جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۱۳:۳۷

جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۱۳:۳۷

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی
تاریخ مبارزات مردمان در گوشه گوشه جهان همواره تجلی‌گاه نقش هنرمندان در روندهای تاربخی و گذرگاه‌های مهم آن بوده است. در مقاطعی از تاربخ سیر تحولات را با تغییرات شگرف...
۲۸ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
استعارۀ مرغ و پاهایش
نقطه مشترک حکومت‌های غیردمکراتیک، دیکتاتوری و یا تمامیت‌خواه با جریان‌های برانداز، سرنگونی‌طلب و یا انقلابی در این است که برای هر دوی آنها "مرغ یک پا دارد"! برای اصلاح‌طلبان مذهبی...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سعید مقیسەای
نویسنده: سعید مقیسەای
در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک
سرخوردگی از اپوزیسیون، به‌ویژه؛ خارج کشور و سرکوب شدید و شکستن مقاومت مردم و تحمیل اختناق برجامعه که امید به بروز هر جنبش اعتراضی را به یاس تبدیل کرده است،...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا
از دولت ایتالیا درخواست می‌نماییم، از مسیرهای ارتباطات دیپلماتیک خود برای درخواست لغو فوری و بدون قید و شرط حکم اعدام شریفه محمدی و آزادی بی‌قید و شرط کلیۀ معترضین...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک
جامعه‌ی معاصر ایرانی‌ به وقت خود بهره‌گیری از «فرصت‌»های درون نظام را آزموده و نتیجه‌ی آزمون خود را که مبین سترونی آن بود، ثبت حافظه‌‌اش کرده است. ارزش روی‌کرد جامعه...
۲۶ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: بهزاد کریمی
نویسنده: بهزاد کریمی
مرگ در «منطقۀ امن»
اسکات اندرسون، معاون هماهنگ کننده «اونراوا»( آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک) گفت در بیمارستان «ناصر» شاهد «بعضی از وحشتناک‌ترین صحنه هایی بودم که در ۹...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: برگردان: پروین همتی
نویسنده: برگردان: پروین همتی
به یاد سیمین بهبهانی، شاعری مبارز و مدافع حقوق زنان!
سیمین بهبهانی، با زبانی صریح و بی‌پرده، از دردها و رنج‌های زنان جامعه‌اش سخن می‌گفت و همواره می‌کوشید که ادبیات و هنرش را برای آشکار کردن دردها ی جامعه و...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)

پایانی ناموفق برای بارک اوباما

بارک اوباما توانست با شعار "بله، ما می توانیم" و برنامه انتخاباتی اش که خواهان تغییرات بنیانی و بهبود بخشیدن به وضعیت مردم از جمله طرح درمان و بهداشت رایگان برای افراد کم درآمد در عرصه داخلی و نیز گفتگو با دشمن به جای موضع تهاجمی- همکاری در سطح جهانی- در عرصه جهانی بود، پیروز انتخابات و وارد کاخ سفید شود. اما آیا او توانست در تمامی برنامه های خود به موفقیت دست یابد؟

بارک اوباما چهل و چهارمین رئیس جمهور آمریکا، بعد از هشت سال پست ریاست جمهوری را به دولاند ترامپ که در نوامبر ۲۰۱۶ بعنوان چهل وپنجمین رییس جمهور از سوی مردم آمریکا انتخاب شد، تحویل خواهد داد. یادداشت حاضر نگاهی دارد به بخشی از سیاست خارجی بارک اوباما، با تمرکز بر جهات خاورمیانه ای آن.

تنها چند ماهی از استقرار بارک اوباما در کاخ سفید نگذشته بود که وی از سوی کمیته صلح نوبل بعنوان برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۰۹ به جهانیان معرفی گردید؛ انتخابی که بسیاری را در جهان شگفت زده کرد. بارک اوباما چهارمین رئیس جمهور آمریکاست که برنده جایزه صلح نوبل می گردد: بعد از تئودور روزولت در سال ۱۹۰۶، وودرو ویلسون در سال ۱۹۱۹ و جیمی کارتر در سال۲۰۰۲.

کمیته صلح نوبل که در نروژ مستقر است، دلائل خود برای اهدای جایزه صلح نوبل به بارک اوباما را این گونه بیان می کند: “تلاش های چشمگیر وی برای تقویت دیپلماسی، مشارکت و همکاری در سطح بین المللی و نیز چشم انداز ساختن دنیایی بدون سلاح هسته ای” از وزن بالایی برای گرفتن این تصمیم از سوی کمیته صلح نوبل برخوردار است.

بارک اوباما در سخنرانی خود هنگام دریافت جایزه صلح نوبل در اسلو پایتخت نروژ گفت: “مهم ترین موضوعی که حول وحوش دریافت این جایزه بعنوان حقیقتی می تواند طرح گردد این است که، من درعین حال فرمانده کل قوای کشوری ام که در حال حاضر درگیر دو جنگ است. من مسئولیت فرستادن هزاران سرباز جوان آمریکائی را برای جنگیدن به کشورهای دوردست به عهده دارم. از این میان عده ای کشته می شوند و عده ای نیز می کُشند. با اشراف کامل با ازخودگذشتگی که مجادلات نظامی در بردارد به اینجا آمده ام و همچنین سئولات بسیاری که حول جنگ و صلح مورد دستخوش قرار می گیرد. تمام تلاش بر این است که جای جنگ را با صلح تعویض کنیم”.

بارک اوباما حول دو محور- سیاست داخلی و خارجی- وارد کارزار انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شد. وی توانست با شعار “بله، ما می توانیم” و برنامه انتخاباتی اش که خواهان تغییرات بنیانی و بهبود بخشیدن به وضعیت مردم از جمله طرح درمان و بهداشت رایگان برای افراد کم درآمد در عرصه داخلی و نیز گفتگو با دشمن به جای موضع تهاجمی- همکاری در سطح جهانی-  در عرصه جهانی بود، پیروز انتخابات و وارد کاخ سفید شود. اما آیا او توانست در تمامی برنامه های خود به موفقیت دست یابد؟

به جرأت می توان گفت که مناقشه هسته ای بین ایران و کشورهای پنج بعلاوه یک و در رأس آن آمریکا یکی از بزرگترین چالشهای دولت اوباما بعد از گروگان گیری ۵۳ کارمند سفارت آمریکا در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ بود. علیرغم تمامی موانعی که از سوی مخالفان مذاکرات از هر دو طرف برسر راه هیئت های مذاکره کننده گذارده می شدند، در نهایت ایران و دولت اوباما به همراه دیگر کشورهای ذینفع در این مناقشه توانستند به تفاهم برسند. برجام  حاصل چندین سال مذاکره و بزرگترین موفقیت برای اوباما در عرصه دیپلماسی بود. او توانست ثابت کند که زبان دیپلماسی قادر به گشودن و حل معظلات بسیاری است. اگرچه اسرائیل و تعدادی از کشورهای حوزه خلیج فارس بهمراه دلواپسان وطنی ناخشنود از دستاورد مذاکرات بودند. در اینجا لازم می دانم این موفقیت را با اشاره به یکی دیگر از پیروزی های بارک اوباما، یعنی برقرای روابط دیپلماسی با کوبا بعد از پنجاه سال، مورد تأکید قرار دهم.

منطقه خاورمیانه همواره از اهمیت ویژه ای برای آمریکا برخوردار بوده، به ویژه با تبدیل شدن آمریکا به یک قدرت جهانی بعد از پیروزی در جنگ جهانی دوم و پی بردن به اهمیت نفت بعنوان یک منبع استراتژیکی ژئوپولیتیک. نفت عاملی بود برای آمریکا – که دارای بزرگترین مخازن نفتی است-  و نیز همپیمانان غربی اش که خاورمیانه را هیچ گاه از نظر دور نگه ندارند. نزدیکی مخازن نفت خاورمیانه به کشور شوراها عامل دیگری بود برای حفظ منطقه خاورمیانه و دور نگهداشتن آن از نفوذ شوروی، توسط آمریکا.

آمریکا برای حفظ موقعیت خود در منطقه خاورمیانه تنها به یک سیاست متکی شد و آن نیز حمایت بی چون و چرا از مستبدان و شیوخ مرتجع و تبدیل کردن منطقه به زرادخانه سلاحهای آمریکایی. اگرچه سیاست فوق خوشایند شاهان و رهبران خودخوانده بود، ولیکن چهره آمریکا نزد مردم منطقه هرچه بیشتر و بیشتر بعنوان کشوری متجاوز و نواستعمارگری تازه نفس، نمود یافت.

پایان جنگ سرد و دور شدن خطر کمونیسم از بیخ گوش دیکتاتورهای منطقه، افزایش درآمدهای نفتی و در پی آن بالا رفتن ذخائر ارزی کشورهای فروشنده نفت و گاه توسعه اقتصادی، موجب افزایش حس اعتماد و پیدایش نوعی استقلال طلبی در عدم پیروی و تبعیت از سیاست های دیکته شده توسط آمریکا، در میان سران کشورهای منطقه گردید. سربرآوردن بازیگران خودشیفته در صحنه سیاسی و رقابت برای در دست گرفتن رهبری منطقه، بخصوص بعد از روی کار آمدن جرج دبلیو بوش (پسر) بیشتر خود را نشان داد. عربستان سعودی، مصر و ترکیه، متحدین آمریکا، بدون توجه به سیاستهای دولت بارک اوباما برای دستیابی رهبری کشورهای مسلمان سنی مذهب – یکی با پول نفت، دیگری با داشتن جمعیت بیشتر و علیرغم کمکهای اقتصادی آمریکا معادل دو میلیارد دلار در سال، و آخری به پاس موفقیت هائی که در رشد اقتصادی بدست آورده بود – به رقابت پرداختند.

ایران نیز بعنوان بازیگر دیگر این میدان بدنبال هژمونی خود در منطقه از بدو انقلاب بهمن  بوده و در این راه تلاش بسیار نموده تا جای پای خود را در منطقه تحکیم ببخشد.

بارک اوباما در اولین سفرش به قاهره، پایتخت مصر، در سال ۲۰۰۹ طی یک سخنرانی در پارلمان این کشور تلاش نمود تا احساسات ضد آمریکائی مردم منطقه را نسبت به عملکرد و سیاستهای جنگ طلبانه و کشورگشای آمریکا که توسط جرج بوش (پسر) پیش برده شده بود، با اعلام و قول برقراری روابط و مناسبات جدید با کشورهای اسلامی منطقه، تخفیف دهد.

تشکیل دو کشور اسرائیل و فلسطین در کنار یکدیگر از سوی بارک اوباما بدون ارائه برنامه مشخصی در چگونگی تحقق آن، تنها نشان از نگاه ساده انگارانه وی به حل مناقشه فلسطین-اسرائیل بود. ناتوانی اوباما در حل مسئله فلسطین- اسرائیل و نهایتاً تسلیم شدن وی به سیاستی که تحت هیچ شرایطی حاضر به پذیرش دو کشور مستقل اسرائیل و فلسطین نبود، باز نشانۀ آن بود که وی لابی های قدرتمند موجود در بدنه این ابرقدرت را بسیار دست کم گرفته بود.

وتوی قطعنامه های پیشین سازمان ملل در محکومیت اسرائیل توسط دولت اوباما بمعنای پیروی از سیاست حمایتی آمریکا از اسرائیل تحت هر شرایطی بود. رای ممتنع دولت اوباما به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل در محکومیت شهرک سازی های اسرائیل در سرزمین های اشغالی فلسطین، اگرچه قابل تقدیر است، اما بیشتر شباهت به عمل کسی را دارد که از سر استیصال سنگی را به سمت حریف مقتدرش پرتاب می کند.

خروج نیروهای آمریکا از عراق و افغانستان و نیز مذاکرات مخفی آمریکا با طالبان موجب برگشتن آرامش به دو کشور نشد و حتی اوضاع با رشد نیروهای تروریستی “داعش” و “النصرت”، شاخه جدا شده از القاعده، و تسخیر مناطق وسیعی از خاک عراق توسط داعش، موقعیت عراق را به بحرانی ترین شکل خود تبدیل کرد؛ تا جائی که بارک اوباما مجدداً مجبور گردید تا مستشاران نظامی آمریکائی را به عراق گسیل نماید.

بهار عربی که نسیم آن به سوریه هم رسیده بود، توسط نیروهای امنیتی و پلیس بخون کشیده شد. تظاهرات مسالمت آمیز مردم بعد از مدت کوتاهی به جنگ خانمانسوز داخلی “تحول” یافت و فرصتی شد برای رقبای منطقه تا تواناییهای خود را به آزمایش بگذارند. جنگ نیابتی بین رقبای منطقه ای در سوریه و سیاست یکجانبه بارک اوباما که تنها خواهان برکناری بشار اسد بود، بر خلاف زبان “دیپلماسی” که وی در برنامه انتخاباتی اش بر آن تاکید ورزیده بود، مقدمات یک جنگ دیگر اما داخلی و نیابتی را عملاً فراهم نمود.

آقای بارک اوباما بجای پیروی از سیاستی که خود تبیین کرده بود، یعنی “حل اختلافات از راه دیپلماسی و نه جنگ”، سیاستی را پیش گرفت که از سوی رؤسای جمهور پیشین آمریکا همواره در حل اختلافات مورد استفاده قرار می گرفت، یعنی “جنگ”.

چشم بستن آقای اوباما به تجهیز نظامی و کمکهای مالی به نیروهای تروریستی همچون “داعش” و “النصرت” توسط عربستان سعودی و قطر موضوعی نیست که بسادگی بتوان آن را به فراموشی سپرد.

بارک اوباما با اخراج دیپلمات های روسی در روزهای پایانی ریاست جمهوری خود، بزرگترین ضعف مدیریتی خودش را آشکار نمود. واکنشی که احساس دوران جنگ سرد را در اذهان زنده می کند.

آقای بارک اوباما شروع خوبی داشت اما پایان آن چیزی نیست جز تراژدی سیاسی برای ایشان. او بدرستی وظیفه خودش را هنگام دریافت جایزه صلح نوبل بیان کرد که گفت: “من درعین حال فرمانده کل قوای کشوری ام که در حال حاضر درگیر دو جنگ است”.

تاریخ انتشار : ۱۶ دی, ۱۳۹۵ ۱۰:۴۹ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی

استعارۀ مرغ و پاهایش

در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک

محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا

پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک

مرگ در «منطقۀ امن»