«آنها با تهدید واقعی انقراض روبرو هستند.»

مصاحبه با: Priscilla Schwarzenholz 

صدها نفر از مردم بومی در سراسر جهان وجود دارند که با جهان خارج ارتباطی ندارند. خانم  پریسیلا شوارتزنهولز، انسان‌شناس، با پژوهش های خود نشان می دهد که چگونه شیوه زندگی آنها توسط  صاحبان معدن‌ های غیرقانونی، مبلغان مذهبی و گردشگری تهدید می‌شود  و چگونه امکان دارد برای همیشه منزوی بمانند.

«در بسیاری از کشورها، وجود این گروه‌ها برای توجیه تصرف زمین آن ها  انکار می‌شوند. سیاستمداران ادعا می‌کنند که «هیچ‌کس آنجا زندگی نمی‌کند» تا امکان معدن‌کاوی، جنگل‌زدایی یا پروژه‌های زیرساختی فراهم شود.»

سوال: خانم شوارتزنهولز، منظور از «بدون تماس» دقیقاً چیست؟

پریسیلا شوارتزنهولز: درجات مختلفی از تماس وجود دارد. برخی از ۱۹۶ گروهی که ما برای مطالعه‌ای برای سازمان مردم‌نهاد Survival International مستندسازی کردیم، در انزوای کامل و بدون هیچ گونه تماسی با بیگانگان زندگی می‌کنند. این گروه‌ها، به عنوان مثال، شامل سنتینل‌ها در جزیره سنتینل شمالی در اقیانوس هند می‌شوند. آنها مردمی کوچ‌نشین و شکارچی گردآورنده هستند. آنها در جنگل‌های بارانی با نیزه، کمان و تیر شکار و جمع‌آوری می‌کنند و در آب‌های ساحلی ماهیگیری می‌کنند. تخمین زده می‌شود که آنها در سه گروه با مجموع حدود ۵۰ تا ۱۵۰ عضو زندگی می‌کنند. آنها یا در کلبه‌های بزرگ اشتراکی با چندین آتشدان برای خانواده‌های مختلف یا در پناهگاه‌های باز زندگی می‌کنند.

گروه‌های دیگر، مانند مردم ماشکو پیرو در پرو، گاهی اوقات با گروه‌های همسایه تعامل دارند. در برزیل، مناطق جنگلی وسیع و صعب‌العبور وجود دارد. ما فرض می‌کنیم که ممکن است گروه‌های بیشتری وجود داشته باشند که هنوز از آنها اطلاعی نداریم. اعداد موجود در گزارش فقط شامل مواردی است که شواهد روشن یا تأیید شده‌ای برای آنها وجود دارد.

سوال واضح این است: این اطلاعات از کجا می‌آید و اگر مردم بدون تماس با محیط زیست باشند، چگونه می‌توانید در مورد آنها تحقیق کنید؟

بخش زیادی از داده‌ها از دهه‌ها کار میدانی حاصل می‌شود. بخش بزرگی از تحقیقات بر اساس بازدید از سرزمین‌های محل سکونت مردم بومی و همچنین تبادل نظر با انسان‌شناسان یا مردم بومی از کشورهای مربوطه که با آثار و شیوه‌های زندگی آنها آشنا هستند، انجام می‌شود. محققان آثاری مانند اردوگاه‌های متروکه، ابزارها، بقایای غذا یا الگوهای حرکت فصلی را مستند می‌کنند. اغلب، تحقیقات عمداً در مواقعی انجام می‌شود که گروه‌ها در بخش‌های دیگر قلمرو هستند تا از تماس با یکدیگر جلوگیری شود. این به محققان اجازه می‌دهد تا مثلاً اندازه یک گروه، روال‌های روزانه آنها یا الگوهای مهاجرت آنها را بازسازی کنند.

تحقیقات شما نشان داده است که این انزوای این گروه‌ها در معرض خطر است.

وضعیت قوم هونگانا مانیاوا در اندونزی به ویژه بحرانی است. قلمرو آنها توسط عملیات معدنی که طبق قوانین بین‌المللی غیرقانونی است، مورد تاخت و تاز قرار گرفته است و نه وجود آنها و نه حقوق ارضی آنها توسط دولت به رسمیت شناخته نمی‌شود. در برزیل، قوم آوا تهدید می‌شوند؛ آنها تنها در بقایای کوچکی از جنگل زندگی می‌کنند که در محاصره جنگل‌زدایی، دامداری غیرقانونی و تجارت چوب قرار دارد. قوم ماشکو پیرو در پرو نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، زیرا درختان در قلمرو آنها قطع و چوب برداشت می‌شود که منجر به کوچک شدن مداوم جنگل‌ها می‌شود. در بسیاری از کشورها، وجود این گروه‌ها برای توجیه تصرف زمین انکار می‌شود. سیاستمداران ادعا می‌کنند که “هیچ کس در آنجا زندگی نمی‌کند” تا بتوانند استخراج معدن، جنگل‌زدایی یا پروژه‌های زیرساختی را تسهیل کنند.

در این گزارش همچنین از شبکه های جنایی به عنوان یک تهدید یاد شده است. میشه مثال بزنید؟

۲۶ گروه بدون تماس در دره جاوری در مرز برزیل و پرو وجود دارد که بزرگترین تجمع در جهان است. این منطقه به طور فزاینده ای توسط کارتل های مواد مخدر برای مسیرهای قاچاق استفاده می شود. مثال دیگر منطقه یانومامی است، جایی که معدنچیان غیر قانونی طلا در حال حاضر به عنوان بخشی از سازمان های جنایی حرفه ای کار می کنند.

آیا گردشگری هم یک خطر است؟

بله. اخیراً، یک اینفلوئنسر تلاش کرد تا در جزیره سنتینل شمالی ارتباط برقرار کند. این یک مداخله تهدیدکننده زندگی و بسیار پرخطر است. مبلغان مذهبی نیز همچنان یک تهدید هستند، زیرا می‌توانند بیماری‌ها را منتقل کنند. حتی مواردی وجود داشته است که گروه‌ های مذهبی دستگاه‌های صوتی حاوی دعا را در جنگل رها کرده‌اند.

با این وجود، شما در مطالعه خود در مورد تاب‌آوری گروه‌های بی‌ارتباط نیز بحث می‌کنید.

این مردمان استراتژی‌های چشمگیری برای زنده ماندن از تهدیدها تدوین کرده‌اند: آنها در حال کوچ‌نشینی بیشتر، عقب‌نشینی عمیق‌ تر به جنگل یا جابجایی چنان محتاطانه‌ای هستند که تقریباً هیچ اثری از خود به جا نمی‌گذارند. علاوه بر این، آنها کاملاً خودکفا زندگی می‌کنند. این بدان معناست که آنها از صدها گونه گیاهی استفاده می‌کنند، ابزار و خانه‌های خود را می‌سازند و دانش پزشکی بر گرفته از جنگل را در اختیار دارند. با این حال، آنها هنوز با تهدید واقعی انقراض روبرو هستند. مردمان بی‌ارتباط هیچ مصونیتی در برابر بیماری‌هایی مانند آنفولانزا یا کووید–۱۹ ندارند. از نظر تاریخی، نیمی از گروه‌ها اغلب در عرض چند سال پس از تماس اولیه جان خود را از دست می‌دادند. اگر قلمرو آنها محافظت نشود، با تهاجم، بیماری و در نهایت ناپدید شدن مواجه می‌شوند.

آیا مواردی وجود داشته که گروه‌ها به طور کامل از بین رفته باشند؟

برای مثال، قبیله جنگل کاملاً از بین رفته بودند. آنها در جزیره‌ای نزدیک جزیره سنتینل شمالی زندگی می‌کردند. احتمالاً تماس با گروه‌ های استعماری بریتانیا در اوایل دهه ۱۹۰۰ منجر به نابودی آنها شده است.

آیا قوانین بین‌المللی از افراد بی‌ارتباط محافظت می‌کند؟

طبق اعلامیه سازمان ملل متحد در مورد حقوق مردم بومی، آنها حق سلامت و خودمختاری دارند. کارشناسان حقوقی این را به عنوان حق عدم تماس – حق حفظ انزوا و در نتیجه محافظت از خود در برابر تهدیدات خارجی – و حق تمامیت ارضی کامل تفسیر می‌کنند. از آنجایی که کسب رضایت افراد بی‌ارتباط برای پروژه‌ها غیرممکن است، اصل این است: اگر آنها تماس برقرار نکنند، رضایت نمی‌دهند. این بدان معناست که تا زمانی که تماس واضح برقرار نشود، تمام فعالیت‌ها در سرزمین‌های آنها ممنوع است. اما مشکل، اجرا است: اعلامیه سازمان ملل از نظر قانونی الزام‌آور نیست. فقط قضات می‌توانند در موارد نقض به آن استناد کنند و قوانین ملی اغلب ناقص هستند. به عنوان مثال، اندونزی اعلامیه سازمان ملل را به رسمیت نمی‌شناسد. در برزیل، مدت‌ها اراده سیاسی وجود نداشت، اما لولا دا سیلوا، رئیس جمهور فعلی برزیل، اکنون علیه معدنچیان طلا اقدام می‌کند.

چه چیزی باید در پنج سال آینده تغییر کند تا بقای این گروه‌ها تضمین شود؟

دولت‌ها بالاخره باید منابع را فراهم کنند، پرسنل را آموزش دهند و قوانین موجود را به طور مداوم اجرا کنند. به عنوان مثال، آنها می‌توانند مناطق حفاظت‌شده را با پهپادها رصد کنند، مسیر تردد بالگردها را تغییر دهند یا پست‌های امنیتی برای نظارت و محافظت از سرزمین‌های بومیان در برابر متجاوزان ایجاد کنند. با این گزارش، هدف ما ایجاد دقیقاً همین نوع فشار سیاسی است.

مردم برای محافظت از قبایل دور از تماس با طبیعت چه کاری می‌توانند انجام دهند؟

آگاهی‌بخشی کنید. بسیاری از مردم نمی‌دانند که صدها گروه دور از تماس با طبیعت هنوز وجود دارند. علاوه بر این، می‌توان نسبت به محصولاتی که مصرف می‌کند آگاه بود؛ بسیاری از مواد اولیه از قطع غیرقانونی درختان در سرزمین‌های بومیان به دست می‌آیند.

پریسیلا شوارتزنهولزPriscilla Schwarzenholz ، انسان‌شناس است و برای سازمان مردم‌نهاد «بقا در سطح بین‌المللی» کار می‌کند که از مردم بومی در سراسر جهان حمایت می‌کند.

این مصاحبه توسط : اما لوئیزا نویگبائر Emma Louisa Neugebauer انجام گرفته است.

موضوع: هویت Identität

منبع: fluter

https://www.fluter.de/unkontaktierte-voelker-priscilla-schwarzenholz

چاپ متن