شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۰۳

شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۰۳

حضور کنشگران کارزار لگام در تحصن خانواده های زندانیان کرد محکوم به اعدام

بچه ها از شرایط بسیار سخت و شکنجه هایی که شده بودند آسیب های سختی خورده بودند. می گفتند به عنوان غذا به آنها نان خشک از زیر در سلول می دادند. یکی از بچه ها در ملاقات به پدرش گفته بود آنقدر در سلول نگهم داشتند و آنقدر شکنجه شدم که حاضربودم حتی زلزله ی بم را هم گردن بگیرم. بچه ها بارها به خانواده ها اطلاع داده بودند که آنها را وادار کرده اند با چشم بند و پا بند برگه هایی را امضا کنند که حتی این برگه ها را ندیده بودند و از محتویات آنها کاملا بی اطلاع بودند؛ اما برای رها شدن از فشارها و شکنجه ها ناچار آنها را امضا کرده بودند. البته بازجو ها قول داده بودند که بعد از امضا ی این برگه ها آزادشان کنند.

در ساعت ده صبح روز سه شنبه ۲۷/۳/۹۳، جمعی از کنشگران لگام، خانم ها فریده ی مرادخانی و نر گس محمدی و آقایان علیرضا جباری، محمد ملکی، فریبرز رئیس دانا و محمد نوری زاد در جمع متحصنان در مقابل زندان قزلحصار حضور یافتند و با خانواده های حامد احمدی، جمشید و جهانگیر دهقانی و کمال مولایی که از روز شنبه ی همان هفته در مقابل زندان تحصن کرده بودند، دیدار کردند. این زندانیان را از شنبه ۲۴/۳/۹۸۳ برای اجرای احکام اعدام به قرنطینه ی قزلحصار منتقل کرده اند. خانواده ها گفتند: قرار بود فرزندان ما را روز شنبه اعدام کنند؛ اما شب قبل از اعدام، دستور توقف حکم اعدام را به زندان ابلاغ  کردند و برغم توقف حکم ، تا کنون فرزندانمان را چند بار پای چوبه ی دار برده اند.           

     خانواده ها بسیار نگران بودند که هنوز زندانیان با لباس اعدام در قرنطینه هستند و در اعتصاب غذا به سر می برند.

     آنان می گفتند:ما از آقایان می پرسیم مگر اتهام عزیزانمان  چه بوده است که آنان را به اعدام محکوم کرده اید؟     

     خانواده ها می  گفتند در تاریخ ۲۷/۳/۸۸ و بعد از وقوع رخدادهای پس از برگزاری انتخابات در تهران، ما ازهمه چیز بی خبر بودیم که وزارت اطلاعات فرزندانمان را در منزل هایشان بازداشت کرد.ما یک سال از آنها بی خبر بودیم.نه ملاقات می دادند و نه حتی تماس تلفنی داشتیم. بعد از یک سال آنها را ۱۵ دقیقه ملاقات کردیم؛ و آنها اصلا قابل شناسایی نبودند. جمشید که ۱۲۰ کیلو وزن داشت مچاله شده بود و ۳۰-۴۰ کیلو بیشتر ازوزنش نمانده بود. دندان یکی شکسته بود، پای دیگری  آسیب دیده بود. آن یکی لکنت زبان شدید داشت؛ و حال آنکه قبل از بازداشت بچه ها سالم بودند. در همه ی این مدت فرزندان ما را در سلول های  انفرادی نگه داشته بودند. وضعیت جسمی بچه ها خیلی بد بود. بعد از آن ملاقات، خانواده ها دوباره بی خبر ماندند. فرزندان ما را ۶ ماه به سلول های انفرادی همدان برده بودند و بعد هم چند ماه نیز آنها را به سلول های انفرادی بند ۲۰۹ اوین بردند. بچه ها از شرایط بسیار سخت و شکنجه هایی که شده بودند آسیب های سختی خورده بودند. می گفتند به عنوان غذا به آنها نان خشک از زیر در سلول می دادند. یکی از بچه ها در ملاقات به پدرش گفته بود آنقدر در سلول نگهم داشتند و آنقدر شکنجه شدم که حاضربودم حتی زلزله ی بم را هم گردن بگیرم. بچه ها بارها به خانواده ها اطلاع داده بودند که آنها را وادار کرده اند با چشم بند و پا بند برگه هایی را امضا کنند که حتی این برگه ها را ندیده بودند و از محتویات آنها کاملا بی اطلاع بودند؛ اما برای رها شدن از فشارها و شکنجه ها ناچار آنها را امضا کرده بودند. البته بازجو ها قول داده بودند که بعد از امضا ی این برگه ها آزادشان کنند.

     بالاخره پس از مدت های طولانی که در سلول های انفرادی به سر بردند، به دادگاه رفتند. رئیس دادگاه مقیسه بود و اجازه نداده بود که وکیل وارد پرونده شود. یکی از وکلای شناخته شده که کرد هم هست برای گذاشتن وکالتنامه و مطالعه ی پرونده به دادگاه رفته بود؛ اما قاضی مقیسه مانع حضورش شده بود. قاضی مقیسه ۱۰ زندانی کرد را تنها در ۱۰ دقیقه  محاکمه کرده، و ۱۰حکم اعدام برایشان صادر کرده بود .زندانیان بی پناه تلاش کرده بودند لااقل خودشان چند کلامی از خود دفاع کنند که مقیسه اجازه صحبت کردن به آنها نداده بود و با توهین آنها را وادار به سکوت کرده بود.

     بچه ها را به رجایی شهر منتفل کردند. بعد از مدتی آنها را به قزلحصار آوردند و بچه ها ۴۷ روز اعتصاب غذا کردند دوباره آنها را به رجایی شهر بردند و آلان هم برای اجرای حکم به قزلحصار آورده اند.

      در میان متحصنان کودکان ۲ و ۳ و ۶ ساله حضور داشتنند که از خانواده های محکومان به اعدام بودند و تحمل گرما و شرایط سخت محیط برایشان بسیار ناممکن و خطرناک بود.

     خانواده ها می گفتند دیروز ۲ اتوبوس از کرستان آمدند که خانواده های محکومان به اعدام دیگر را آورده بودند؛ اما ماموران امنیتی آمدند و گفتند: اگر برنگردید به جای ۴ نفر ۳۲ نفر را با هم اعدام می کنیم و خانواده ها رفتند.

     مادر جمشید انگشتر و ساعت پسر جوانش را در دست داشت و می گفت: در آخرین ملاقاتی که برای خداحافظی به ما دادند پسرم گفت: مادر جان اینها را از پسر بی گناهت به یادگار نگه دار. مادر هدیه های پسرش را بویید و بوسید و به زبان کردی با خدا مناجات، و از او طلب کمک کرد.فرزندان این مادر در زمان بازداشت ۲۱- ۲۲ ساله،  و از کارگران زحمتکش کرد بودند که با دستمزد کارگری ۲ خواهر و پدر و مادر پیرشان را سرپرستی می کردند.

     پدرها می گویند فرزندان ما مسلح نبودند و هیچ وقت سراغ این کارها نمی رفتند. ابتدا که بازداشت شدند اتهاماتشان مشخص نبود. بعد آقایان گفتند امام جمعه را ترور کرده اند؛ وحال آنکه در زمان ترور امام جمعه بجه ها در سلول های اطلاعات بودند و خودشان بهتر از هر کسی می دانند که بچه ها بی گناهند. حالا هم می گویند آنها محارب اند.

     کنشگران کارزارلگام تا ظهر آن روزدر کنار خانواده ها نشتند و به درد دل های پدران و مادران و همسر ان محکومان به اعدام گوش دادند. گاه با آنها همدردی  و گاه پوزش خواهی کردند؛ و از خدای متعال برایشان صبر و ایستادگی، و برای عزیزان پای چوبه دارشان  رهایی و نجات آرزو کردند

     کنشگران لگام و همه ی خانواده های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام  از مسئولان می پرسند که آیا اصلاحیه ی  قانون مجازات اسلامی، مصوب سال ۹۲، تنها برای  نمایش رسانه ای،  یا به هدف اصلاح نظام قضایی کشور در گفتار و کردار تدوین شده و به تصویب رسیده است؟ ما می دانیم بر پایه ی این اصلاحیه  که بواقع گامی هرچند کوتاه به پیش در راستای بهسازی عدالت قضایی  است،  بسیاری از کسانی که  پس از تصویب این اصلاحیه  اعدام یا محکوم به اعدام شدند می توانستنه اند از اجرای مجازات اعدام مصون بمانند. ازجمله اصلاحات این قانون می توان از مفهوم مهارب یاد کرد که بر پایه ی آن کسانی را که به دلیل  به همراه داشتن سلاح و تهدید و ارعاب با آن دستگیر نشوند نمی توان مهارب به حساب آورد

ما به امید فرا رسیدن روزی هستیم که عدالت اجتماعی، از جمله در زمینه ی قضایی، در کشورمان استقرار و تحقق یابد و تا آنجا که در توان داریم در راه تامین این هدف انسانی خواهیم کوشید.

 

کنشگران کارزارلگام

۴/۴/۹۳

 

 

 

 

تاریخ انتشار : ۵ تیر, ۱۳۹۳ ۲:۳۰ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
آخرین مطالب

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

دفاع از تحریم انتخابات از منظر جمهوری خواهی

تحریم انفعال نیست بلکه یک خواست اخلاقی و سیاسی است و یک حرکت مدنی برای دفاع از حق مشروع خویش است. در شرایطی که رژِیم بیش از ۸۰ در صد از جامعه ناراضی را از حق انتخاب شدن و انتخاب کردن محرم کرده است….

مرگِ سیاه

و تنها کسی که نمی خواست بداند،
که زندگی جاری است،
دستانی بود که اسلحه بر دست،
جز تداوم خویش را نمی پائید.

آخرین «انتخابات»؟ آغازدوران پساخامنه‌ای، میراث خامنه‌ای برای جانشین‌ خود چه خواهد بود؟

حساسیت این انتخابات چنان است که نه فقط به معنی شروع دوره‌ پساخامنه‌ای دانست، بلکه می توان آن را از جهتی با توجه به رسیدن نظام به‌ سنگر پایانی خود به‌ عنوان شام آخر و چه بسا سلطان‌ آخر سلسه ولایت فقیه دانست.

یک قتل سهوی: گزارشی داستانی از ماجرایی بسیار واقعی

نام الیاس و خبر قتل‌اش چند روز بعد از مرگ او در یکی دو روزنامه علنی شد. نباید صدایش را در می‌آوردند، راننده از خودی‌های نظام بود. او را به راحتی کشتند؛ مثل خیلی از دخترها و پسرهایی که در خیابان فریاد می‌زدند: زن، زندگی، آزادی….

یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

دفاع از تحریم انتخابات از منظر جمهوری خواهی

مرگِ سیاه

آخرین «انتخابات»؟ آغازدوران پساخامنه‌ای، میراث خامنه‌ای برای جانشین‌ خود چه خواهد بود؟

یک قتل سهوی: گزارشی داستانی از ماجرایی بسیار واقعی

مصاحبه با رفیق فرخ نعمت‌پور در مورد انتخابات مجلس و خبرگان ١۴٠٢