سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
به یاد بهخاکخفتگان خاوران
در سیوهشتمین سالگرد فاجعهٔ ملی
سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) برگزار میکند:
در کلاب هاوس، با حضور:
🔘 زهره تنکابنی
🔘 ماریه دانیالی
🔘 شهین دوستدار
🔘 علیرضا رجایی
🔘 سعید شاهسوندی
🔘 مناف عماری
🔘 امیرمصدق کاتوزیان
🔘 مناف عماری
زمان:
یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ (۶ سپتامبر ۲۰۲۶)
ساعت:
۲۱ به وقت ایران (۱۹:۳۰ به وقت اروپای مرکزی)
آدرس کلابهاوس:
هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تأکید میکند که تقویت سرمایهٔ اجتماعی و افزایش تابآوری ملی، تنها زمانی ممکن است که مجموعهای از اقدامات فوری و ساختاری بهصورت همزمان پیش برود. رفع فشار سنگین اقتصادی از زندگی مردم، بهویژه کارگران، بازنشستگان و طبقات میانی و پایین جامعه، اولویت انکارناپذیر است؛ زیرا هیچ جامعهای زیر بار فقر، ناامنی معیشتی و نابرابری گسترده نمیتواند تابآوری واقعی داشته باشد.
شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.
از نظر تاریخی، حتی تندروها نیز همیشه آمادگی رسیدن به توافق با آمریکا را داشتهاند. [آیت الله] خمینی، حتی زمانی که آمریکا و اسرائیل را «شیطان» میخواند، در پشت پرده رفتاری بسیار عملگرایانه داشت. فقط کافی است ماجرای ایرانکنترا را به یاد بیاوریم. درباره آیتالله خامنهای نیز همین مسئله وجود داشت. با وجود تمام شعارها، نمایندگان او حاضر به مذاکره و رسیدن به توافق بودند.
گودرز اقتداری: وجود یک قدرت خارجی بزرگتر، ساختارهای داخلی سلطه را از بین نمیبرد. همچنین وجود یک تهدید امپریالیستی نباید عاملیت سیاسی مردمی را که در داخل کشور مورد تهدید زندگی میکنند، به حالت تعلیق درآورد. در غیر این صورت، ضد امپریالیسم دیگر یک سیاست آزادیبخش نیست و اساساً به یک نظریه اتحاد بینالمللی تبدیل میشود، که در مورد مبارزات سیاسی داخل کشوری از حق وتو برخوردار است.
