سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۰:۱۹

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۱۹

اجبار ” برای پوشش زنان” ، بخشی از خشونت علیه زنان جامعه ماست

انتخاب پوشش هر کس به خود شخص مربوط میشود و روشنفکران سکولار هم چیزی بیشتر از این نمی خواهند. اما شما در این مقاله سعی در بستن چشم خود نموده اید وبطریقی از همه داستانهای حلال و حرام دستگاه دولت دینی و تجاوز آنها به حریم خصوصی شهروندان دگراندیش ایرانی حمایت کرده اید.

” پروین بختیارنژاد : آنچه که در حال حاضر در خصوص حجاب زنان ما شاهد آن هستیم، نوعی برخوردهای افراطی از سوی فمنیست های سکولار در طرد حجاب برای همیشه است. بدون آنکه به این نکته توجه داشته باشند که نوع پوشش زنان در جوامع مسلمان باید بطور خودجوش و از جانب خود زنان دچار تغییر و تحول شود و نه با تحت فشار قرار دادن زنان، توسط زنان دیگر.”

 خانم  پروین بختیار نژاد ! این یکی از  بد ترین نوع داوری هاست که میتواند صورت گیرد . داشتن و برداشتن حجاب هیچ وقت سوژه مورد نظر مردم ایران و یا اقشار روشنفکر و بقول شما ” فمینیست های  سکولار ” نبوده است . بلکه همه مخالفتها ی نیروهای سکولار، بر سر حکم “اجبار” بوده است که با هیچ عقل سلیمی جور در نمی آید. انتخاب پوشش هر کس به خود شخص مربوط میشود و روشنفکران سکولار هم چیزی بیشتر از این نمی خواهند. اما شما در این مقاله  سعی در بستن چشم خود نموده اید وبطریقی  از همه داستانهای حلال  و حرام دستگاه دولت دینی و تجاوز آنها به حریم خصوصی شهروندان دگراندیش ایرانی حمایت کرده اید. مگر همه زنان “جوامع مسلمان” و بطور مشخص  کشور ایران، مسلمان و یا خواستار حجاب هستند؟ مگر همه زنان مسلمان ایران طرفدار پوشش اجباری هستند؟

امروز نیمی از جمعیت کشور ما ایران را زنان تشکیل میدهند و شاید تقریبا نیمی از افراد تحصیل کرده  و روشنفکران این جامعه، زنان هستند . لطف نمایید برای این جمعیت چند میلیونی چادر و چاقچور ندوزید. حکم و ” اجبار” برای پوشش زنان ، بخشی از خشونت علیه زنان جامعه ماست. چه نا درست و دور از انصاف، که فشار احکام شریعت و فناتیزم اسلامی را نمی بینید، ولی حکم می دهید که ” نوع پوشش زنان در جوامع مسلمان باید بطور خود جوش و از جانب خود زنان دچار تغییر و تحول شود و نه فشار قرار دادن زنان، توسط  زنان دیگر “. با این دلایل شما، دیگر  هر گونه فعالیت مدنی را باید تعطیل کرد و همه و همه چیز را به بر زمان گذاشت و همچنین پذیرفت که نباید زنان “سکولار ” دیگر زنان را تحت فشار قرار دهند! شما هم میدانید که اگر  اینجا و آنجا هنوز نیم نفسی هم در عرصه فعالیتهای مدنی توسط  زنان ایرانی نمودی از خود نشان میدهد، بدون از جان گذشتگی و تلاش پیگیر همین زنان سکولار، امکان پذیر نمی شد که شما به آنها عیب و ایراد می بندید! بیش از نیم قرن است همین زنان سکولار ، و  همین زنان ” افراطی سکولار ” اسیر زندانهای رژیم های شاهنشاهی پهلوی و جمهوری اسلامی بودند و هستند  یا که  جان عزیز شان را برای آگاهی، رهایی از بند جهل و خرافات و زندگی  بهتر ، مساوات  اجتماعی ، برابر حقوقی زنان و مردان  و .. از دست داده اند .  یکصد سال از یپیشتازی مبارزه سکولار های ایران علیه تحجر دینی میگذرد و به جرأت میشود گفت نکته و نگاهی در  جهت پیشرفت مدنیت، حقوق و حقوق شهروندی، آزادی و دموکراسی و بویژه حقوق زنان و کودکان، تحزب و تشکل های صنفی و … نیست که با فکر و تلاش خستگی ناپذیر سکولار های ایران مرتبط نباشد.  شما هم  خوب میدانید که  مشهور ترین بر آمد های تاریخی زنان در برابر تحجر دینی، از پرده برون آمدن و حجاب برکشیدن بوده و است!

امروز  تاریخ زوال حکومت دینی ایران بیشتر از هر چه و هر چیز به همین حجاب  زنان آونگ گشته است که اگر این حجاب نباشد جمهوری بنام اسلامی هم نخواهد بود!  خانم بختیار نژاد! عیب دیگر نگاه شما به مقوله حجاب این است که گویا این امر  کاملا زنانه است و اعتراض به آن فقط به زنان مربوط میشود !  طبیعی است که اینگونه مطالب جانبدار! توهین به همه مردانی هم است که دیگر اندیش هستند و یا مثل شما نمی اندیشند.

 

بخش : زنان
تاریخ انتشار : ۱۶ اردیبهشت, ۱۳۹۲ ۰:۵۷ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار