سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۵ شهریور, ۱۴۰۵ ۰۲:۴۹

یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۲:۴۹

نامه ۳۹ زندانی سیاسی به صادق لاریجانی

آقای قدیانی و دیگر همبندهای ما قربانی ایستادگی شان در برابر خودکامگی و اقدامات خلاف قانون قضات و ضابطین قضایی از جمله دستور غیر قانونی ابوالقاسم صلواتی شده اند، که شما مدیریت آنها را بر عهده دارید.

Getting your Trinity Audio player ready...

به نام خدا
آقای صادق لاریجانی ریاست محترم قوه قضاییه

از حدود دو ماه پیش به دنبال افشای شکنجه های منجر به قتل مرحوم ستار بهشتی به وسیله جمع کثیری از همبندی های وی در بند ۳۵۰ اوین، برخوردها، محدودیت ها و فشارهای روز افزونی متوجه زندانیان سیاسی در این بند شده است. طی این مدت تعدادی از زندانیان برخلاف ضوابط و مقررات قانونی تبعید و اجبارا به زندان هایی با شرایط نا مناسب در استان های دیگر منتقل شده اند.

در ادامه ی سیاست مورد اشاره در تاریخ ۲۵ دی ماه سال جاری، مجاهد خستگی ناپذیر جناب آقای ابوالفضل قدیانی، دوست، همبند و همرزم شهید رجایی بدون رعایت ضوابط قانونی و با نقض آشکار مقررات و قوانین جاری از بند ۳۵۰ اوین به زندان قزل حصار، زندانی که پیش از انقلاب که در آن محبوس بود، و اکنون زندانیان مواد مخدر و زندانیان خطرناک در آن نگهداری می شوند و هیچ زندانیان سیاسی در آن وجود ندارد، منتقل شد.

ابوالفضل قدیانی از مبارزان مسلمان پیش از انقلاب است که در فاصله ی سال های ۱۳۵۱ تا پیروزی انقلاب (۱۳۵۷) نیز طعم تلخ زندان های ستم شاهی را چشیده و از آن زمان تا به امروز ضمن حضور در صحنه های مختلف انقلاب، با عشق به آرمان های ملی و دینی و با ایمان به خواست و اراده الهی برای رهایی انسان ها از هر گونه استبداد و استثمار لحظه ای از تلاش و مجاهدت خود نکاسته و همواره با انحراف از اهداف انقلاب مبارزه کرده است. لذا شایسته نیست تا با انسان بزرگوار، مومن و آزاده ای چون او در سن ۶۸ سالگی در حالی که به شدت از انواع بیماری های جسمی به خصوص نارسایی قلبی رنج می برد چنین رفتار غیر قانونی، ظالمانه و مغایر با شئونات دینی و انسانی صورت گیرد.

این درحالی است که پیشتر از این به دلیل شدت بیماری پزشکی قانونی نظر به عدم تحمل کیفر ایشان داده بود اما مقامات مسئول از اجرای این نظریه ی قانونی امتناع کردند.

به علاوه هنوز بیش از یک روز از تبعید آقای قدیانی نگذشته بود که هفت نفر از دیگر زندانیان این بند که از دراویش مظلوم نعمت اللهی که خود حقوقدان و وکیل دادگستری هستند یعنی آقایان حمید مرادی، مصطفی دانشجو، افشین کرم پور، فرشید یدللهی، امیر اسلامی، رضا انتصاری و امید بهروزی را نیز به همان شیوه که توضیح داده شد برخلاف قانون به سلول های انفرادی منتقل کرده اند که هنوز از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نیست.

ریاست قوه ی قضاییه

از آنجا که برخوردهای مورد اشاره مغایر اصول ۳۳، ۳۶، ۱۵۹ قانون اساسی و ماده ۲ مجازات اسلامی است از شما به عنوان مدیر ارشد قوه ی قضاییه و مسئول جلوگیری از تمامی تخلفات یاد شده می خواهیم ضمن اصلاح خطاهای صورت گرفته و بازگرداندن زندانیانی که طی این مدت بدون هیچ محمل قانونی به زندان های واقع در حوزه ی قضاییه استان البرز تبعید و یا به بازداشتگاه های امنیتی منتقل شده اند، نسبت به توقف سیاست های خودسرانه و غیر قانونی و اعمال فشار به زندانیان ۳۵۰ دستور اکید صادر کنید.

آقای قدیانی و دیگر همبندهای ما قربانی ایستادگی شان در برابر خودکامگی و اقدامات خلاف قانون قضات و ضابطین قضایی از جمله دستور غیر قانونی ابوالقاسم صلواتی شده اند، که شما مدیریت آنها را بر عهده دارید.

بر این اساس از آنجا که به خوبی می دانید مطابق ماده ۸ قانون آیین دادرسی مدنی هیچ مقام رسمی و هیچ سازمان دولتی نمی تواند حکم نهایی دادگاه را تغییر دهد و با توجه به اینکه حوزه قضایی و سیاسی استان البرز مستقل از استان تهران است و این اقدام علیه همبندی های ما فراتر از مجازات مندرج در متن احکام آنها است، انتظار داریم با عاملان و آمران تخلفات به عمل آمده برخورد شود و از مداخلات غیرقانونی عوامل قضایی و نیز عوامل امنیتی _ اطلاعاتی، در امور زندانیان سیاسی و مدیریت بند ۳۵۰ و بندهای مشابه جلوگیری به عمل آمده و اجازه داده نشود سیاست های عوامل مورد اشاره همچنان منجر به تضعیع حقوق شهروندی زندانیان سیاسی شده، موجبات تنش و تشنج در زندان و وارد آمدن فشار و نگرانی بیشتر بر خانواده های زندانیان را فراهم آورد.

اسامی امضاکنندگان این نامه:

حسن اسدی زیدآبادی، پوریا ابراهیمی، سیدمحمد ابراهیمی، سیدعلیرضا بهشتی، مصطفی بادکوبه ای، عماد بهاور، ابراهیم بابایی، مسعود پدرام، سیدمصطفی تاجزاده، مهدی تحققی، امین چالاکی، سیاوش حاتم، آریا حامدی، سیدمهدی خدایی، محمد داوری، امیرخسرو دلیرثانی، مصطفی ریسمان باف، علیرضا روشن، محمدصادق ربّانی املشی، علیرضا رجایی، محمد رضایی، حسین زرینی، عبدالفتاح سلطانی، آرش سقر، پوریا شاه پری، بهمن صادقی، مسعود صادقی، فیض الله عرب سرخی، سیامک قادری، حمید کرواسی، جعفر گنجی، فرشید لاهوتی، عبدلله مومنی، محسن میردامادی، سعید مدنی، محمدعلی ولایتی، محمدامین هادوی، سیداحمد هاشمی، محمدحسن یوسف پورسیفی

 

تاریخ انتشار : ۴ بهمن, ۱۳۹۱ ۱۰:۲۳ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

خاوران؛ حافظه زنده یک جنایت تاریخی

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): بازگشایی خاوران و حفظ گورهای جمعی و دیگر آثار این جنایت برای ثبت در تاریخ، کمترین حقی است که خانواده‌ها مطالبه می‌کنند؛ حقی انسانی که نه تهدیدی برای کسی است و نه چیزی جز به‌رسمیت‌شناختن حقیقت و احترام به رنج بازماندگان.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

زرادخانه‌ای برای نظامی‌سازی دوبارۀ صنعت

برگردان ادریس ایروی: در حال حاضر، اوکراین عمده‌ترین دریافت‌کنندۀ کمک نظامی آلمان و کشوری است که بیشترین پیوند را با این رژیم تازۀ نظامی-مالی دارد؛ با بیش از ۵۵ میلیارد یورو پرداخت‌شده یا تخصیص‌یافته از آغاز جنگ تا ابتدای ۲۰۲۶. حمایت از اسرائیل ماهیتی دیگر دارد. بنا بر پاسخ‌های دولت به پرسش‌های نمایندگان، صادرات تسلیحات به تل‌آویو در ۲۰۲۳ به شدت افزایش یافت و از اکتبر ۲۰۲۳ تا مارس ۲۰۲۶ مجموعاً به حداقل ۶۵۲ میلیون یورو رسید.

مطالعه »
نامه گاردین درباره زندانیان سیاسی در ایران

ایران، زندانیان سیاسی و محدودیت‌های همبستگی در زمان جنگ – نگاهی به نامه سرگشاده روشنفکران غربی در گاردین

گودرز اقتداری: وجود یک قدرت خارجی بزرگتر، ساختارهای داخلی سلطه را از بین نمی‌برد. همچنین وجود یک تهدید امپریالیستی نباید عاملیت سیاسی مردمی را که در داخل کشور مورد تهدید زندگی می‌کنند، به حالت تعلیق درآورد. در غیر این صورت، ضد امپریالیسم دیگر یک سیاست آزادی‌بخش نیست و اساساً به یک نظریه اتحاد بین‌المللی تبدیل می‌شود، که در مورد مبارزات سیاسی داخل کشوری از حق وتو برخوردار است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

دوگانگیِ کارکردِ نئولیبرالیسم در کشورهای مرکز و پیرامونی و جایگاه اقتصاد جمهوری اسلامی!

چرا رژیم ولایت فقیه را نمی‌توان نیروی ضدامپریالیستی دانست؟

بیانیه کانون نویسندگان ایران: اعدام؛ چهره‌ی عریان سرکوب

بیانیهٔ آغاز به کار رسمی حزب عهد ایران | برای ایران در میدان بمانیم و افق‌گشایی کنیم

بحران حکومت، بحران گذار!

زرادخانه‌ای برای نظامی‌سازی دوبارۀ صنعت