سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۲:۵۶

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۲:۵۶

دولتمردان ایران باید به آزار و تهدید قضایی علیه محمد علی دادخواه پایان دهندحکم ۹ سال زندان وکیل حقوق بشری محمد علی دادخواه به اجرا در می آید

برنامه نظارت از دولتمردان ایران به تاکید می خواهد به آزار و تهدید قضایی علیه آقای دادخواه پایان دهند، تمام اتهام های علیه او را لغو کنند و فوری و بدون قید و شرط خانم ستوده، خانم نرگس محمدی، آقایان محمد سیف زاده و عبدالفتاح سلطانی را آزاد کنند. برنامه نظارت همچنین از دولتمردان ایران می خواهد تمام مدافعان حقوق بشر را که در بازداشت خودسرانه به سر می برند آزاد نمایند و ...

یانیه مطبوعاتی ـ برنامه نظارت

ایران

پاریس ـ ژنو، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ (۳ مه ۲۰۱۲)ـ برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر، که برنامه مشترک «فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر» (FIDH) و «سازمان جهانی مبارزه با شکنجه» (OMCT) است، آزار بی وقفه اعضای کانون مدافعان حقوق بشر و به ویژه محکومیت آقای محمد علی دادخواه در مرحله تجدید نظر را محکوم می کند.

آقای محمد علی دادخواه، وکیل حقوق بشری و عضو موسس کانون مدافعان حقوق بشر، در روز ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۱، زمانی که قصد داشت از یک زندانی سیاسی دفاع کند، از طریق صلواتی، قاضی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی، اطلاع یافت که حکم محکومیت او به نُه سال زندان و ۱۰ سال محرومیت از اشتغال به حرفه وکالت و تدریس در مرحله تجدید نظر تایید شده است. او در گذشته از بسیاری از فعالان سیاسی و دانشجویی و سندیکایی و نیز کشیش مسیحی آقای یوسف ندرخانی، که به اتهام ارتداد به اعدام محکوم شده، دفاع کرده است.

برنامه نظارت یادآوری می کند که در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ همان قاضی صلواتی آقای دادخواه را به تلافی فعالیت های حقوق بشری به اتهام «اقدام و تبلیغ علیه نظام اسلامی» و اتهام های دیگر محکوم کرده بود. با وجود این که حکم محکومیت هنوز به آقای دادخواه ابلاغ نشده است و دادگاه انقلاب اسلامی از صلاحیت قانونی محروم کردن وکلای دادگستری از حرفه وکالت برخوردار نیست، آقای دادخواه از دفاع از موکل خود که در معرض صدور حکم اعدام است منع شد.

آقای دادخواه در روز ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۱ به روزنامه اینترنتی روز آنلاین گفت که برای گذراندن محکومیت ۹ سال زندان باید خود را در روز ۱۶ اردیبهشت به زندان معرفی کند و اضافه کرد: «ده سال از وکالت محرومم کرده اند؛ ده سال هم از تدریس ، حتی از تدریس در آموزشکده های خصوصی هم محرومم کرده اند. در حکم من ۲میلیون و ۵۰۰ هزار تومان هم جزای نقدی بود و همچنین شلاق که شلاق نیز به جزای نقدی تبدیل شد.» به علاوه او اعلام کرد که پیشنهادهای ترک ایران را رد کرده است و اضافه نمود: «به زندان می روم و خاک سرزمین ام را ترک نخواهم کرد حتی اگر در زندان بمیرم.» اکنون آقای دادخواه هر لحظه در خطر دستگیری به سر می برد.

برنامه نظارت یادآوری می کند که چندین عضو کانون مدافعان حقوق بشر به تازگی، و به ویژه پس از انتخابات مورد مناقشه ریاست جمهوری خرداد ۱۳۸۸، قربانی آزار قضایی و بازداشت خودسرانه شده اند. آقای دادخواه پنجمین عضو کانون مدافعان حقوق بشر است که به زندان خواهد رفت. خانم نسرین ستوده، وکیل حقوق بشری، محکومیت ۶ سال زندان را می گذراند؛ خانم نرگس محمدی محکومیت ۶ سال زندان را می گذراند و با آزار و فشار اضافی وزارت اطلاعات روبروست؛ آقای محمد سیف زاده، وکیل حقوق بشری، محکومیت ۲ سال زندان را می گذراند و با اتهام های تازه روبروست؛ آقای عبدالفتاح سلطانی، وکیل حقوق بشری، هنوز در انتظار نتیجه اعتراض خود به محکومیت ۱۸ سال زندان در تبعید در شهر دورافتاده برازجان (در استان بوشهر) و ۲۰ سال محرومیت از اشتغال به حرفه وکالت در بازداشت خودسرانه به سر می برد. اعضای دیگر کانون مدافعان حقوق بشر نیز پس از تعطیلی این کانون در آذر ۱۳۸۷ قربانی پرونده سازی بوده اند. آقای عبدالرضا تاجیک، پس از تایید محکومیت ۶ سال زندان در مرحله تجدید نظر، ناگزیر از ترک کشور شد.

سوهیر بالحسن، رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر گفت: «نگرانی ما از این است که آزار و تعقیب کانون مدافعان حقوق بشر و تلاش برای خاموش کردن اعضای آن افزایش یابد.»

دبیر کل سازمان جهانی مبارزه با شکنجه، جرالد استابِرُک، نیز اضافه کرد: «دولتمردان در ایران تمام تلاش خود را به کار می برند تا با صدور حکم های سنگین زندان، تبعید و محرومیت از اشتغال به حرفه مدافعان حقوق بشر را به سکوت وادارند. تمام این اقدامات برای ترساندن کل جامعه و استقرار سکوتی مرگبار در آن انجام می گیرد.»

از این رو، برنامه نظارت از دولتمردان ایران به تاکید می خواهد به آزار و تهدید قضایی علیه آقای دادخواه پایان دهند، تمام اتهام های علیه او را لغو کنند و فوری و بدون قید و شرط خانم ستوده، خانم نرگس محمدی، آقایان محمد سیف زاده و عبدالفتاح سلطانی را آزاد کنند. برنامه نظارت همچنین از دولتمردان ایران می خواهد تمام مدافعان حقوق بشر را که در بازداشت خودسرانه به سر می برند آزاد نمایند و به طور کلی اعلامیه سازمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر، اعلامیه جهانی حقوق بشر و معاهده های بین المللی حقوق بشر را که ایران تصویب کرده رعایت کنند.

تماس برای اطلاعات بیشتر

• FIDH: Karine Appy / Arthur Manet : + 33 1 43 55 25 18

• OMCT: Delphine Reculeau : + 41 22 809 49 39

جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران (عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر): lddhi(at)fidh.net

تاریخ انتشار : ۲۰ اردیبهشت, ۱۳۹۱ ۷:۵۸ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار