سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۷ آبان, ۱۴۰۵ ۰۲:۵۵

یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ - ۰۲:۵۵

برگی از تاریخ؛ دوم آبان ماه، سالروز قتل احمد میرعلایی

کانون نویسندگان ایران: میرعلایی از امضاکنندگان بیانیه «ما نویسنده‌ایم» بود اما به نظر برخی نویسندگان دیدار او با وی.اس. نایپول نویسنده انگلیسی هندی‌تبار که به ایران آمده بود و میرعلایی اطلاعاتی از وضعیت اسفناک آزادی اندیشه و بیان در ایران به او داده بود مزید بر علت شد تا جانش را از دست بدهد.
Getting your Trinity Audio player ready...

«صبح روز دوم آبان پیکر بی‌جان احمد میرعلایی، مترجم، با جای دو تزریق روی دست و دو بطری مشروب دست‌ساز در کنارش در یکی از کوچه‌های اصفهان پیدا شد. (تزریق‌ها ردپا، و بطری‌های مشروب صحنه‌سازی قاتلان بود). به‌گفته‌ی فرج سرکوهی، هوشنگ گلشیری به اصفهان می‌رود تا پیگیر موضوع شود و به این نتیجه می‌رسد که میرعلایی را کشته‌اند. گرچه پزشکی قانونی در میانه‌ی راه از ارائه گزارش سر باز می‌زند. میرعلایی از امضاکنندگان بیانیه «ما نویسنده‌ایم» بود اما به نظر برخی نویسندگان دیدار او با وی.اس. نایپول نویسنده انگلیسی هندی‌تبار که به ایران آمده بود و میرعلایی اطلاعاتی از وضعیت اسفناک آزادی اندیشه و بیان در ایران به او داده بود مزید بر علت شد تا جانش را از دست بدهد. نایپول به دعوت دولت به تهران آمده و در چند کنفرانس و میزگرد شرکت کرده بود اما در سفر به اصفهان با مترجم کتابش دیدار می‌کند و برخی این دیدار را یکی از دلایل قتل میرعلایی می‌دانند زیرا صحبت‌های او بر گزارش نایپول از وضعیت سانسور و آزادی بیان در ایران تأثیر می‌گذارد. به گفته خانواده میرعلایی او مدتی پیش از مرگ احساس خطر می‌کرد.

فرج سرکوهی درباره قتل میرعلایی در کتاب یاس و داس به حرف‌های سعید امامی استناد می‌کند که وقتی در حین بازجویی از او درباره جمع مشورتی حرف می‌زند از میرعلایی هم اسم می‌برد؛ امامی به سرکوهی گفته است: «با دستگیری سعیدی [سیبرجانی] و معدوم کردن میرعلایی به شما پیام دادیم. افاقه نکرد»

سیمین بهبهانی نیز در گفت‌وگو با اندیشه‌ی آزاد، شماره پنجم، دی ۱۳۹۱، اشاره‌ای به این‌گونه نامه‌های تهدیدآمیز دارد. «گاه و بی‌گاه نوشته‌هایی در صندوق نامه‌های من دیده می‌شد که تهدیدآمیز بود و شگفت آن‌که این تهدیدها با آیاتی از قرآن همراه بود. در این دوران جلسات هیئت دبیران کانون با حضور اعضا پررونق‌تر می‌شد و بسیار فعال و هشیار عمل می‌کرد. […] خوب به یاد دارم که در آن هنگام هفته‌ای دو سه تهدیدنامه دریافت می‌کردم که شماری از اعضای کانون را با اسم و رسم به قتل تهدید می‌کرد و نام این افراد با ترتیب حروف تهجی اعلام می‌شد و تعدادشان از ۷۰ تا ۲۸۰ نفر رسیده بود و بیشتر اوقات بهبهانی که با حرف ب شروع می‌شد در سطور اول خودنمایی می‌کرد».

برگی از تاریخ – Telegraph

 
تاریخ انتشار : ۳ آبان, ۱۴۰۵ ۱۰:۳۸ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شکست ترامپ؛ هشداری به جنگ‌طلبان و نشانه‌ای از قدرت جامعه

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): جامعه و نیروهای مدنی از طریق اعتراض، سازمان‌یابی و مشارکت سیاسی مسالمت‌آمیز و دموکراتیک می‌توانند معادلات قدرت را تغییر دهند و مانع یکه‌تازی نیروهای اقتدارگرا شوند. گسترش این روند در کشورهای دیگر نیز می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای پیشروی و دستاوردهای بیشتر نیروهای دموکراتیک، عدالت‌خواه و صلح‌جو فراهم آورد.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

پیروزی زهران، پیروزی برنی: آیا این سوسیالیست‌ها راه میانه طلایی تازه‌ای پیش پای دموکرات‌ها گذاشته‌اند؟

برگردان: شهناز قراگزلو: اکنون سه شهر مهم آمریکا، نیویورک، واشنگتن دی‌سی و لس‌آنجلس، شهردارانی دارند که آشکارا خود را سوسیالیست معرفی می‌کنند. چنین وضعیتی تنها چند سال پیش، و حتی تا پیش از پیروزی ممدانی در نیویورک، کاملاً غیرقابل تصور بود.

مطالعه »

خاورمیانه‌ای که می‌توانست باشد، اگر یازده سپتامبر و هفت اکتبر نبود!

گودرز اقتداری: “یکی از پرسش‌های اساسی این تحلیل آن است که تا چه اندازه می‌توان تحولات خاورمیانه را به تصمیم‌های قدرت‌های خارجی نسبت داد. بدون تردید، آمریکا در تغییر ساختار منطقه پس از یازدهم سپتامبر نقشی تعیین‌کننده داشت. حمله به افغانستان و به‌ویژه اشغال عراق، تصمیم‌هایی بودند که آثار آنها به مرزهای این کشورها محدود نماند. در کنار نقش قدرت‌های خارجی، حکومت‌ها، احزاب، جنبش‌های اجتماعی و سازمان‌های مسلح منطقه نیز انتخاب‌هایی مستقل داشتند. سیاست‌های جمهوری اسلامی دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای، روابط با آمریکا، حضور منطقه‌ای و محدودیت‌های داخلی، نمونه‌ای از این نقش‌اند.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

آخرین وداع با مهدی خان‌بابا تهرانی | مبارز راه آزادی، عدالت اجتماعی و جمهوری‌خواهی

پیروزی زهران، پیروزی برنی: آیا این سوسیالیست‌ها راه میانه طلایی تازه‌ای پیش پای دموکرات‌ها گذاشته‌اند؟

کتاب: انقلاب روسیه و تجربه اتحاد شوروی | از آرمان رهایی انسان تا تمرکز قدرت و فروپاشی| بهرام رحمانی

ضد‌امپریالیسم و ایستادگی در برابر امپریالیسم: نقدی بر ناگفته‌های نوشته دکتر سعید رهنما «کدام امپریالیسم؟ کدام ضد‌امپریالیسم؟»

سونامی آبی در انتخابات آمریکا؛ از منظر فایده‌گرایانه

خیابان امیری