در این شماره می خوانید:
- سالگرد 21 آذر، 71 - امین سالگرد تشکیل حکومت مردمی خودمختار در آذربایجان ایران
- هدف کدام است: برجام و یا روحانی و یا فراتر ازآن؟
- رسالت ناممکن ترامپ
- آری، سرکوب دیگر جواب نمی دهد!
- اسلام سیاسی، شمشیر دو لبە
- روز جهانی حقوق بشر زیر سایەی سنگین بی حقوقی
- گزارشی از نشست بررسی اعتراض آیت الله منتظری به کشتار سال 67
- کودک بودند، اما چون بزرگسالان محکومشان کردند
- «پروژه وحدت چپ»: انتخابی از میان انتخاب های ممکن
- زمان حاضر یکی از خطرناکترین دوران ها برای سیّاره ما است
- نرگس و عالیه سزاوار زندان نیستند
- سد سازی در غرب کشور
- این منم که در"حَلب"، دوباره کشته می شوم

هیات سیاسی اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): هرچند در بیانیهٔ رسمیِ اعلام این جایزه، اشارهای مستقیم به نقش ایشان در محکومیت جنایات جنگی و اتهام نسلکشی اسرائیل و دولت نتانیاهو در غزه نشده است، اما تقریباً همهٔ تحلیلگران سیاسی و رسانههای نروژ این موضوع را برجسته کردهاند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

شهناز قراگزلو: افزایش مخالفت جهانی با مجازات اعدام در حالی ادامه دارد که ایران همچنان در شمار کشورهایی با بالاترین آمار اعدام قرار دارد. تجربه ایران نشان میدهد که بحث اعدام تنها یک مسئله کیفری نیست، بلکه به حق حیات، دادرسی عادلانه و نسبت میان عدالت و قدرت گره خورده است.

گودرز اقتداری: “اگر یازده سپتامبر و هفت اکتبر اتفاق نیفتاده بودند، خاورمیانه امروز چه وضعیتی داشت؟ آیا ایران کشوری متفاوت بود؟ آیا جنگهای منطقهای کمتر میشدند؟ آیا اصلاحات سیاسی و توسعهٔ اقتصادی فرصت بیشتری برای پیشرفت پیدا میکردند؟ این پرسشها موضوع یک آزمایش ذهنی دربارهٔ تاریخاند، نه تلاشی برای بازنویسی واقعیت یا طرح نظریههای توطئه. در این نوشته بحث بر سر آن نیست که چه کسانی از وقوع این حملات اطلاع داشتند، چه کسانی از آنها سود بردند یا آیا میشد مانع وقوعشان شد. مسئله، بررسی پیامدهای تاریخی دو رویداد و تصمیمهایی است که دولتها در واکنش به آنها گرفتند.”