سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۱:۱۷

سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۱:۱۷

بیانیۀ کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران دربارۀ آخرین تحولات کشور، و نمایشِ انتخاباتی پیشِ‌روی
حرکت مشترک ما در تحریم نمایش انتخاباتی رژیم منفور و ورشکستۀ ولایت فقیه به‌رهبری علی خامنه‌ای، پیام روشن اکثریت قریب‌به‌اتفاق مردم میهن ما به این رژیم است.
۲۹ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: حزب توده ایران
نویسنده: حزب توده ایران
حقوق بشر! 
در سرزمین اروپا که «فرشتگان» بر آن حاکم ند، انسانيت در حال دفن شده‌ است! سرزمینی که مردگان سیاسی در آن بر صندلی قدرت نشسته اند، با سیاستهای تکراری و...
۲۸ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: شمی صلواتی
نویسنده: شمی صلواتی
منصور یاقوتی معلم، نویسنده متعهد و واقعگرا
مانیفست منصور یاقوتی و تمامی معلمانی که درد مردم را می فهمند، فقط در کلاس درس و آموزش خلاصه نمی شود، منصور رسالت یک معلم را فراتر از تعلیم و...
۲۸ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: بهروز شوقی
نویسنده: بهروز شوقی
مرا عهدیست با جانان...
سال‌هاست که حداقل ویژگی‌های یک جمهوری متعارف از قامت این نظام تارانده شده و جز حکومت اسلامی نام دیگری برازنده آن نیست... قواعد زندگی امروزین و نتایج مبارزات جهانی مردم...
۲۸ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: برديا سياوش
نویسنده: برديا سياوش
چه اتفاقى افتاده؟
آنچه كه در لحظه كنونى بايستى در سياست‌ها مورد توجه قرار گيرد، بیش از هر چیز ايجاد اميد در مردم است كه، رويگردانى حکومت از انتخابات به شیوه ١٤٠٠، نتيجه‌ی...
۲۸ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: محمود سيدى
نویسنده: محمود سيدى
سخنان مجید عبدالرحیم‌پور در یادمان بیژن جزنی و یاران
سخنان رفیق مجید عبدالرحیم‌پور در مراسم سازمان فداییان خلق ایران بمناسبت سالگرد ۲۹ فروردین و قتل دولتی رژیم شاه در تپه های اوین که رفقای فدایی خلق و مجاهد خلق...
۲۸ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
نویسنده: سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
آزادی حمید نوری سیلی به صورت ایرانیان آزادی‌خواه است
حمید نوری و امثال او که در جنایتهای جمهوری اسلامی شرکت داشته‌اند باید روزی در دادگاه عادلانه ای در ایران محاکمه و مجازات شوند. تا آن زمان باید تاکید کرد...
۲۷ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: جبهه‌ی ملی ایران، سازمان‌های جبهه‌ی ملی ایران در خارج از کشور
نویسنده: جبهه‌ی ملی ایران، سازمان‌های جبهه‌ی ملی ایران در خارج از کشور

درآمدی بر چرایی شکست جنبش های معاصر

پس از فروریزی بلوک کشورهای سوسیالیستی (شرق) در بازه کنونی ما با معضلی بنام عدم پیروزی جنبش های اجتماعی روبر هستیم. در بیست واندی سال گذشته میتوان بجرات گفت که هیچ جنبشی در روند پویایی خود به پیروزی نرسیده است. حرکت چندمیلیونی در ایران در سال 88، تا دی 98، بهارعربی و تا وال استریت تا جلیقه زردهای فرانسه، هماکنون شرکت گسترده اعتراضات مردمی در بلاروس و بسیاری دیگر همگی بی نتیجه بوده اند. علل اصلی این امر در چه چیزی نهفته است؟.

بدون تئوری انقلابی، حرکت انقلابی مسیر نیست. (لنین)

پس از فروریزی بلوک کشورهای سوسیالیستی (شرق) در بازه کنونی ما با معضلی بنام عدم پیروزی جنبش های اجتماعی روبر هستیم. در بیست واندی سال گذشته میتوان بجرات گفت که هیچ جنبشی در روند پویایی خود به پیروزی نرسیده است. حرکت چندمیلیونی در ایران در سال ۸۸، تا دی ۹۸، بهارعربی و تا وال استریت تا جلیقه زردهای فرانسه، هماکنون شرکت گسترده اعتراضات مردمی در بلاروس و بسیاری دیگر همگی بی نتیجه بوده اند. علل اصلی این امر در چه چیزی نهفته است؟.

این نوشتار ادعای دال بر کشف بزرگ علل راکد شدن جنبش ها را ندارد. ما در اینجا تنها به برخی از این علل در سطح توان این نوشتار اشاره خواهیم کرد.

۱- تغییر در ساختار نظام سرمایه داری. باید اذعان کرد که نظام سرمایه داری همان نظامی که در دوران مارکس و پس از آن لنین بود، اینک نیست. این نظام در روند زندگی اقتصادی- اجتماعی خود دستخوش تغییرات زیادی گشته است. بخش بزرگی از مطالبات اقتصادی –اجتماعی مارکس اینک در همین نظام موجود است. زندگی در کشورهای سرمایه داری پیشرفته، همان کشورهایی که میبایست به لوکوموتیو ساختمان سوسیالیسم تبدیل میشدند، خود از پیشتازان بهرمندی از تئوری مارکس گشته، بخش قابل توجهی از اخشیج های نظام سوسیالیستی برپایه وجود حزب های سوسیال –دمکرات در این کشورها بکار گرفته شده است. برای مثال کشورهای اسکاندیناوی که از بسیاری نظرها همان می نمایند که مارکس در مقدمات جامعه سوسیالیستی خود میدید. بنابراین باید، مطالبات سوسیالیستی را باز تعریف نمود، رهکردهای تازه ای برای جامعه آینده پیشنهاد کرد، فرمول های دوران مارکس در زمان حال از کار افتاده، قابل تعمیر نیست، تعریفی دوبار میطلبد!.

۲- تغییر در شکل کیفی و کمی استثمار. در زمان امروزی اگرچه هنوز تولید کنندگان حقیقی در سود اسمی شرکتها و کارخانه ها همانند بازه تکوین اندیشه های سوسیالیستی شریک نیستند، اما سطح دستمزدها و سایر مزایا نیز بسان ان دوران نیست. یک مقایسه کوچک دیگر در شکل استثمار دوران مارکس و مطالبات مانیفست حزب کمونیست، نشان میدهد که امروزه دیگر نمیتوان شعار ۸ ساعت کار در روز را اساس تبلیغات قرارداد و در این راستا تلاش کرد، امروزه در اروپا سخن از کاهش ۸ ساعت کاربه پائین تر است، یعنی ساعت بیشتری که بقول مارکس انسان به خود آمورزی و خلاقیت اختصاص دهد. در نتیجه در این قسمت نیز باید اندیشه هایی متناسب با زمان تنظیم نمود، برنامه ها را مشخصا متحول کرد.

۳- تغییر مفهوم فقر.ضرورت های زمان دگرگون شده است، اگر خانواده ای در سده بیستم یک خانه و ماشین داشت، متمول بحساب می آمد، امروز هرکس میتواند همان ماشین و خانه را با دریافت وامهای مدت دار و قصدهای قابل تحمل بدست اورد، طوری که آسیبی به بودجه خانواده وارد نگردد.

در شرایط امروزین رفتن مرخصی های سالانه به مناطق خوش آب و هوا با مبالغ قابل پرداخت براحتی انجام میشود. امری که در دوران کلاسیکها قابل تصور هم نبود. بنابراین فقر در معنای سده بیستمی خود دستخوش تغییرات بزرگی شده است که باید در واکاوی های یک جریان سیاسی مورد نظر قرار گیرد. در همین راستا میتواند شرایط ایران را برای نمونه پیشنهاد کرد، که بخش بزرگی از جامعه روزهای تعطیل با وسیله نقلیه خود به سمت شمال سبب ترافیک های چندین کیلومتری می شوند که خود از میان کارگران و کارمندان موسسات هستند. بنابر این، سخن از فقر با معانی سده گذشته، بنوعی موجب تمسخر و شگفتی شنونده میشود، وی را دلزده و بی تفاوت به شعارها و اندیشه می نماید. 

۴- شکست سوسیالیسم و عدم تئوری انقلابی. انقلاب بزرگ اکتبر حاصل شرایط مشخص از یک بازه مشخص در تاریخ بود، لنین با تیز بینی شگفت آوری مقدمات انرا چید، در راستای تحقق ان تلاش نمود. این انقلاب توازن قوا در سطح جهان را دگرگون کرد، نهیب بزرگی به سرمایه داری در مسیر بقا و صیانت از خود زد. سرمایه داری نیز از ان استفاده بهینه برد، زمانی که شوروی و بلوک شرق دیوار آهنین به دورخود کشیدند، سرمایه داری برعکس دیوارها را شکست و شیوه زندگی بهمراه تجمل پرستی، رفتار و گردار سرمایه دارانه را جهانی کرد، مرزها را در هم نوردید، گلوبالیسم را در برابر مردم نهاد.

سوسیالیسم ولی در جا زد، همزمان انسان را برپایه واکاویهای اشتباه به توده (mass) تبدیل نمود، توده ای با یک رنگ واحد و مطالبات واحد باید در یک ساختار واحد بسان کره شمالی زندگی کند. این معنی ان سوسیالیسم که بشریت در راستای تحقق آن پا به میدان گذاشت، نبود. چیزی من درآوردی که از پیش محکوم به شکست شد.

رویکرد تبیین پریسترویکا از این منظر کاملا قابل درک می گردد. امروزه با تئوری ساختمان آن مدل سوسیالیسم، بدون بازتعریف مبنانی بنیادی آن، حقیقتا، ترسناک است. باید حزب های کمونیستی، سوسیالیسم را با مطالبات سده ۲۱ که دنیای مجازی شکل عمیقا تازه ای به ان بخشیده، بازشناسی نمایند.

۵- معضل پیرشدگی در رهبریت احزاب و عدم امکان جابجایی در رهبریت، ایجاد نوعی “طبقه دبیران”. پدیده ای که با درک دمکراسی حتی سرمایه دارانه نیز بسیار سخت  و متفاوت است. در قوانین شوروی، انسانها تا سن ۶۰ سالگی حق کار داشتند. جالب است بدانید که این عدد را انجمنی از بهترین دانشمندان علم پزشکی شوروی پس از بررسی بر روی توانایی فیزیولوژیکی یک فرد پیشنهاد دادند.

پیشنهاد فوق بطور گسترده در کشورهای سوسیالیستی پیاده شد، همه در این سن بازنشسته میشدند. مگر اعضای دولت!. برای مثال لئونید برژنف در سن ۷۶ سالگی در سِمت دبیرکل حزب کمونیست اتحاد شوروی فوت کرد. این بدعت عجیب هنوز هم در میان اعضای حزب های کمونیستی رعایت می گردد، زیوگانوف هم اکنون با ۷۶ سال سن صدر حزب کمونیست روسیه است، که در مصاحبه اخیر گفت: “که هیتلر روسها و لهستانی ها و یهودیان… کولیها و سایر دون مایگان را نیز گشت!”. پس از این به قول ایرانیان سوتی، این مصاحبه با سرعت از یوتیوب و سایر فضای مجازی حذف گردید. بسیاری از این سوتی ها که دائما رخ میدهد، میتواند توضیحی برای کنار کشیدن از کار در امور مستقیم حزب، واگذاری ان به جوانتر باشد.

قابل توجه است که لنین در پیروزی انقلاب اکتبر به سن پنجاه سالگی نرسیده بود. ما در اینجا قصد توهین با بزرگان جنبش کمونیستی را نداریم، اما برپایه اصل توانایی فیزیکی و انرژی کار، این بزرگان در امور پر ریسک که جسارت و حرارت منحصر بفرد می خواهد فاقد انعطاف بوده، توانایی درک نیازهای بخش بزرگی از جامعه که در جوانان متحول است، را ندارند. درواقع، با جوانان نیستند، در بسیاری از امور بنا بر مصلحت و محافظه کاری حرکت می کنند، در حالی که باید پر ریسک بود، به پیش رفت!.

امر عدم جوانا سازی و دیوار آهنین بر صعود جوانان بر رهبری حزب ها، سبب انزوای این حزب ها در جوامع گشته، جذابیت و قدرت پیشین خود را ازدست داده اند. تا زمانی که در برهمین پاشنه بچرخد، تغییری اساسی صورت نگیرد، این حزبها به تاریخ خواهد پیوست، از طرفی بنابر شواهد، امر جوان سازی در دستور کار هیچیک از حزب های موجود، لااقل میان حزبهای ایرانی نیست.

از طرفی، سرمایه داری نیز گویا از حزب های کمونیستی آموخته، نامزدی جو بایدن برای پست ریاست جمهوری امریکا، نشان از این واقعیت دارد. ایشان چنان به زوال عقل دچارند، که در مصاحبه اخیر همانند، ایت الله جنتی هذیان های بی ربط سرهم کرد.      

۶- ترفندهای نظام سرمایه داری. اگر اشتباه نکنم، لنین در آواخر کتاب “امپریالیسم بمثابه اخرین مرحله سرمایه داری” یاد آوری می کند که سرمایه داری در آینده میتواند بسیاری از رهبران کارگری و احزاب را خریداری نماید (نقل به مضمون) این پیش بینی عملا صورت گرفته، بسیاری از حزب های کمونیستی در راستای منافع سرمایه داری در حرکتند. باید اضافه کرد که سرمایه داری تنها به این بسنده نکرده، پا را بازهم فراتر گذاشته است. برای مثال:  

جمهوری اسلامی خود را به عنوان نظام معرفی می کند. تردید نیست که دست اندرکاران رژیم می دانند که نظام یک صورت بندی اقتصادی- اجتماعی است. اما رژیم میخواهد خود را در میان نظام های سرمایه داری و سوسیالیستی پیشین، رویکردی جداگانه و مستقل با شیوه تولیدی غیر این دو جا بزند. ما کاری به توهمات دست اندرکاران اختلاس گر و رانت خور و قاتلان رژیم ولایی نداریم. از دید ما کمونیستها رژیم ولایی حاکم  بر ایران دنبالچه نظام سرمایه داری است، و ما متناسب با این واقعیت به ان می نگریم. از همین روی، زمانی که، تضاد میان مردم و رژیم تضاد عمده در کشوراست، که خود درچارچوب مبارزه کمونیستها با نظام سرمایه داری می گنجد، مبارزه با رژیم در حقیقت خود، مبارزه با امپریالیسم را نیز شامل می گردد، که در اعم موارد از دید ما کمونیستها، کارکردهای حکومت ایران در راستای سیاستهای امپریالیسم است و با هم در ارتباط می باشند.

۷- واکاوی های غلط، تقسیم جهان امروز به دو قطب در شرایط امروزین طبیعی نیست، در فقدان قطب متخاصم با امپریالیسم، جهان واحد سرمایه داری در تقابل منافع با هم به نزاع دست می زنند، که گذراست و بنیادی نمی باشد. براین پایه، ما کمونیست ها نباید آنرا به مترقی یا کهنه تر تقسیم کنیم. ما به عنوان یک نیروی دگرگون خواه تنها می توانیم از این ضعف در راستای آگاهی دادن به طبقه کارگر و زحمتکشان و سوسیالیسم بهره مند باشیم. حمایت از گروه های ذی نفع جهان امپریالیستی (که تازه بازهم فراتر رفته است) در حقیقت امر غلطیدن به دام دیگری می باشد. عمده کردن یکی در عین حال حمایت از آن و عمده ترشدن دومی می باشد. از دید کمونیست ها، امپریالیسم، امپریالیسم است. سرمایه داری، سرمایه داری است، چه امریکایی، چه شرقی و یا غربی آن باشد. ما با کلیت نظام سرمایه داری در پیکاریم.

از طرفی، تحلیل ماتریالیستی از پدیده های اقتصادی-اجتماعی هر کشورمشخص، باید برپایه مختضات جغرافیایی و فرهنگ، ذهنیت فرهنگی ان کشور باشد. برای مثال نمی توان جغرافیای ایران را که بیشتر ان شامل آب و هوای خشک است، با جفرافیای روسیه به یک اندازه مورد بررسی قرار داد، این امر شامل فرهنگ مردم نیز می گردد.

جهان گلوبالیزه شده امروز در مسیر یک فرهنگ یکدست پیش می رود، همه جا از فست فوت های غربی (برای مثال) مصرف می کنند، همین امر مزیدی بر علت مرور زمان و فراموشی خوراکی های سنتی می شود، برآیند ان ایجاد یک ذهنیت کلی از فرهنگ سراسری نیز می گردد. اما با این حال نیز، نمی توان کل ساختار اقتصادی و ذهنی ملت آلمان را ولو در آینده دور، با خود به ایران اورد، پیاده نمود، از چنین امری هیولایی زاده می شود، که ما انرا در بازه کنونی بنام رژیم ولایی می شناسیم!. 

۸- ما و شرایط ما
صد سال پیش انقلابات با آژیتاسیون یا همان آگهی رسانی انقلابی صورت می گرفت، که پیچیدگی های زیادی به همراه موجودیت حزب پیشگام و منابع هنگفت با نیروی انسانی بسیار طلب می کرد. اما در زمان حال دنیای مجازی کمک بلامنازعه ای به این امر می نماید.

فیسبوک و تلگرام
همه می دانیم که “بهار عربی” با یک پست فیسبوکی آغاز شد و”بهار عربی” را سامان داد. در بلاروس اینک چند صفحه تلگرامی، “نگستا” با ۸۴۲ هزار کاربر و “بستا” با ۱۳۷ هزار کاربر، نقش عمده ای در کشیدن چندصد هزار معترض به خیابانها را برعهده دارد. برهمین مبناست که در هر یکشنبه اینترنت موبایل ها قطع می شود، و بر همین پایه است که، دیکتاتور بلاروس از آوردن نام تلگرام وحشت دارد!.

امروزه با فراخوان تلگرام [در بلاروس]، که آدمین های آن مردم معمولی هستند، ابتکارها و ایده ها را براحتی به میان مردم می برند، بطوری که چندی پیش ایده، از هر ساختمان ۱۰- ۲۰ نفر، با حرکت در یک مسیر و تا تبدیل آن به چند صد نفر و در رسیدن به یک خیابان با تعداد بیش از هزار نفر و با پیوستن چندین خیابان و آنگاه بصورت جمعیت یک شهر تا ۶۰۰ هزار تن، نتیجه داشته، پلیس را در بیشتر موارد از تاب و توان انداخته است.

حزب ها و سازمانهای سیاسی ایرانی نیز از این امکان برخوردار هستند، شرایط جامعه ایرانی نیز به سان جامعه بلاروسی ملتهب است. پس چگونه است که در بلاروس هر هفته با دعوت چندین صفحه تلگرامی گاها تا ۶۰۰ هزار تن به خیابانها می آیند، اما در ایران چنین امکانی از سوی هیچ نیرویی میسر نیست؟ و تا به امروز بیشتر اعتراضات مردمی در ایران خودجوش و ناگهانی بوده است.

عدم استقبال مردمی از صفحه های تلگرامی حزب های “چپ” ایرانی چگونه تفسیر می شود؟.  برای نمونه صفحه تلگرامی حزب توده ایران با کمی بیش از ۲ هزار کاربر، حزب چپ با کمی بیش از هزار کاربر، طبیعتا توان بسیج توده های چند صد هزار نفری را نخواهند داشت. چرا این همه بی استقبال بودگی!. ما چند دلیل را ذکر می کنیم:

*جوان ترین جریان چپ با ۵۰ سال سابقه و پیرترین آن با ۸۰ سال عمر سیاسی، به دلایل گوناگون که عمده آن سرکوب سیاسی است، از اقبال خوبی در سیاست فعلی کشور برخوردار نبوده اند. همزمان اما، نمی توان علت اصلی و نهایی را سرکوب دانست، اشتباهات فاحش نیز در این میان نقش داشته است. از دید نگارنده یکی از این اشتباهات تاکید بسیار بر اصل انقلابات لنینی، طبیعتا عمده کردن دشمن خارجی [ امپریالیسم] برپایه همین دیدگاه، نادیده گرفتن دشمنان ارتجاعی داخلی بوده است. آنقدر که سرمایه داری برپایه درک لنینی عمده شد، وجود افکار ارتجاعی، داعشی زیر پوست جامعه عمده نشد!. تازه تلاش هایی شد تا با همان افکار خطرناک اتحادی نیز صورت بگیرد، جامعه این اشتباه را دید، هنوز در یادمان خود حفظ کرده است. ارتجاع حاکم نیز از این میان بهترین و بیشترین بهره را از خود کرده است.

*سنت گرایی، تحلیل جهان به سبک و سیاق سده بیستم. کلیه افکار “چپ” هنوز در بسیاری موارد عمق مساله فرو ریزی شوروی را درک نکرده، هنوز بسان گذشته در باب بسیاری مساله سیاسی- استراتژیک جهان را همان گونه تحلیل می کنند. توازن قوا را هنوز در کنار شوروی (اینک با نام روسیه) می بینند، تلاش دارند جایی برای منافع روسیه (شوروی) در نظر بگیرند. برآیند چنین تحلیلی در دام مقاصد امپریالیستی الیگارشی روسیه افتادن است، با تحلیل پراز تناقض، گاها از منافع این نو رسیده به دنیای غارت و چپاول در مقابل باشندگان کشوری [ایران] قرار می گیرند که سیاست های جهانخورانه آن را با پوست و گوشت احساس می کنند.

درپایان
در سده بیستم انجام انقلاب های سوسیالیستی و دمکراتیک در انحصار شوروی قرار گرفت و با فروریزی شوروی، در منطق ساختمان سوسیالیسم و تئوری انقلابی آن خلل وارد آمد. همزمان بر مبنای رویکردهای امروزین نظام سرمایه داری، ایجاد دولت های رفاه – محور در کشورهای پیشرفته، جهان سرمایه داری به سترون کردن جنبش ها، خلع سلاح کردن آنها و احزاب پرداخت. علی رغم این، عدم توانایی درک و تفسیر جهان امروز توسط رهبران، جاخوش کرده گان سالمندان در مرکزیت احزاب، عدم طرد جزمیات استالینیستی، حفظ و صیانت از درک سده بیستمی از مارکسیسم، عدم توانایی آبدیت نمودن تئوری مارکس توسط سالمندان اندیشه های کمونیستی در کشور ما و حتی در جهان  … جملگی معضلاتی هستند، که پویش های انقلابی را از حرکت باز می دارد، توان مدیریت و هدایت آنرا در خود نمی بیند.

مادامی که این معضلات و بسیاری از مساله دیگر از راه برداشته نشوند، پای جنبش ها در گل خواهد ماند، حرکت به پیش میسر نخواهد بود!.

اردشیر قلندری

تاریخ انتشار : ۲۷ آذر, ۱۳۹۹ ۹:۲۶ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

آزادی حمید نوری لکهٔ ننگی بر دامن مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر است!

این نخستین بار نیست که مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر، با پشت کردن به تمام موازین ادعایی خود دست به اقداماتی این چنینی می‌زنند. این اقدام دولت سوئد ارزش اقدام تاریخی دستگاه قضاییهٔ سوئد را کاهش نمی‌دهد. محاکمه حمید نوری و محکومیت قطعی او نقش استقلال قوه قضائیه مستقل و کارآمد را به نمایش گذاشت و ثابت نمود که قوۀ قضاییه به عنوان شاخک حسی جامعه برای استقرار حاکمیت قانون، آلت دست دولت‌ها نخواهد شد. اسناد مکتوب این محاکمه، محکومیت حمید نوری و رد استیناف او از سوی دستگاه قضایی سوئد، سند ننگی است تاریخی بر پیشانی جمهوری اسلامی به‌مثابه آمر آن جنایات.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

آن‌چه در هفته‌ی ۲۱ تا ۲۸ خرداد گذشت

صاحبان نام‌های بیرون‌آمده از دودکش شورای نگهبان هر کدام بیانیه‌ای خواندند و از چنین می‌کنیم و چنان، گفتند. و از اصلاح امور و پیشرفت. تو گویی تا به‌امروز جن‌ها بر ایران حاکم بوده‌اند. و از برابری زن و مرد هم گفتند. و هیچ یک اما از شورای نگهبان در همین ادعای برابری زن و مرد، نپرسید، چرا برای خالی نبودن عریضه هم که شده، نام زنی را بیرون نداده است!

مطالعه »
یادداشت

انتخابات ۸ تیر و اعتلای نقش جبهه اصلاحات

انتخابات ۸ تیر در حساس ترین لحظات از عمر ۸۰ ساله خاورمیانه برگذار می شود و نتیجه آن قطعا نه فقط بر جایگاه ایران و بر سرنوشت مردم، که بر اوضاع منطقه و جهان، تاثیر گذار است. جای تاسف بسیار است که در این لحظات حساس جای زخم های به جا مانده بر قلب و روح بخش عمده ای از شهروندان ایران چنان عمیق، و جای تمایل حاکمیت به درمان این زخم ها چنان خالی است که بیگمان در ۸ تیر یکی از بی رمق ترین انتخابات ها در تاریخ جمهوری اسلامی ثبت خواهد شد.

مطالعه »
بیانیه ها

آزادی حمید نوری لکهٔ ننگی بر دامن مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر است!

این نخستین بار نیست که مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر، با پشت کردن به تمام موازین ادعایی خود دست به اقداماتی این چنینی می‌زنند. این اقدام دولت سوئد ارزش اقدام تاریخی دستگاه قضاییهٔ سوئد را کاهش نمی‌دهد. محاکمه حمید نوری و محکومیت قطعی او نقش استقلال قوه قضائیه مستقل و کارآمد را به نمایش گذاشت و ثابت نمود که قوۀ قضاییه به عنوان شاخک حسی جامعه برای استقرار حاکمیت قانون، آلت دست دولت‌ها نخواهد شد. اسناد مکتوب این محاکمه، محکومیت حمید نوری و رد استیناف او از سوی دستگاه قضایی سوئد، سند ننگی است تاریخی بر پیشانی جمهوری اسلامی به‌مثابه آمر آن جنایات.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

آزادی حمید نوری لکهٔ ننگی بر دامن مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر است!

این نخستین بار نیست که مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر، با پشت کردن به تمام موازین ادعایی خود دست به اقداماتی این چنینی می‌زنند. این اقدام دولت سوئد ارزش اقدام تاریخی دستگاه قضاییهٔ سوئد را کاهش نمی‌دهد. محاکمه حمید نوری و محکومیت قطعی او نقش استقلال قوه قضائیه مستقل و کارآمد را به نمایش گذاشت و ثابت نمود که قوۀ قضاییه به عنوان شاخک حسی جامعه برای استقرار حاکمیت قانون، آلت دست دولت‌ها نخواهد شد. اسناد مکتوب این محاکمه، محکومیت حمید نوری و رد استیناف او از سوی دستگاه قضایی سوئد، سند ننگی است تاریخی بر پیشانی جمهوری اسلامی به‌مثابه آمر آن جنایات.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بیانیۀ کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران دربارۀ آخرین تحولات کشور، و نمایشِ انتخاباتی پیشِ‌روی

حقوق بشر! 

منصور یاقوتی معلم، نویسنده متعهد و واقعگرا

مرا عهدیست با جانان…

چه اتفاقى افتاده؟

سخنان مجید عبدالرحیم‌پور در یادمان بیژن جزنی و یاران