سخنان نمایندگان بریکس در مجمع عمومی ملل متحد ۲۰۲۶ – بخش یک

در جریان برگزاری مجمع عمومی ملل متحد در نیویورک همه ساله سخنرانی های نمایندگان کشورهای عضو از اهمیت رسانه ای فراوانی برحوردار است. در مجمع عمومی ۲۰۲۶ نیز سخنرانی های مهمی ارائه شد که سخنان ترامپ، نتانیاهو و پزشکیان توجه ویژه رسانه های فارسی زبان را به خود جلب کرد.

در این مجموعه سخنان پنج نماینده از کشورهای موسس بریکس از نظرتان میگذرد، که متن آن از نوارهای ویدیویی موجود در سامانه شبکه اجتماعی یوتیوپ باربرداری و سپس به فارسی برگردان شده است.

*****

بخش یکم سخنان سرگئی لاورف وزیر أمور خارجه فدراسیون روسیه در مضمون محوری ظهور یک عصر چند قطبی:

آقای رئیس

عالی‌جنابان، خانم ها و آقایان،

در چند روز و در هفته گذشته، از این تریبون و در راهروهای مجمع عمومی، بارها این ایده شنیده شده است که تحولات زمین ساختی در سیاست جهانی در جریان است.

نظم جهانی چندقطبی عادلانه تری در برابر چشمان ما ظاهر می شود. کشورهای جنوب و شرق جهانی خود را به عنوان مراکز توسعه مستقل مطرح می کنند. آنها مسئولیت تضمین امنیت در مناطق خود را بر عهده می گیرند. آنها تعهد خود را به قوانین بین المللی نشان می دهند. آنها فشار خارجی را رد می کنند. آنها به شکوفایی همه کشور‌ها علاقه نشان می‌دهند، نه فقط تعداد معدودی.

چنین فلسفه سازنده ای همچنین مبنای سیاست خارجی روسیه است و دوستان بیشمار ما از آن حمایت می کنند. این بستر همکاری ما در کشورهای مستقل مشترک المنافع، سازمان همکاری شانگهای، بریکس و سایر مجامع اکثریت جهانی است.

با این حال این دیدگاه مورد پسند همه نیست.

اقلیت غربی که ۵۰۰ سال به لطف منابع دیگران تسلط داشت، همچنان به تلاش برای حفظ امتیازات خود و تحمیل قوانین خود بر دیگران ادامه می دهد.

غرب همچنان به استفاده از زور وحشیانه، اقدام غیرقابل پیش‌بینی، درگیر شدن در انواع سرمایه‌گذاری‌ها ادامه می‌دهد و زندگی و رفاه میلیون‌ها، اگر نگوییم میلیاردها، انسان روی سیاره ما را به خطر می‌اندازد.

همانطور که رئیس جمهور پوتین گفت، دیکتاتوری یک هژمون در حال خارج شدن از کنترل است. و برای بقیه خطرناک است.

در آغاز سال جاری، بر خلاف همه هنجارها، از جمله هنجارهای اخلاقی، ایالات متحده به ونزوئلا حمله کرد و منجر به ربوده شدن رئیس جمهور مادورو و همسرش شد که بدون محاکمه در یک زندان آمریکایی نگهداری می‌شوند.

و این در حالی است که حقوق بین الملل به صراحت بیان می کند که عالی ترین مقامات دولتی هر کشوری باید از مصونیت برخوردار باشند.

ما اصرار داریم که رهبر ونزوئلا و همسرش فوراً آزاد شوند و چنین افراط ‌‌گرایی هایی تکرار نشود.

استفاده از زور برای کشتن رهبر ایران، آیت الله علی خامنه ای و اعضای خانواده وی، اعضای رهبری نظامی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران غیرقابل قبول است.

بحران ها و درگیری های منطقه ای

ما به ویژه از این واقعیت که تجاوز ایالات متحده و اسرائیل که در ژوئن سال گذشته آغاز شد، همچنین به دنبال هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی در ایران و زیرساخت‌های هسته‌ای غیرنظامی تحت پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود، نگران شدیم.

این ضربه جبران ناپذیری به اقتدار آژانس و کل سیستم منع اشاعه هسته ای وارد کرد.

درگیری های مسلحانه مکرر در خلیج فارس و تنگه هرمز با وجود اینکه ضربه ای به کشتیرانی و تجارت جهانی وارد می کند، ادامه دارد.

ما برای حل این بحران به پیش نیازهایی نیاز داریم. ما نیاز به اعتماد در روابط بین کشورهای خلیج فارس، کشورهای عربی و ایران داریم. ما به معماری پایدار منطقه ای نیاز داریم. این همان چیزی است که مفهوم ما را برای امنیت جمعی در خلیج فارس هدایت می کند.

روسیه به همراه سایر کشورهای مسئول آماده است تا به طور سازنده در ایجاد ثبات در این منطقه مهم استراتژیک مشارکت کند.

ما متقاعد شده ایم که زمان حل مسئله اصلی در خاورمیانه فرا رسیده است: تضمین تشکیل کشور فلسطین بر اساس تصمیمات بی شمار سازمان ملل.

تقریبا یک سال پیش، شورای امنیت طرح صلح نوار غزه را تصویب کرد. اما صلح در آنجا حاکم نیست.

افراد مسن، زنان و کودکان همچنان از بین می روند. وضعیت انسانی آنها بحرانی است.

وضعیت در کرانه باختری همچنان رو به وخامت است، جایی که اسرائیل فعالیت های شهرک سازی خود را افزایش می دهد. اگر این وضعیت ادامه یابد، امکان تشکیل کشور فلسطین وجود نخواهد داشت. چرا که هیچ فضایی برای آن باقی نمانده است. اما در چنین شرایطی، امنیت اسرائیل نیز دائماً در معرض تهدید خواهد بود. کارشناسان این را به خوبی درک می کنند.

سازمان ملل متحد و همه کشورهای عضو آن باید کاملاً خارج از چارچوب معمول فکر کنند تا این روندهای نامطلوب در خاورمیانه و مناطق اطراف را مهار شود.

منظور من فقط فلسطین، لبنان، سوریه، یمن، عراق، سودان، سومالی، سودان جنوبی و سایر کشورهای آفریقایی نیست که در آن درگیری ها موج می زند.

ما نیاز به اقدامات فوری برای رسیدگی به وضعیت وحشتناک انسانی در کوبا داریم که تحت فشار شدید و بی سابقه از سوی همسایه شمالی خود قرار دارد.

ما با مردم کوبا و دولت آن اعلام همبستگی می‌کنیم. ما تأکید داریم که ایالات متحده باید محاصرهٔ «جزیرهٔ آزادی» را پایان دهد، تمامی محدودیت‌های تجاری با کوبا را لغو کند و نام این کشور را از فهرست دولت‌های حامی تروریسم حذف نماید.

بی‌ثباتی ژئوپلیتیک

این نمونه‌ای بارز است که نیازمند توجه جامعه جهانی است؛ اما مسائل بسیار دیگری نیز وجود دارد. استفاده از زور و معیارهای دوگانه‌ای که غرب در پیش گرفته، وضعیت را در سراسر جهان بی‌ثبات می‌کند.

در منطقه بالکان، اتحادیه اروپا آشکارا قطعنامه ۱۲۴۴ شورای امنیت سازمان ملل را نادیده می‌گیرد و صربستان را وادار می‌کند تا این واقعیت را بپذیرد که کوزوو — بخشی از تاریخ خود — را از دست داده است.

بلگراد عملاً مجبور می‌شود در ازای چشم‌اندازهایی مبهم از همگرایی اروپایی، علیه روسیه تحریم‌هایی اعمال کند.

تلاش‌هایی برای یکپارچه‌سازی ساختار سیاسی بوسنی و هرزگوین در جریان است که هدف آن تبدیل صرب‌ها به اقلیت و وادار کردن آنان به واگذاری اختیارات قانونی‌شان است؛ اختیاراتی که در توافق‌نامه دیتون و با تایید شورای امنیت تضمین شده بود.

در همین فضای تضعیف حقوق و امنیت بین‌الملل، اقدامات بی‌پروا و خطرناکی نیز در اوکراین در حال انجام است.

ایالات متحده با هدف ظاهریِ مهار روسیه، سیستم امنیتی اروپا را از بین برده و رژیمی روس‌ستیز در کی‌یف ایجاد کرده است.

اروپا با درک بیهودگی این رویکرد، تمام تلاش خود را به کار می‌گیرد تا مانع از مذاکرات صلحی شود که دولت ترامپ به آن تمایل دارد.

غرب رژیم اوکراین را مملو از تسلیحات می‌کند و به کی‌یف یاری می‌رساند تا پهپادها و موشک‌های خود را به سوی غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی نشانه رود.

غرب در آرزوی تحمیل شکستی راهبردی به روسیه است، اما این آرزوها تنها جنگ‌طلبان را به بن‌بستی راهبردی خواهد کشاند.

درس‌های جنگ جهانی دوم

همکاران گرامی،

یک سال پیش، ما هشتادمین سالگرد پیروزی بر نازیسم آلمان و نظامی‌گری ژاپن را گرامی داشتیم.

هفته آینده، در اول اکتبر، هشتادمین سالگرد پایان کار دادگاه نورنبرگ را گرامی خواهیم داشت.

این دادگاهی تاریخی بود که جنایتکاران نازی را به شکلی قاطع و آشکار رسوا کرد و اعلام داشت که اقدامات آنان غیرقانونی و غیراخلاقی بوده و ایدئولوژی نازی، ماهیتی غیرانسانی داشته است. با این حال که فقط ۸۰ سال پیش، همه درس‌های نورنبرگ را فراموش کرده اند.

رهبران اتحادیه اروپا، بنا بر اظهاراتشان، به ویروس برتری‌طلبی نژادی آلوده شده‌اند. آن‌ها مروج ایده‌های افراطیِ روس‌ستیزانه هستند. یکی از نمودهای این مسئله، حمایت آن‌ها از رژیم اوکراین است.

در واقع، آن‌ها حتی زمانی که کی‌یف از همدستان نازی‌ها و جنایتکارانی که دستانشان تا آرنج به خون روس‌ها، بلاروس‌ها، یهودیان، اوکراینی‌ها و دیگران آلوده است تجلیل می‌کند، همچنان از آن حمایت می‌کنند.

و هم‌زمان، اینجا در غرب و در سازمان ملل، آن‌ها علیه قطعنامه‌های روسیه رأی می‌دهند؛ از جمله قطعنامه‌ای که تجلیل از نازیسم را محکوم می‌کند.

آلمان، ژاپن و تمام کشورهای عضو ناتو علیه آن رأی می‌دهند. این موضوع جای تعجب ندارد؟

ما می‌خواهیم تأکید کنیم: نتایج جنگ جهانی دوم، مبنای نظم جهانی پس از جنگ است. این امر در منشور سازمان ملل متحد تثبیت شده است.

قدرت‌های سابق محور(Axis)  این سند را تصویب کردند و بدین ترتیب مسئولیت خود را در قبال جنایات بی‌شماری که ناشی از ایدئولوژی و اقدامات نازی‌ها بود، به رسمیت شناختند.

و امروز، وقتی آن‌ها چشمان خود را بر نازیسم اوکراینی می‌بندند، در واقع در حال تضعیف پایه‌های نظم جهانیِ مبتنی بر سازمان ملل هستند و مسئولیت آلمان نازی، از جمله مسئولیت نسل‌کشی مردم شوروی را به دست فراموشی می‌سپارند.

و در حقیقت، آلمان با این کار، حامی اصلی کی‌یف نیز محسوب می‌شود.

چنان‌که صدراعظم «مرتس» (Merz) اعلام می‌کند که آلمان باید بار دیگر به یک قدرت نظامی پیشرو در اروپا تبدیل شود.

آیا برلین درک می‌کند که این امر به کجا ممکن است ختم شود؟ آیا آن‌ها درس‌های جنگ جهانی دوم را نیاموخته‌اند؟

رژیم اوکراین در حال تضعیف یکی از ارکان اصلی منشور سازمان ملل است و به حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین، فارغ از نژاد، جنسیت، زبان یا مذهب، احترام نمی‌گذارد.

آیا کشور دیگری جز اوکراین وجود دارد که در آن زبانی ممنوع شده باشد؟ در اوکراین، صحبت کردن به زبان روسی می‌تواند منجر به زندانی شدن فرد شود.

در اتحادیه اروپا، جایی که دم از ارزش‌های اروپایی می‌زنند، سکوت اختیار کرده‌اند. آن‌ها این اقدامِ اوکراین را محکوم نمی‌کنند. این امر ما را به این نتیجه می‌رساند که نازیسم و ​​نقض آشکار آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات و آزادی عبادت توسط رژیم اوکراین—در واقع—شالوده ارزش‌های اروپایی را تشکیل می‌دهند.

ما در سال ۲۰۲۲، عملیات نظامی ویژه‌ای را برای حفاظت از مردم دونباس و نووروسیا و صیانت از آنان در برابر نابودی توسط رژیم کی‌یف آغاز کردیم.

نقش و اصلاحات در سازمان ملل

روسیه همچنان برای امنیت و حقوق آنان مبارزه می‌کند؛ مبارزه‌ای که کاملاً با نص و روح منشور سازمان ملل متحد همسو است. ما مبارزه خود برای حقیقت و عدالت را تا پایان ادامه خواهیم داد.

اهداف عملیات نظامی ویژه ما محقق خواهد شد و تهدیدها علیه امنیت ما از میان خواهد رفت. صلح بار دیگر برقرار خواهد شد. این امر فارغ از هر رویداد دیگری محقق خواهد شد؛ از جمله ناتوانی رهبری کنونی سازمان ملل در اتخاذ تنها موضع صحیح در قبال وضعیت پیرامون اوکراین؛ موضعی که مبتنی بر دفاع از اصول مندرج در منشور سازمان ملل است—آن هم به صورت یکپارچه، کامل و با در نظر گرفتن ماهیتِ درهم‌تنیده‌ی این اصول.

ما معتقدیم که دبیرکل جدید — که پیش از پایان سال جاری انتخاب خواهد شد — با دقت و جدیت به وظایف خود و همچنین اصول بی‌طرفی و حفظ فاصله یکسان (عدم جانبداری) که در منشور تصریح شده است، پایبند خواهد ماند.

اینکه دبیرکل جدید به جای خدمت به منافع برخی دولت‌های خاص، نماینده کل جامعه بین‌المللی باشد.

اینکه دبیرکل جدید ماهیت بین‌دولتی نظام سازمان ملل را تضعیف نکند و از اختیارات و صلاحیت‌های شورای امنیت و اعضای دائم آن نکاهد.

رویکرد اصولی ما بدین شرح است:

اصلاح شورای امنیت سازمان ملل نباید شامل اختصاص کرسی‌های اضافی به کشورهای غربی باشد؛ به‌ویژه کشورهایی نظیر آلمان و ژاپن که اکنون در مسیر نظامی‌گری و سیاست‌های انتقام‌جویانه (روی‌کرد تجدیدنظرطلبانه) گام برمی‌دارند.

ما طرفدار گسترش نمایندگی آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین هستیم و از نامزدی برزیل و هند برای کسب کرسی دائم حمایت می‌کنیم.

و هم‌زمان، مایلم بر این نکته تأکید کنم که باید منافع قاره آفریقا را در راستای «اجماع ازولوینی» (Ezulwini Consensus) و «اعلامیه سیرت» (Sirte Declaration) تأمین کنیم.

فناوری و همکاری

خانم‌ها و آقایان،

روسیه از طریق سیاست خارجی خود و با همکاری متحدان و شرکای راهبردی‌اش — شامل بریکس (BRICS)، سازمان همکاری شانگهای (SCO)، اتحادیه اقتصادی اوراسیا، کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (CIS) و سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) — برای بهبود وضعیت جهان تلاش می‌کند.

ما در حال پیشبرد دستور کاری هستیم که همه می‌توانیم از آن حمایت کنیم؛ دستور کاری وحدت‌بخش که شامل ایده‌ها و پروژه‌هایی ملموس و عملی است.

امروزه، موضوع امنیت اطلاعات بین‌المللی در کانون توجه قرار گرفته است.

بدیهی است که سازمان ملل متحد باید نقشی محوری در این گفتگوها ایفا کند، نه سایر مجامع محدود و خاص.

اکتبر سال گذشته در هانوئی، به ابتکار روسیه، «کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه جرایم سایبری» برای امضا گشوده شد.

ما از ایجاد نخستین سازوکار دائمی و جهانی سازمان ملل که هدف آن کمک به اجرای این کنوانسیون است، استقبال می‌کنیم.

با توجه به توسعه پرشتاب فناوری‌های هوش مصنوعی، سازمان ملل مسئولیت ویژه‌ای در این زمینه بر عهده دارد.

تدوین قواعدِ مورد پذیرشِ همگان برای استفاده از هوش مصنوعی باید بر پایه‌ای برابر و با مشارکت تمامی کشورها صورت گیرد. آغاز به کار «گفتگوی جهانی درباره حکمرانی هوش مصنوعی» و «هیئت علمی مستقل بین‌المللی در حوزه هوش مصنوعی»؛ ما معتقدیم که این‌ها گام‌هایی در مسیر درست هستند.

روسیه از ابتکار چین، یعنی تأسیس یک سازمان جهانی برای همکاری در زمینه هوش مصنوعی، حمایت می‌کند.

پایان دادن به رویه‌های نئواستعماری

در اواسط قرن گذشته، اتحاد جماهیر شوروی به ملت‌های آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین کمک کرد تا خود را از وابستگی استعماری رها سازند.

دموکراتیزه کردن بیشتر امور بین‌الملل ممکن نخواهد بود مگر آنکه رویه‌های نئواستعماری را که همچنان مشهود هستند، ریشه‌کن کنیم.

یکی از نقاط عطف کلیدی در این مسیر، تصویب قطعنامه‌ای در مجمع عمومی بود که ۱۴ دسامبر را به عنوان «روز جهانی مبارزه با استعمار در تمامی اشکال و مظاهر آن» اعلام کرد.

مایه خرسندی ما خواهد بود اگر حامیان این مبارزه علیه نئواستعمار، در یک جنبش بین‌المللی میان‌حزبی مشارکت کنند. نخستین نشست اجلاس «برای آزادی ملت‌ها» در ماه‌های پیش رو در روسیه برگزار خواهد شد.

همکاران گرامی،

تضمین صلح پایدار تنها در صورتی امکان‌پذیر است که بازیگران اصلی صحنه جهانی دست از رقابت [خصمانه] بردارند.

این امر تنها زمانی میسر است که ما به دقت منشور [سازمان ملل] و اصل امنیت برابر و تجزیه‌ناپذیر را رعایت کنیم.

مایلم یادآوری کنم که این اصل به معنای پرهیز از تلاش برای تأمین امنیت یک کشور به قیمت به خطر انداختن امنیت دیگران است.

همچنین، هیچ کشور یا گروهی از کشورها نباید برای تسلط بر حوزه امنیت تلاش کنند.

این موضوع بیش از هر چیز شامل حال ناتو می‌شود که در تلاش است نفوذ مخرب خود را بسیار فراتر از قلمرو جغرافیایی‌اش گسترش دهد.

برای نمونه در آسیا، ارزش‌های همکاری فراگیر و مبتنی بر برابری، شالوده ابتکار رئیس‌جمهور پوتین برای ایجاد «مشارکت بزرگ اوراسیایی» و معماری امنیتی برای کل قاره اوراسیا را تشکیل داد.

دیروز، در همین‌جا یعنی نیویورک، روسیه، بلاروس و کشورهای هم‌فکر، بیانیه‌ای را در خصوص عزم خود برای تدوین «منشور تنوع و چندقطبی‌گرایی اوراسیایی برای قرن بیست و یکم» تصویب کردند. ما از تمامی کسانی که مایلند بخشی از این معماریِ صلح و توسعه در گستره‌ی قاره‌ای باشند، دعوت می‌کنیم تا در به ثمر رساندن این ابتکار مشارکت کنند؛ ابتکاری که هدف آن تکمیل و هماهنگ‌سازی اقدامات در چارچوب سازوکارهای موجود، با در نظر گرفتن واقعیت‌های ژئوپلیتیکِ این جهانِ چندقطبیِ نوظهور است.

سپاسگزارم.

از وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه تشکر می‌کنم.

بخش دوم سخنان معاون رییس جمهورِ جمهوری خلق چین با مضمون محوری چالش‌های جهانی و چشم‌انداز آن:

اینک مجمع به سخنرانی عالی‌جناب «هان ژنگ»، معاون رئیس‌جمهورِ جمهوری خلق چین، گوش فرا خواهد داد.

از مسئولین تشریفات درخواست می‌کنم عالی‌جناب را همراهی کرده و از ایشان برای ایراد سخنرانی در مجمع دعوت به عمل آورند.

آقای رئیس، همکاران گرامی،

جهان شاهد تغییرات و تلاطم‌های درهم‌تنیده، مناقشات ژئوپلیتیکی طولانی‌مدت، شکاف‌های فزاینده در توسعه و شمار رو به افزایش چالش‌های جهانی است.

پنج سال پیش، در هفتاد و ششمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، رئیس‌جمهور «شی جین‌پینگ» «ابتکار توسعه جهانی» را مطرح کرد.

از آن زمان تاکنون، او «ابتکار امنیت جهانی»، «ابتکار تمدن جهانی» و «ابتکار حکمرانی جهانی» را نیز پیشنهاد کرده است.

این ابتکارات، راهنمایی راهبردی برای ایجاد جامعه‌ای با آینده‌ای مشترک برای بشریت فراهم می‌آورند.

در شرایطی که آینده کشورهای جهان تا این حد به یکدیگر گره خورده است، شمار روزافزونی از آن‌ها خواهان همکاری و همراهی برای بر عهده گرفتن مأموریت تاریخیِ مقابله با مشکلات و چالش‌ها و ارتقای رفاه تمام بشریت هستند.

پاسداری از نظم بین‌المللی

با در نظر داشتن این موارد، پیشنهاد می‌کنم چهار گام زیر را برداریم.

نخست، باید از نظم بین‌المللیِ پس از جنگ پاسداری کنیم و صلحی پایدار مبتنی بر امنیت مشترک را ترویج دهیم.

جهان خواهان صلح است، نه جنگ.

نظام بین‌المللیِ متمرکز بر سازمان ملل و نظم بین‌المللیِ مبتنی بر حقوق بین‌الملل که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت، باید حفظ و حراست شود.

ما باید چشم‌انداز امنیت مشترک، جامع، و پایدار مبتنی بر همکاری را به عمل درآوریم و ذهنیت دوران جنگ سرد و تقابل بلوک‌بندی‌ها را رد کنیم.

ما باید اختلافات و مناقشات را از طریق گفتگو و رایزنی حل‌وفصل نماییم و با اقدامات نظامی یک‌جانبه‌ای که ناقض منشور سازمان ملل بوده و مجوز شورای امنیت را دور می‌زنند، مخالفت ورزیم. کشورهای بزرگ باید مسئولیت‌های ویژه خود را در قبال حفظ صلح و امنیت بین‌المللی بر عهده بگیرند و در رعایت قوانین، پاسداری از حاکمیت قانون و انجام اقدامات درست، پیشگام باشند.

چین بر این باور است که باید به حاکمیت و امنیت کشورهای خاورمیانه، از جمله کشورهای حوزه خلیج [فارس]، احترام گذاشته شود. زنجیره‌های صنعتی و تأمین بین‌المللی باید باثبات و بدون مانع باقی بمانند و از تجارت جهانی صیانت شود.

چین خواستار پیشبرد اداره امور کرانه باختری و بازسازی غزه پس از پایان درگیری‌ها، بر اساس اصل «اداره فلسطین توسط فلسطینیان» است.

این کشور همچنین خواستار بازگرداندن هرچه سریع‌تر مسئله فلسطین به مسیر صحیح راهکار «دو دولتی» است.

در خصوص اوکراین، رئیس‌جمهور شی جین‌پینگ چهار نکته را درباره اقدامات ضروری مطرح کرده است؛ اصولی که راهنمای بنیادین چین برای ایفای نقشی سازنده و مستمر —به شیوه خاص خود— جهت دستیابی به راه‌حلی سیاسی برای این بحران محسوب می‌شوند.

چین از کشور مربوطه می‌خواهد که فوراً استفاده از تهدید به زور علیه کوبا را متوقف کرده و بی‌درنگ و به‌طور کامل، محاصره و تحریم‌های اعمال‌شده علیه کوبا را لغو کند.

ترویج توسعه جهانی

دوم اینکه، باید به معضل توسعه جهانی بپردازیم و از طریق گشودگی و همکاری، رفاه را برای همگان به ارمغان آوریم.

ما باید توسعه را در کانون دستور کار بین‌المللی حفظ کنیم و با تکیه بر وحدت و برابری، مشارکتی جهانی برای توسعه ایجاد کنیم که متوازن و فراگیر باشد.

اولویت دادن به حوزه‌های کلیدی از جمله کاهش فقر، امنیت غذایی و گذار انرژی، و همچنین افزایش تخصیص منابع و حمایت از کشورهای «جنوب جهانی» حائز اهمیت است.

کشورهای توسعه‌یافته باید به تعهدات خود در زمینه تأمین مالی توسعه و تأمین مالی اقدامات اقلیمی پایبند باشند.

جامعه بین‌المللی همچنین باید برای تدوین دستور کار توسعه جهانی پس از سال ۲۰۳۰، اجماع ایجاد کرده و توان خود را بسیج کند.

در مواجهه با انقلاب علمی و فناوری و تحول صنعتی جدید —به‌ویژه پیشرفت‌های پرشتاب هوش مصنوعی— باید رویکردی انسان‌محور اتخاذ کنیم؛ هوش مصنوعی را در جهت اهداف مثبت و خیر توسعه دهیم، شکاف دیجیتال را کاهش دهیم و توسعه‌ای را ترویج کنیم که برای همگان سودمند باشد.

تاریخ و واقعیت هر دو گواه آنند که کشورها بدون وجود فضایی بین‌المللی مبتنی بر گشودگی و همکاری، به‌سختی می‌توانند به توسعه دست یابند.

سیاست‌های حمایت‌گرایانه (پروتکشنیسم) هیچ برنده‌ای ندارد. احداث دیوارها، ایجاد موانع، گسستن پیوندها و قطع زنجیره‌های تأمین، زنجیره‌های صنعتی و تأمین جهانی را مختل کرده و به منافع همه طرف‌ها آسیب می‌رساند.

ما باید قاطعانه از نظام تجارت چندجانبه مبتنی بر قواعد و محوریت سازمان تجارت جهانی (WTO) پاسداری کنیم، اقتصادی جهانی و باز ایجاد نماییم، به‌طور مشترک محرک‌های جدید رشد را پرورش داده و تقویت کنیم و اطمینان یابیم که جهانی‌شدن اقتصاد، فراگیر بوده و منافع آن به همگان می‌رسد.

تبادلات بین تمدن‌ها

سوم، ما باید تبادلات و یادگیری متقابل بین تمدن‌ها را پیش ببریم و از طریق ارتباط و گفتگو، وحدت و اعتماد متقابل را بازسازی کنیم.

تنوع، شکوه و جلال را در جهان ایجاد کرده است. تکبر و طرز فکر خودمحور، جایی در تعاملات بین فرهنگ‌های مختلف ندارند.

ترویج اعتماد متقابل، احترام متقابل، همبستگی و همزیستی هماهنگ، رویکرد درستی است. ما باید از بستر سازمان ملل برای تقویت تبادلات بین‌المللی بین مردم استفاده کنیم و جشن روز جهانی گفتگوی تمدن‌ها را به عنوان فرصتی برای ترویج درک متقابل و دوستی بین همه مردم و توسعه مشترک تمدن‌های متنوع در نظر بگیریم.

ما باید تعصب ایدئولوژیک را رد کنیم و به مسیرهای توسعه و سیستم‌های اجتماعی که به طور مستقل توسط مردم همه کشورها تعیین شده‌اند، احترام بگذاریم.

ما باید به اشتراک‌گذاری شیوه‌های حکومتداری را تعمیق بخشیم و به طور مشترک راه‌هایی را برای مقابله با چالش‌های پیش روی زمانه خود بررسی کنیم.

تعهد به چندجانبه‌گرایی

چهارم، ما باید به چندجانبه‌گرایی متعهد بمانیم و گام‌هایی برای حفظ انصاف و عدالت برداریم.

چندجانبه‌گرایی انتخابی است که بشریت پس از گذر از بلایا برمی‌دارد و انصاف و عدالت، تلاش مشترک مردم همه کشورها است.

چین معتقد است که همه کشورها، چه بزرگ و چه کوچک، اعضای برابر جامعه بین‌المللی هستند و امور جهان باید توسط همه از طریق مشورت اداره شود و حاکمیت قانون، انصاف و عدالت در امور بین‌المللی باید به طور مشترک حفظ شود.

کشورها باید با هم متحد شوند و برای حفاظت از سازمان ملل و تقویت آن با هم اقدام کنند.

چین از سازمان ملل در اصلاح و بهبود خود حمایت می‌کند. این سازمان باید ابتکار عمل UN80 را پیش ببرد و عملکرد نهادهای آن را افزایش دهد، نه اینکه صرفاً بودجه و اختیارات آن را کاهش دهد.

چین مجبور است به طور مؤثر به چالش‌های جهانی، از جمله تغییرات اقلیمی و امنیت بهداشت عمومی، رسیدگی کند و نمایندگی و صدای جنوب جهان را بهبود و افزایش دهد.

چین از آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، که به زودی دوره خود را به پایان خواهد رساند، قدردانی می‌کند.

چین مطابق با منشور سازمان ملل متحد، از انتخاب دبیرکل جدیدی که به منشور سازمان ملل احترام می‌گذارد، توانایی استثنایی دارد، از صداقت و انصاف حمایت می‌کند و شجاعت و فداکاری از خود نشان می‌دهد، حمایت خواهد کرد.

مشارکت‌های جهانی چین

آقای رئیس، همکاران،

در ۲۵ اکتبر ۱۹۷۱، درست در همین سالن باشکوه، مجمع عمومی قطعنامه ۲۷۵۸ را در بیست و ششمین جلسه خود با اکثریت قاطع تصویب کرد که بر اساس آن تصمیم به احیای تمام حقوق جمهوری خلق چین در سازمان ملل متحد گرفته شد و نمایندگان دولت جمهوری خلق چین به عنوان تنها نمایندگان مشروع چین در سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شدند.

این موضوع از اهمیت عمیق و گسترده‌ای برای چین و جهان برخوردار است. در طول ۵۵ سال گذشته، چین نیرویی ثبات‌بخش در مواقع بی‌ثباتی بوده است.

چین قاطعانه متعهد به دنبال کردن توسعه صلح‌آمیز است و بهترین سابقه را در زمینه صلح و امنیت در بین کشورهای بزرگ دارد.

این کشور بزرگترین کمک‌کننده به نیروهای حافظ صلح در میان اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل است.

همچنین ما ابتکاری را به دست گرفتیم که منجر به صدور اولین بیانیه مشترک رهبران پنج کشور دارای سلاح هسته‌ای در مورد جلوگیری از جنگ هسته‌ای شد.

چین موتور اصلی توسعه مشترک بوده است.

چین دو معجزه در داخل کشور، یعنی رشد سریع اقتصادی و ثبات اجتماعی بلندمدت، ایجاد کرده است و طی سال‌های متمادی حدود ۳۰ درصد در رشد جهانی نقش داشته است.

چین با بیش از سه چهارم کشورهای جهان در پیگیری همکاری با کیفیت بالای کمربند و جاده همکاری کرده است.

این کشور بیش از ۲۳ میلیارد دلار آمریکا را بسیج کرده و بیش از ۲۰۰۰ پروژه را تحت عنوان ابتکار توسعه جهانی انجام داده است. و به همه کشورهای آفریقایی و کشورهای کمتر توسعه‌یافته که با آن روابط دیپلماتیک دارند، وضعیت تعرفه صفر اعطا کرده است تا کشورهای جنوب جهان را در پیگیری نوسازی توانمند سازد.

چین در دوران تغییر، نیرویی مترقی بوده است.

چین همیشه از کشورهای جنوب جهان حمایت کرده، از حقوق و منافع مشروع کشورهای در حال توسعه دفاع کرده و به تلاش برای ایجاد یک سیستم حکمرانی جهانی عادلانه‌تر و منصفانه‌تر ادامه داده است.

در ماه اکتبر، چین میزبان مجمع حکمرانی جهانی در منطقه جدید شیونگان خواهد بود. از شما دعوت می‌شود در این مجمع شرکت کنید و در بحث در مورد مسیر پیش رو در حکمرانی جهانی شرکت کنید.

آقای رئیس، همکاران،

صرف نظر از اینکه پویایی‌های بین‌المللی چگونه تکامل می‌یابند، چین در پیگیری صلح و توسعه، در تعهد خود به حفاظت از انصاف و عدالت و در تعهد خود به چندجانبه‌گرایی بدون تغییر باقی می‌ماند.

چین با همه کشورهای دیگر دست به دست هم خواهد داد تا جامعه‌ای با آینده‌ای مشترک برای بشریت بسازد و جهان را به مکانی بهتر برای همه ما تبدیل کند.

متشکرم.

چاپ متن