پاریس ـ ژنو، ۳۱ فروردین ۱۳۹۱. برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر، که برنامه مشترک «فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر» (FIDH) و «سازمان جهانی مبارزه با شکنجه» (OMCT) است، دستگیری مدافع حقوق بشر نرگس محمدی را محکوم می کند.
خانم نرگس محمدی، سخنگو و نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر، در تاریخ 2 اردیبهشت ۱۳۹۱ در خانه پدر و مادرش در شهر زنجان به وسیله پلیس دستگیر و برای گذراندن محکومیت شش سال زندان خود به زندان اوینِ تهران منتقل شد. رسانه های دولتی در همان روز اعلام کردند که او برای گذران محکومیت شش سال خود که در تجدید نظر تایید شده به زندان احضار شده است.
برنامه نظارت به شدت متاسف است که دستگیری خانم محمدی در همان روز اعلام احضار رخ داده و او حتا امکان کافی نیافته که آماده شود و خود را به مسئولان زندان معرفی کند، با وجود این که او مادر دو کودک خردسال[۱] و دچار بیماری ناشناخته ای (فلج عضلانی) است که او را نیازمند رسیدگی پزشکی و آرامش می سازد.
برنامه نظارت یادآوری می کند که محکومیت خانم محمدی به شش سال زندان به اتهام های «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، «عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ تایید شد. اعضای دیگر کانون مدافعان حقوق بشر قربانی آزار و اذیت قضایی دایمی هستند، از جمله آقای عبدالفتاح سلطانی، که با وجود اعتراض به حکم بدوی ۱۸ سال زندان و ۲۰ سال محرومیت از اشتغال به حرفه هنوز در بازداشت خودسرانه است، خانم نسرین ستوده که محکومیت شش سال زندان را می گذراند و آقای محمد سیف زاده که محکومیت دو سال زندان را می گذراند. اعضای دیگر کانون مدافعان حقوق بشر آزاد هستند اما در خطر دستگیری به سر می برند، مثل آقای محمد علی دادخواه که در دادگاه بدوی به نه سال زندان و ۱۰ سال محرومیت از اشتغال به حرفه و تدریس محکوم شده است. عبدالرضا تاجیک، یک عضو دیگر کانون مدافعان حقوق بشر، اخیرا پس از تایید محکومیت شش سال زندان در تجدید نظر ناگزیر از ترک کشور شد.
سوهیر بالحسن، رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر گفت: «نرگس محمدی به خاطر تعهد محکم خود به دمکراسی و موازین اساسی حقوق بشر خودسرانه دستگیر و مورد آزار قرار گرفته است. آشکار است که دولتمردان در چارچوب اختناقِ حاکم در ایران برای خاموش کردن تمام صداهای مخالف دست به هر کاری می زنند.»
دبیر کل سازمان جهانی مبارزه با شکنجه، جرالد استابِرُک، نیز اضافه کرد: «ما آزار قضایی، حکم های ناعادلانه زندان و اقدامات تنبیهی علیه مدافعان حقوق بشر را که به قصد درهم شکستن تعهد آنها به حقوق بشر انجام می شود، به شدت محکوم می کنیم.»
برنامه نظارت نگرانی عمیق خود را از دستگیری خانم نرگس محمدی و آزار مدافعان حقوق بشر نامبرده در بالا که ظاهرا به قصد تنبیه فعالیت حقوق بشری آنها انجام می شود، ابراز می کند.
از این رو، برنامه نظارت از دولتمردان ایران می خواهد امکانات درمان پزشکی کافی در اختیار خانم نرگس محمدی قرار دهند و در تمام شرایط سلامت روانی و جسمانی تمام مدافعان حقوق بشر را در ایران تضمین نمایند. برنامه نظارت همچنین خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط خانم نرگس محمدی، خانم نسرین ستوده، آقای عبدالفتاح سلطانی، آقای محمد سیف زاده و تمام مدافعان حقوق بشر زندانی دیگر و پایان یافتن تمام اقدام های ایذایی ـ از جمله در سطح قضایی ـ علیه کلیه مدافعان حقوق بشر است.
تماس برای اطلاعات بیشتر
· FIDH: Karine Appy / Arthur Manet : + 33 1 43 55 25 18
· OMCT: Delphine Reculeau : + 41 22 809 49 39
جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران (عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر): lddhi(at)fidh.net
[۱] همسر او، آقای تقی رحمانی، پژوهشگر، نویسنده، روزنامه نگار و مدافع حقوق بشر که محکومیت هفت سال زندان او (مربوط به سال ۱۳۷۹) تایید شده بود، نیز برای پرهیز از رفتن به زندان چندی پیش ناگزیر از ترک کشور شد. دولتمردان در عمل دو کودک بسیار خردسال را از حضور پدر و مادر محروم کرده اند.
