در این شماره می خوانید:
- تحلیل هفته: جنگ جناح ها بر سر مصادرە واحد های صنعتی؛
- از تجربە دیگران: آینده جنبش اتحادیه های کارگری در مالزی (بخش هفتم)
- دیگر کشورها: ونزوئلا در تلاطم تحولات؛
- از جهان کار: آیندۀ کار، چنان که می خواهیم (بخش سوم)
- اندیشه: تفکر کارگری از نگاه فعالان سیاسی خارج از کشور؛
- تیتر اخبار

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): جامعه و نیروهای مدنی از طریق اعتراض، سازمانیابی و مشارکت سیاسی مسالمتآمیز و دموکراتیک میتوانند معادلات قدرت را تغییر دهند و مانع یکهتازی نیروهای اقتدارگرا شوند. گسترش این روند در کشورهای دیگر نیز میتواند فرصتهای تازهای برای پیشروی و دستاوردهای بیشتر نیروهای دموکراتیک، عدالتخواه و صلحجو فراهم آورد.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

برگردان: شهناز قراگزلو: اکنون سه شهر مهم آمریکا، نیویورک، واشنگتن دیسی و لسآنجلس، شهردارانی دارند که آشکارا خود را سوسیالیست معرفی میکنند. چنین وضعیتی تنها چند سال پیش، و حتی تا پیش از پیروزی ممدانی در نیویورک، کاملاً غیرقابل تصور بود.

جابر حسینی: دفاع از صلح و مصالحه صرفاً دعوتی اخلاقی یا آرزویی انسانی نیست؛ ضرورتی سیاسی و اجتماعی برای حفظ زندگی و جلوگیری از گسترش و تداوم رنج است. بااینحال، به نظر میرسد در فرهنگ سیاسی ما هنوز درک روشنی از مفهوم مصالحه وجود ندارد. مصالحه اغلب با ضعف، عقبنشینی یا تسلیم اشتباه گرفته میشود؛ حال آنکه مصالحه به معنای چشمپوشی از اصول و حقوق نیست، بلکه پذیرش این واقعیت است که در جامعه و جهان، نیروها، منافع و دیدگاههای …