یک دقیقه سکوت به احترام سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*

ازمیان رویدادها:

سگ”ولگردی” که همواره پیشاپیش صفوف تظاهرات مردم یونان با پلیس قرار دادشت درگذشت و مرگش هم یک مرگ عادی و طیبعی ناشی از کهولت سن نبود، بلکه با سکته صورت گرفت. او بارها و بارها با دود گاز اشک آور و صدای انفجارهای مهیب زیسته و مواجه شده بود و در نبردهای خیانانی و فضاهای تیره جنگ و گریزها به گاهِ حمله در نوک آن قرارداشت و به گاهِ عقب نشینی در انتهای صف!. نه فقط مردم آتن بلکه آنهائی که در اقصی نقاط عالم در طی این سالها تصاویر و فیلم های کشاکش نیروهای دولت و مردم را دیده بودند، قاعدتا باید حضور مکرر این سگ در صفوف اول اعتراضات توجه اشان را جلب کرده باشد و تصویرش را به خاطرسپرده باشند. او سگی”ولگرد” بود یعنی که برخلاف سگ های خانگی و دست آموزی که مطیع صاحب اختیارخود است و آب و نانش در دست اوست، کسی را به عنوان ارباب خود نمی شناخت و رها و آزاد بود. ریسمان و افسار وفاداری اش در چنگ کسی نبود که بهر کس و نا کسی که خواست کیشش دهد. هم چون خود بیشماران وهمراه آنها زیسته و شاید همین ویژگی او را با انبوهه ها و جامعه ولگردان و بیکاران و تهیدستان و جوانانی که امید به آینده در نظام موجود را از دست داده اند، همدرد و وفاداربه آنها ساخته بود. عجیب بود که او باغریزه وفاداری خود به “جامعه ولگردان” و مردمان معترض هیچ گاه صفوف پلیس- پاسدار اربابان جامعه را- با صفوف مردم اشتباه نمی گرفت و همواره خطاب به آنها پارس و تعرض می کرد! شاید، شاید هم نزدیکی او با تهیدستان نمادی بود از اعتراض مشترک حیوانان ها و انسان ها، در برابر سیاست گرسنگی دادن و تخریب طبیعت و نابودی گونه حیات وحش توسط سرمایه که به یکسان منزلت انسان های تهیدست و سایرگونه های حیات را هدف می گیرد.

هرچه که بود او پس از یک دوره مشارکت فعال و پرافتخار در صفوف نبرد و جنگ و گریزعلیه سیاست ریاضت اقتصادی و خوردن دود و باتوم، بدون داشتن هیچ  ارباب و صاحبی، مرد و مردم آتن به پاس احترام به او و همبستگی با او جسدش را در یک بلندی آتن دفن کردند تا شاید مزارش یادآورسگی باشد که هیچگاه صفوف مردم را برصفوف دشمنان آن ها ترجیح نداد!. تا شاید نمادی باشد از پیوند انسانهای تهیدست و گونه های حیات در حال انقراض و طیعیت در حال نزار در مقابل استثمار مشترکشان و دست اندازی های ویرانگرانه سرمایه!

در زمانه ای که در یگ گوشه اش مثل آب خوردن و با قهقه سرانسان را از تنش جدا می کنند و در گوشه دیگرش سگی را به احترام بربلندی تپه ای دفن می نمایند، به وضوح شاهداوج و فرودهمزمان انسان و نبرد شانه به شانه بربریت و انسانیت و امید و یأس هستیم. و این فراخوانی است برای به پایان بردن دوره پیش تاریخ انسانی –تاریخ نیمه متمدن و نیمه وحشی بشری که مبتنی برتنازع بقاء و دریدن یکدیگر و ویرانی طبیعت است و بیش از حد به درازاکشیده است- و فراخوانی برای ساختن جهانی رها از مناسبات سلطه انسان برانسان و انسان بر طیبعت.

۲۰۱۴-۱۰-۱۰  تقی روزبه

*-مرگ سگ نماد اعتراضات مردمی در یونان

 http://persian.euronews.com/2014/10/09/anti-austerity-riot-dog-sausag