در طول ماه های گذشته و زمانی که اعضای انجمن ایران شناسی کهن دژ، با گذشت سیزده سال از فعالیتهای مدنی و فرهنگی خود، در تدارک برنامه ریزیهای بیشتر به منظور گسترش فعالیتهای خویش بودند، در کمال ناباوری شاهد ایجاد موانعی در راه تداوم این برنامه ها گردیدند که سرانجام منجر به تعلیق اجباری کنشهای اجرایی این مجموعه گردید. در پی صدور بیانیه پیشین انجمن و تشریح وضعیت و موانع موجود در راه ادامه فعالیتهای اجرایی انجمن ایران شناسی کهن دژ، بسیاری از فعالان مدنی و تشکلهای غیردولتی بصورت انفرادی و گاه دسته جمعی همچون “بیانیه ۱۱ تشکل مدنی با سابقه در حوزه میراث فرهنگی کشور”، با صدور پیامها و بیانیه ها و انتشار اخبار و گزارشهای گوناگون به حمایت از گسترش فضای آزاد کنشهای مدنی پرداخته و خواستار ایجاد شرایط لازم به منظور تداوم فعالیتهای انجمن کهن دژ گردیدند. در این میان بسیاری از رسانه ها نیز، گاه با وجود تفاوت نگاه و شیوه حرکت با این انجمن و یا هر یک از حمایت کنندگان، به باز انتشار این بیانیه ها و نظرات پرداخته و خبرها و تحلیلهای گوناگونی را در جهت حمایت از فعالیتهای مدنی و فرهنگی این مجموعه که به ویژه در جهت دفاع از میراث فرهنگی و محیط زیست ایران است، ارائه دادند.
ما وظیفه خود می دانیم به نمایندگی از یاران کهن دژ از تلاشهای تمامی فعالان مدنی و رسانه ای [قدردانی کنیم] که یک بار دیگر نشان دادند جامعه مدنی ایرانی همچنان با وجود تمامی اختلاف نظرها و دیدگاه های متفاوت و وجود موانع و چالشهای بسیار، به حیات خود ادامه داده و پس از گذر از تندبادهای بسیار دریافته است که حرکت مدنی تنها در سایه حضور تمامی نیروها و تفکرات می تواند به حیات و نوسازی هر چه بیشتر خود ادامه دهد و امروزه بیش از هر زمان دیگری نیازمند بودن در کنار هم است.
ما در پاسخ به تمامی این پیام ها و با درنظرگرفتن تمامی مشکلات پیش رو و موانع موجود یاران کهن دژ همچنان با یکدیگر در ادامه راه و رسالت خویش، که همانا شناخت و معرفی هر چه بیشتر فرهنگ، تمدن و زیستبوم ایران و دفاع از بقا و تداوم این میراثهای بینظیر و تکرارنشدنی است، هم پیمانند و اعلام می دارند که حیات کهن دژ برای ما نه دوام یک سازمان که بقاء یک آرمان بوده و هست و خواهد بود و تحت هر شرایطی و به هر شکل ممکن نخواهیم گذاشت شعله تلاشها در آخرین سازمان مدنی شناخته شده مدافع میراث فرهنگی در غرب و شمال غرب کشور خاموش گردد.
فرزندان کهن دژ پیمان بسته اند که در هیچ شرایطی وظیفه خویش را در پاسبانی از میراث فرهنگی و محیط زیست ایران به فراموشی نسپارند و همچنان نیز با قلبی مملو از عشق به این کهن خاک بر عهد خویش پایبندند و همچون سخن پیشین خود اعلام می دارند که زین پس نیز در هر مکان و با هر امکانی که در اختیار داشته باشند، به صورت فردی و یا گروهی، از شناخت، پژوهش، معرفی و حفاظت از نمادهای درخشان حیات در این سرزمین فروگذار نخواهند کرد؛ چرا که باور دارند توسعه زمانی سودمند است که با حفظ ذخایر زیستی و بشری بوده و توسعه ای پایدار باشد.
انجمن ایران شناسی کهن دژ به عنوان یک سازمان غیر دولتی مدنی و با پشت سر گذاشتن سیزده سال فعالیت، هرچند که امروز قادر به انجام کنشهای اجرایی و برنامه های میدانی خویش نیست، اما همچنان کمیته های پژوهشی و آموزشی خود را با عزمی بیشتر دنبال خواهد نمود و رسالت آگاهی بخشی خود را نیز با یاری گرفتن از اندک توان رسانه ای موجود همچون گذشته پی می گیرد.
در آخر به آنانی که پویشهای مدنی این مجموعه را بر نمی تافتند، می گوید که منشور کهن دژ آرمانی است که در قلب تک تک اعضا آن جای گرفته است و تمامی این یاران با صدایی رسا می گویند “کهن دژ هرگز نخواهد مرد”.
هیات راهبری انجمن ایران شناسی کهن دژ
دی ماه ۱۳۹۰ خورشیدی
