هموطنان: بزرگداشت یاد وخاطره مبارزان وایثارگران راه آزادی بازگوکننده رسالت خطیر وتاریخی نسل حاضر است برای ادامه راه پیشینیان بمنظور تحقق واقعی آزادی وعدالت درمعنا ومفهوم جهانی آن. بویژه انجام دادن این رسالت برای ملتی که از یکصد سال گذشته تا امروز برای کسب آزادی وبهره گیری از مواهب آن در برخورد و تعارض دائم با استبداد داخلی ویا استعمار خارجی بوده است بیش ازپیش قابل درک است . مخصوصاً وقتی دو پدیده مورد بحث، یعنی استبداد داخلی واستعمار خارجی درمواقع خاصی ازتاریخ به نوعی به پیوند انفعالی نامیمون مستقیم یاغیر مستقیم با یکدیگردست یازیده اند، ثمرات مورد انتظارمبارزان راه آزادی راباوجود پیروزیهای اولیه با نافرجامیهای پی درپی روبرو ساخته است. چنانکه انقلاب نافرجام مشروطیت پس از گذشت یک سال درنتیجه عهد نامه ۱۹۰۷ ناظر به تقسیم ایران به مناطق نفوذ واعمال سیاستهای مشترک بازدارنده ازسوی عاقدین عهدنامه( انگلیس و روسیه) با تنگناها و موانع سیاسی-اجتماعی پی در پی روبرو گردید. مردم ایران پس از پشت سر گذاشتن رویدادهای تلخی چون استبداد صغیر،دوران چند سال فترت واشغال نظامی خارجی، بعد ازجنگ بین الملل اول بیکباره با نظام استبدادی جدیدی منبعث ازمصالح استعماری مواجه گردیدند. اگرچه نظام مزبور درجهت برقراری امنیت داخلی، افزایش اقتدار حکومت مرکزی وبرنامه نوسازی گام هایی برداشت، ولی اصول و ارزشهای مشروطیت عملا درمحاق تعطیل قرار گرفت ومشارکت مردم دراداره امور سیاسی جامعه به فراموشی سپرده شد وفراتر از آن نارسائیها وتک نگریهای مندرج درنظام استبدادی بار دیگر کشور را با اشغال نظامی خارجی مواجه ساخت. گو اینکه بعدازتجاوز تلخ شهریور۱۳۲۰به اهتمام دو قدرت مهاجم برای چندین سال نوعی فضای سیاسی باز برای حفظ آرامش پشت جبهه متفقین برقرار گردید، ولی این رویداد نیزدولت مستعجلی بیش نبودوچندی پس ازپایان جنگ مجدداً استبداد داخلی درعرصه اجتماعی وسیاسی کشورجان گرفت. با بروز جنگ سرد، پدیدار شدن تضاد وشکاف بنیادین بین متفقین زمان جنگ، تشدید رقابت اقتصادی بین قدرتهای سرمایه داری به ویژه برسر مسئله انرژی، اصول وهنجارهای نظم نوین جهانی مندرج در منشور ملل متحد به ویژه حقوق بشر وآزادیهای اساسی واصل آزادی تعیین سرنوشت مردم همراه باظهور جنبشهای آزادی طلبانه وضد استعماری درنقاط مختلف جهان همه و همه فرصتهایی بوجود آورد که مردم ایران درپرتو ملی کردن صنعت نفت خیزش جدیدی را برای پایان دادن به نفوذ استعماری وقت ،کسب استقلال واقعی سیاسی واقتصادی واحیای اصول واقعی مشروطیت درپیش گیرند. اگرچه نهضت مردمی وملی مورد بحث درعرصه های حقوقی وسیاسی خارجی چون دیوان بین المللی دادگستری وشورای امنیت سازمان ملل متحد به پیروزیهایی دست یافت وملی کردن صنعت نفت الهام بخش جنبشهایی درمنطقه گردید،ولی بار دیگر در سایه اتحاد نامیمون استعمار خارجی واستبداد داخلی، ناکامی دیگری بر سرنوشت آزادی بدست آمده وفرایند مورد انتظار آن رقم خورد وبرای چند دهه استبداد شوم برجامعه ایرانی حاکم گردید ولی نظام مزبور سبب ناسازگاری با ایجاد وتوسعه فضای سیاسی باز واعمال دیکتاتوری ازسویی وبی بند وباری های سیاسی ،اقتصادی ،اجتماعی وفرهنگی ازسوی دیگرزمینه ساز جنبش دیگری برای تغییر وضع موجود وبرای نیل به آزادی، عدالت ومردم سالاری گردید. اما دریغ که این خیزش نیز با تمام نویدهای اولیه به استبداد ژرف مذهبی مبتنی بر ارزشهای بنیاد گرایانه منتهی گردید وبار دیگر آزادیهای مورد انتظار به ناکامی ونافرجامی انجامید ودر نتیجه جامعه بانوعی تعارض درونی وآشفتگی سیاسی واجتماعی مواجه گردیده است .شگفت آنکه درخواست کنندگان ومتقاضیان تغییر مسالمت آمیز وضع موجود وخروج از بن بستها که براساس موازین قانونی عنوان شده است با واکنشهای شدیدسخت افزاری ومهندسی شده روبرو گردیده ومتصدیان امور پذیرای هزینه های سیاسی بس سنگین شده اندکه بی تردید پیامدهای بس نگران کننده درپیش خواهد داشت. کوتاه آنکه همانطور که گفته شد درجریان مبارزات مردم ایران از مشروطیت تا امروزبرای نیل به آزادی واعتلای وطن بسیاری نقد جان باختند وباشهادت داوطلبانه خودنهال آزادی وحیثیت ملی راآبیاری کردند. یاد وخاطره جان باختگان راه آزادی در رویدادهایی چون مشروطیت، سی تیر، تحولات ۱۹۷۹وجنبشهای مسالمت آمیز اخیر درحقیقت تلاشی بوده است آگاهانه برای ادامه مبارزه درپرتو مقتضیات روز جهت دستیابی به ارزشهای جهانشمول: یعنی آزادی، مردم سالاری، حقوق بشر وحکومت قانون. جبهه ملی ایران همواره برآن بوده که بزرگداشت یاد وخاطره شهدا وایثارگران راه آزادی درهر کسوت وپوششی که بوده اند، صرفا برای آن است که نسل حاضر وآینده را به رسالت خطیر تاریخیشان آشنا وآگاه سازد در این رابطه برگذاری مراسم سی تیر درواقع نمادی است برای بزرگداشت یاد وخاطره تمامی مبارزان وشهدای راه آزادی از مشروطیت تا امروز. بهمین جهت برگذاری این مراسم را در شرایطی که بسیاری از مدافعان راه آزادی نقد جان باخته اند ویا دربند می باشند امری ضروری میداند.
۲۶ / ۴ /۱۳۸۹
