دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۱۲

دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۱۲

نیازمند وحدت چپ هستیم

قرن بيستم شاهد بزرگترين و پر شکوه ترين تجربه بشريت برای رسيدن به جامعه ای بود که در آن عدالت اجتماعی برقرار باشد. اين تجربه شکست خورد و همه انسانهای عدالت دوست و آزادی خواه را به بررسی مجدد واداشت. رسالت چپ بازگشتن به اصول و مبانی ای شدند که ملاط اوليه تئوريهای سوسياليسم بودند. می بايد چيز تازه ای بسازيم. می بايد در راستای ارزشهای پايه ای سوسياليسم، با توجه به شرايط کنونی جهان، تحولات و روندهای جاری، و برمبنای شواهد ملموس و عينی، طرحی نو دراندازيم.

قرن بیستم شاهد بزرگترین و پر شکوه ترین تجربه بشریت برای رسیدن به جامعه ای بود که در آن عدالت اجتماعی برقرار باشد. این تجربه شکست خورد و همه انسانهای عدالت دوست و آزادی خواه را به بررسی مجدد واداشت. رسالت چپ بازگشتن به اصول و مبانی ای شدند که ملاط اولیه تئوریهای سوسیالیسم بودند. می باید چیز تازه ای بسازیم. می باید در راستای ارزشهای پایه ای سوسیالیسم، با توجه به شرایط کنونی جهان، تحولات و روندهای جاری، و برمبنای شواهد ملموس و عینی، طرحی نو دراندازیم.

مقاله “زمان نتیجه گیری” وارد این مباحث نمی شود.این مقاله با سوسیالیسم واقعا موجود و با سوسیال دموکراسی خط کشی می کند و در واقع نسبت به اتفاقات قرن گذشته خط کشی می کند ولی سویسالیسم مورد نظر خود را توضیح نمی دهد. از چه سوسیالیسمی صحبت می شود؟ آیا وسائل تولید ملی می شوند؟ اگر “دانش” (اطلاعات) مبنای تولید ثروت شوند آنوقت ملی کردن وسائل تولید چه معنائی پیدا می کنند؟ رابطه سوسیالیسم مورد نظرمقاله با دموکراسی چیست؟ چه شواهدی در جهان امروز نظریه مقاله را تایید می کنند؟ کدام نیروها حامل آن انقلاب خواهند بود؟ کارگران امریکا و اروپای غربی؟ کدامین روندهای عمده جهانی دلالت بر بروز سوسیالیسمی می کنند که این مقاله در نظردارد؟

مقاله می گوید”، این چپ، چپ سوسیالیستِ رهایی خواه، سرمشق یا الگویی راهنما و از پیش ساخته ندارد”ولی متن این مقاله تماما برمبنای الکوهای گذشته نوشته شده است. اگر شعارهای گذشته کنار گذاشته شوند چیزی برای گفتن نمی ماند. در بهترین حالت می شود کفت که می گوید همان طرحهای گذشته را به کار می گیر یم و همان حرفها را تکرا می کنیم ولی مدلهای قبلی را قبول نداریم حالا ببینیم چه پیش می آید. در این شرایط تکرار شعارها ی گذشته در بهترین حالت چیزی می شود شبیه “تو نیکی می کن و در دجله انداز”.

اینها مسائل جدی ای هستند که باید برای من و شیدان مطرح باشند. اینها مسائلی هستند که در دو سال و نیم اخیر در بحثهای ما مطرح بوده اند. بدون داشتن جوابی مقنع برای آنها، مشکل است که راهی به جلو بیابیم. صرف تکرار گذشته ها ما را بجائی نمی رسانند. این مقاله از سوسیالیسم رهائی بخش صحبت می کند. ولی توضیح نمی دهد ارکان آن چشم انداز چیست.

من به کوشش فراوان شیدان برای چگونگی رسیدن به جهانی عادلانه ارج می گذارم. ما به این نوع کوشش نیاز داریم. همگام و هم زمان با حرکت سیاسی، ما به تفکر روشنفکرانه ای نیاز داریم که تدریجا چارچوبی از طرح نوین را در اختیارمان بگذارد. کوشش روشنفکرانه صرف، بخشی از کوشش عظیمی است که مسلما در آینده در خدمت ساختن جهانی بهتر و عادلانه تر قرار خواهد گرفت. ولی نگرش شیدان به خودی خود به حرکت سیاسی نمی انجامد. بحث مجردی ارائه می شود که شاید (از ته دل امیدوارم) در سالهای آتی به شمائی قابل کاربرد در صحنه سیاست بیانجامد. آنچه که روشن است بحث شیدان و تفکر ایشان کاری به کار روندهای جاری در ایران و جهان ندارد.

اما عجیب ترین بخش نوشته جائی است که گفته می شود” اکنون باید پذیرفت که ایده شکل دهی تشکل بزرگ چپ در شرایط امروزی، چه در ایران و چه در دیگر نقاط جهان، تصوری واهی است” نمی دانم با این برخورد شیدان، ایشان چگونه در این فرایند شرکت کردند؟ چرا شرکت کردند؟ اگر از اول می دانستند که این پروژه به نتیجه نمی رسد پس هدف از شرکت در آن چه بود؟ آن وقت چرا کاسه کوزه ها را سر بقیه می شکنند؟ شیدان که از ابتدا به “نافرجامی” آن باور داشت.

با مقاله موافقم که “چپ” تعریف واحدی ندارد. می گویم تعریف “چپ” به تحولات جهان در مرحله حاضر مربوط می شود. من براین باورم که چپ در شرایط کنونی نیروئی است که با توجه و حساسیت به ارزشهای سوسیالیستی، در چارچوب واقعیات موجود، در دنیای متحول و متغیر امروزی، بتواند رادیکالترین، کوتاهترین و بهترین راه را برای پیش برد اجتماعی ایران فراهم آورده و در آن راه بکوشد.

امروزه ما نیازمند وحدت هستیم و باید برای رسیدن بدان کار کنیم. می دانم که این کار، کار مشکلی خواهد بود. دو سال و اندی پیش در اولین نشست مربوط به وحدت مطرح کردم که با توجه به تحولات تاریخی، ما درک روشنی از سوسیالیسم نداریم و بنابراین نمی توان این مقوله را مبنای وحدت قرار داد. چه کار باید بکنیم؟ زمینه های روشن وجود داشتند. ما می توانستیم و باید بتوانیم بر مبنای برنامه عملی روشنی وحدت کنیم. این برنامه از چگونگی برخورد ما به جمهوری اسلامی و از دید ما نسبت به جامعه دموکراتیکی که می خواهیم بسازیم قابل دسترسی است. فکر می کنم پروژه وحدت بزرگ چپ چنین رسالتی برای خود برداشته و فکر می کنم که علیرغم مشکلات راه پر سنگلاخ جلویمان می توانیم و باید برای آن بکوشیم.

مجید سیادت
۲۴ ژوئن ۲۰۱۵

تاریخ انتشار : ۳ تیر, ۱۳۹۴ ۲:۵۱ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

در گرامیداشت ٨ مارس روز جهانی زن، گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در سامانۀ کلاب‌هاوس برگزار می‌کند. مهمانان برنامه: نیره توکلی، هرمینه هورداد، شهناز قاراگزلو، زری صدرنشین، بیژن میثمی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

عدم شرکت و تحریم انتخابات در ایران یک کنش اجتماعی فعال و مدنی بود و مردم اگاهانه و با هدف مشخص به پای صندوق رای نرفتند؛ و این کنش اجتماعی هیچ ربطی با بی‌تفاوتی مردم غرب به انتخابات ندارد.  این دو زمینه های اجتماعی مختلفی دارند و ربط این دو به هم یک حقه و کلک سیاسی است.

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

مسلماً انتخابات در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، کم‌ترین تاثیری بر زندگی روزانه مردم ندارد و همواره نیز پرسروصداترین اتفاق در کشور است که چندین ماه فضای رسانه‌ای و حتی خیابانی ایران را تسخیر می‌کند و هر چه جلوتر آمده‌ایم، این تاثیر کم‌تر و آن سر و صدا اعتراضی مردم بیش‌تر شده است.

عشق گفت بنویس، من نوشتم

وقتی که به تو فکر می کنم، لبخندت باران می شود;
نگاهت زلال و زلال، و من چه بی پروا، می چینم آن لبخند را.

یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

سلب حق اسکان دانشجویان خوابگاهی در دانشگاه علامه طباطبایی

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

عشق گفت بنویس، من نوشتم

انتخابات ریاست‌‌جمهوری در آسیا و اقیانوسیه