سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۶ مهر, ۱۴۰۵ ۰۶:۴۸

پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵ - ۰۶:۴۸

سرمایه‌داری، تاریخ ما را هم می فروشد.

ماه گذشته،یک جفت گوشواره باستانی ایرانی برای حضور زندایا، بازیگر، در مراسم افتتاحیه فیلم *ادیسه*، در کانون توجه قرار گرفت. این گوشواره‌ها در سال ۱۹۴۶ در نزدیکی قلعه زیویه در شمال غربی ایران کشف شدند و قدمت آنها به حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازگردد.
Getting your Trinity Audio player ready...

بارون تنها یکی از نمایندگی‌های متعدد لندن است که به بازار پررونق عتیقه‌جات نادر خدمات ارائه می‌دهد. ماه گذشته، این گالری برای مدت کوتاهی در کانون توجه قرار گرفت، زمانی که یک جفت گوشواره باستانی ایرانی را برای حضور زندایا، بازیگر، در مراسم افتتاحیه فیلم *ادیسه* کریستوفر نولان در لندن به او قرض داد. طبق توضیحات رسمی این شرکت، این گوشواره‌ها در سال ۱۹۴۶ در نزدیکی قلعه زیویه در شمال غربی ایران کشف شدند و گمان می‌رود قدمت آنها به حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازگردد. با توجه به این منشأ غیر معمول، چندین مورخ از تصمیم زندایا برای پوشیدن این قطعات گرانبها روی فرش قرمز انتقاد کردند. بسیاری نیز به این طنز خاص اشاره کرده‌اند که یک بازیگر زن آمریکایی آثار باستانی از تمدنی را به تن دارد که رئیس جمهور کشورش اعلام کرده است که می‌خواهد آن را به عصر حجر بازگرداند.

نوشته: John Livesey
تاریخ متعلق به همه ماست. اما اگر دولت‌ها به کاهش بودجه موزه‌ها ادامه دهند، آثار باستانی به طور فزاینده‌ای فقط در نمایشگاه‌های لوکس دیده می‌شوند یا در خانه‌های شخصی ناپدید می‌شوند.
بارون لندن Barron London یک فروشگاه عتیقه‌جات و جواهرات در میفر، یکی از مرفه‌ترین محله‌های لندن، است. در نگاه اول، نمای مغازه معمولی به نظر می‌رسد. کسانی که از آنجا عبور می‌کنند ممکن است متوجه هیچ چیز غیرعادی نشوند. اما در پشت این نمای بی‌تکلف، یک نمایشگاه خصوصی با مجموعه‌ای چشمگیر از جواهرات، عتیقه‌جات و مصنوعات گرانبها قرار دارد که بسیاری از آنها قدمتی چندین هزار ساله دارند.

بارون تنها یکی از نمایندگی‌های متعدد لندن است که به بازار پررونق عتیقه‌جات نادر خدمات ارائه می‌دهد. ماه گذشته، این گالری برای مدت کوتاهی در کانون توجه قرار گرفت، زمانی که یک جفت گوشواره باستانی ایرانی را برای حضور زندایا، بازیگر، در مراسم افتتاحیه فیلم *ادیسه* کریستوفر نولان در لندن به او قرض داد.

طبق توضیحات رسمی این شرکت، این گوشواره‌ها در سال ۱۹۴۶ در نزدیکی قلعه زیویه در شمال غربی ایران کشف شدند و گمان می‌رود قدمت آنها به حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازگردد. با توجه به این منشأ غیر  معمول، چندین مورخ از تصمیم زندایا برای پوشیدن این قطعات گرانبها روی فرش قرمز انتقاد کردند. بسیاری نیز به این طنز خاص اشاره کرده‌اند که یک بازیگر زن آمریکایی آثار باستانی از تمدنی را به تن دارد که رئیس جمهور کشورش اعلام کرده است که می‌خواهد آن را به عصر حجر بازگرداند.

البته، تجاری‌سازی آثار تاریخی چیز جدیدی نیست؛ و زندیا تنها “متهم” در این زمینه نیست. روی همان فرش قرمز در لندن، آن هاتاوی، همبازی او، ساعتی با روکش الماس ساخته شده از یک سکه رومی باستان به دست داشت. چهار ماه قبل، مارگو رابی در مراسم افتتاحیه فیلم “بلندی‌های بادگیر” با گردنبند الماس کارتیه عکس گرفته شد. این گردنبند سنگی به شکل قلب داشت که متعلق به جهانگیر، چهارمین امپراتور مغول، در قرن هفدهم بود.

حتی در خارج از هالیوود، آثار تاریخی به عنوان کالاهای لوکس مورد استفاده مجدد قرار می‌گیرند. در فاصله کمی از بارون لندن، گالری‌ هایی مانند چارلز اد و باراکات مرتباً قطعات پارچه، حکاکی‌ها، مجسمه‌ها و نقش برجسته‌های معماری را به عنوان اشیاء هنری تزئینی به مشتریان فوق ثروتمندی که به دنبال ساخت مجموعه‌ های خصوصی خود هستند، خرید و فروش می‌کنند. اشیایی که در حال حاضر به صورت آنلاین تبلیغ می‌شوند شامل یک ماسک مومیایی مصری مربوط به سال ۶۶۴ پیش از میلاد، یک بت مربوط به عصر برنز که احتمالاً قدمت آن به ۲۱۰۰ پیش از میلاد برمی‌گردد و یک لوح خط میخی ترجمه نشده مربوط به سال ۲۰۲۷ پیش از میلاد است.

 مجسمه‌های باستانی ایرانی…
گالری‌های خصوصی برای توجیه حذف چنین آثار باستانی از بافت فرهنگی‌شان، اغلب از زبان حسن تعبیر استفاده می‌کنند: مجسمه‌های باستانی ایرانی یا جواهرات گرانبهای هندی از مردم گرفته نمی‌شوند، بلکه به دستان امن افرادی که ظاهراً بهترین تجهیزات را برای مراقبت از آنها دارند، “منتقل” می‌شوند. این یک استراتژی دفاعی هوشمندانه است، اما این واقعیت را تغییر نمی‌ دهد که این “انتقال” اشیاء معمولاً منجر به ناپدید شدن آنها در آپارتمان‌های لوکس می‌شود، جایی که دیگر نمی‌توان آنها را به درستی تحقیق، مراقبت یا توسط شهروند کنجکاو معمولی مشاهده کرد. آیا واقعاً بهتر است که اشیاء ارزشمند در کنار نسخه‌های قدیمی مجله نیویورکر روی میزهای قهوه‌خوری افراد بسیار ثروتمند قرار گیرند تا اینکه در مؤسسات و موزه‌های دولتی نگهداری شوند؟

به لطف بازار پررونق عتیقه‌جات (که عمدتاً توسط نسل جوان خریداران تغذیه می‌شود)، توزیع غیردموکراتیک آثار باستانی به نفع ثروتمندان در سال‌های اخیر به طور قابل توجهی تشدید شده است. افزایش قیمت‌های خرید، رقابتی ماندن موزه‌های دولتی را تقریباً غیرممکن می‌کند – به ویژه از آنجایی که چنین مؤسساتی بارها تحت تأثیر کاهش بودجه قرار می‌گیرند. در نتیجه، اشیاء با اهمیت علمی و تاریخی بیشتر و بیشتر از مجموعه‌داران خصوصی و در نتیجه از دسترس عموم خارج می‌شوند.

شاید آشکارترین نمونه این روند، فروش «گاس» باشد. این نامی است که به اسکلت تیرانوسوروس رکس که در سال ۲۰۲۱ در داکوتای جنوبی کشف شد، داده شده است. گاس بزرگترین و سالم‌ترین اسکلت تیرانوسوروس است که تاکنون کشف شده و قبل از اینکه در حراجی ساتبیز در نیویورک به قیمت ۵۰.۱ میلیون دلار فروخته شود، موضوع مطالعات دیرینه‌شناسی متعددی بوده است. پس از این فروش، گاس دیگر بخشی از یک مجموعه موزه‌ای شناخته شده نخواهد بود و در نتیجه، محققان دیگر به اسکلت او دسترسی نخواهند داشت. این امر مانع از اکتشافات علمی ارزشمند جدید خواهد شد. بقایای دایناسورها فقط در صورتی برای عموم قابل دسترسی خواهند بود که به یک موسسه عمومی قرض داده شوند – فرآیندی که به هیچ وجه قطعی نیست و مملو از پویایی‌های سیاسی خاص خود است.

در سرمایه‌داری، تاریخ، مانند هر چیز دیگری، برای فروش است.در سرمایه‌داری، تاریخ، مانند هر چیز دیگری، برای فروش است. بدون مقررات مناسب، روندهای فعلی ما را تهدید می‌کنند که به قرن هجدهم برگردیم، زمانی که چنین اشیایی فقط در مجموعه‌های خصوصی ثروتمندان قابل مشاهده بودند. موزه‌های ملی در ابتدا در واکنش به این سیستم غیردموکراتیک تأسیس شدند. آنها از این ایده رادیکال حمایت می‌کردند که میراث فرهنگی ما دارایی مشترک همه مردم است. با این حال، امروزه ما به سمت درک بازارمحور از آنچه که واقعاً اشیاء تاریخی را ارزشمند می‌کند، حرکت می‌کنیم.در طول پانزده سال گذشته، موزه‌ها در سراسر اروپا و آمریکا با انتقادات شدیدی روبرو شده‌اند. بسیاری از محققان مترقی تلاش کرده‌اند تا درگیری این نهادها با استثمار استعماری و نحوه بازتولید این امر از طریق روایت‌های منفی درباره تمدن‌های غیرغربی را برجسته کنند. اینها بدون شک انتقادات معتبری هستند. با این حال، جنجال‌های پیرامون گوشواره‌های زیویه یا دایناسور٬ CIS ٬ جایگزین بسیار بدتری را آشکار می‌کند: بازار فعلی آثار باستانی، اشیاء تاریخی را به کالاهایی تبدیل می‌کند که می‌توانند به دلخواه افراد به نمایش گذاشته شوند. این یک شکل منحصر به فرد از استثمار است و اگر اجازه داده شود بدون کنترل ادامه یابد، در نهایت مردم را از تاریخ خود بیگانه خواهد کرد. در این دنیای جدید، دیگر هیچ بحثی در مورد صاحبان قانونی آثار تاریخی وجود نخواهد داشت، تنها قانون بی‌رحم بازار پابرجا خواهد ماند. سپس، بالاترین پیشنهاد دهنده می‌تواند تاریخ مشترک ما را بخرد.

 
زندایا Zendaya بازیگر، تهیه‌کننده، خواننده و رقصنده آمریکایی است. او بیشتر به خاطر نقش‌هایش در نقش راکل «راکی» بلو در سریال دیزنی «Shake It Up» و در نقش جاسوس کی.سی. کوپر در سریال «K.C. Undercover» شناخته می‌شود.
اسکلت تیرانوسوروس رکس Tyrannosaurus-Rex-Skelett
 
 در کشورهای آلمانی زبان، اصطلاح CIS در درجه اول به معنای کشورهای مستقل مشترک المنافع است، یک انجمن سست از کشورهای جانشین اتحاد جماهیر شوروی سابق که در ۸ دسامبر ۱۹۹۱ تأسیس شد.
جان لیوسی John Livesey دانشجوی دکترا در دانشگاه کالج لندن است و بر آثار جیمز بالدوین James Baldwin تمرکز دارد. نوشته‌های او در نشریاتی از جمله گاردین Guardian، لیتل وایت لیتل لیوزLittle White Lies  و آکسفورد ریویو آو بوکز  Oxford Review of Books منتشر شده است.
ترجمه ازانگلیسی به آلمانی: تیم اشتاینز Tim Steins
تاریخ انتشار : ۱۶ مرداد, ۱۴۰۵ ۱۰:۱۶ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

جنایت جنگی آمریکا در سیریک و جنگ اقتصادی آمریکا علیه مردم ایران را شدیداً محکوم می‌کنیم

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تأکید می‌کند که تقویت سرمایهٔ اجتماعی و افزایش تاب‌آوری ملی، تنها زمانی ممکن است که مجموعه‌ای از اقدامات فوری و ساختاری به‌صورت هم‌زمان پیش برود. رفع فشار سنگین اقتصادی از زندگی مردم، به‌ویژه کارگران، بازنشستگان و طبقات میانی و پایین جامعه، اولویت انکارناپذیر است؛ زیرا هیچ جامعه‌ای زیر بار فقر، ناامنی معیشتی و نابرابری گسترده نمی‌تواند تاب‌آوری واقعی داشته باشد.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

دخالت آمریکا در انتخابات برزیل

لوموند دیپلوماتیک: «ما مستعمره نیستیم و مستعمره هیچ‌کس هم نخواهیم شد». رئیس جمهور لولا در ۷ سپتامبر ۲۰۲۶ بمناسبت جشن استقلال در یک پیام ویدیویی قدرتهای خارجی که قصد دارند برزیل را به یک مستعمره جدید تبدیل کنند را محکوم کرد. وی هشدار داد:« هیچ دولت خارجی این حق را ندارد به ما بگوید از چه کسی بخریم و به چه کسی بفروشیم».

مطالعه »

دعوت به بازگشت؛ آغازی برای آشتی ملی یا گشایشی از سر درماندگی؟

گودرز اقتداری: اظهارات اخیر مقام‌های دولت مسعود پزشکیان درباره ایرانیان خارج از کشور، در نگاه نخست شاید تکرار همان دعوت‌هایی به نظر برسد که در دولت‌های مختلف درباره «بازگشت ایرانیان» شنیده‌ایم. اما این بار یک تفاوت مهم وجود دارد: سخن فقط از متخصصان، سرمایه‌گذاران یا ایرانیان غیرسیاسی نیست. نام کسانی مطرح شده که سال‌ها منتقد جدی جمهوری اسلامی بوده‌اند و برخی نیز هزینه‌های سیاسی سنگینی پرداخته‌اند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

شهریور ۱۴۰۵؛ تصویری از وضعیت حقوق بشر در ایران

۷ اکتبر؛ فاجعه‌ای در امتداد تاریخ آوارگی و کشتار در فلسطین

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و چهل و یکم در ۶۶ زندان

دخالت آمریکا در انتخابات برزیل

آیا ترکیه هدف بعدی است؟

روایت عشق و اعدام