یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۶:۳۶

یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۶:۳۶

گزارش مراسم سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ در بروکسل

آیا می خواهیم کینه ها را تازه نگه داریم و زخم را همچنان خون آلود؟ آیا می خواهیم دشنه انتقام را تیز کنیم؟ پاسخ ما به این سئوالات منفی است. تلاش ما برای حفظ حافظه تاریخی یک ملت نه برای تیز کردن چاقوی انتقام بلکه برای آب دادن نهالی است تا تجربه تاریخی آینده ما باشد. ما چنین جنایت عظیمی را به یاد می آوریم تا هرگز تکرار نشود

شنبه ۵ سپتامبر ۲۰۰۹ ساعت ۶ عصر در بروکسل به مناسبت بیست و یکمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در تابستان سال ۶۷، مراسمی با شکوه توسط “کانون مدافعان حقوق بشر در ایران- بلژیک” برگزار شد. در این مراسم جمعی از ایرانیان ساکن بلژیک حضور یافتند. مراسم با خوش آمد گوئی مجری برنامه، خانم زری آغاز شد و در ادامه ایشان از خانم سهیلا دعوت کردند تا به عنوان مسئول هماهنگی “کانون مدافعان حقوق بشر در ایران- بلژیک”، سخنرانی کوتاه خود را برای حاضرین در جلسه بیان کنند.

خانم سهیلا در بخشی از سخنان خود گفتند: “این مجلس به همه تعلق دارد و صاحب مجلس و صاحب عزا همه ما هستیم. همه ما هستیم که می خواهیم این خاطرات تلخ را با وجود همه آلام و زخم هایی که بر روح و روانمان می گذارد، همچنان به یاد داشته باشیم و هر ساله برایش سالگرد بگیریم. چرا؟ چرا باید چنین کنیم؟ آیا می خواهیم کینه ها را تازه نگه داریم و زخم را همچنان خون آلود؟ آیا می خواهیم دشنه انتقام را تیز کنیم؟ پاسخ ما به این سئوالات منفی است. تلاش ما برای حفظ حافظه تاریخی یک ملت نه برای تیز کردن چاقوی انتقام بلکه برای آب دادن نهالی است تا تجربه تاریخی آینده ما باشد. ما چنین جنایت عظیمی را به یاد می آوریم تا هرگز تکرار نشود. کسانی که در آن سال های سیاه در زندان ها بودند امروز به چشم و گوش و زبان گویای هزارانی تبدیل شدند که امروز دیگر در میان ما نیستند. آری مردها و زن های آن سال ها زنده ترین زنده گان بودند زیرا که امروز هم با زبانی دیگرمی توانند با ما سخن بگویند. از درد ها و شکنجه ها بگویند و از گل هایی که به ناحق پژمردند. ولی پیام این سخن امید و آینده است در حالی که چادر سیاه شب همچنان چهره میهن ما را پوشانده است و مرگ و شکنجه پیر و جوان در دخمه ها ادامه دارد، در این شب ما به یاد همه به خاک افتادگان دهه ۶۰، با هم یک دقیقه سکوت می کنیم”.

پس از یک دقیقه سکوت، فیلمی از خاوران به نمایش گذاشته شد. در ادامه برنامه آقای محمد متین از زندانیان سیاسی سال های ۶۰ که در حدود ۸ سال از عمر خود را در زندان های جمهوری اسلامی ایران گذرانده بودند به سخنرانی پرداختند و بخشی از خاطرات خود را برای ایرانیان شرکت کننده در مراسم بیان کردند. و صحنه هایی از زندان و زندانی در سال های دهه ۶۰ را برای حاضرین ترسیم کردند. ایشان در سخنان خود به آزارها و اذیت هایی که بر ایشان و دیگر زندانیان سیاسی اعمال شده بود، پرداختند و گفتند: ” ما هر کدام بخشی از تاریخ آن سرزمین هستیم مخصوصاً زندانیان آن سال ها را می گویم. این زندانیان باید فریاد سر دهند برای نسل آینده که آن نسل بداند که چه بر آنها و مردم کشورشان رقته است”. بعد از اتمام صحبت های آقای متین، برنامه با هنرمندی نوجوان ایرانی، گیو ادامه یافت و ایشان با اجرای سه قطعه موزیک با پیانو حال و هوای جمع را دگرگون کرد. بعد از هنر نمایی گیو نوبت به آقای حسن مکارمی روانکاو بالینی، پژوهشگر و خزانه دار جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران رسید. ایشان در چهار عرصه بحث های خود را مطرح کردند. ایشان در خصوص کشتار سال ۶۷، به چگونگی این کشتار و کم و کیف آن، و این کشتار را در ادامه کشتارهای گذشته، عکس العمل خانواده ها، ارگان های اروپائی و بین المللی و در پایان بخش به راهکارهای دادخواهی حقوق و دادرسی مربوط به آن پرداختند. در ضمن آقای مکارمی بحثی را نیز به چالش های ساختاری امر اعدام در ایران توجه دادند و جدولی را از مخالفینی که از فردای انقلاب و با روی کار آمدن جمهوری اسلامی اعدام شده بودند، تهیه کرده و در اختیار حاضرین در برنامه قرار دادند و سپس به توضیح آن جدول تهیه شده پرداختند. این بخش از برنامه نیز همانند بخش های دیگر، بسیار مورد توجه حاضرین در جلسه قرار گرفت و در پایان سخنرانی ایشان، وقتی هم برای طرح سوالات ایرانیان حاضر در جلسه اختصاص یافت و آقای مکارمی با دقت بسیار پاسخ های خود را به پرسش های صورت گرفته، ارائه دادند. در این قسمت بخش اول برنامه به پایان رسید و وقتی برای استراحت داده شد.

یکی از موارد این مراسم که بسیار جالب توجه بود تهیه لیست اسامی بیش از ۴۵۰۰ نفر از جان باختگان آن سالهای سیاه در قطعات A2 و چسباندن آن اسامی بدیوار سالن مراسم و تزیین سالن با پرچم های سه رنگ ایران و عکسها و آفیش هایی از منطقه خاوران و گذاشتن یک میز اطلاعاتی بزبان فارسی و فرانسه، فضای همبستگی با خانواده های این جان باختگان راه آزادی را بار دیگر در میان حاضرین در مراسم تقویت کرد. در این مراسم در حدود ده نفر از زندانیان سیاسی که سال های بیشماری را در زندان های جمهوری اسلامی در زندان بودند نیز حضور داشتند.

بخش دوم برنامه با دکلمه شعر توسط آقای محمد رضا آغاز شد و سپس با پخش فیلمی از خاوران و مبارزات زندانیان سیاسی ادامه یافت و ادامه برنامه با هنر نمایی گیو عزیز با پیانو به پایان رسید. ساعت ۱۰ شب برنامه در فضایی سرشار از صمیمیت و همبستگی با مبارزات مردم ایران و بویژه با خانواده زندانیان سیاسی به اتمام رسید.

تاریخ انتشار : ۱۶ شهریور, ۱۳۸۸ ۰:۲۹ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

سلطه بدون هژمونی

در چنین شرایطی ، مشارکت نصف و نیمه اصلاح طلبان و میانه روها در کلان شهرها ، راه به جایی نخواهد برد . مقاله انتقادی تند محمد قوچانی خطاب به حزب اتحاد ملت و تاکیدش بر لزوم ” اصلاح اصلاحات ”  هم چیزی بیش از مرثیه زود هنگام  شکست اصلاح طلبان ، در این انتخابات نیست.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان اکثریت خاطی برنامە سازمان

۲۹ بهمن روز ستایش زن در فرهنگ ایران