در اين شماره می خوانيد:
تحليل هفته: نگرانی از برآمد چپ، دلیل تشدید سرکوب اعتراضات کارگری است
از تجربه ديگران: کار اجباری – (بخش چهارم) کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای صنفی – مه ۲۰۰۸
اخبار خارجی:
- امریکا:اعتصاب در ۹ پالایشگاه و کارخانهی شیمیایی، برای عقد قراداد جدید
- بریتانیا: دستمزد کارگران رنگینپوست کمتر از همکاران سفیدپوستشان
- آفرقای جنوبی: مناقشه بر سر تصمیم کنگرهی اتحادیههای کارگری برای میزبانی فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری
- از ميان اخبار و رويدادهای جنبش کارگری درهفته گذشته
- مخالفت مجدد اداره کار کردستان با تشکیل شورای کارگران کارخانه تراکتور سازی
صدای کارگر: معلمان بخش خصوصی از وضعیت شغلی خود ناراضی هستند
- گزارش: قراردادهای جدید برای مقابله با اعتصابات کارگری در مناطق آزاد/تصویر

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): بازگشایی خاوران و حفظ گورهای جمعی و دیگر آثار این جنایت برای ثبت در تاریخ، کمترین حقی است که خانوادهها مطالبه میکنند؛ حقی انسانی که نه تهدیدی برای کسی است و نه چیزی جز بهرسمیتشناختن حقیقت و احترام به رنج بازماندگان.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

برگردان ادریس ایروی: در حال حاضر، اوکراین عمدهترین دریافتکنندۀ کمک نظامی آلمان و کشوری است که بیشترین پیوند را با این رژیم تازۀ نظامی-مالی دارد؛ با بیش از ۵۵ میلیارد یورو پرداختشده یا تخصیصیافته از آغاز جنگ تا ابتدای ۲۰۲۶. حمایت از اسرائیل ماهیتی دیگر دارد. بنا بر پاسخهای دولت به پرسشهای نمایندگان، صادرات تسلیحات به تلآویو در ۲۰۲۳ به شدت افزایش یافت و از اکتبر ۲۰۲۳ تا مارس ۲۰۲۶ مجموعاً به حداقل ۶۵۲ میلیون یورو رسید.

گودرز اقتداری: وجود یک قدرت خارجی بزرگتر، ساختارهای داخلی سلطه را از بین نمیبرد. همچنین وجود یک تهدید امپریالیستی نباید عاملیت سیاسی مردمی را که در داخل کشور مورد تهدید زندگی میکنند، به حالت تعلیق درآورد. در غیر این صورت، ضد امپریالیسم دیگر یک سیاست آزادیبخش نیست و اساساً به یک نظریه اتحاد بینالمللی تبدیل میشود، که در مورد مبارزات سیاسی داخل کشوری از حق وتو برخوردار است.