پنجشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۰۵

پنجشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۰۵

دختر تهیدست
دختری خرد، بمهمانی رفت، در صف دخترکی چند، خزید، آن یک افکند بر ابروی گره، وین یکی جامه بیکسوی کشید، این یکی، وصلهٔ زانوش نمود، وان، به پیراهن تنگش خندید
۲۴ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: پروین اعتصامی
نویسنده: پروین اعتصامی
نامه سرگشاده به دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد: همکاری با ایران را به توقف اعدام‌های مواد مخدر مشروط کنید!
ایران یکی از کشورهای عمده ترانزیت مواد‌ مخدر به اروپاست و برای محدود کردن ورود مواد مخدر از طریق مرزهای ایران به اروپا، دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم...
۲۳ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: سازمان حقوق بشر ایران
نویسنده: سازمان حقوق بشر ایران
پروندۀ شنیداری نشست سوم فرایند تدوین اصول و محورهای حداقلی برای حکومت
نشست سوم فرایند تدوین اصول و محورهای حداقلی برای حکومت روز یکشنبه ۱۳ خرداد ١۴٠۳ (۲ ژوئن ۲۰۲۴ میلادی) در تالار مجازی در سامانۀ Zoom برگزار شد. دستور نشست بحث...
۲۳ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: گروه سازمان‌دهی تدوین اصول و محورهای حداقلی برای حکومت
نویسنده: گروه سازمان‌دهی تدوین اصول و محورهای حداقلی برای حکومت
حاتم اوزدمیر؛ شهروند ترکیه محکوم به اعدام در ایران-  بدون دادرسی بی‌طرفانه و خدمات کنسولی
حاتم اوزدمیر، شهروند کشور ترکیه و عضو حزب کارگران کردستان (پ. ک. ک) که در حال حاضر در زندان مرکزی ارومیه در حبس به سر می‌برد، بار دیگر از سوی...
۲۳ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: سازمان حقوق بشر ایران
نویسنده: سازمان حقوق بشر ایران
کودکان کار: کودکانی که کودکی را در نبرد با فقر از دست میدهند
دوازده  ژوئن، روز جهانی منع کار کودکان است؛ کودکانی که کودکی‌های‌شان در سر چهار‌راه‌ها یا در کارگاه‌های زیرزمینی از بین می‌رود و هیچ فرصتی برای کودکی کردن ندارند‌..
۲۳ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
بیایید به تعهدات خود عمل کنیم: به کار کودکان پایان دهیم!
اگر چه در طول زمان پیشرفت زیادی در کاهش کار کودکان حاصل شده، ولی در سال‌های اخیر شاهد معکوس شدن روندهای جهانی در همین رابطه بوده‌ ایم
۲۲ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: سازمان بین‌المللی کار
نویسنده: سازمان بین‌المللی کار
نگر به لاله و طبعِ بهارِ رنگ‌پذیر ...
نگر به لاله و طبعِ بهارِ رنگ‌پذیر، یکی به رنگِ عقیق و دگر به بویِ عبیر، چو جعد زلف بتان شاخ‌های بید و خَوید، یکی همه زره است و دگر...
۲۲ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: عنصری بلخی
نویسنده: عنصری بلخی

بیدار شویم انقلاب دیگری در راه نیست

سالهاست که بورژوازی ملی از کشور ما رخت بربسته و بورژوازی لیبرال که چشم امید به تجارت جهانی دارد اختلافاتش با جمهوری اسلامی روز به روز کمرنگ تر می شود و این چنین است که "نهضت آزادی" (درست برخلاف نظر رفیق نامدار بینام که آن را نمادی از نیروهای اپوزیسیون داخلی نظام می داند) حتی فکر پیوستن به نیروهای تحول طلب و دمکرات را به سر راه نمی دهد 

در آغاز سالی هستیم که بسیاری آن را آبستن حوادث بسیار در تاریخ کشور ما می دانند. سال نو با بهار آغاز می شود و این روند اگر چه تکراری است در بطن خود پیام آور دگرگونی و دگردیسی طبیعت و زایش دیگری است. انقلاب در طبیعت نه به معنای از بن کندن هر آنچه هست بلکه تنها به معنای تغییر شکل آن است که خود در واقع تکرار روندی دایمی است.
سال نو را باید نه لزوماً با اندیشه نو بل می بایست با نگرش نو آغاز نمود. “چشمها را باید شست…”. باید با نگاه به گذشته از اشتباهات قبلی آموخت و در راه رسیدن به هدف نهایی به پیش رفت و این پیش رفتن البته با درجا زدن و نگرش جزمی به باورهای پوسیده و قدیمی هیچ سنخیتی ندارد.
مقاله رفیق عزیز “نامدار بینام” در سایت “کار آنلاین” علاوه بر انتقاد از مواضع اعلام شده فداییان – اکثریت حاوی نکاتی در نقد نوشته اینجانب “آنکه نگفت…” در خصوص حمایت از عبدالله نوری در انتخابات ریاست جمهوری بود که نیازمند پاسخی درخور است و جا دارد که از ایشان بخاطر بذل توجه به مقاله خود نیز قدردانی کنم. واقعیت آن است که قصد ندارم تا در مقاله مطول دیگری آنچه را که قبلاً نوشته ام تکرار کنم، که چنین رویه ای طبعاً جز اتلاف وقت نتیجه ای دربرنخواهد داشت. این رفیق گرامی خوشبختانه از آن گروهی نیستند که بحث اصلی را فراموش کرده اند و از ارایه پاسخ صریح به سئوال اصلی طفره می روند و شخصاً خوشوقتم که علیرغم خشونتی که در کلامشان در مقاله “آواز دهل شنیدن…” نسبت به اینجانب موج می زند ولی دستکم تلاش شده تا به بحثی که من به دنبال آن بوده وهستم نیز اگر چه به صورت سطحی وارد شوند و نظر خود را ارایه دهند. اگر چه این نظرات که با نوعی کلی گویی شعار گونه همراه است به تبیین موضوع چندان هم کمکی ننموده است. ایشان گزینه “انقلاب دمکراتیک سوسیالیستی” را به صراحت تبلیغ و ترویج نموده اند و سعی کرده اند که چشم گمراهانی چون من را که سی سال است در تاریکی غرق شده ایم به نور آن روشن کنند که باز هم جای تشکر دارد. این رفیق گرامی که لابد از “نا آشنایی با سوسیالیسم” و “بی تجربگی مبارزاتی” کارگران ایران پس از سالها حکومت دیکتاتوری ستم شاهی و آخوندی بی خبرند و یا آن را بی اهمیت می پندارند، می بایست دستکم اندکی در باره ضعف تشکیلاتی اتحادیه ها و سندیکاها و کارکرد محدود جنبش چپ و اندیشه های مارکسیستی در آنها شنیده باشد. در چنین شرایطی شعار “انقلاب دمکراتیک سوسیالیستی” دیگر چه جا دارد؟ لابد ایشان این سوسیالیسم را نه از گونه پرولتری آن که منتج از کارکرد حزب کمونیست است می دانند و به نوعی نگرش خرده بورژوایی آن را مد نظر دارند. اگر چنین است لابد هژمونی چنین انقلابی را نیز نه برعهده پرولتاریا بلکه باید به خرده بورژوازی و یا بورژوازی ملی سپرد این طور نیست؟
در مقالات قبلی خود این بحث را مطرح کردم که نوع خرده بورژوایی چنین انقلاباتی را به کرات در جهان دیده ایم که نمونه ایرانی آن همین آش شله قلمکاری است که روزی به تقلید از سرمایه داری لیبرال به بورس بازی می پردازد و عضویت در سازمان تجارت جهانی را آرزو می کند و زمانی فیل اش یاد هندوستان می کند و میرحسین موسوی و احمدی نژاد را که هر یک به نوعی مخالف روند جهانی شدن هستند، به میدان دعوت می نماید.
سالهاست که بورژوازی ملی از کشور ما رخت بربسته و بورژوازی لیبرال که چشم امید به تجارت جهانی دارد اختلافاتش با جمهوری اسلامی روز به روز کمرنگ تر می شود و این چنین است که “نهضت آزادی” (درست برخلاف نظر رفیق نامدار بینام که آن را نمادی از نیروهای اپوزیسیون داخلی نظام می داند) حتی فکر پیوستن به نیروهای تحول طلب و دمکرات را به سر راه نمی دهد و در مواقع حساس چسبیدن به مراکز قدرت نظام اسلامی را به همسویی با اپوزیسیون داخلی رژیم از هر نوعی که باشند ترجیح می دهد. (بد نیست که خواننده گرامی مواضع نهضت آزادی را در بزنگاه ۱۸ تیر مجدداً بررسی نموده و سپس بیاد آوریم که چگونه این آقایان دوان دوان برای خوش رقصی و اجابت دعوت رئیس مجلس هشتم با افتخار در همایش سه دهه اعضای مجلس فرمایشی رژیم حاضر شدند).
از سوی دیگر اگر انقلاب سوسیال دمکراتیک مورد بحث این رفیق گرامی همان است که می بایست به دیکتاتوری پرولتاریا بیانجامد، بار دیگر می بایست از او پرسید آن حزب کمونیست که می بایست در بزنگاه قیام توده ها رهبری آن را به چنگ آورد کجاست و آن پرولتاریای انقلابی مورد نظر اش آیا همین کارگران به غایت عقب مانده سیاسی کشور ما هستند که رژیم از سال گذشته همه آنها را بدون هیچ مقاومتی از استخدام رسمی محروم و محکوم به قبول استخدام قراردادی نموده است و کجا بود آن حزب پرولتری که صفوف ایشان را در مقابل این حرکت ارتجاعی سامان دهد و آن را به کارزاری جدی علیه سرمایه داران تبدیل کند؟
هنر مارکسیسم نه در شعارهای انقلابی و مخالفت با هر آنچه هست بلکه توان جداسازی سره از ناسره است. آینده جوامع بشری نه با بحران سازی، جنگ، انقلاب و شورشهای اجتماعی بلکه با همدلی و تحولات مثبت، پیشرفت تکنولوژیک، بازنگری در باورهای کهنه و دوری از جزم اندیشی رقم خواهد خورد. تفکر انقلابی بیگمان در این قرن و در آینده کارکردی نخواهد داشت و بجای آن مارکسیستها باید سوسیالیسم و پیروزی آن را در بسط و گسترش نهادهای مدنی، این هسته های نظام “شوروی” آینده، بجویند و به کار بسط و تعمیق باورهای سوسیالیستی در آنها همت گمارند.
یکی دیگر از آموخته های مارکسیستهای حقیقی باور به نیروی مردم و قدرت تشکلهای اجتماعی آنان در عقب زدن نیروهای ارتجاعی و دولتهای سرمایه داری است. متاسفانه رفیق عزیز ما اینجا نیز قافیه را باخته است و با اعلام این که “… اگر اصلاح طلبان حکومتی و نهضت آزادی مترقی با آقای عبدالله نوری مخالف هستند دیگر کدام نیروی ترقیخواهی در حلقه خارج از ولایت می ماند که بتواند بهمراه آن توده ها را بسیج نماید” به یک باره از “چپ بی نهایت انقلابی” به “منتهی الیه راست” می پیچد.
نخست آن که او دسته بندیهای درون و اطراف نظام ولایی را معیار حرکتهای اجتماعی و بسیج توده ها در کارزار انتخابات می داند که البته به معنای آن است که او برای ساماندهی چنین حرکتی منتظر چراغ سبز حکومت است و تا زمانی که آن را دریافت نکند به میدان نخواهد آمد. او برخلاف مارکسیستهای واقعی بجای تکیه بر نهادهای مردمی، صنفی و سیاسی دمکراتیک و نیمه دمکراتیک تحول طلب همچون سندیکای معلمان، دفتر تحکیم و یا ادوار تحکیم معتقد است که باید منتظر اعلام رای و موافقت امثال ابراهیم یزدی و یا حتی بدتر از آن یعنی آخوند کروبی شد! عجب راهکار انقلابی و پیشرویی؛ اینجاست که رفقای به غایت چپ ما به قول لنین در اثر “چپ روی کودکانه” خود به راست می غلطند و آن می کنند که سران حاکمیت نیز به دنبال آن هستند، یعنی از مردم می خواهند که دست روی دست بگذارند تا ابرمردان سیاست جمهوری اسلامی با هم شور کرده و “گزینه اصلح” را برایشان از صندوق انتخابات خارج کنند و این دوستان نیز در داخل و خارج جشن بگیرند که با تحریم دایمی انتخابات جلوتر از توده ها به سرنگونی رژیم مشغولند و دیر یا زود با نه گفتن به جمهوری اسلامی در هر شرایطی سرانجام پیروز می شوند. (خوابی که سی سال است مرتب برای ما تعریف می کنند).
جا دارد که از این رفقای خود بار دیگر سئوال کنیم که با توجه به شرایط سیاسی موجود در کشور در صورت هر گونه حرکت اجتماعی توده ها شما با چه ابزاری آن را رهبری خواهید کرد؟ حتماً قصد ندارید که در نبود حزب پیشاهنگ طبقه کارگر و اتحادیه های قوی آن این کار را از طریق اینترنت انجام دهید. پس به ناچار باید بپذیرید که در چنین شرایطی شعارهای انقلابی صرفاً “چپ روی کودکانه” است و حتی بلشویکها نیز در شرایط رکود انقلابی فعالانه در انتخابات شرکت می کردند (ولو انتخابات غیر دمکراتیک و همراه با تقلبات گسترده دستگاه پلیس سیاسی تزار بود). پس دلیل عدم شرکت شما در انتخابات چیست؟ شاید بگویید کاهش میزان آرای شمارش شده در انتخابات به نفع اپوزیسیون است. زهی خیال باطل که نه آن ۹۸% ادعایی رژیم در سال ۵۸ و نه این ۵۰% انتخابات اخیر مجلس هیچکدام تاثیری در بروز انقلاب مورد نظر شما ندارند و هیچ مارکسیستی شرایط وقوع انقلاب را بر این اساس تحلیل نمی کند که اگر چنین بود در ایالات متحده امریکا رژیم سرمایه داری می بایست سالها قبل سرنگون می شد.

تاریخ انتشار : ۲۵ فروردین, ۱۳۸۸ ۹:۴۷ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

به مناسبت انتخابات ریاست جمهوری اسلامی در روز ۸ تیر ۱۴۰۳ مردم درپی تغییرات بنیادین، حکومت درپی تداوم استبداد!

اگر اندیشۀ راهنمای حکومت منافع مردم و کشور می‌بود، انتخابات ۸ تیر می توانست گامی بسیار بزرگ در جهت کاهش چشمگیر نارضایی‌ها و نومیدی‌ها در جامعه باشد؛ در چنین حالتی می‌توانست شرایط موجود برای غلبه بر بحران‌های اقتصادی ناشی از تحریم‌ها و تنش‌های چندین دهساله مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

آن‌چه در هفته ۱۳ – ۲۰ خرداد گذشت

در ایران شعله تنوری به‌نام انتخابات روشن شده است. در یک چشم به‌هم زدن هشتاد نفر خود را نامزد جایگاه نفر دوم حکومت کردند. زان میان آقای احمدی‌نژاد و تنی چند از دستیارانش. و، هشت ماه است که اسرائیل به کشتار فلسطینیان می‌تازد. اسرائیل نتانیاهو در این هشت ماه با فلسطینیان و غزه آن کرده است که روزی، ۷۹ سال پیشتر؛ امریکا با هیروشیما و ناکازاکی کرد.

مطالعه »
یادداشت

انتخابات ۸ تیر و اعتلای نقش جبهه اصلاحات

انتخابات ۸ تیر در حساس ترین لحظات از عمر ۸۰ ساله خاورمیانه برگذار می شود و نتیجه آن قطعا نه فقط بر جایگاه ایران و بر سرنوشت مردم، که بر اوضاع منطقه و جهان، تاثیر گذار است. جای تاسف بسیار است که در این لحظات حساس جای زخم های به جا مانده بر قلب و روح بخش عمده ای از شهروندان ایران چنان عمیق، و جای تمایل حاکمیت به درمان این زخم ها چنان خالی است که بیگمان در ۸ تیر یکی از بی رمق ترین انتخابات ها در تاریخ جمهوری اسلامی ثبت خواهد شد.

مطالعه »
بیانیه ها

به مناسبت انتخابات ریاست جمهوری اسلامی در روز ۸ تیر ۱۴۰۳ مردم درپی تغییرات بنیادین، حکومت درپی تداوم استبداد!

اگر اندیشۀ راهنمای حکومت منافع مردم و کشور می‌بود، انتخابات ۸ تیر می توانست گامی بسیار بزرگ در جهت کاهش چشمگیر نارضایی‌ها و نومیدی‌ها در جامعه باشد؛ در چنین حالتی می‌توانست شرایط موجود برای غلبه بر بحران‌های اقتصادی ناشی از تحریم‌ها و تنش‌های چندین دهساله مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

به مناسبت انتخابات ریاست جمهوری اسلامی در روز ۸ تیر ۱۴۰۳ مردم درپی تغییرات بنیادین، حکومت درپی تداوم استبداد!

اگر اندیشۀ راهنمای حکومت منافع مردم و کشور می‌بود، انتخابات ۸ تیر می توانست گامی بسیار بزرگ در جهت کاهش چشمگیر نارضایی‌ها و نومیدی‌ها در جامعه باشد؛ در چنین حالتی می‌توانست شرایط موجود برای غلبه بر بحران‌های اقتصادی ناشی از تحریم‌ها و تنش‌های چندین دهساله مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

دختر تهیدست

نامه سرگشاده به دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد: همکاری با ایران را به توقف اعدام‌های مواد مخدر مشروط کنید!

پروندۀ شنیداری نشست سوم فرایند تدوین اصول و محورهای حداقلی برای حکومت

حاتم اوزدمیر؛ شهروند ترکیه محکوم به اعدام در ایران-  بدون دادرسی بی‌طرفانه و خدمات کنسولی

کودکان کار: کودکانی که کودکی را در نبرد با فقر از دست میدهند

بیایید به تعهدات خود عمل کنیم: به کار کودکان پایان دهیم!