|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
در سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵ بیماری شبه وبای التور در ایران و بسیاری دیگر از کشورها شیوع پیدا کرد. التور به عنوان یک بیماری حاد اسهالی محسوب میشود که عامل آن میکروب وبا است. در آن شرایط هولناک تنها راه پیشگیری، تزریق واکسن وبا قبل از ابتلا به بیماری بود و در آن زمان تنها مرکز تهیه واکسن در ایران انستیتو پاستور بود که تمام امکانات آن در اختیار آزمایشگاه میکروب شناسی قرار گرفت و کارکنان مرکز با ریاست آذراندامی شروع به کار کردند و سرانجام وی توانست واکسن وبای التور را بسازد و از بروز فجایع هولناک و دردآور جلوگیری کند.
او پزشک و باکتریشناس و از پژوهشگران انستیتو پاستور ایران و سازنده واکسن وبا بود که بخاطر خدمات علمی و انسانی اش، یکی از حفرههای روی سیاره ناهید، به نام وی «اندامی» نامگذاری شده است.
وی تحصیلاتش را تا پایان سال نهم “مدرک سیکل” انجام داد و به دانشسرای مقدماتی رشت رفت. در سال ۱۳۲۴ از دانشسرا فارغ التحصیل شد و در سال ۱۳۲۵ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و معلم شد. در سال ۱۳۲۹ و در حین کار دیپلم طبیعی را با امتحان متفرقه دریافت کرد. در سال ۱۳۳۱ پس از کنکور، به دانشگاه تهران در رشته پزشکی راه یافت و در سال ۱۳۳۷ گواهینامه دکترای پزشکی گرفت و بلافاصله به گذراندن دوره تخصصی زنان و زایمان مشغول شد. پس از پایان دوره تخصصی به وزارت بهداری آن زمان منتقل شد و در نهایت به کار در انستیتو پاستور پرداخت.
در سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵ بیماری شبه وبای التور در ایران و بسیاری دیگر از کشورها شیوع پیدا کرد. التور به عنوان یک بیماری حاد اسهالی محسوب میشود که عامل آن میکروب وبا است.علایم بیماری از سمی نشئت میگیرد که توسط میکروب در روده باریک افراد آلوده ترشح میشود. بنابراین میکروب از طریق مدفوع انسان در محیط پخش شده و آب و غذا را آلوده میکند. در آن شرایط هولناک تنها راه پیشگیری، تزریق واکسن وبا قبل از ابتلا به بیماری بود و در آن زمان تنها مرکز تهیه واکسن در ایران انستیتو پاستور بود که تمام امکانات آن در اختیار آزمایشگاه میکروب شناسی قرار گرفت و کارکنان مرکز با ریاست آذراندامی شروع به کار کردند و سرانجام وی توانست واکسن وبای التور را بسازد و از بروز فجایع هولناک و دردآور جلوگیری کند.
این واکسن به کشورهای همسایه هم فرستاده شد و افتخاری بود که به خاطر زحمات شبانهروزی این پزشک وارسته نصیب ایران شد. به دلیل خدمات بیبدیل این بانوی پژوهشگر، وی به معاونت بخش میکروب شناسی و سپس به ریاست بخش وبا و دیفتری رسید و به پاس کارها و تلاش شبانهروزیاش، نشان علمی به او اعطا شد.
او پس از مدتی با استفاده از بورس تحصیلی انستیتو پاستور به پاریس رفت و در سال ۱۳۴۶ موفق به گرفتن گواهینامه باکتریولوژی شد. او همچنین در سال ۱۳۵۳ موفق به دریافت دانشنامه تخصصی علوم آزمایشگاهی بالینی شد. و در سال ۱۳۵۷ به بازنشستگی رسید. بانو دکتر اندامی چندین بار به کشورهای فرانسه و بلژیک سفر کرد و حاصل این سفرها مقالات علمی بود که در مجلات معتبر به چاپ رسید. او پس از بازنشستگی چون خانهنشینی را نمیپسندید به بیمارستان باهر رفت و ریاست آزمایشگاه تشخیص طبی آنجا را بر عهده گرفت. پس از مدتی در مطب همسرش “خلعتبری” در خیابان حسامالسلطنه به کار مداوای بیماریهای زنان و زایمان مشغول شد.
۲۸ مرداد سالروز درگذشت دکتر آذَر اَندامی (زاده ۱۶ آذر ۱۳۰۵ رشت – درگذشته ۲۸ امرداد ۱۳۶۳ تهران) است. بانو دکتر آذر اندامی که به بیماری مغزی دچار شده بود، روزی در مطب تعادل خود را از دست داد و بر روی زمین سقوط کرد و چندی بعد درگذشت.
در سال ۱۹۹۲ اتحادیه بینالمللی ستارهشناسی (IAU) حفرهای به قطر ۳۰ کیلومتر در طول جغرافیای ۲۶ درجه و ۵۵ دقیقه و عرض جغرافیایی ۱۷ درجه و ۴۵ دقیقه با قلهای مرکزی را در جنوب سیاره زهره به نام اندامی نامگذاری کرد. آذر اندامی تنها زن ایرانی بود که نامش به این شورا فرستاده شد و بانی این کار دخترش بود. شهرداری رشت نیز برای بزرگداشت وی بلواری را در شهرک گلسار، بلوار دیلمان بنام او گذاشت.
منبع : رادیو_لیراو
