سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۳:۴۳

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۳:۴۳

افزایش سرکوب فعالان سیاسی و مدنی، ربودن آنها و گروگان گرفتن اعضای خانوادهاشان

باید اخبار سرکوب در ایران، بازتاب گستردهتری در رسانههای جهان بیابد تا افکار عمومی دنیا بداند در ایران سکوت گورستانی برقرار نشده است و کسانی هستند که جرأت شکستن این سکوت را به خود میدهند، کسانی که شایسته حمایت هر چه وسیع تر آزادیخواهان سراسر جهان اند.

طی هفته های اخیر اخبار نگران کنندهای حاکی از افزایش سرکوب فعالان سیاسی و مدنی از جمله ربودن آنها، گروگان گرفتن اعضای خانوادهاشان و تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در ایران رسیده است. برخی از موارد، از این قرار است: – هدی صابر از فعالان ملی ـ مذهبی روز سوم مردادماه ربوده شد و از سرنوشت او اطلاعی در دست نیست. – دو تن از اعضای خانواده محمد مصطفایی (همسر و برادر همسر او) توسط وزارت اطلاعات به گروگان گرفته شده اند. محمد مصطفایی وکیل دادگستری که وکالت برخی از محکومان به اعدام از جمله بهنود شجاعی و سکینه محمدی را بر عهده داشت، تحت پیگرد قرار دارد. – عبدالرضا تاجیک روزنامه نگار زندانی و فعال ملی ـ مذهبی در ملاقات با خانوادهاش از هتک حرمت و رفتار غیرانسانی با او در حضور بازپرس و معاون دادستان خبر داده است. – نرگس محمدی فعال جنبش زنان هنگامی که زندانی بود تحت چنان فشارهای جسمی و روحی قرار گرفت که در بیمارستان بستری شده است و طبق اخبار رسیده هنوز سلامت خود را بازنیافته است. – کیوان صمیمی روزنامه نگار و فعال ملی ـ مذهبی در زندان تحت فشارهای شدید قرار گرفت تا به گناهان ناکرده اعتراف کند. مقاومت صمیمی در برابر دستگاه سرکوب، بر شدت رفتار مسئولان در مورد وی افزود. – عیسی سحرخیز روزنامه نگار اصلاح طلب در نامههای افشاگرانه اخیر خود خبر از موارد رفتار غیرانسانی با وی داد و اعلام کرد در صورت عدم رسیدگی به شکایت او در این مورد، دادخواست خود را به نهادهای بین المللی تسلیم خواهد کرد. – بهاره هدایت از مسئولان دفتر تحکیم وحدت به ۹ سال و نیم زندان محکوم شده است. شمار دیگری از زندانیان سیاسی نیز احکام حیرت آور دیگری گرفته اند. ـ زندانیان سیاسی در اوین تحت فشار شدید قرار گرفته، امکان تماس تلفنی و ملاقات با خانواده قطع شده و از دسترسی به پزشک برای معالجه محروم شده اند. محمد صدیق کبودوند، فعال مدنی و روزنامه نگار کرد نیاز به معالجه فوری دارد. به گفته سازمان دیده بان حقوق بشر: “به نظر می رسد که کبودوند در تاریخ ۱۵ ژوئیه در زندان دچار سکته مغزی شده و بنا به اظهارات خانواده وی تا کنون از دسترسی به معالجات پزشکی مورد نیاز محروم مانده است”. زندانیان سیاسی از جمله کیوان صمیمی، مدیر مسئول ماهنامه “نامه”، بهمن امویی، روزنامه نگار، عبدالله مومنی، سخنگوی ادوار دفتر تحکیم، به همراه شماری دیگر از زندانیان رویدادهای پس از انتخابات در بند ۳۵۰ زندان اوین در اعتراض به برخوردهای مسئولان و زندانبانان با زندانیان و همچنین لغو ملاقات ها دست به اعتصاب غذا زدهاند. زندانبانان پانزده نفر از زندانیان بند ۳۵۰ اوین را به سلولهای انفرادی در بند ۲۴۰ اوین منتقل کرده اند. این همه حاکی از تشدید فشار و سرکوب در ایران است که هر روز شامل گروههای گسترده تری از فعالین جامعه مدنی ایران میشود. این فعالین به خاطر ثابت قدمی خود در بیان حقیقت و دفاع از حقوق مردم متحمل زندان و شکنجه میشوند. آنان نیازمند همبستگی و پشتیبانی مردم اند. لازم است گزارشهای مربوط به بازداشت، شکنجه و بدرفتاری با زندانیان سیاسی ایران را با ذکر موارد مشخص به اطلاع مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان رساند و از آنان خواست دولتها را برای طرح موضوع حقوق بشر در گفتگوها با دولت جمهوری اسلامی ایران تحت فشار بگذارند. باید اخبار سرکوب در ایران، بازتاب گسترده تری در رسانههای جهان بیابد تا افکار عمومی دنیا بداند در ایران سکوت گورستانی برقرار نشده است و کسانی هستند که جرأت شکستن این سکوت را به خود میدهند، کسانی که شایسته حمایت هر چه وسیع تر آزادیخواهان سراسر جهان اند. هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) ۷ مرداد ۱۳۸۹(۲۹ ژوئیه ۲۰۱۰)

تاریخ انتشار : ۷ مرداد, ۱۳۸۹ ۱۰:۴۳ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار