سخنان نمایندگان بریکس در مجمع عمومی ملل متحد ۲۰۲۶ – بریکس بخش سه- افریقای جنوبی و هند.

در جریان برگزاری مجمع عمومی ملل متحد در نیویورک همه ساله سخنرانی های نمایندگان کشورهای عضو از اهمیت رسانه ای فراوانی برحوردار است. در مجمع عمومی ۲۰۲۶ نیز سخنرانی های مهمی ارائه شد که سخنان ترامپ، نتانیاهو و پزشکیان توجه ویژه رسانه های فارسی زبان را به خود جلب کرد.

در این مجموعه سخنان پنج نماینده از کشورهای موسس بریکس از نظرتان میگذرد، که متن آن از نوارهای ویدیویی موجود در سامانه شبکه اجتماعی یوتیوپ باربرداری و سپس به فارسی برگردان شده است. این بخش به سخنان وزرای امور خارجه آفریقای جنوبی و هند اختصاص دارد که توجه شما را به ان جلب میکنیم.

*****

اکنون از جناب آقای رونالد اوزی لامولا، وزیر روابط و همکاری‌های بین‌المللی آفریقای جنوبی، دعوت می‌کنم تا سخنان خود را ایراد کنند.

رئیس محترم هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد،

دبیرکل محترم، خانم‌ها و آقایان،

امروز، بیست و چهارم سپتامبر، روزی با اهمیت بسیار زیاد در آفریقای جنوبی است؛ روزی که ما آن را «روز میراث» می‌نامیم.

این روزی است که در آن، ما بار دیگر بر تعهد خود نسبت به ملتی که نه تنها متحد، بلکه برخوردار از تنوع است، تأکید می‌کنیم؛ روزی که دوباره یادآور می‌شویم تنوع، نه عاملی برای تفرقه، بلکه دلیلی برای جشن و بزرگداشت است.

قدرت ما در تنوع ما نهفته است.

با همین روحیه، اجازه می‌خواهم، جناب رئیس، به زبان مادری‌ام به شما تبریک بگویم.

به نمایندگی از جمهوری آفریقای جنوبی، انتخاب شما را برای ریاست هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی تبریک می‌گویم.

اطمینان می‌دهم که در حین انجام مسئولیت‌های خطیرتان، از حمایت کامل ما برخوردار خواهید بود.

همچنین، جناب رئیس، از آنجا که این نشست مجمع عمومی، آخرین نشست دوران تصدی دبیرکل آنتونیو گوترش محسوب می‌شود، اجازه می‌خواهم از ایشان به پاس دستاوردهای متعددشان در دورانی که جهان با چالش‌های بی‌سابقه‌ای روبرو بوده است، قدردانی کنم.

میراث و دموکراسی

شصت سال پیش، در صحن همین مجمع، سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را تصویب نمود که آپارتاید را به عنوان جنایتی علیه بشریت محکوم می‌کرد.

فروپاشی آپارتاید، مردم آفریقای جنوبی را از قید تفکیک نژادی و کشتار، سلطه و محرومیت، تحقیر و استثمار رهایی بخشید. اما با فروپاشی آپارتاید، تنها وضعیت مردم آفریقای جنوبی دگرگون نشد.

پایان آپارتاید همچنین به معنای پایان نظامی بود که خشونت و بی‌ثباتی را به سراسر جنوب آفریقا صادر می‌کرد. در واقع، سقوط آپارتاید داستانی باشکوه است که گواهی بر دستاوردهای احتمالیِ «چندجانبه‌گرایی» است.

از زمانی که آفریقای جنوبیِ دموکراتیک جایگاه خود را در این مجمع به دست آورد، ما سیاست خارجی خود را بر پایه اصول «اوبونتو» (Ubuntu) و حقوق بین‌الملل، گفتگو و چندجانبه‌گرایی، و همچنین درک این واقعیت که سرنوشت ما با سرنوشت منطقه و کل قاره گره خورده است، استوار ساخته‌ایم. میلیون‌ها نفر دیگر از مردم آفریقای جنوبی، در مقایسه با دوران آغازین دموکراسی ما یا دوران آپارتاید، اکنون به آموزش، برق، آب و امکانات بهداشتی، مسکن و حمایت‌های اجتماعی دسترسی دارند.

ما ملتی متحد متشکل از مردمی گوناگون ساخته‌ایم که در عزم خود برای جلوگیری از تکرار تاریخ، آب‌دیده و استوار شده‌اند. ما دموکراسی‌ای پویا بنا نهاده‌ایم که قادر به اصلاح خویش و بازگشت از لبه پرتگاه است.

دموکراسی‌ای که آن‌قدر قدرتمند است که می‌تواند در برابر تلاش‌ها برای اعمال نظارت و قیمومیت خارجی ایستادگی و مقاومت کند.

پس از انتخابات سال ۲۰۲۴، احزاب سیاسی ثبات ملی را بر منافع محدود و جناحی مقدم شمردند و تنها دو هفته پس از اعلام نتایج، دولت وحدت ملی را تشکیل دادند. و از زمان آغاز دموکراسی‌مان، ما دست‌کم هفت انتخابات ملی آزاد و عادلانه برگزار کرده‌ایم.

هم‌اکنون که سخن می‌گوییم، مردم آفریقای جنوبی بار دیگر آماده می‌شوند تا حق دموکراتیک خود را اعمال کنند؛ این بار در انتخابات دولت‌های محلی که در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد، باز هم اراده مردم پیروز خواهد شد.

مقابله با نابرابری

وعده دموکراسی و همکاری‌های بین‌المللی زمانی رنگ می‌بازد که نتوانیم ثابت کنیم این سازوکارها قادر به رفع نابرابری و ناامنی هستند.

آفریقای جنوبی، با درک ضرورتِ تغییرِ وضعیتِ نامطلوبِ خود به عنوان نابرابرترین جامعه جهان، موضوع نابرابری را به یکی از محورهای اصلی ریاست خود بر گروه ۲۰ (G20) در سال ۲۰۲۵ تبدیل کرد.

امروزه، ۱۰ درصدِ ثروتمندترین افراد، مالک تقریباً ۷۵ درصد از ثروت جهانی هستند، در حالی که ۵۰ درصدِ کم‌درآمدترین افراد تنها ۲ درصد از آن را در اختیار دارند. این تمرکز شدید ثروت در قشر بالا و فقر در قشر پایین، نه امری اجتناب‌ناپذیر است و نه غیرقابل‌حل.

آفریقای جنوبی، همراه با برزیل، نروژ و اسپانیا، از این مجمع می‌خواهد که با تمام توان از تشکیل «هیئت بین‌المللی نابرابری» حمایت کند. ما می‌دانیم که نابرابری، ریشه اصلیِ افزایشِ گرایش به سیاست‌هایی است که بر پایه نفرت و طرد دیگران بنا شده‌اند.

در سراسر جهان، شهروندانی که شاهد بهبود چندانی در وضعیت اقتصادی خود نبوده‌اند، به سوی ایده‌هایی روی می‌آورند که کاملاً با ارزش‌های منشور سازمان ملل متحد در تضاد است. هم‌زمان با گرامیداشت بیست و پنجمین سالگرد «اعلامیه و برنامه اقدام دوربان»، آفریقای جنوبی بر تعهد خود به مقابله با نژادپرستی، تبعیض نژادی، بیگانه‌ستیزی و تمامی اشکال عدم مدارا تأکید مجدد می‌کند.

ما مصمم هستیم که از طریق قانون اساسی، قوانین و نهادهای خود با نژادپرستی، تبعیض نژادی، بیگانه‌ستیزی و تمامی اشکال عدم مدارا مقابله کنیم.

پرداختن به علل ریشه‌ای و چالش‌های مهاجرت غیرقانونی (یا نامنظم)، مسئولیتی مشترک برای تمامی کشورهای جهان است.

سیاست منطقه‌ای و مالی

ما با عزمی راسخ برای پیشبرد همگرایی منطقه‌ایِ بیشتر، صنعتی‌سازی و تجارت، رهبری از طریق بلوک‌های منطقه‌ای را که یک‌چهارم جمعیت آفریقا را در خود جای داده است — یعنی «جامعه توسعه جنوب آفریقا» — بر عهده می‌گیریم.

ما خواهان افزایش تجارت میان کشورهای خود هستیم تا شهروندانمان بتوانند از رفاه منطقه بهره‌مند شوند و اقتصادهایمان برای تاب‌آوری در برابر شوک‌های ناشی از یک‌جانبه‌گرایی، آمادگی بهتری داشته باشند.

اگر چندجانبه‌گرایی در سطح منطقه‌ای موفق باشد، شهروندان دلایل بیشتری خواهند داشت تا باور کنند که این رویکرد می‌تواند در سطح جهانی نیز کارآمد باشد.

دولت‌های ما با انتخاب دشواری روبرو هستند: آیا نیازهای شهروندان خود را برآورده کنند یا انتظارات طلبکاران را برآورده سازند.

تنها در سال گذشته، کشورهای آفریقایی تقریباً همان مبلغی را که برای پر کردن شکاف تأمین مالی زیرساخت‌های ما لازم است، برای بازپرداخت بدهی هزینه کردند. این واقعیت تلخ، ریاست آفریقای جنوبی بر گروه ۲۰ را بر آن داشت تا بر پایداری بدهی تمرکز کند.

گزارش هیئت کارشناسان آفریقا خواستار پایان دادن به افزایش تدریجی بدهی ها است. این گزارش از تلاش‌های چندجانبه برای ایجاد یک باشگاه وام‌گیرندگان جهت ایجاد تعادل در قدرت طلبکاران حمایت می‌کند و خواستار شفافیت بیشتر بدهی و بررسی دقیق‌تر آژانس‌های رتبه‌بندی اعتباری است.

از نظر ما، بدهی ناپایدار، نوید توسعه را از بین می‌برد و چشم‌انداز دموکراسی را نابود می‌کند. با توجه به اینکه تنها ۳۶ درصد از اهداف توسعه پایدار پیشرفت کافی را نشان می‌دهند، زمان ما رو به اتمام است.

آفریقا و بخش عمده‌ای از جنوب جهان به اقدامات چندجانبه برای آزادسازی منابع جذب شده توسط بدهی و هدایت آنها به سمت توسعه نیاز دارند. ما باید شکاف مالی برای دستور کار ۲۰۳۰ را پر کنیم و اجرای دستور کار ۲۰۶۳ اتحادیه آفریقا را به طور معناداری پیش ببریم.

بحران اجتماعی و اقلیمی

در نوامبر ۲۰۲۵، آفریقای جنوبی خشونت مبتنی بر جنسیت و زن‌کشی را به عنوان یک فاجعه ملی طبقه‌بندی کرد و اذعان داشت که مقابله با این بلا نیازمند اقدامات استثنایی از سوی جمعیت ما است. و ما از شرکای بین‌المللی می‌خواهیم که از طریق فناوری و سایر ابزارهایی که باید از اقدامات ما برای مبارزه با خشونت مبتنی بر جنسیت در کشورمان پشتیبانی کنند، به مبارزه با این پدیده ادامه دهند.

بلایای اقلیمی و الگوهای شدید آب و هوایی، مردم ما، رفاه ما و دستاوردهای توسعه‌ای دشوار ما را تهدید می‌کند. در سال گذشته، دو میلیون نفر در جامعه توسعه جنوب آفریقا از اثرات ترکیبی و ناتوان‌کننده سیل، طوفان، آتش‌سوزی‌های جنگلی و شیوع بیماری‌ها رنج بردند.

پاسخ‌های ما به شدت توسط معماری تأمین مالی اقلیمی که در برابر کشورهای در حال توسعه قرار دارد، محدود شده است. اگر قرار است همکاری بین‌المللی برای همه مفید باشد، اقدام جهانی در مورد تاب‌آوری در برابر بلایا و تأمین مالی قابل پیش‌بینی برای یک انتقال انرژی عادلانه، ضروری است.

قاره ما بزرگترین ذخایر مواد معدنی حیاتی جهان را دارد. این مواد معدنی حیاتی می‌توانند به پر کردن شکاف بین کشورهای ثروتمند و فقیر کمک کنند و بر دشواری‌های فقر و توسعه نیافتگی غلبه کنند.

آقای رئیس، ما اصرار داریم که آفریقا در واقع باید در شکل‌دهی به قوانین حاکم بر توسعه و استقرار هوش مصنوعی سهمی داشته باشد. ما جمعیت جوانی داریم که آماده ایفای نقش کلیدی در بهره‌برداری از منابع مواد معدنی حیاتی و تحقیق و نوآوری برای هوش مصنوعی هستند.

صلح و امنیت جهانی

بازگرداندن اعتماد به چندجانبه‌گرایی مستلزم آن است که ما به عنوان سازمان ملل متحد نشان دهیم که حل مسالمت‌آمیز مناقشات هنوز شعار ماست. متاسفانه، بسیاری از آنچه می‌بینیم خلاف این را نشان میدهد. در دو سال گذشته، جهان بیشتر از بودجه‌های نظامی، صرف تأمین منابع این نهاد مهم که وظیفه حفظ صلح جهانی را بر عهده دارد، کرده است.

به ما یادآوری می‌شود که دستیابی به اهداف توسعه پایدار تا سال ۲۰۳۰، از جمله پایان دادن به گرسنگی و گسترش دسترسی به آب سالم و بهداشت، به بیش از ۵ درصد از ۲.۹ تریلیون دلار هزینه شده برای تسلیحات نیاز ندارد. نتیجه انتخاب‌هایی که ما می‌کنیم، مسابقه تسلیحاتی و جهانی به همان اندازه که خطرناک است، تقسیم‌شده نیز هست.

ما عواقب آن را در سودان می‌بینیم که امروز بدترین بحران انسانی در جهان است. همچنین عواقب آن را در جمهوری دموکراتیک کنگو شرقی، ایران، اوکراین و جاهای دیگر می‌بینیم.

کارگران شاغل در خدمات بشردوستانه در آتش درگیری‌های امروزی گرفتار شده‌اند. وقتی مانعی برای رسیدن آنها به غیرنظامیان نیازمند وجود ندارد، و در حین انجام وظیفه کشته می‌شوند. برای بازگرداندن احترام به قوانین بین‌المللی، باید از کسانی که کمک‌های بشردوستانه ارائه می‌دهند، محافظت کنیم.

به همین دلیل است که آفریقای جنوبی اعلامیه حفاظت از پرسنل بشردوستانه را که توسط نزدیک به ۱۲۰ کشور از تمام مناطق جهان حمایت می‌شود، تأیید می‌کند.

آقای رئیس،

هشتاد سال پیش، اولین قطعنامه مجمع عمومی خواستار حذف سلاح‌های هسته‌ای شد.

در اواخر امسال، آفریقای جنوبی ریاست اولین کنفرانس بررسی پیمان منع سلاح‌های هسته‌ای را بر عهده خواهد داشت.

آفریقای جنوبی، به عنوان تنها کشور جهان که داوطلبانه برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را برچیده است، آماده است تا این تجربه را به عنوان نشانه‌ای از اینکه خلع سلاح هسته‌ای معتبر و قابل تأیید، با اراده سیاسی، قابل دستیابی است، به اشتراک بگذارد.

از نظر ما، بازگرداندن اعتماد به چندجانبه‌گرایی بدون اصلاح معنادار حکومت جهانی، به ویژه شورای امنیت سازمان ملل، اتفاق نخواهد افتاد.

اصلاح مدیریت در سازمان ملل

شهروندان آفریقایی نسبت به اینکه قاره‌شان به حاشیه حکومت جهانی رانده شود، نگران هستند.

آفریقا تقریباً یک پنجم جمعیت جهان را در خود جای داده است و کشورهای آفریقایی در مجموع بیش از یک چهارم کشورهای عضو سازمان ملل را تشکیل می‌دهند. با این حال، در طول دهه گذشته، ۷۰ درصد از قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل مربوط به مناقشات در قاره آفریقا بوده است.

اگر آینده از آنِ جوانان است، بی‌تردید قاره‌ای که تا سال ۲۰۳۰ میزبان یک‌چهارم جوانان جهان خواهد بود، شایسته جایگاهی برجسته‌تر در عرصه تصمیم‌گیری است.

از این رو، آفریقای جنوبی بار دیگر بر حمایت خود از «اجماع ازولوینی» (Ezulwini Consensus) و فراخوان آن برای پایان دادن به حاشیه‌نشینی آفریقا در تصمیم‌گیری‌های جهانی تأکید می‌کند.

اختصاص یک کرسی دائم به آفریقا در شورای امنیت، همراه با تمامی امتیازات عضویت دائم، امری است که تحقق آن مدت‌هاست به تعویق افتاده است.

حقوق بشر و تحریم‌ها

هیچ‌کجا نیاز به پاس‌داشت انسانیتِ مشترکمان، فوری‌تر و حیاتی‌تر از فلسطین نیست. حقوق، کرامت و انسانیت فلسطینیان را نمی‌توان مشروط دانست. نقض مداوم قوانین بین‌المللی و بشردوستانه توسط دولت اسرائیل مصداق نسل‌کشی است و ما همچنان بر این باور راسخیم که جامعه جهانی باید برای پایان دادن به این وضعیتِ مصونیت از مجازات، قاطعانه عمل کند.

آفریقای جنوبی در حمایت از صلحی عادلانه و پایدار و راهکار تشکیل دو دولت بر اساس قطعنامه‌های سازمان ملل، ثابت‌قدم است.

ما در همبستگی دیرینه خود با مردم صحرای غربی استوار هستیم. ما بر حق مسلم آنان برای تعیین سرنوشت خویش تأکید مجدد می‌کنیم و از راهکاری سیاسی که عادلانه، پایدار و مورد پذیرش طرفین باشد و با حقوق بین‌الملل و اصول منشور سازمان ملل همخوانی داشته باشد، حمایت می‌کنیم.

ما همچنین عمیقاً نگران استفاده از ابزارهای اقتصادی برای وادار کردن کشورها به رها کردن مسیرهای توسعه‌ایِ منتخب خود هستیم.

رنج مردم کوبا باید برانگیزاننده‌ی عمیق‌ترین حس همبستگی ما باشد. ما بار دیگر خواستار پایان دادن به محاصره مردم کوبا هستیم.

برچسب زدن به کوبا به عنوان دولت حامی تروریسم نیز اقدامی بی‌اساس است و نام این کشور باید از آن فهرست حذف شود. اقدامات قهری یک‌جانبه، پیامدهای منفی جانبی به همراه دارند که کشورهای ثالث را به شدت تحت تأثیر قرار داده و تضعیف می‌کنند.

به همین ترتیب، ما خواستار لغو فوری تحریم‌های اعمال‌شده علیه زیمبابوه هستیم.

واقعیت کنونی ما ایجاب می‌کند که برای حفاظت از نهادهای بین‌المللیِ عدالت‌محورِ موجود — نظیر دیوان کیفری بین‌المللی — در برابر تحریم‌ها و ارعاب، به‌صورت جمعی اقدام کنیم. این نهادها مأموریت‌های مهمی را در راستای منافع تمام بشریت به انجام می‌رسانند.

سخنان پایانی

آفریقای جنوبی این تریبون را با تأکید بر پیامی مهم ترک می‌کند. ملت آفریقای جنوبی، دستاوردِ میراثِ جامعه جهانی است. آفریقای جنوبی امروز در میان خانواده ملت‌ها سربلند ایستاده است، زیرا سازمان ملل متحد به وعده مندرج در منشور خود عمل کرد. ما نمونه‌ای زنده و میراثی از منشور سازمان ملل متحد هستیم.

ما به عنوان کشورهای عضو، باید همچنان از این سازمان — که سازمان خودمان است — حمایت کنیم؛ زیرا همان‌طور که نلسون ماندلا، رئیس‌جمهور پیشین، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۳ اکتبر ۱۹۹۴ گفت — و من عین کلام او را نقل می‌کنم:

«میلیون‌ها انسان در سراسر جهان که مشتاقانه در آستانه دروازه‌های امید ایستاده‌اند، چشم به این سازمان‌ها دوخته‌اند تا برایشان صلح، زندگی و حیاتی شایسته و ارزشمند به ارمغان آورند.»

از شما بسیار سپاسگزارم.

از وزیر روابط بین‌الملل و همکاری‌های آفریقای جنوبی تشکر می‌کنم.

*****

در این لحظه من از جناب آقای سوبرامانیام جایشانکار، وزیر امور خارجه هند، دعوت می‌کنم.

آقای رئیس، عالیجنابان، خانم‌ها و آقایان،

ناماسکار از ۱.۴ میلیارد نفر از مردم بهارات.

ما در این مجمع عمومی گرد هم آمده‌ایم، در حالی که سازمان ملل متحد وارد نهمین دهه خود می‌شود.

این سازمان برای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی و انجام اقدامات جمعی مؤثر برای این منظور تأسیس شد.

اعضا متعهد به توسعه روابط دوستانه و تقویت صلح جهانی هستند .با این حال، حتی در حالی که ما با هم ملاقات می‌کنیم، درگیری‌ها و رویارویی‌ها همچنان دغدغه اصلی ما هستند.ناتوانی در حفظ صلح نه تنها امنیت را تضعیف می‌کند، بلکه پیشرفت را تهدید کرده و توسعه را به تأخیر می‌اندازد.

درگیری‌ها و بحران

در دنیای جهانی‌شده، اثرات جنگ در سراسر جهان احساس می‌شود کشورهایی که از درگیری‌ها دور هستند، بدون هیچ تقصیری مجازات می‌شوند. کسانی که بیشترین آسیب را دیده‌اند اغلب کمترین حق اظهار نظر را دارند.

این مجمع باید با وضعیت واقعی امور روبرو شود. امسال، ما شاهد درگیری در خلیج فارس هستیم، درگیری‌ای که وضعیت دشوار فعلی را تشدید می‌کند.  و ما همچنان عمیقاً نگران ادامه خصومت‌ها هستیم.

هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری و دریانوردانی که در آبراه‌های بین‌المللی تردد می‌کنند، به سادگی غیرقابل قبول است. هند از همه طرف‌ها می‌خواهد که خویشتن‌داری کنند، تنش‌ها را کاهش دهند، از غیرنظامیان محافظت کنند و جریان بی‌وقفه انرژی و تجارت را تضمین نمایند.

آقای رئیس ،

درگیری در اوکراین، که اکنون در پنجمین سال خود است، به همان اندازه نگران‌کننده است.

همانطور که نخست وزیر نارندرا مودی اظهار داشت، جنگ بی‌پایان باید اکنون جای خود را به پایان جنگ بدهد.

هند از ابتکارات جاری برای برقراری صلح حمایت می‌کند. حتی با وجود این که این روند در حال انجام است، نیاز مبرمی به رسیدگی به امنیت دریانوردان و تأمین غذا، غلات و انرژی وجود دارد. هند آماده است تا هر کاری از دستش برمی‌آید برای بهبود این وضعیت، به ویژه در رابطه با امنیت غذا و انرژی، انجام دهد.

متاسفانه تنش‌ها و خشونت‌ها در غرب آسیا یا خاورمیانه نیز ادامه دارد. ما قویاً معتقدیم که یک صلح پایدار و بادوام نیاز به یک راه حل دو کشوری دارد.

در همین حال، هند در حال کمک به تامین نیازهای بشردوستانه و تلاش‌های امدادی برای مردم فلسطین است.

تسلیحاتی شدن سیستم‌ها

آقای رئیس، بیایید بپذیریم که صلح فقط فقدان جنگ نیست. اگر جهان در معرض تهدیدها و فشارهای مداوم باشد، ما واقعاً در لبه پرتگاه زندگی می‌کنیم. تنها یک گام دیگر برای سقوط از آن کافی است.

بنابراین، تقویت ثبات، امنیت و پیش‌بینی‌پذیری ضروری است. اینها عناصر حیاتی محیط مساعد برای صلح هستند. اگر هر یک از آنها تضعیف شود، صلح ناگزیر تضعیف خواهد شد.

پس از هشت دهه از سازمان ملل، این باید به طبیعت مرسوم تبدیل می‌شد. در عوض، آنچه در واقع می‌بینیم، تسلیحاتی شدن همه چیز است. یک طرز فکر برای رقابت شدید رواج یافته است که نهادها را تضعیف می‌کند و نقاط گلوگاهی ایجاد می‌نماید.

این طرز فکر از دنیای مالی تا محدود کردن دسترسی به بازار، اختلال در زنجیره‌های تأمین و ممانعت از فناوری گسترش می‌یابد. منابع و ارتباطات به ویژه در معرض استفاده بعنوان اهرم قرار گرفته‌اند. در نتیجه، ملت‌ها اکنون بیشتر بر ریسک‌زدایی و تنوع‌بخشی تمرکز دارند. اکنون، اگرچه این امر ممکن است منافع آنها را تا درجات مختلفی تضمین کند، اما فضای کلی دیگر اعتماد یا حسن نیت نیست.

چالش‌های جنوب جهانی

آقای رئیس،

مشکل جنوب جهانی به ویژه حاد است. این منطقه با بحران در امنیت غذا، سوخت، کود و امور مالی روبرو است.

تأثیر ترکیبی یک اَبَر اِل نینو، کمبود شدید کود و اکنون موانع موجود بر سر راه جابجایی غلات – همه اینها باعث نگرانی است.

علاوه بر این، پیشرفت اهداف توسعه پایدار تحت فشار فزاینده‌ای است. حق جنوب جهانی برای صنعتی شدن نیز توسط رویه‌های غیربازاری و انکار بازار آزاد تضعیف می‌شود. حرکت فناوری که قرار بود امید را القا کند، اکنون به منبع اضطراب تبدیل شده است. سوءاستفاده از هوش مصنوعی، تعصب را تشدید و احترام متقابل را تضعیف می‌کند.

این مسیرها برای اهداف و مقاصد سازمان ملل متحد، نشانه بدی هستند.

تروریسم و پاسخگویی

تهدیدی مداوم برای صلح، بلای تروریسم بوده است. اینکه این پدیده می‌تواند توسط دولت‌ها با اهداف فرامرزی حمایت شود، آن را به توهینی مستقیم به نظم جهانی تبدیل می‌کند. دولت‌هایی که در چنین اقداماتی مشارکت دارند باید پاسخگو باشند. نباید هیچ گونه تضعیفی در رویکرد عدم تحمل ما نسبت به تروریسم وجود داشته باشد. به ویژه جنبه‌های مالی آن باید افشا و با آن مقابله شود.

آقای رئیس،

دیروز، یک عامل سریالی تروریسم، حقایق را در این مجمع تحریف کرد. استدلال‌هایی برای عادی‌سازی تروریسم و ادعای مصونیت از عواقب آن مطرح شد.

این [ادعا] پابرجا نخواهد ماند. حق ما برای دفاع از خود در برابر تروریسم اعمال خواهد شد.

آقای رئیس،

دوستی و حسن نیت نمی‌توانند با تروریسم همزیستی داشته باشند و تفاهم‌های مبتنی بر آن طبیعتاً زیر سوال خواهند رفت. این بر عهده عامل تروریسم است که راه خود را اصلاح کند.

مدل توسعه هند

آقای رئیس،

با توجه به وضعیت جهان، هر عضو سازمان ملل متحد باید از خود بپرسد که چه کاری از دستشان برمی‌آید.

تا جایی که به هند مربوط می‌شود، رشد فراگیر و پیشرفت همه‌جانبه آن، چشم‌انداز یک ششم بشریت روی کره زمین را بهبود بخشیده است.

وقتی سلامت، تغذیه و آموزش به طور مؤثر ارائه شود، وقتی آب آشامیدنی، برق، جاده‌ها و مسکن تضمین شود، این امر به طور واقعی نتایج جهانی توسعه پایدار را ارتقا می‌دهد.

اما امروز، هند چیزهای بسیار بیشتری برای ارائه دارد. زیرساخت عمومی دیجیتال ما نه تنها تضمین‌کننده حکومتداری بهتر است، بلکه ستون فقرات ارائه مزایای اجتماعی-اقتصادی است.

رشد سریع زیرساخت‌ها در تمام ابعاد آن قابل مشاهده است. سهولت مداوم در انجام کسب‌وکار، سهولت زندگی، فرهنگ استارتاپ و نوآوری و مأموریت‌های تمرکز بخشی، همگی به داستان اقتصادی ما کمک کرده‌اند.

حتی با پیشرفت هند، ما از مسئولیت‌های جهانی خود آگاه هستیم. ما می‌دانیم که بسیاری از تجربیات و دستاوردهای ما در جاهای دیگر قابل تکرار هستند.

همبستگی عمیق میان کشورهای جنوب جهان همیشه ما را تشویق کرده است که آنچه را که داریم به اشتراک بگذاریم.

بنابراین، ما به طور فعال‌تری به الزامات شرکای خود پاسخ می‌دهیم. ششصد پروژه بزرگ توسعه‌ای هند در ۷۸ کشور، گواه تعهد ما هستند – تعهدی که از زیرساخت‌ها، تولید و کشاورزی گرفته تا فناوری اطلاعات و ظرفیت‌سازی را در بر می‌گیرد.

پروژه‌ها و ابتکارات مربوط به اقدامات اقلیمی بخش مهمی از این تلاش‌ها بوده‌اند. چه در زمینه انرژی پاک و پروژه‌های آب پاک، چه در زمینه کشاورزی پایدار و چه در زمینه انتشار بهترین شیوه‌ها و فناوری، توانایی‌ها و تجربیات ما در خارج از کشور منعکس شده است.

کشورهای آفریقایی و کشورهای کوچک جزیره‌ای در حال توسعه، شرکای ترجیحی ما در این سفر بوده‌اند. ابتکاراتی مانند اتحاد بین‌المللی انرژی خورشیدی، ائتلاف برای زیرساخت‌های مقاوم در برابر بلایا یا اتحاد جهانی سوخت‌های زیستی، همگی در حال پیشرفت مداوم هستند.

تلاش‌های بشردوستانه جهانی

آقای رئیس،

آشفتگیِ دوران حاضر از هر یک از ما بیشتر طلب می‌کند. هند محموله‌های پزشکی را به مناطق جنگی، مناطق اپیدمی و پس از بلایای طبیعی ارسال کرده است. به عنوان اولین پاسخ‌دهنده، ما خیلی زود آنجا بودیم.

چه در سیل‌های نپال و چه در زلزله ونزوئلا، اردوگاه‌های اندام مصنوعی ما امید تازه‌ای به بسیاری در سراسر جهان بخشیده‌اند.

هند چه در زمینه رفع کمبود مواد غذایی و دارو، چه در تأمین نیازهای انرژی یا کود، و چه در ایجاد فرصت‌های معیشتی، همواره مشارکت مستمری داشته و به این روند ادامه خواهد داد.

برنامه‌های ما برای ظرفیت‌سازی و تبادل تجربیات، تأثیرات ملموسی در سراسر «جنوب جهانی» (کشورهای در حال توسعه)، به‌ویژه در آفریقا، بر جای گذاشته است.

همین روحیه بین‌المللی، الهام‌بخش مشارکت ما در حفظ صلح نیز هست. هند همواره در خط مقدم عملیات‌های حفظ صلح سازمان ملل متحد قرار داشته است. در حال حاضر، نیروهای ما در ۹ مورد از ۱۱ مأموریتِ مصوب حضور دارند. نیروهای ما حتی در شرایط دشوار و تحت فشار، با قاطعیت و حرفه‌ای‌گری ایستادگی کرده‌اند.

ما به خود می‌بالیم که یک خلبان زن هندیِ بالگرد تهاجمی، جایزه «مدافع نظامی برتر سال در حوزه برابری جنسیتی» سازمان ملل در سال ۲۰۲۵ را دریافت کرد.

ایمنی و امنیت دریایی

آقای رئیس،

چالش‌های جدید در حوزه دریایی به چالش‌های دیرینه در خشکی افزوده شده است. حملاتی علیه کشتی‌های تجاری و دریانوردان در خلیج [فارس] و در پهنه‌ای از دریای سرخ تا دریای سیاه رخ داده است. دریانوردان هندی، همچون دریانوردان سایر کشورها، جان خود را در این حوادث از دست داده‌اند.

این وضعیت به‌هیچ‌وجه قابل‌قبول نیست. هند به همراه لیبریا و ۲۳ شریک دیگر، در ابتکاری برای بسیج افکار عمومی جهان علیه چنین حملات غیرموجهی مشارکت کرده است. ما باید اطمینان حاصل کنیم که ایمنی و امنیت کشتیرانی و دریانوردان هرگز به خطر نمی‌افتد. رعایت دقیق حقوق بین‌الملل، عنصری اساسی در این تلاش است.

فناوری و فرهنگ

یکی از موضوعات محوری در گفتگوهای کنونی جهان، هوش مصنوعی است.

هند در ماه فوریه میزبان «اجلاس تأثیر هوش مصنوعی» بود و برجسته‌ترین صاحب‌نظران این حوزه را گرد هم آورد. ما هوش مصنوعی را نیروی محرکه‌ای تحول‌آفرین برای توانمندسازی انسان، شکوفایی اقتصادی و حل مشکلات در مقیاس جمعیتی می‌دانیم.

ما به حق هر ملت برای شکل‌دهی به زیست‌بوم خود از طریق توسعه مدل‌ها و راهبردهای اجراییِ متناسب با اهداف و اولویت‌های ملی‌اش، باور داریم.

با همگانی شدن فناوری، هوش مصنوعی بخش مهمی از دستورکار مشارکت ما با «جنوب جهانی» خواهد بود.

آقای رئیس،

این روند با رویکرد احترام متقابل، به‌شدت تسهیل می‌شود. در واقع، توجه و ملاحظه منافع و دیدگاه‌های دیگران، حتی چشم‌انداز صلح را نیز تقویت می‌کند. و این نگرش به بهترین شکل با درک و ارج نهادن به فرهنگ، میراث و سنت‌های یکدیگر تقویت می‌شود.

در دنیایی جهانی‌شده، ما باید به‌طور مستمر و قاطعانه، تفاهم بین‌المللی را ترویج کنیم.

فرایند توازن‌بخشی مجدد اقتصادی به‌خوبی در جریان است و نشانه‌های توازن‌بخشی سیاسی نیز آشکار شده‌اند.

و اکنون باید بُعد سوم، یعنی توازن‌بخشی مجدد فرهنگی، نیز به پیش برده شود.

چشم‌انداز جهان چندقطبی

جناب رئیس،

ما اکنون در مسیری روشن به سوی جهانی چندقطبی گام برمی‌داریم. نظمِ پس از سال ۱۹۴۵ در حال جایگزین شدن با واقعیت‌های جدید است.

این فرایندِ سازگاری، انطباق و پذیرش، آسان نخواهد بود. بخش عمده‌ای از تلاطم‌هایی که امروز شاهد آن هستیم، ریشه در همان دشواری‌ها دارد.

با این حال، حرکتِ جهانی که ذاتاً متنوع است به سوی آینده‌ای دموکراتیک‌تر، متوقف‌شدنی نیست.

صلح در نظمی کثرت‌گرا، نیازمند گفتگوهای مدنی است. نیازمند رایزنی‌های فراگیر است. نیازمند تصمیم‌گیری شفاف است.

بخش‌های بزرگی از بشریت را نمی‌توان از این فرایند کنار گذاشت. استدلال‌ها برای «چندجانبه‌گرایی اصلاح‌شده» روزبه‌روز قوت بیشتری می‌گیرند.

آقای رئیس،

پس از یک دهه خدمت و تعهد به آرمان چندجانبه‌گرایی، به‌زودی با دبیرکل، آنتونیو گوترش، وداع خواهیم کرد.

هند برای خدمات ارزنده و متعدد او، به‌ویژه حمایت شخصی‌اش از ابتکار «Mission LiFE» (سبک زندگی برای محیط زیست)، ارزش بسیاری قائل است.

آقای رئیس،

در پایان این بحث عمومی، امیدواریم تمامی هیئت‌های شرکت‌کننده با تعهدی راسخ‌تر نسبت به صلح، توسعه و رفاه، اینجا را ترک کنند. این امر نباید حاصل تحمیل یا حتی صرفاً نتیجه‌ی مذاکره باشد. بلکه باید به یک روند فکری بدل شود. باید به یک نگرش تبدیل گردد. و باید به یک باور مبدل شود.

در محوطه بیرونی این ساختمان، سخنان پرمغز مهاتما گاندی نقش بسته است؛ سخنانی که باید الهام‌بخش ما در شرایط کنونی باشد. و آن سخن این است که: «راهی به سوی صلح وجود ندارد؛ صلح، خودِ راه است.»

از شما سپاسگزارم.

از وزیر امور خارجه هند بابت سخنانشان تشکر می‌کنم.

چاپ متن