جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۱۳:۳۵

جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۱۳:۳۵

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی
تاریخ مبارزات مردمان در گوشه گوشه جهان همواره تجلی‌گاه نقش هنرمندان در روندهای تاربخی و گذرگاه‌های مهم آن بوده است. در مقاطعی از تاربخ سیر تحولات را با تغییرات شگرف...
۲۸ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
استعارۀ مرغ و پاهایش
نقطه مشترک حکومت‌های غیردمکراتیک، دیکتاتوری و یا تمامیت‌خواه با جریان‌های برانداز، سرنگونی‌طلب و یا انقلابی در این است که برای هر دوی آنها "مرغ یک پا دارد"! برای اصلاح‌طلبان مذهبی...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سعید مقیسەای
نویسنده: سعید مقیسەای
در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک
سرخوردگی از اپوزیسیون، به‌ویژه؛ خارج کشور و سرکوب شدید و شکستن مقاومت مردم و تحمیل اختناق برجامعه که امید به بروز هر جنبش اعتراضی را به یاس تبدیل کرده است،...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا
از دولت ایتالیا درخواست می‌نماییم، از مسیرهای ارتباطات دیپلماتیک خود برای درخواست لغو فوری و بدون قید و شرط حکم اعدام شریفه محمدی و آزادی بی‌قید و شرط کلیۀ معترضین...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک
جامعه‌ی معاصر ایرانی‌ به وقت خود بهره‌گیری از «فرصت‌»های درون نظام را آزموده و نتیجه‌ی آزمون خود را که مبین سترونی آن بود، ثبت حافظه‌‌اش کرده است. ارزش روی‌کرد جامعه...
۲۶ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: بهزاد کریمی
نویسنده: بهزاد کریمی
مرگ در «منطقۀ امن»
اسکات اندرسون، معاون هماهنگ کننده «اونراوا»( آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک) گفت در بیمارستان «ناصر» شاهد «بعضی از وحشتناک‌ترین صحنه هایی بودم که در ۹...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: برگردان: پروین همتی
نویسنده: برگردان: پروین همتی
به یاد سیمین بهبهانی، شاعری مبارز و مدافع حقوق زنان!
سیمین بهبهانی، با زبانی صریح و بی‌پرده، از دردها و رنج‌های زنان جامعه‌اش سخن می‌گفت و همواره می‌کوشید که ادبیات و هنرش را برای آشکار کردن دردها ی جامعه و...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)

از جهش بزرگ تا بوسه سرمایه داری

چین در سال 1970 به رد رهبری کمونیسم جهانی از طریق شوروی پرداخت و خود ادعای رهبری انقلاب در کشورهای جهان سوم نمود. در حال حاضر ولی چین هیچ کوششی برای انجام انقلاب جهانی نمی کند. بعدها حزب کمونیست چین 10 سال آخر عمر مائو را بخشی از اشتباهات چپ نامید.

مائوئیسم نوع چینی کمونیسم است. هنوز ادعا می شود که انقلاب چین به پایان نرسیده. آن جانشینی انقلابی و پویا در مقابل کمونیسم ایستای بوروکراتیک روسی بود. در کمونیسم جهانی، مائوئیسم جریانی جداشده و تجزیه طلب بود. منابع بورژوایی ادعا می کندد که مائوئیسم فقط ۱۵ سال دوام آورد و از سال ۱۹۸۰ وادار به عقب نشینی شد. در خود چین مائوئیسم هیچگاه مطرح نشد. دکترین حزب کنونیست چین، ایدههای مائو بشکل جدید بودند. در چین مائو را رهبر انقلاب و بنیادگذار چین نو نامیدند. سیاست داخلی او را از سال ۱۹۵۸ بخشی از اشتباهات چپ بشمار می آورند. در عصر گلوبال، نئولیبرالها می کوشند تا مائو را یک جانی و سیاست داخلی او را فاجعه قرن ۲۰ معرفی کنند. عکس العمل بخشی از چپ در مقابل انتقادات راست، این است که انقلاب چین را یک انقلاب دهقانی در کشوری عقب افتاده می دانند که انتظار زیادی از آن نمی توان داشت. با اینهمه پست مائوئیسم اکنون در کشورهایی مانند پرو، نپال، هند، فیلیپین، مکزیک، و غیره فعال است. مائو می گفت که رنگ گربه مهم نیست، مهم این است که آن بتواند موشها را شکار کند. مدیران و سرمایه دارانی که در خدمت دولت سوسیالیستی باشند، بخشی از نیروی سوسیالیستی آن کشور بشمار می آیند.

در سال ۱۹۲۱ پانزده روشنفکر چپ با کمک کمینترن بین الملل، حزب کمونیست چین را تشکیل دادند. این حزب در سال ۱۹۲۵ هزار عضو و در سال ۱۹۲۷ شست هزار عضو داشت. لنین قبلا با تئوری وحدت کارگران و دهقانان موجب یک تجدید نظر مارکسیستی شده بود. در سال ۱۹۳۴ کمونیستها به رهبری مائو یک مارش سراسری ۱۶۰۰۰ کیلومتری را آغاز کردند. یک پنجم از دویست هزار نفر شرکت کننده در این راهپیمایی طاقت فرسا، جان خود را از دست دادند. مائو در سال ۱۹۳۸ می گفت که اشغال قدرت سیاسی از لوله تفنگ می گذرد،  چون انقلاب نه ناهار مهمانی، نه نوشتن یک انشاء، نه نقاشی یک تابلو، و نه گلدوزی یک لچک زمستانی، بلکه خشونت یک طبقه علیه طبقه دیگر، یعنی یک شورش و رستاخیز است. خلاف مارکس و کائوتسکی، مائو لمپن پرولتاریا را بخشی از نیروی انقلاب بشمار می آورد. او می گفت که جنگ پارتیزانی باید در رابطه تنگاتنگ با خلق باشد و انسان انقلابی باید بتواند مانند ماهی در دریای تودهها شنا کند.

در سال ۱۹۵۹ مائو مخالفان خود را تهدید نمود چنانچه نظراتش عملی نشوند، او به کوه خواهد زد و انقلاب جدیدی را سازماندهی خواهد نمود. وی سرانجام اینکار را در سال ۱۹۶۲ با راه انداختن انقلاب فرهنگی انجام داد تا راهی خروجی برای بوروکراتیک سوسیالیستی پبدا کند، گرچه آن با شکستی تراژدیک روبرو شد. آنزمان سنت گرایان مخالف انقلاب فرهنگی بودند. دانشجویانی که بعد از پایان تحصیل در خارج، مدهای غرب را وارد چین نمودند، هنوز خود را بخشی از نیروی سوسیالیستی بحساب می آوردند. در حین انقلاب فرهنگی، فعالان آن می گفتند که ادیبان و خالقان هنر باید در چهارچوب حزب کار کنند و خط حزب را به پیش ببرند چون حتی احساسات انسان تحت تاثیر مبارزه طبقاتی هستند. آنها باید سوسیالیسم و رهایی ملی را مد نظر قرار دهند. تا آنزمان بخش مهمی از فرهنگ چین از روسیه شورایی وارد می شد. گروه دیگری با شعار همزیستی مسالمت آمیز میان فرهنگ غرب و فرهنگ انقلابی، علیه فرهنگ غرب و سنت گرایی ارتجاعی مبارزه می کردند. بیوه مائو در سال ۱۹۳۹ با وی ازدواج نمود. وی خواهان برابری زنان با مردان بود و به انتقاد از محتوای فئودالی اپراهای چینی پرداخت.

نخستین بار سون یاتسن در سال ۱۹۱۲ علیه قیصر چین اعلان جمهوری نمود. کمونیستها بجای فرقه گرایی تشکیل یک جبهه متحد را پیشنهاد کردند. آنها خلقهای تحت ستم در کشورهای جهان سوم را نیز بخشی از پرولتاریای جهانی بشمار می آوردند. مائو با تجزیه و تحلیل طبقات در چین می گفت که از چهارصد میلیون نفر در سال ۱۹۲۶ بیش از ۳۹۵ میلیون آن پرولتاریا و نیمه پرولتاریا یا خرده بورژوازی هستند. او در روستاها، زمین داران کلان را، بورژوازی کلان – و زمین داران کوچک را بورژوازی متوسط – و دهقانان زمین دار را، خرده بورژوازی – و دیگران را نیمه پرولتاریا و پرولتاریا نامید. وی می گفت که بورژوازی کلان در یک رابطه واسالی نسبت به امپریالیسم قرار دارد. وی با اشاره به اینکه فقط ۵ درصد خاک چین قابل استفاده کشاورزی است، می گفت یک عطسه سراسری خلق موجب لرزش ضد خلق خواهد شد. در نظر مائو عنصر اصلی مبارزه اجتماعی، سیاست بود و نه افتصاد. او مبارزه تودهها را نیروی اصلی محرک ترقی اجتماعی می دانست. در نظر مائوئیستها خلاف سایر جریانات مارکسیستی نقش روبنا مانند سیاست، فرهنگ، اخلاق، و ایدئولوژی مهمتر از نقش زیربناست. شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم باعث شد که مائو روی هژمونی کمونیستی در جنبش اجتماعی آنزمان چین تاکید کند. اینکار او موجب فرار چان کایچک در سال ۱۹۴۹ به تایوان گردید.

مائو با مخالفت با پدر در نوجوانی به رد اخلاق کنفوسیوسی حاکم و در سن ۱۴ سالگی به رد ازدواج اجباری پرداخت. او در سن ۱۶ سالگی خانه پدری را ترک نمود تا بقول خودش به میان خلق برود. وی تحت نئوکانتی ها؛ خصوصا فریدریش پاولسن، بدترین رفتار اجتماعی را زورگویی و تجاوز به حریم فرد و آزادی اش می دانست. مائو چون هیچگاه یک زبان خارجی را نیاموخت در ابتدا زیر تاثیر آنارشیستهایی مانند تولستوی، باکونین و کروپتکین بود. آنزمان هنوز فقط تعداد ناچیزی از آثار مارکس، انگلس، لنین و استالین به زبان چینی ترجمه شده بودند.

مائو به طرفداری از آزادی زنان می گفت که نیمی از آسمان روی شانه آنان حمل می شود. نظریه آزادی روابط جنسی با زنان را، حزب کمونیست در سال ۱۹۵۱ سانسور نمود. او به حمایت از حقوق کودکان و به لغو ازدواج اجباری پرداخت. بعد از شکست تئوری جنبش بزرگ، مائو در سال ۱۹۶۰ کوشش عملگرایان در اقتصاد را پذیرفت. او می گفت که فرهنگ چین ابتدا باید ملی و سپس بخشی از فرهنگ جهانی گردد. وی در حالیکه غرب گرایی را رد می کرد می گفت که جنبه های مثبت و ترقی خواه فرهنگ غرب را باید جذب نمود. در چین خلاف فئودالیسم اروپایی، زمینداران کلان تشکیل اریستوکراتی نمیدادند بلکه وابسته به بورژوازی کمپرادور بودند.

چین در سال ۱۹۷۰ به رد رهبری کمونیسم جهانی از طریق شوروی پرداخت و خود ادعای رهبری انقلاب در کشورهای جهان سوم نمود. در حال حاضر ولی چین هیچ کوششی برای انجام انقلاب جهانی نمی کند. بعدها حزب کمونیست چین ۱۰ سال آخر عمر مائو را بخشی از اشتباهات چپ نامید. نخستین زن مائو پیش از پیروزی انقلاب چین از طریق نیروهای بورژوایی اعدم شد و آخرین زن وی نیز به جرم شورش علیه دولت سالها در زندان بود و شاید هنوز در حبس باشد.

تاریخ انتشار : ۲۷ مهر, ۱۳۹۱ ۱:۲۴ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی

استعارۀ مرغ و پاهایش

در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک

محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا

پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک

مرگ در «منطقۀ امن»