جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۲۱:۲۷

جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۲۱:۲۷

ترس یا هوشیاری؟
انگیزۀ شرکت در مرحلۀ دوم انتخابات دفع شرِ یک جریان به غایت ارتجاعی و خطرناک بود که مثل سرطان در جامعه ریشه دوانده است .ترس از جریان جلیلی و میرباقری...
۲۹ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: جابر حسينى
نویسنده: جابر حسينى
نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی
تاریخ مبارزات مردمان در گوشه گوشه جهان همواره تجلی‌گاه نقش هنرمندان در روندهای تاربخی و گذرگاه‌های مهم آن بوده است. در مقاطعی از تاربخ سیر تحولات را با تغییرات شگرف...
۲۸ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
استعارۀ مرغ و پاهایش
نقطه مشترک حکومت‌های غیردمکراتیک، دیکتاتوری و یا تمامیت‌خواه با جریان‌های برانداز، سرنگونی‌طلب و یا انقلابی در این است که برای هر دوی آنها "مرغ یک پا دارد"! برای اصلاح‌طلبان مذهبی...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سعید مقیسەای
نویسنده: سعید مقیسەای
در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک
سرخوردگی از اپوزیسیون، به‌ویژه؛ خارج کشور و سرکوب شدید و شکستن مقاومت مردم و تحمیل اختناق برجامعه که امید به بروز هر جنبش اعتراضی را به یاس تبدیل کرده است،...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا
از دولت ایتالیا درخواست می‌نماییم، از مسیرهای ارتباطات دیپلماتیک خود برای درخواست لغو فوری و بدون قید و شرط حکم اعدام شریفه محمدی و آزادی بی‌قید و شرط کلیۀ معترضین...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک
جامعه‌ی معاصر ایرانی‌ به وقت خود بهره‌گیری از «فرصت‌»های درون نظام را آزموده و نتیجه‌ی آزمون خود را که مبین سترونی آن بود، ثبت حافظه‌‌اش کرده است. ارزش روی‌کرد جامعه...
۲۶ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: بهزاد کریمی
نویسنده: بهزاد کریمی
مرگ در «منطقۀ امن»
اسکات اندرسون، معاون هماهنگ کننده «اونراوا»( آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک) گفت در بیمارستان «ناصر» شاهد «بعضی از وحشتناک‌ترین صحنه هایی بودم که در ۹...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: برگردان: پروین همتی
نویسنده: برگردان: پروین همتی

بازگشت به سالهای تاریک دهۀ ۷۰

کاخ سفید بر این اعتقاد قرار گرفته است که بنای یک نظم بین المللی "لیبرال دموکراتیک" یک توهم است. علیرغم مناسبات بسیار شخصی و حتی روان گسیختۀ ترامپ با روسیه، بخشی از این رویکرد جدید، که می توان آن را با "هرکس برای خود" خلاصه کرد، همانا تنش فزایندۀ میان ناتو و روسیه است. از این زاویه به نظر می رسد که ما به سالهای 70 و 80 قرن گذشته بازگشته ایم؛ با همان وحشت از خطر هسته ای، یعنی این خطر که زمانی به عمد یا به سهو، سلاحهای اتمی به کار گرفته شوند.
رود فان دایک
ترجمه: کارآنلاین

دونالد ترامپ در سند استراتژی امنیت ملی، که همین هفته انتشار یافت، اعلام کرده است که “ما خود را در یک دورۀ جدید جهانی می یابیم، که در آن قدرتهای بزرگ باز به مخالفان یکدیگر تبدیل شده اند”.

کاخ سفید بر این اعتقاد قرار گرفته است که بنای یک نظم بین المللی “لیبرال دموکراتیک” یک توهم است. علیرغم مناسبات بسیار شخصی و حتی روان گسیختۀ ترامپ با روسیه، بخشی از این رویکرد جدید، که می توان آن را با “هرکس برای خود” خلاصه کرد، همانا تنش فزایندۀ میان ناتو و روسیه است. از این زاویه به نظر می رسد که ما به سالهای ۷۰ و ۸۰ قرن گذشته بازگشته ایم؛ با همان وحشت از خطر هسته ای، یعنی این خطر که زمانی به عمد یا به سهو، سلاحهای اتمی به کار گرفته شوند.

از این رو برخیها دو باره می کوشند، که سلاحهای اتمی را از عرصۀ روزگار محو کنند؛ کوششی که به اعطای جایزۀ نوبل امسال به جنبشی برای صلح انجامید. اما در سمت دیگر کسانی ایستاده اند که “برای تقویت بازدارندگی قطعی” در قبال رقیب، می خواهند سلاحهای هسته ای مدرنیزه کنند.

مهم برای ما این است که امریکا روسیه را به نقض پیمان منع موشکهای اتمی میانبرد، منعقده در سال ۱۹۸۷، متهم می کند. این پیمان آغاز پایان جنگ سرد بود. برای اولین بار اتحاد شوروی و امریکا تصمیم گرفتند که همزمان یک رستۀ کامل از موشکهای هسته ای میانبرد را نابود کنند. متعاقباً پیمانهای دیگری برای کاستن از موشکهای استراتژیک عقد شدند. به این ترتیب این دو قدرت بزرگ هسته ای با کاهش تعداد سلاحهای اتمی شان (با هدف رساندن آن به صفر) به ازای انصراف دیگر کشورهای غیر اتمی از دستیابی به این نوع سلاح، به تعهدشان در چارچوب پیمان منع گسترش سلاحهای اتمی (ان.پی.تی.)، مربوط به سال ۱۹۶۸، نیز عمل کردند. در آن روزها یک رویکرد مشترک جهانی برای دفع خطر هسته ای ممکن به نظر می رسید.

اما امروزه ما به سالهای تاریک ۷۰ قرن گذشته بازگشته ایم. روسیه مدتی است که درکار آزماتش یک موشک کروز با برد بین ۵۵۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر است. هفتۀ گذشته باقی ناتو با اتهام امریکا دایر بر نقض پیمان توسط روسیه همراه شد. البته ناتو هنوز به قدر پنتاگون تند نرفته است. پنتاگون خواهان آن شده است که به موشک جدید روسیه پاسخ داده شود. روسیه اتهام امریکا را رد می کند و متقابلاً واشنگتن را به نقض پیمان متهم می کند.

دولت ترامپ سلاح هسته ای را اساس امنیت امریکا و همپیمانانش می نامد. تمام ۹ کشور اتمی، سخت در کار مدرن کردن زرادخانۀ هسته ای خویش اند. در این شرایط است که فعالان ضدهسته ای برای جهانی با “صفر بمب” می کوشند.

طبعاً این کوشش رئالیستی به نظر نمی رسد. اما باید که آن را جدی گرفت؛ دست کم اگر هنوز ارزشی برای نظمی جهانی – مبتنی بر پیمانهای بین المللی (ان.پی.تی.) و معیارهای انسانی (دایر بر این که کاربرد بمب اتمی پذیرفتنی نیست) – با ابزارهای کارآمد و بیطرف قائل باشیم. مسئلۀ فراخوان برای منع سلاحهای هسته ای این است که به مسئله [خطر هسته ای] از زاویۀ اشتباهی نزدیک می شود. زیرا، گرچه مسابقۀ تسلیحاتی نهایتاً می تواند به تنشهای سیاسی نیز دامن بزند، اما در اساس خود محصول این تنشهاست. کشورها به یکدیگر اعتمادی ندارند، نه به این دلیل مسلح اند، بلکه مسلح اند، چون به یکدیگر بی اعتماد اند. برای این که کاری واقعی علیه خطر هسته ای انجام دهیم باید تأکید را بر این نکته بگذاریم که “اساس همانا مناسبات سیاسی است.” در سالهای ۷۰ و ۸۰ قرن گذشته نه تنها گارباچف و ریگان، بلکه فعالان صلح نیز به این نتیجه رسیده بودند.

درضمن یک موشک میانبرد جدید روسی به خودی خود به این معنا نیست که این موشک به کلاهک هسته ای هم مجهز است، اگرچه که این قطعاً یکی از شقوق ممکن است. بنابراین غروب پیمان منع موشکهای میانبرد بزرگترین تهدید وضع کنونی نیست. بزرگترین تهدید همانا موقعیت متزلزل کنونی است.

رویکرد مشترک به یک مسئلۀ جهانی، همچون خطر هسته ای، مستلزم یک ساختار نهادمند سالم بین المللی است. چنین ساختاری به نوبۀ خود نیازمند “نگهداری و مراقیت دانمی” یعنی دیپلماسی جدی است. پیمانها باید متناوباً بازآزمائی شوند و می توانند برحسب ضرورت مورد مذاکرۀ مجدد قرار گیرند؛ وگرنه تدریجاً اهمیت شان را از دست خواهند داد. این که یک پیمان ۳۰ ساله اکنون زیر فشار قرار گرفته است، شگفتی بزرگی نیست. سهمگین، بیعلاقگی آشکار هر دو طرف، امریکا و روسیه، برای جستجوی راه های جلا دادن و تقویت آن است.

مسئله ابعاد بزرگتر خود را زمانی نشان خواهد داد که توجه کنیم مشارکت دیگر قدرتهای اتمی (خاصه چین، هند و پاکستان) نیز ضرورت دارد. روسیه کشوری هم اروپائی و هم آسیائی است و بنابراین سلاحهای خود را با نگاه به هر دو قاره می سازد. یک روند مذاکرۀ جهانی در جهانی که “هر کس برای خویش” است، از هر زمان دیگری دور از دسترس تر به نظر می رسد.

پس این وضع راه به جای اشتباهی می برد. اما در سالهای ۸۰ ما بالاخره راهی یافتیم. علل مستقیمی که در آن زمان به آن راه انجامیدند، مثل برآمد گارباچف در اتحاد شوروی، طبعاً ویژۀ همان زمان بودند. اما دلایل عمومی همچنان و اکنون همان اند، بلکه حتی در زمانی با درهم تنیدگی ها و وابستگی های متقابل محکمتر. پس باید به جستجو برای دستیابی به راهی برای توافق ادامه داد، نه به هر قیمتی، و نه فقط برای چانه زدن، بلکه از آن رو که هر بدیل دیگری بدیل بدتری است.

 

منبع: فولکس کرانت، چهارشنبه ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷

تاریخ انتشار : ۳۰ آذر, ۱۳۹۶ ۱۰:۱۳ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

ترس یا هوشیاری؟

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی

استعارۀ مرغ و پاهایش

در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک

محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا

پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک