سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۷ آبان, ۱۴۰۵ ۰۲:۵۲

یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ - ۰۲:۵۲

آیا ترکیه هدف بعدی است؟

لوموند ديپلوماتيك: در پس این هماوردی، رقابتی نهفته است که در صورت تضعیف رژیم ایران، تنها می‌تواند تشدید شود. در چنین شرایطی، آنکارا تبدیل به دشمن اصلی تل‌آویو خواهد داشت. کشوری که هیچ چیز نباید قدرت نظامی آن را به چالش بکشد تا آنچه را که اکنون «صلح اسرائیلی» می‌نامد، برقرار کند.
Getting your Trinity Audio player ready...

به نقل از لوموند دیپلوماتیک: آیا ترکیه هدف بعدی است؟, بوسیله‌ىنویسنده Akram BELKAID برگردان شروین احمدی (Le Monde diplomatique – لوموند دیپلوماتیک, سپتامبر ۲۰۲۶)

نویسنده Akram BELKAID

برگردان شروین احمدی

 

پس از حمله به هفت کشور منطقه (۱)، آیا اسرائیل در نظر دارد متحد اصلی دیرینه خود را هدف قرار دهد؟ تل آویو چندین ماه است که تهدیدات خود علیه آنکارا را تشدید کرده و مسئله « ترکیه دشمن » به محور اصلی تبلیغات برای انتخابات پارلمانی در ۲۷ اکتبر تبدیل است.

آیا ترکیه هدف بعدی است؟

در ۱۷ فوریه ۲۰۲۶، نفتالی بنت، نخست وزیر سابق، طرز فکر بسیاری از رهبران کشورش را در این جمله خلاصه کرد: «ترکیه ایران جدید است و به دنبال محاصره اسرائیل می‌باشد».

در پایان ماه اوت، پس از بمباران یک پایگاه هوایی متروکه سوریه که یک هیئت ترکیه‌ای به تازگی از آن بازدید کرده بود، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، هشداری صریح به آنکارا داد «ما پیشروی نظامی ترکیه به سمت جنوب را تحمل نخواهیم کرد، زیرا ما را تهدید می‌کند».

آنکارا هرگونه برنامه‌ای برای استقرار نیرو در سوریه را انکار می‌کند، و رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور، همچنان جنون جنگ‌طلبانه اسرائیل را به باد انتقاد می‌گیرد. مطبوعات ترکیه مرتباً احتمال جنگ بین دو کشور را مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهند و چندین ستون‌نویس متقاعد شده‌اند که در صورت وقوع چنین جنگی، اعضای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) – که ترکیه عضو آن است – علیرغم ماده ۵ این اتحاد، واکنشی نشان نخواهند داد.

در پس این هماوردی، رقابتی نهفته است که در صورت تضعیف رژیم ایران، تنها می‌تواند تشدید شود. در چنین شرایطی، آنکارا تبدیل به دشمن اصلی تل‌آویو خواهد داشت. کشوری که هیچ چیز نباید قدرت نظامی آن را به چالش بکشد تا آنچه را که اکنون «صلح اسرائیلی» (۲) می‌نامد، برقرار کند.

 

۱- عراق، ایران، لبنان، قطر، سوریه، تونس و یمن، تازه نسل‌کشی در غزه و عملیات نظامی در کرانه باختری را هم که دیگر جای خود دارد.

۲- Cf. « Bilan géostratégique 2026 », Moyen-Orient, Paris, juillet 2026.

تاریخ انتشار : ۱۵ مهر, ۱۴۰۵ ۰:۰۸ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

شکست ترامپ؛ هشداری به جنگ‌طلبان و نشانه‌ای از قدرت جامعه

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): جامعه و نیروهای مدنی از طریق اعتراض، سازمان‌یابی و مشارکت سیاسی مسالمت‌آمیز و دموکراتیک می‌توانند معادلات قدرت را تغییر دهند و مانع یکه‌تازی نیروهای اقتدارگرا شوند. گسترش این روند در کشورهای دیگر نیز می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای پیشروی و دستاوردهای بیشتر نیروهای دموکراتیک، عدالت‌خواه و صلح‌جو فراهم آورد.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

پیروزی زهران، پیروزی برنی: آیا این سوسیالیست‌ها راه میانه طلایی تازه‌ای پیش پای دموکرات‌ها گذاشته‌اند؟

برگردان: شهناز قراگزلو: اکنون سه شهر مهم آمریکا، نیویورک، واشنگتن دی‌سی و لس‌آنجلس، شهردارانی دارند که آشکارا خود را سوسیالیست معرفی می‌کنند. چنین وضعیتی تنها چند سال پیش، و حتی تا پیش از پیروزی ممدانی در نیویورک، کاملاً غیرقابل تصور بود.

مطالعه »

خاورمیانه‌ای که می‌توانست باشد، اگر یازده سپتامبر و هفت اکتبر نبود!

گودرز اقتداری: “یکی از پرسش‌های اساسی این تحلیل آن است که تا چه اندازه می‌توان تحولات خاورمیانه را به تصمیم‌های قدرت‌های خارجی نسبت داد. بدون تردید، آمریکا در تغییر ساختار منطقه پس از یازدهم سپتامبر نقشی تعیین‌کننده داشت. حمله به افغانستان و به‌ویژه اشغال عراق، تصمیم‌هایی بودند که آثار آنها به مرزهای این کشورها محدود نماند. در کنار نقش قدرت‌های خارجی، حکومت‌ها، احزاب، جنبش‌های اجتماعی و سازمان‌های مسلح منطقه نیز انتخاب‌هایی مستقل داشتند. سیاست‌های جمهوری اسلامی دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای، روابط با آمریکا، حضور منطقه‌ای و محدودیت‌های داخلی، نمونه‌ای از این نقش‌اند.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

آخرین وداع با مهدی خان‌بابا تهرانی | مبارز راه آزادی، عدالت اجتماعی و جمهوری‌خواهی

پیروزی زهران، پیروزی برنی: آیا این سوسیالیست‌ها راه میانه طلایی تازه‌ای پیش پای دموکرات‌ها گذاشته‌اند؟

کتاب: انقلاب روسیه و تجربه اتحاد شوروی | از آرمان رهایی انسان تا تمرکز قدرت و فروپاشی| بهرام رحمانی

ضد‌امپریالیسم و ایستادگی در برابر امپریالیسم: نقدی بر ناگفته‌های نوشته دکتر سعید رهنما «کدام امپریالیسم؟ کدام ضد‌امپریالیسم؟»

سونامی آبی در انتخابات آمریکا؛ از منظر فایده‌گرایانه

خیابان امیری