سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۲ مهر, ۱۴۰۵ ۱۹:۴۱

چهارشنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۵ - ۱۹:۴۱

گزارش از جشن ۴۲امین سالگرد جنبش فدائیان خلق ایران در تورنتو – کانادا

برنامه جشن در دو بخش سیاسی و هنری برگزار شد. در بخش اول برنامه بعد از یک دقیقه سکوت بیاد مبارزان راه آزادی در ایران، پیام هيئت سياسی ـ اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران(اکثریت) و سپس پیام های حزب دمکرات کردستان ايران، حزب کومله کردستان ايران و حزب توده ایران قرائت شد. در ادامه برنامه، مجری برنامه از رفیق بهروز خلیق مسئول هیات سیاسی-اجرائی سازمان دعوت بعمل آورد تا در مورد لزوم "وحدت چپ و مشارکت در روند شکل دهی تشکل بزرگ چپ" سخنرانی خود را آغاز کند.

Getting your Trinity Audio player ready...

گزارش از جشن ۴۲امین سالگرد جنبش فدائیان خلق ایران در تورنتو – کانادا

سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) ـ تورنتو جشن ۴۲امین سالگرد جنبش فدائیان را در روز ۲۴ فوریه در شهر تورنتو برگزار کرد. در این جشن نزدیک به صد نفر از اعضاء و دوستداران سازمان شرکت داشتند. 
برنامه جشن در دو بخش سیاسی و هنری برگزار شد. در بخش اول برنامه بعد از یک دقیقه سکوت بیاد مبارزان راه آزادی در ایران، پیام هیئت سیاسی ـ اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران(اکثریت) و سپس پیام های حزب دمکرات کردستان ایران، حزب کومله کردستان ایران و حزب توده ایران قرائت شد. در ادامه برنامه، مجری برنامه از رفیق بهروز خلیق مسئول هیات سیاسی-اجرائی سازمان دعوت بعمل آورد تا در مورد لزوم “وحدت چپ و مشارکت در روند شکل دهی  تشکل بزرگ چپ” سخنرانی خود را آغاز کند. رفیق خلیق در بخشی از صحبت های خود گفت:
“در صفوف چپ ایران سه گرایش عمده وجود دارد: چپ رادیکال، چپ سوسیال دمکرات، چپ دمکرات و سوسیالیست. گرایش چپ رادیکال به شاخه های متعدد تقسیم شده و در تعداد زیادی حزب و سازمان متشکل است. گرایش سوسیال ـ دمکرات فاقد حزب و سازمان شاخص است. در شرایط کنونی، چشم اندازی برای گردآمدن حاملین سه گرایش اصلی چپ در یک حزب و سازمان واحد وجود ندارد. در واقع پروژه ما در اساس می خواهد تشکل بزرگ چپ دمکرات و سوسیالیست را شکل دهد. در گذشته ما همانند سایر چپ ها برآن بودیم در یک کشور تنها یک حزب راستین که طبقه کارگر را نمایندگی می کند، می تواند وجود داشته باشد. هر حزب و سازمان چپ خود را نماینده راستین طبقه کارگر می دانست و جریان های دیگر را منحرف به حساب می آورد. ولی مدت ها است که ما از این دیدگاه فاصله گرفته ایم و پلورالیسم در درون چپ را به عنوان یک واقعیت پذیرفته ایم و بر آن نیستیم که ما تنها جریان برحق چپ هستیم و گرایش های دیگر منحرف، اپورتونیست و تجدیدنظر طلب.
پروژه ما نه قصد افشا و طرد دیگر جریان های چپ را دارد و نه می خواهد جای آن ها را بگیرد. ما بر ضرورت شکل گیری تشکل بزرگ چپ تاکید داریم. تشکلی که هم به آزادی و دمکراسی باورمند باشد و هم به عدالت اجتماعی و سوسیالیسم. سپس ایشان به پرسش های حضار پاسخ دادند که با استقبال حاضرین در جلسه روبرو شد. سئوالاتی از این دست مطرح شد:

چرا از مجموعه چپ ها فقط سه گروه می خواهند با هم وحدت کنند؟ چرا جریان هائی مثل راه کارگر و یا حزب کمونیست کارگری در این پروژه شرکت ندارند؟ آیا هدف شما در این پروژه ایجاد یک حزب چپ سراسری است؟  اگر این است آیا سازمان در صورت موفقیت این پروژه منحل خواهد شد؟  در مورد دیکتاتوری پرولتاریا چه فکر می کنید؟ تفاوت دمکراسی مورد اعتقاد سازمان شما با دمکراسی دوره استالین و یا مائو در چیست؟ آینده این حرکت (وحدت چپ) را چگونه می بینید؟
رفیق بهروز خلیق در فرصتی که به ایشان داده شد پاسخ های مشخصی را به دوستانی که سوالات خود را مطرح کرده بودند، ارائه دادند. سپس بعد از سخنان رفیق خلیق نوبت به بخش هنری برنامه رسید. در این قسمت یکی از هنرمندان ایرانی چند آهنگ و سرود را با سنتور خود نواخت. بعد از بخش هنری مجری برنامه شرکت کنندگان را به صرف چایی و شیرینی دعوت کرد. در موقع استراحت سرودهای سازمان درسالن پخش شد و در بیرون سالن، فضای گفتگو صمیمانه پیرامون مسائل طرح شده در بخش اول بین حاظرین در برنامه انجام گرفت. در ضمن در بیرون از سالن به ابتکار فدائیان خلق ایران (اکثریت) تورنتو یک میز اطلاعاتی در مورد مواضع سازمان برای حاضرین در برنامه گذاشته شده بود و شرکت کنندگان از این میز اطلاعاتی دیدن کردند.

در آغاز قسمت دوم، مجری برنامه از نمایندگان احزاب ایرانی مقیم شهر تورنتو دعوت کرد که در یک میزگرد شرکت کنند. در این میز گرد نمایندگانی از سازمان فدائیان خلق ایران(اکثریت)، حزب دمکرات کردستان ایران، حزب توده ایران و حزب کومله ایران شرکت کردند. گرداننده میزگرد رفیق رضا بود. موضوع میزگرد انتخابات ریاست جمهوری بود و رفیق رضا بعد از ارائه توضیحاتی از نمایندگان احزاب شرکت کننده دعوت بعمل آورد که نظرات و تحلیل های خود را در فرصتی که داشتند در مورد” انتخابات ریاست جمهوری آینده ایران” بیان کنند.

– در این سخنرانی نماینده حزب توده ایران متذکر شد: ولی فقیه کسی است که خود را نماینده خدا میداند. در این وضعیت انتخابات آزاد نقشی نخواهد داشت. غیر از اوایل انقلاب انتخابات در ایران سالم نبوده است. ما رای نمی دهیم که رژیم تثبیت شود. ما رای می دهیم که فضای سیاسی باز شود.

– نماینده حزب کومله کردستان ایران تاکید داشت: کومله تاکنون در انتخابات شرکت نکرده است. لازم است که با انتخابات به عنوان تاکتیک برخورد شود. کومله از اول خواستار سرنگونی رژیم بود. ما بصورت تاکتیکی انتخابات آزاد را مطرح کردیم و این را می دانیم که رژیم هیچگاه انتخابات آزاد را برگزار نخواهد کرد و اگر برگزار کند در واقع مرگ خود را رقم زده است.

– نماینده حزب دمکرات کردستان ایران: از جانب حزب دمکرات درباره انتخابات ریاست جمهوری موضعی تاکنون انتشار نیافته است. انتخابات رژیم یک نمایش است. ما به امید روزی هستیم که مردم ایران نمایندگان واقعی خود را انتخاب کنند.
  
– نماینده سازمان فدائیان خاق ایران اکثریت (بهروز خلیق): بر این مسئله تآکید کرد که تمایزاتی بین انتخابات در جمهوری اسلامی با حکومت دوران شاه وجود دارد .حکومت جمهوری اسلامی برخاسته از انقلاب است و در آن جریان های مختلف حضور دارند و جابجائی قدرت بین آنها معمولا از کانال  انتخابات صورت می گیرد و در مواقعی همانند انتخابات ریاست جمهوری دوره قبلی امکان به وجود می آید که نیروهای سیاسی و نیروهای اجتماعی از این فرصت بهره گیرند.

بعد از صحبت های سخنرانان نوبت به حضار رسید و آنها سوالات خود را طرح کردند و سپس گرداننده برنامه به هر نماینده وقت کافی داد تا به سئوالات طرح شده توسط شرکت کنندگان پاسخ دهند. سئوالات بیشتر حول انتخابات بود و برخی از حاضرین برایشان از زوایای مختلف مطرح بود که در وضعیت امروز چه سیاستی می بایست در خصوص شرکت یا عدم شرکت در انتخابات داشت. و دلایل و توضیحات نمایندگان احزاب در خصوص وضعیت انتخابات ایران با توجه به تمام به وضعیتی که در ایران وجود دارد چه می باشد؟ علاوه بر موارد فوق دوستان کرد ایرانی شرکت کننده در جشن سوالاتی در خصوص مواضع سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) و حزب توده ایران در مورد مسئله خود مختاری کردها طرح کردند که سخنرانان هر یک در نوبت خود پاسخ هایی را ارائه دادند.
بعد از پایان میزگرد، بار دیگر نوبت به بخش هنری رسید. در این قسمت یکی از رفقا شعر “ارغوان” را با صدایی زیبا در جشن دکلمه  کرد و سپس طبق برنامه، از خواننده و نوازنده مشهور کرد شهروز دعوت بعمل آمد که برنامه هنری خود را ارائه دهد. ایشان چند آهنگ به فارسی و کردی خواندند و سپس با ساز خود سرود آفتابکاران جنگل را نواختند و از شرکت کنندگان تقاضا کرد که همه با هم این سرود زیبا را بخوانند. برنامه جشن در فضای همبستگی با زندانیان سیاسی در ایران با صمیمیت بسیار برگزار شد.
گزارش – سازمان فدائیان خلق ایران اکثریت – تورنتو- کانادا

۲۸ فوریه ۲۰۱۳

تاریخ انتشار : ۱۰ اسفند, ۱۳۹۱ ۹:۰۸ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

برای میهن، مردم و صلح در این شرایط سرنوشت‌ساز چه باید کرد؟

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): ار دیگر تأکید می‌کند که صلح، ضرورتی برای آینده ایران و پیش‌شرط گذار مسالمت‌آمیز کشور به دموکراسی است. از همه نیروهای صلح‌دوست در داخل و خارج کشور می‌خواهیم با همگرایی و همکاری، صدای اکثریت مردم ایران را که خواهان صلح و امنیت‌اند، رساتر کنند و برای پایان‌دادن به چرخه جنگ و تنش، حفظ استقلال و تمامیت ارضی ایران و فراهم‌کردن زمینه گذار دموکراتیک تلاش کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

روز جهانی مبارزه با اعدام؛ وقتی حکومت به نام عدالت، مرگ را به قانون تبدیل می‌کند

شهناز قراگزلو: افزایش مخالفت جهانی با مجازات اعدام در حالی ادامه دارد که ایران همچنان در شمار کشورهایی با بالاترین آمار اعدام قرار دارد. تجربه ایران نشان می‌دهد که بحث اعدام تنها یک مسئله کیفری نیست، بلکه به حق حیات، دادرسی عادلانه و نسبت میان عدالت و قدرت گره خورده است.

مطالعه »

خاورمیانه‌ای که می‌توانست باشد، اگر یازده سپتامبر نبود!

گودرز اقتداری: “اگر یازده سپتامبر و هفت اکتبر اتفاق نیفتاده بودند، خاورمیانه امروز چه وضعیتی داشت؟ آیا ایران کشوری متفاوت بود؟ آیا جنگ‌های منطقه‌ای کمتر می‌شدند؟ آیا اصلاحات سیاسی و توسعهٔ اقتصادی فرصت بیشتری برای پیشرفت پیدا می‌کردند؟ این پرسش‌ها موضوع یک آزمایش ذهنی دربارهٔ تاریخ‌اند، نه تلاشی برای بازنویسی واقعیت یا طرح نظریه‌های توطئه. در این نوشته بحث بر سر آن نیست که چه کسانی از وقوع این حملات اطلاع داشتند، چه کسانی از آنها سود بردند یا آیا می‌شد مانع وقوع‌شان شد. مسئله، بررسی پیامدهای تاریخی دو رویداد و تصمیم‌هایی است که دولت‌ها در واکنش به آنها گرفتند.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

«تزهای مهرماه» صلح با پیروزی

برای میهن، مردم و صلح در این شرایط سرنوشت‌ساز چه باید کرد؟

آیا شاهد پایان سرمایه‌داری مالی ایالات متحده هستیم؟

درباره جایزه صلح نوبل و نقد رفیق عزیزمان سهراب مبشری

فیلیپ سندز، برنده جایزه صلح انجمن کتاب آلمان : «سکوت راه حل نیست»

جایزه صلح نوبل هم برای چَلَبی ونزوئلا و هم برای منتقد اسراییل!