش ها و چشم اندازهای فعالیت های مدنی زنان» با حضور جمعی از فعالان حقوق زنان برگزار گردید. برنامه از دو پنل تشکیل می شد که در پنل اول «چالش های فعالیت مدنی زنان» و در پنل دوم «چشم انداز فعالیت مدنی زنان» مورد بررسی قرار گرفت.

نوشین احمدی خراسانی

ما زنان هم اگر بخواهیم «حقوقی از آن خود» داشته باشیم که این یا آن دولت آن را از ما نگیرد، باید بتوانیم از هر روزنه ای و به هر بهانه ای در تدارک و نگارش و عملی کردن آن، به طور متشکل و جدی، وارد عمل شویم. یعنی با آن زندگی کنیم و بر مبنای آن، پایه های معرفتی و مادی، برای استمرار حقوق شهروندی بنا کنیم.

صفحه‌ها