سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۳ آبان, ۱۴۰۵ ۱۵:۱۸

شنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۵ - ۱۵:۱۸

نیمکت‌های غمگینِ خالی!

پدر و مادرانی که امروز کودکان دیگر را با کیف‌های مدرسه دیدند، بیش از هر روز دیگری نبودن فرزندشان را احساس کردند. اتاقی مانده است، وسایلی مانده است، عکس‌هایی مانده است و خاطراتی که قرار است تمام عمر با آن‌ها زندگی کنند؛ اما کودکی که باید امروز با شوق و هیجان راهی مدرسه می‌شد، دیگر بازنخواهد گشت.
Getting your Trinity Audio player ready...

امسال، اول مهر در میناب، برای بسیاری صبحی دیگرگونه بود؛ کودکانی که با صدای موشک به خواب رفته بودند، نتوانستند راهی مدرسه شوند. کیفی از خانه برداشته نشد، بندی بر شانه‌ای نیفتاد و صدای کودکی در خانه نپیچید که بگوید: «مامان، چیزی را جا گذاشته‌ام…»

جای آن کودکان امروز در مدرسه خالی بود؛ جای خنده‌هایشان، شیطنت‌هایشان و نشستنشان پشت نیمکت‌هایی که حالا غمگین‌تر از همیشه‌اند. همکلاسی‌هایشان امروز با کیف‌هایی بی‌بند به مدرسه رفتند؛ کیف‌هایی که بندشان بریده شده بود، گویی شانه‌های کوچکی را به یاد می‌آوردند که دیگر کسی آن‌ها را بر دوش نمی‌کشد. هر کیف، یادآور کودکی بود که دیگر فرصت نکرد در نخستین روز مهر، آن را بر شانه بیندازد و با شوق راهی مدرسه شود.

پدر و مادرانی که امروز کودکان دیگر را با کیف‌های مدرسه دیدند، بیش از هر روز دیگری نبودن فرزندشان را احساس کردند. اتاقی مانده است، وسایلی مانده است، عکس‌هایی مانده است و خاطراتی که قرار است تمام عمر با آن‌ها زندگی کنند؛ اما کودکی که باید امروز با شوق و هیجان راهی مدرسه می‌شد، دیگر بازنخواهد گشت.

و تلخ‌تر آنکه این ترس هنوز تمام نشده است. کودکانی که امروز دوباره راهی مدرسه شدند، هنوز از سایه وحشت حمله‌ها در امان نیستند؛ هنوز صدای هر انفجار می‌تواند لبخندشان را خاموش کند و هر صدای مهیبی دل کوچکشان را بلرزاند. کودکی که باید نگران مشق و امتحان و بازی با دوستانش باشد، نباید با ترس از موشک و جنگ بزرگ شود.

برای خانواده‌هایی که امروز داغدارند و فرزندانشان را در حملات موشکی آمریکا و اسرائیل از دست داده‌اند، پرسش‌ها همچنان باقی است؛ پرسش‌هایی سنگین که هیچ کلمه‌ای نمی‌تواند از سنگینی‌شان بکاهد: چه اتفاقی افتاد؟ چرا؟ و چه کسی پاسخ‌گوی این جان‌های از دست‌رفته خواهد بود؟ جنایتکاران جنگی چه زمانی محاکمه می‌شوند؟

اول مهر، روز دفترهای تازه، بوی کتاب‌های نو، دوستی‌های تازه و رؤیاهایی که قرار است از پشت نیمکت‌های مدرسه جوانه بزنند.

امروز مدرسه‌ها باز شدند اما  نیمکت‌هایی خالی ماندند؛ جای کودکانی که باید می‌آمدند، می‌خندیدند، می‌آموختند و رؤیا می‌دیدند، برای همیشه خالی ماند.

امروز، در میان هیاهوی بازگشایی مدرسه‌ها، سکوت خانه‌هایی از هر صدایی بلندتر بود؛ خانه‌هایی که دیگر صدای قدم‌های کوچک کودکی در آن‌ها نمی‌پیچد. اول مهر آمد، زنگ مدرسه به صدا درآمد و  نیمکت‌هایی، برای همیشه چشم‌انتظار صاحبان کوچکشان ماندند.

 

تاریخ انتشار : ۳ مهر, ۱۴۰۵ ۱۱:۳۷ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

شکست ترامپ؛ هشداری به جنگ‌طلبان و نشانه‌ای از قدرت جامعه

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): جامعه و نیروهای مدنی از طریق اعتراض، سازمان‌یابی و مشارکت سیاسی مسالمت‌آمیز و دموکراتیک می‌توانند معادلات قدرت را تغییر دهند و مانع یکه‌تازی نیروهای اقتدارگرا شوند. گسترش این روند در کشورهای دیگر نیز می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای پیشروی و دستاوردهای بیشتر نیروهای دموکراتیک، عدالت‌خواه و صلح‌جو فراهم آورد.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

پیروزی زهران، پیروزی برنی: آیا این سوسیالیست‌ها راه میانه طلایی تازه‌ای پیش پای دموکرات‌ها گذاشته‌اند؟

برگردان: شهناز قراگزلو: اکنون سه شهر مهم آمریکا، نیویورک، واشنگتن دی‌سی و لس‌آنجلس، شهردارانی دارند که آشکارا خود را سوسیالیست معرفی می‌کنند. چنین وضعیتی تنها چند سال پیش، و حتی تا پیش از پیروزی ممدانی در نیویورک، کاملاً غیرقابل تصور بود.

مطالعه »
سلح، مصالحه و گفتگو

صلح، مصالحه و مسئولیت در برابر زندگی مردم

جابر حسینی: دفاع از صلح و مصالحه صرفاً دعوتی اخلاقی یا آرزویی انسانی نیست؛ ضرورتی سیاسی و اجتماعی برای حفظ زندگی و جلوگیری از گسترش و تداوم رنج است. بااین‌حال، به نظر می‌رسد در فرهنگ سیاسی ما هنوز درک روشنی از مفهوم مصالحه وجود ندارد. مصالحه اغلب با ضعف، عقب‌نشینی یا تسلیم اشتباه گرفته می‌شود؛ حال آنکه مصالحه به معنای چشم‌پوشی از اصول و حقوق نیست، بلکه پذیرش این واقعیت است که در جامعه و جهان، نیروها، منافع و دیدگاه‌های …

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

۳۸مین تحلیل| شکست ترامپ در انتخابات میان‌دوره‌ای؛ پیامدها برای ایران و منطقه| فرخ نگهدار، گودرز اقتداری و مناف عماری

‍ بیانیه مشترک ۲۹ کنشگر سیاسی و مدنی در ضرورت توقف فوری اعدام

اروپایی‌ها در مورد تیم مذاکره‌ کننده برای گفتگو با روسیه به توافق رسیدند

بیانیه کانون صنفی معلمان در اعتراض به موج فزاینده اعدام‌ها

فرخ نگهدار در گفتگو با انصاف‌نیوز: بازگشت مخالفان نیز فرصتی برای ایران است.

سرکوب وکالت مستقل در ایران؛ محرومیت شهروندان از حق دفاع