یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳ - ۱۷:۵۹

یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳ - ۱۷:۵۹

پایان تلخ یک ریاست جمهوری
بایدن می‌داند که باید برود، اما این بدان معنا نیست که از این موضوع خوشحال است. ننسی پلوسی کسی بود که با هوش و ذکاوت سیاسی به رئیس‌جمهور گفت که...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
کاش میشد
کاش میشد چهره ها رنگ پریشانی نداشت، برق تیز خنجر و کینه نداشت. مثل دریا بود شفاف و زلال، مثل ابریشم نرم لطیف
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کاوه داد
نویسنده: کاوه داد
نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور
ایجاد، تقویت و توسعه و حفظ نهادهای مدنی و تشکل‌های صنفی و سیاسی باید در کانون برنامه های افراد، شخصیت ها و احزاب و سازمان ها قرار داشته باشد، چه...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴
بر اساس بیانیۀ دادگاه بین‌المللی دادگستری، سیاست‌های شهرک‌سازی و بهره‌برداری اسرائیل از منابع طبیعی در سرزمین‌های فلسطینی نقض قوانین بین‌المللی است. دادگاه، گسترش قوانین اسرائیل به کرانۀ باختری و بیت‌المقدس...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: محسن نجات حسینی
نویسنده: محسن نجات حسینی
سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان
قوانین نابرابر، عدم حمایت‌های لازم و محیط‌های مردسالارانه، زنان را از مشارکت فعال در سیاست بازمی‌دارد. حضور کم‌رنگ زنان در سیاست به معنای نبود صدای نیمی از جمعیت در تصمیم‌گیری‌های...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: زری
نویسنده: زری
نگاره‌ها
نسل‌ها می‌آیند ومی‌روند؛ گاه مبارزه می‌کنند برای زندگی. گروهی کوچ می‌کنند با دل در گرو خاک آبا و اجدادی ... و شاید اندکی تاریخ و سرنوشت بسازند. حاکمان هم گاه...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: پهلوان
نویسنده: پهلوان
ترس یا هوشیاری؟
انگیزۀ شرکت در مرحلۀ دوم انتخابات دفع شرِ یک جریان به غایت ارتجاعی و خطرناک بود که مثل سرطان در جامعه ریشه دوانده است .ترس از جریان جلیلی و میرباقری...
۲۹ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: جابر حسينى
نویسنده: جابر حسينى

به استقبال ۱۶ آذر برویم!

نه فقط به لحاظ بگیروببند و ایجاد شرایط پلیسی بلکه به لحاظ محتوائی هم رژیم در سودای انجام باصطلاح انقلاب فرهنگی دومی "عمیقتر" از بار اول است. وسوسه و مالیخولیای ایجاد علوم ناب اسلامی و تغییر ریشه ای علوم اجتماعی و انسانی و محول کردن وظیفه نظریه پردازی به حوزه و روحانیت، همچون خوره ای به جان رژیم و دانشگاه و جامعه افتاده است

جنبش دانشجوئی سالی سخت و آکنده از سرکوب و فشار را پشت سرگذاشت. فشارها همه جانبه و سنگین بودند و در حقیقت جنبش دانشجوئی در طی این سالها ۱۶ آذرهای متعددی را تجربه کرده است. تهدیدات وزیرعلوم مبنی براین که دانشگاه های غیراستاندارد و مغایر با اهداف نظام را با خاک یکسان خواهد کرد و این که وظیفه و شأن دانشگاه – اعم از اساتید و دانشجویان- به ادعای این نوکرگوش به فرمان، اطاعت محض (سمعا وطاعا) در برابر منویات ولی فقیه است، صدور احکام سنگین زندان و تبعید و محرومیت از تحصیل به فعالین دانشجوئی، خود بقدرکافی گویای ابعاد خشونت رژیم هستند. نه فقط به لحاظ بگیروببند و ایجاد شرایط پلیسی بلکه به لحاظ محتوائی هم رژیم در سودای انجام باصطلاح انقلاب فرهنگی دومی “عمیقتر” از بار اول است. وسوسه و مالیخولیای ایجاد علوم ناب اسلامی و تغییر ریشه ای علوم اجتماعی و انسانی و محول کردن وظیفه نظریه پردازی به حوزه و روحانیت، همچون خوره ای به جان رژیم و دانشگاه و جامعه افتاده است. از دیگراقدامات برای اسلامی کردن محیطهای دانشجوئی تفکیک جنسیتی و بومی سازی و تصفیه اساتید و انحلال و انتقال بخشهائی از آن به خارج از تهران است. اما در واقعیت امر حربه اصلی همان بگیروبند و زندان و ستاره دارکردن و حبسهای سنگین و در یک کلام مبادرت به ویرانگری بدون داشتن هیچ گونه بدیل واقعی است؛ چرا که رژیم جمهوری اسلامی در فاز انحطاط و گندیدگی خود بیش از هرزمانی به سترونی کامل رسیده و بیش از هر موقعی در ارائه طرح های اثباتی کفگیرش به تک دیگ خورده است و اگر بطورجدی به طرح اثباتی بیاندیشد، ازچنته اش جز بدترین و خشنترین مواد برنامه ای نئولیبرالی و پیشبرد آن به خشن ترین وجه، همچون حذف یارانه ها و آزادسازی قیمتها درحوزه اقتصادی بیرون نخواهد آمد. اوج انحطاط و ریاکاری رژیم رامی توان در ناسازه ادعای جنگ نرم با دشمن و ایادی اش ضمن پیشبرد بی کم وکاست برنامه های بازار جهانی مشاهده کرد. با وجود اعمال شدیدترین فشارها و سرکوب، رژیم همچنان نگران بروز تحولات و اعتراضات دانشجوئی است. چرا که خود می داند درمحیطهای دانشجوئی در اقلیت محض قراردارد و سلطه پادگانی اش بسی شکننده بوده و فضای دانشجوئی همچون آتش زیرخاکستر است. از همین رو است که بانگرانی از نردیک شدن روز دانشجو به حالت آماده باش درآمده و بر مقررات سختگیرانه و کنترل کننده خود افزوده است. علاوه بر دستگیری شماری از فعالین دانشجوئی نصب دوربینهای جدید، گشتهای درون دانشگاهی و مسدودسازی پیاده روها و … بخشی ازاین نوع اقدامات پیشگیرانه است. در کنار آن سخنان رئیس قوه قضائیه مبنی بر رسیدگی به پرونده ۳۰ نفر در رابطه با فاجعه حمله به کوی دانشگاه بخش دیگری از مانورهای فریبنده رژیم برای فروخواباندن خشم دانشجویان در آستانه ۱۶ آذر است.

حضورگسترده و فعال دانشجویان در جنبش اعتراضی یکسال ونیم گذشته برکسی پوشیده نیست. بخش قابل توجهی از جانباختگان جنبش دانشجو بودند و هیچگاه جنبش دانشجوئی تا این حد زندانی و اخراجی و تصفیه شده نداشته است. از این رو بسیار طبیعی است که آزادی زندانیان سیاسی و از جمله دانشجویان زندانی یکی ازخواستهای محوری جنبش دانشجوئی در شرایط کنونی باشد.

جنبش دانشجوئی وشماری ازچالشهای پیشارو

یکی ازویژگی های مهم جنبش دانشجوئی آن بوده که هرگزدروجه اساسی خود جنبشی درخود نبوده بلکه جنبشی بوده است با مطالبات کلان فرادانشگاهی و در پیوند با مطالبات و خواستهای عمومی مردم و با جنبشهای اجتماعی. بطور سنتی مبارزه علیه استبداد، برای آزادی و عدالت اجتماعی و مخالفت با سلطه طلبی قدرتهای امپریالیستی از مهمترین این مشخصات مطالبات فراگیر جنبش دانشجوئی بوده است. بدیهی است که وزن این ویژگی در شرایط گسترش مبارزه ضداستبدادی درجامعه و در متن یک بحران فراگیر سیاسی بیش از پیش برجسته شده و مرزهای درون و بیرون دانشگاه به همان نسبت کمرنگ می شود.

دومین ویژگی، گستردگی میلیونی دانشجویان در ابعاد سراسری است و لاجرم باجنبشی بزرگ و دربرگیرنده گرایشها و گفتمانهای گوناگونی که در کلیت جامعه وجود دارد. غیر از گفتمان حاکم ولایت مطلقه و سرکوب کننده که در محیط دانشجوئی در اقلیت محض است و منزوی و مورد انزجارعمومی، شاهد بازتاب گفتمانهای موجود در صفوف جنبش اعتراضی نیز هستیم که شامل گفتمان اصلاح طلبی (سبز طرفدار موسوی و … و حامی تغییر در چهارچوب قانون اساسی نظام) و گفتمان لیبرالی معطوف به یک نظام سرمایه داری متعارف و بالاخره گفتمان چپ یعنی آزادی و برابری اجتماعی هستیم.

باین ترتیب هم در سطح ماکرو به لحاظ وجود گفتمانهای گوناگون، جنبش دانشجوئی یک جنبش متکثر و چند رویکردی است و هم در سطح میکرو به لحاظ درون گفتمانی و طیف بندیهای درونی هرکدام ازاین طیفها. این گفتمانها البته بیش از پیش با تعمیق جنبش و مطالبات مردمی شفافتر می شوند و می توان آن را در بیانیه ها و موضعگیریهای جریانات مختلف متعلق به هرکدام از آنها مشاهده کرد که ورود به آن خارج از حوصله این نوشته است.

در همین رابطه لازم به ذکر است که طرح باصطلاح هدفمندسازی یارانه ها و آزادسازی قیمتها که در حکم تهاجم گسترده (و یک جراحی بیرحمانه اقتصادی) به سطح زندگی کنونی و معیشتی ده ها میلیونی نیروی زحمت و کار و گسترش شتابان دامنه خط فقراست، زمینه مطرح شدن گسترده ترمطالبات معیشتی در کنار مطالبات سیاسی را فراهم تر ساخته و پیوند نان وعدالت اجتماعی با آزادی را به کانون مطالبات عمومی تبدیل می کند. این همان است که جنایتکاران حاکم آن را با ادبیات خود به عنوان بروز خطر فتنه اقتصادی در ادامه فتنه سیاسی می نامند. بدیهی است که با پیوند این دو زمینه مناسبی برای نقش آفرینی گفتمان عدالت و آزادی و یک جنبش ضداستبدادی-مطالباتی فراهم می شود. این سیاست تهاجمی هار و نئولیبرالی رژیم همچنین بطور مستقیم دانشگاه ها و مؤسسات عالی را نیز با هدف پولی کردن دانشگاه ها مورد آماج خود قرار داده است. رویکردی که با زیرپا گذاشتن قانون اساسی موجود خود رژیم در مورد باصطلاح تحصیلات رایگان همراه است. یعنی آنچه را که زمانی در زیر فشار انقلاب بهمن ناچارشده بود ولو بصورت نیم بند بپذیرد.

بنابراین لااقل مقابله با طبقاتی کردن تحصیلات و مبارزه علیه دانشگاه پولی و آزادی دانشجویان زندانی از جمله مطالبات اخص جنبش دانشجوئی است که با مطالبات کلان و سیاسی گره می خورد.

سوم این که تأکید برماهیت مشترک مطالبات کلان جنبش دانشجوئی و جامعه و جنبشهای اجتماعی و گره خوردگی آنها، به معنی نادیده گرفتن استقلال و مطالبات خودویژه و اخص این جنبش و کم بهادادن به آنها نیست و نباید باشد. چرا که مطالبات عمومی از قضا با عبور از منافع خود ویژه هر جنبش رنگ وبوی خاص خود را می یابد و در قالب آن می تواند بسیج کننده باشد. بهمین دلیل بی اعتنائی به این واقعیت موجب تأثیرمنفی در آزادسازی پتانسیل موجود در جنبش دانشجوئی خواهد شد. در همین رابطه بویژه در شرایط جو سرکوب توجه به مطالبات بیواسطه و فراگیر صنفی، فرهنگی، هنری، ورزشی و … از اهمیت زیادی برای شکل گیری تجمعات اعتراضی با حضور بدنه هرچه بیشتر و پیشروی جنبش عمل می کند.

چهارم این که از نظر نوع سازمانیابی تأکید برشکل گیری شبکه ها ومحافل و هسته های مبتنی بر ارتباطات و مناسبات افقی که بتواند هم بدنه را بسیج کند و هم از شر سرکوب در امان بماند دارای اهمیت است. همچنان که در نظرگرفتن تلفیق کارعلنی و مخفی دارای اهمیت است. تجربیات اندوخته شده در طی مبارزات عمومی یکسال ونیم گذشته می تواند در این راستا به خدمت گرفته شود.

چالش مهم پنجم رابطه گفتمانها و گرایشهای موجود درصفوف جنبش دانشجوئی است. تا آنجاکه به گفتمان چپ و آزادی و برابری مربوط می شود، این گفتمان می تواند دریک حرکت دوجانبه و مکمل و همزمان ازیکسو برسازمانیابی نیروهای متعلق به این گفتمان حول اشتراکات پایه ای و بنیادی بپردازد و از سوی دیگربه همکاری وهمسوئی حول فصل مشترکهای معینی چه درسطح دانشگاه و چه در بیرون ازآن به همکاری عملی با سایر گرایشهای موجود در صفوف جنبش تا زمانی که در برابر استبداد به مبارزه خود ادامه می دهند، مبادرت کند. درهرحال درچهارچوب ضرورت تقویت و گسترش یک جنبش دانشجوئی متکثر و سراسری می توان و باید به آرایش صفوف و تبلیغ و ترویج و سازمانیابی گفتمان چپ و رادیکال و دربرگیرنده همه طیفهای متعلق به آن پرداخت.

ششم- جنبش دانشجوئی خود به منزله یک جامعه فشرده است و تمامی تضادها و چالشهای عمده و موجود در جامعه و مطالبات جنبشهای مهمی همچون کارگری و مزدحقوق بگیران، زنان و جوانان (و از جمله دانش آموزان و معلمان) و جنبشهای تحت ستم ملی و … در آن بازتاب دارد. از همین رو جنبش دانشجوئی با داشتن چنین حلقات متداخلی با سایر جنبشها می تواند رابطه متقابل و سازنده ای را با آنها برقرارنماید. همچنان که می تواند از آنها نیز تأثیرات مثبتی دریافت کند. چنین روندی می تواند درخدمت تقویت یک جنبش ضداسبتدادی-مطالباتی درکلیت جامعه باشد.

اعتراض سراسری ۱۶ آذر

علاوه برجهتگیریهای فوق مساله شکل دادن به اعتراضات سراسری به مناسبت ۱۶ آذر نیز در کانون توجه جنبش دانشجوئی است. با توجه به شرایط عمومی و موازنه قوای کنونی چنین تجمعات سراسری می توانند در درون دانشگاه ها و محیطهای دانشجوئی شکل بگیرند تا دربیرون دانشگاه ها. اما مهم است که این تجمعات بتوانند با داشتن علائم و نشانه ها و اشتراکاتی از نظر طرح برخی شعارها و نوع حرکت و محدوده زمانی و در سطح دانشگاه ها و موسسات عالی دانشجوئی در سراسرکشور و با مشارکت هرچه بیشتر بدنه بتواند بازتاب دهنده ماهیت و خصلت سراسری این جنبش و توانائیهای آن باشد. بی تردید این نوع حرکتهای فراگیر نمی تواند با فرادستی یک گفتمان برگفتمانهای دیگر صورت پذیرد، اما می تواند حول اشتراکات معین بین آنها علیرغم وجود اختلافات، و در کنار آزادی تبلیغ برای هرکدام از طیفها، صورت گیرد. بی تردید ابرازهمبستگی و حمایت ولو سمبلیک از بیرون دانشگاه همچون دانش آموزان و سایر جنبشهای اجتماعی و یا ابراز حمایت توسط مردمانی که در اطراف دانشگاه ها حضور پیدا می کنند ولو بصورت سمبلیک و همچنین بزرگداشت هرچه گسترده ۱۶ آذرتوسط جنبش ایرانیان خارج از کشور و حمایت آنها ازجنبش دانشجوئی داخل کشور داری اهمیت است.

تاریخ انتشار : ۶ آذر, ۱۳۸۹ ۰:۲۵ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پایان تلخ یک ریاست جمهوری

کاش میشد

نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور

بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴

سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان

نگاره‌ها