سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۰ مهر, ۱۴۰۵ ۲۱:۴۴

دوشنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۵ - ۲۱:۴۴

نان می‌خواهیم، نه مرگ در محیط کار!

این آوار باید به یک پرسش دائمی تبدیل شود: چند جان دیگر باید از دست برود تا حفظ ایمنی، سلامت و کرامت انسانی کارگران به یک اولویت واقعی و غیرقابل چشم‌پوشی تبدیل شود؟
Getting your Trinity Audio player ready...

چند بار دیگر باید چنین صحنه‌هایی تکرار شود تا مسئولان، مدیران و صاحبان سرمایه به این پرسش پاسخ دهند: چرا رعایت اصول ایمنی و حفظ جان انسان‌ها همواره در آخرین اولویت قرار می‌گیرد؟ چرا هزینه تأمین ایمنی و حفاظت از کارگران زیاد و سنگین شمرده می‌شود، اما هزینه جان‌باختن و آسیب‌دیدن آنان به حساب نمی‌آید؟

این آوار فقط بقایای یک ساختمان نیست؛ یادبودی از بی‌اعتنایی به جان انسان‌هایی است که هر روز برای لقمه‌ای نان در محیط‌های ناامن کار می‌کنند و هزینه این بی‌مسئولیتی را با جان و سلامت خود می‌پردازند.
وقتی سود و منفعت اقتصادی بر جان انسان اولویت پیدا کند، نتیجه چیزی جز دود، آتش و ویرانی نیست؛ و در پی آن، خانواده‌هایی قرار دارند که ممکن است در یک لحظه همه چیز خود را از دست بدهند. کارگران سازندگان واقعی جامعه‌اند، اما هنگام تقسیم سود فراموش می‌شوند و هنگام وقوع فاجعه، به چند عدد و آمار تبدیل می‌شوند.
چند بار دیگر باید چنین صحنه‌هایی تکرار شود تا مسئولان، مدیران و صاحبان سرمایه به این پرسش پاسخ دهند: چرا رعایت اصول ایمنی و حفظ جان انسان‌ها همواره در آخرین اولویت قرار می‌گیرد؟ چرا هزینه تأمین ایمنی و حفاظت از کارگران زیاد و سنگین شمرده می‌شود، اما هزینه جان‌باختن و آسیب‌دیدن آنان به حساب نمی‌آید؟
پشت هر کلاه کارگری، انسانی ایستاده است؛ پشت هر انسان، خانواده‌ای قرار دارد و پشت هر خانواده، آرزوها، امیدها و آینده‌ای که می‌تواند با یک لحظه بی‌توجهی و بی‌مسئولیتی ویران شود. هیچ ترازنامه‌ای، هیچ قرارداد و هیچ میزان سودی نمی‌تواند جای خالی یک پدر، مادر، فرزند یا همسر را پر کند.
خشم ما از آنجاست که پس از هر فاجعه، وعده‌ها آغاز می‌شوند، دوربین‌ها حاضر می‌شوند و پس از مدتی همه‌چیز به فراموشی سپرده می‌شود؛ اما خانواده‌های قربانیان باید سال‌ها با درد، فقر، اندوه و پیامدهای سنگین این فاجعه‌ها زندگی کنند.
ما اعتراض می‌کنیم، چون جان کارگر ارزان نیست. اعتراض می‌کنیم، چون انسان نباید قربانی بی‌توجهی، سهل‌انگاری یا ترجیح منافع اقتصادی بر ایمنی و سلامت شود. اعتراض می‌کنیم، چون جامعه‌ای که به بهای جان کارگران ساخته شود، بر پایه بی‌عدالتی بنا شده است.
این آوار باید به یک پرسش دائمی تبدیل شود: چند جان دیگر باید از دست برود تا حفظ ایمنی، سلامت و کرامت انسانی کارگران به یک اولویت واقعی و غیرقابل چشم‌پوشی تبدیل شود؟
تاریخ انتشار : ۲۰ مرداد, ۱۴۰۵ ۱۰:۲۱ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

جایزه صلح نوبل ۲۰۲۶ برای ناوی پیلای؛ گامی در احیای اعتبار این جایزه

هیات سیاسی اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): هرچند در بیانیهٔ رسمیِ اعلام این جایزه، اشاره‌ای مستقیم به نقش ایشان در محکومیت جنایات جنگی و اتهام نسل‌کشی اسرائیل و دولت نتانیاهو در غزه نشده است، اما تقریباً همهٔ تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های نروژ این موضوع را برجسته کرده‌اند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

روز جهانی مبارزه با اعدام؛ وقتی حکومت به نام عدالت، مرگ را به قانون تبدیل می‌کند

شهناز قراگزلو: افزایش مخالفت جهانی با مجازات اعدام در حالی ادامه دارد که ایران همچنان در شمار کشورهایی با بالاترین آمار اعدام قرار دارد. تجربه ایران نشان می‌دهد که بحث اعدام تنها یک مسئله کیفری نیست، بلکه به حق حیات، دادرسی عادلانه و نسبت میان عدالت و قدرت گره خورده است.

مطالعه »

خاورمیانه‌ای که می‌توانست باشد، اگر یازده سپتامبر نبود!

گودرز اقتداری: “اگر یازده سپتامبر و هفت اکتبر اتفاق نیفتاده بودند، خاورمیانه امروز چه وضعیتی داشت؟ آیا ایران کشوری متفاوت بود؟ آیا جنگ‌های منطقه‌ای کمتر می‌شدند؟ آیا اصلاحات سیاسی و توسعهٔ اقتصادی فرصت بیشتری برای پیشرفت پیدا می‌کردند؟ این پرسش‌ها موضوع یک آزمایش ذهنی دربارهٔ تاریخ‌اند، نه تلاشی برای بازنویسی واقعیت یا طرح نظریه‌های توطئه. در این نوشته بحث بر سر آن نیست که چه کسانی از وقوع این حملات اطلاع داشتند، چه کسانی از آنها سود بردند یا آیا می‌شد مانع وقوع‌شان شد. مسئله، بررسی پیامدهای تاریخی دو رویداد و تصمیم‌هایی است که دولت‌ها در واکنش به آنها گرفتند.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

وحدت در شعار ، پراکندگی در عمل

معرفی کتاب «اتوبیوگرافی زنان در ایران معاصر» 

یک انسان چقدر می ارزد ؟

اعلامیه به‌مناسبت ۱۰ اکتبر روز جهانی مبارزه علیه مجازات اعدام!

مجازات اعدام در ایران؛ از اعمال قدرت تا ضرورت لغو آن

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟