قبل از مذاکرات بغداد (گذشتە)
طرف غرب (امیدها)
باراک اوباما، تنها چند روز مانده به گفتوگوهای بغداد تصریح کرد کە امید آنها این است که بتوانند موضوع پروندە اتمی ایران را به شیوهای مسالمتآمیز حلوفصل کنند، بطوریکه حق حاکمیت ملی و حقوق ایران در جامعه جهانی محترم شمرده شود، و درعین حال به مسئولیتهای ایران هم اذعان شود. هم چنین به گزارش خبرگزاری فرانسه، باراک اوباما تصریح کرد که همه رهبران گروه هشت متفقالقولند که ایران اگر به قوانین بینالمللی عمل کند از حق استفاده از برنامه صلحآمیز هستهای برخوردار است. رئیس جمهور آمریکا گفت که رهبران گروه هشت به گفتوگوهای بغداد امیدوارند. آمانو نیز بعد از دیدار خود از ایران از تلاش مثبت خود با ایران برای رسیدن بە یک توافق خبر داد. ق خانم اشتون نیز تاکید کرد کە هرگونە دستیابی بە راە حلی برای فعالیتهای هستەای ایران باید گام بە گام باشد.
طرف غرب (تهدیدها)
باراک اوباما به طور جدی به ادامه رویکرد تحریمها و فشار به همراه گفتوگوهای دیپلماتیک سخن گفت.
طرف ایرانی (امیدها)
صالحی به همتای آلمانی خود گفتەبود که ایران با “حسن نیت و اراده جدی” عازم بغداد خواهد شد، و انتظار دارد گروه ۱+۵ نیز با “رویکرد سازنده” وارد مذاکره شود.
طرف ایرانی (تهدیدها)
در آستانە مذاکرات بغداد بستەهای سوخت صفحەای ساخت داخل کشور تحویل راکتور تحقیقاتی تهران شد.
بعد از مذاکرات (حال)
نتایج هنوز مبهم و ناگفتە، اما طرفین اینجا و آنجا مسائلی را در این رابطە مطرح نمودند، و این بار بر خلاف قبل از مذاکرات تهدیدی در کار نیست. بنابراین باید بیشتر از امیدواریها گفت.
طرف غرب
اشتون بعد از مذاکرات: وجوە مشترکی داریم،… پیشرفت حاصل شدە است.
طرف ایرانی
جلیلی از جدی بودن مذاکرات گفت، اینکە گفتوگوها فشردە، طولانی و بسیار مفید بودەاند، اما در همان حال اظهار داشت کە ناتمام ماندەاند. و همین ناتمام بودن کار را بە ضرورت مذاکرات دیگری و البتە این بار در روسیە کشانید.
آیندە و نتایج
ظاهرا روند کار متضمن خوش بینیست. در قبل از مذاکرات بغداد، علیرغم وجوهی از زبان تهدید، اما عناصر تساهل و تفاهم هم برجستە بودند. بعد از مذاکرات بر قدرت عناصر تساهل و تفاهم در زبان افزودە شد، و بنابراین امید بە این هست کە در مذاکرات آتی در روسیە نتایج ملموس و مثبتی حاصل شوند.
اینکە تشدید عناصر امید، تفاهم و مدارا در زبان ناشی از ارادە طرفین برای حل مسئلە است، شکی نیست، اما از طرف دیگر عدم اعلام رسانەای پیشرفتها، این سئوال جدی را پیش می آورد کە چرا اعلام نمی کنند؟ آیا تفاهمها هنوز آنقدر شکنندەاند کە نمی توان بە آنها بە شیوەای قطعی دل بست؟
نگرانیها علیرغم قرار گرفتن کل روند در فازی دیگر، هنوز جدی اند.
