آوریل 2020

زنده باد اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران!

وحدت و همبستگی برای حقوق سندیکایی، مبارزه علیە استبداد و بی عدالتی!

حزب چپ ايران (فدائيان خلق) که خود را متعلق به جنبش جهانی چپ می داند بر این باور است که آزادی با عدالت اجتماعی و سوسیالیسم با دموکراسی در هم تنيده اند. حزب ما که از آزادی سازمان‌يابی گروه‏های اجتماعی، تشکیل سندیکاهای کارگری، تشکل‏های صنفی و سازمان های غیردولتی و فعالیت آزادانه احزاب سیاسی، دفاع می کند، فرا رسیدن روز جهانی کارگر را بە همه مبارزان راە آزادی و عدالت اجتماعی شادباش گفتە و بە شما کارگران و زحمتکشان بخاطر مبارزات گستردە تان علیە استبداد، فقر و بی عدالتی درود می فرستد. ما همواره از مبارزات و مطالبات برحق نیروی کار و زحمت مصممانە حمایت کردە و خواهیم کرد و در این مبارزە عمیقا عادلانه و انسانی با شما و در کنار شما بوده و خواهیم بود.

با دهانهای پر از شکوفه

طاعون اگر بگذارد؟
شاعران هم از خانه بیرون خواهند آمد.
آنان، با دهان پر از شکوفه های بهاری،
به پیشباز ماه مه خواهند رفت
و سرودهای شان را در خیابانها و کارخانه ها
به پرواز در خواهند آورد.
کارگران،
این امیدهایِ فردا
تنها نخواهند ماند،

بخش: 

بیانیه‌ کانون به مناسبت روز جهانی کارگر

کانون نویسندگان ایران، در آستانه‌ی روز جهانی کارگر، بر آزادی سریع و بی‌قید و شرط فعالان کارگری تاکید می‌کند و این روز را به همه‌ی کارگران به ویژه کارگران بخش سلامت و بهداشت و کارگران بخش کتاب و نشریات شادباش می‌گوید.

شورای مدیریت گذار؛ طالبان تشنه قدرت و تشدید تحریم علیه مردم ایران

فعلا از حضور نسل جوان در شورای مزبور اثری نیست و حتی تلاش برای جلب آنها دیده نشده است تا چه رسد به اینکه تعدادی از آنها را جذب کرده باشند، زیرا نسل مسن و پر مدعای حاضر در شورای مدیریت گذار همچنان در چارچوب و بند ایدئولوژی و سیاست قبلی خود هستند. بدین خاطر نمی‌توانند نسل جوان و غیرایدئولوژیک را به سمت خود بکشانند. مردم نیز در بازی شورای مدیریت گذار، تماشاگرانی هستند که نه تشویق می‌کنند و نه ناسزا می‌فرستند. چرا؟ چون صدای آنها را نمی‌شنوند تا به نقش شان در صحنه توجه کنند.

آگاهی‌ رسانی پیرامون جعل نام نهادهای سازمان و نشریهٔ کار

این اقدامات توسط فردی صورت گرفته است، که در خارج از کشور به عضویت سازمان درآمده بود و سال‌هاست که دیگر عضو سازمان ما نیست. فرد مذکور سال‌ها پیش، آغاز به انتشار اعلامیه‌ها و موضع‌گیری‌هایی با امضای جعلی «کمیتهٔ مرکزی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)» نمود. ما در همان مقطع نیز اعلام کردیم‌، این موضع‌گیری‌ها جعلی است.

اتحاد

به همت اگر دست بالا زنی،
با یاران اگر دست بر هم دهی،
توانی که شب را به روز آوری،
کج اندیشی و کینه را بر دَری.
جز این ره نباشد فرا روی تو،
که یاران بمانند همسوی تو.
بِنِه خودسری، مردمی پیشه کن!
به فردای بهتر تو اندیشه کن.

بخش: 

آینده مبهم کارگران ایران؛ هم نان و هم جان زیر تیغ تحریم آمریکا

تا روز اول ماه مه، روز جهانی جنبش اعتراضی کارگران چند گامی بیش نمانده ست. کارگران ایران امسال در حالی به استقبال روز اول ماه مه می روند که برخلاف دیگر سال ها کارگران فقط تحت ستم و استیلای سرمایه داری نبوده، بلکه در چنبره کرونای مرگ آور نیز گرفتار آمده اند. با این وجود هنوز در آئینه رسانه های سنتی و اینترنتی و تشکل های سیاسی از جمله حزب چپ ایران (فدائیان خلق) کمتر پیش می آمده که به حوزه مسائل کارگری پرداخته شود. اگر در شرائط ماقبل کرونا مسائل کارگری و جنبش مرتبط با آن کمی دست خوش یک جانبه نگری می شد و عمدتا جمهوری اسلامی و دولت بی تدبیر نه چندان خوش رفتارش با کارگران زیر تیغ نقد قرار می گرفت.

در چهل و پنجمین سال‌گرد کشتار تپه‌های اوین

خاطره

از آن جایی که پیش از من عزیز در آن سلول بود.، به یقین نوشتهٔ مزبور از عزیز بود، هر چند من هیچ‌گاه نفهمیدم که آیا سراینده‌اش شخص دیگری بوده است و یا خود عزیز عزیز من. اما همین شعر که نشان شخصیت پاک، پرشور و مبارز عزیز سرمدی را در خود داشت در روزهای دهشتناک سلول به من انگیزه و توان پای‌داری می‌داد:
می‌شکفد غنچهٔ سپید سحری بر فراز قله‌های سرکش دور،
می‌تراود عطر جان‌پرور او بر دست‌های سرد و نمور،
می‌سراید نغمه‌ها بلبل شوریدهٔ کوه،
می‌نشاند خنده‌ها بر لب گل‌های بهار.

به مناسبت ۴۵‌مین سال‌گرد تبرباران زبونانهٔ تپه‌های اوین

جنایتی علیه دو نسل از آزادیخواهان

در سا‌ل‌روز آن جنایت، در برابر نام بلند آن آزادگان، سر به احترام فرود می‌آوریم و یقین داریم که نامِ بلند این یاران و ننگِ آن جانیان، ماندگار و در جان تاریخ مردمان این سرزمین کهن حک شده است. جنایاتی از این دست هرگز به یغمای باد فراموشی سپرده نمی‌شود. و ما داغ‌دیدگانِ آن جنایت شنیع را نه سر فراموشی است و نه باز ماندن از کیفر خواست. نامشان به یاد و راهشان زنده و پویا باد !

در چهل و پنجمین سالگرد قتل رفیق بیژن و همرزمان

در چهل و پنجمین سالگرد جان باختن رفقا بیژن جزنی و همرزمان به جاست به یاد آوریم که آن عزیزان ضمن تاکید بر تفاوت دیدگاه های خود با رهبران حزب توده ایران، نه تنها توده ای ها را متحد خود می شناختند، بلکه در زندگی سیاسی روزمره در طول حیات سیاسی با فعالین توده ای تعامل و همکاری داشتند. هم از این روست که رفقای توده ای ما علیرغم تفاوت نظرهای مشخص با دیدگاه های جزنی همواره با احترام و رفیقانه با او سلوک داشته اند.

کامران جمالی درگذشت

کامران جمالی متولد ۱۳۳۱ در تهران، شاعر، نویسنده و مترجم ادبیات آلمانی و عضو قدیمی و ثابت قدم کانون نویسندگان ایران روز شنبه ۲۳ فروردین به دلیل بیماری ریوی در آلمان درگذشت.
کانون نویسندگان ایران درگذشت کامران جمالی را به خانواده و دوستداران او و به جامعه‌ی فرهنگی مستقل کشور تسلیت می‌گوید. یادش گرامی!

سالگرد یادمان ۹ سرو آزاده که بر فراز تپه های اوین به خاک افتادند!

روز ٣۰ فروردین ۱٣۵۴ نه تنها برای اعضا و هواداران جنبش فدایی، بلکه برای تمام آزادی خواهان وعدالت خواهان روزی فاجعه بار است، زیرا در این روز ۹ نفر از مبارزترین و اندیشمندترین زندانیان سیاسی، بر فراز تپه های اوین، با رگبار مسلسل شکنجه‌گران ساواک بخاک افتادند. جنایات بی‌شمار جمهوری اسلامی نمی‌تواند، جنایات رژیم پیشین را به فراموشی بسپارد. یاد زنده‌یادان بیژن جزنی، عباس سورکی، عزیز سرمدی، محمد چوپانزاده، احمد جلیل افشار، حسن ضیاظریفی، مصطفی جوان خوشدل و کاظم ذوالانوار جاودانه باد.

رفیق علی‌اصغر سمائی از ميان ما رفت!

با اندوه فراوان اطلاع یافتیم که رفیق علی اصغر سمائی نیمه شب ۲۵ فروردین در اثر بیماری سرطان وخیمی که رشدی شتابان داشت، در لندن درگذشت. رفیق سمائی روزهای سختی را در واپسین هفته های زندگی خود از سر گذراند. غدهٔ سرطانی غیرقابل مهار و عمل جراحی، در فاصله کوتاهی رفیق نازنین ما را از پای درآورد، بی آنکه مجال درمانی برای پزشکان معالجش فراهم آید. شورای مرکزی سازمان ضایعهٔ درگذشت رفیق علی‌اصغر سمائی را به پروانه عزیز، همسر، به فرزندان دلبندش پگاه و پرتو، به فاطمه گرامی، خواهر، و به سایر اعضای محترم خانواده های سمائی و اسحاقی، و به همه رفقا و یاران تسلیت می‌گوید.

کُوید ۱۹: مدافعان حقوق بشر زندانی باید فوری آزاد شوند

دولت‌ها در زمان‌های بحران وظیفه دارند از آسیب‌پذیرترین مردمان محافظت کنند. زندانیان در بازداشتگاه‌ها که به آسانی ممکن است به کانون ویروسی تبدیل شوند از جمله کسانی هستند که در خطر بیماری جهان‌گیر کوید ۱۹ آسیب‌پذیر هستند. این خطر به ویژه در کشورهایی مطرح است که حداقل موازین شرایط بازداشت در آنها رعایت نمی شود، ازدحام عادی و دست یافتن به فاصله گذاری فیزیکی غیر ممکن است. گسترش ویروس در بازداشتگاه‌ها اجتناب ناپذیر است مگر اینکه اقدام‌های فوری برای کاهش خطر به اجرا درآید. در غیر این صورت، زندان می‌تواند برای بسیاری از زندانیان مبتلا به ویروس کوید ۱۹ یا در خطر ابتلا به آن معادل حکم اعدام باشد.

در گرامیداشت یاد زهرا حب الوطنی اصل «مادر اسدالهی»

در آخرین دیدار با فرزندش در زندان اهواز، وقتی از وی خواست که به خواست زندانبانان تن در داده و خود را نجات دهد و دل اندوهگین وی را بیش از این نیازارد، در مقابل گفته فرزندش که: “زن عمو دل ات می خواهد که تنها تو عزادار من باشی یا اینکه دهها مادر دیگر عزادار فرزندانشان باشند؟” با سر تصمیم فرزندش را مبنی بر عدم مصاحبه تلویزیونی و قبول اعدام تأیید کرد. او با وجود حس عمیق مادرانه، از اینکه پسرش به خاطر حفظ باورهای سیاسی و لو ندادن رفقایش اعدام را پذیرفته بود، همواره بر خود می بالید. جنایتکاران وقتی در زمستان ۱۳۶۷ رفیق رحیم (علی چریک) را گلوله باران کردند، زن عمو بقیه سالهای عمر خود را با آن زخم عمیق و کاری دشمن زیست.

در اندوه درگذشت مادر زهرا حب الوطنی

مادر درد کشیده رفیق زنده یاد رحیم اسداللهی

رفیق علی ( رحیم) در سال ۶۷، پشت میله‌های زندان اهواز به مادر گفت که حاضر به مصاحبه تلویزیونی در ازاء قول آزادی‌ از سوی زندانبانان نیست. زن عمی، در آخرین دیدار با رفیق رحیم در زندان اهواز، خود قانع شد که فرزند شجاع و مقاوم اش به عهد خود با رفقایش و زحمتکشان وفادار مانده و با لبی خاموش، از میان "مصاحبه یا مرگ؟"، مرگ را برگزیده بود. زن عمی با حسی مادرانه از اینکه فرزندش به باورهای سیاسی خود پایبند مانده بود، همواره احساس غرور می کرد."زن عمی" در حالی بعد این گفتگو اتاق ملاقات را ترک می‌کرد که نمی‌دانست این آخرین دیدارش با فرزند است. او پیراهن گلگونی از علی به یادگار با خود داشت که تا پایان عمرش آن را بو می‌کشید.

حق دسترسی آزادانه به اطلاعات درست از حقوق پایه‌ای هر شهروند است

“حق دسترسی آزادانه به اطلاعات درست” از حقوق پایه‌ای هر شهروند است. “دسترسی آزادانه به اطلاعات درست” در شرایطی ممکن می‌شود که آزادی بیان وجود داشته باشد. شرایطی که در آن بتوان بدون فیلتر و سد و سانسور به تحقیق و جستجو دست زد و بی‌هراس از دستبند و بند در باره‌ی هر چیز، هر خبر و اطلاعاتی، چون و چرا کرد و آزادانه و بدون بیم جان به نشر خبر و اندیشه پرداخت. با وجود” آزادی بیان بی‌هیچ حصر و استثنا”ست که خبرهای جعلی و اطلاعات دروغین و اندیشه‌های کاذب امکان رشد و جولان پیدا نمی‌کنند و مطبوعات از ابزاری در دست قدرت به قدرتی در دست افکار عمومی تغییر جایگاه می‌دهد.

آیا بحران کنونی در ایران به انقلاب فرا می روید

نظام جمهوری اسلامی از منظر مناسبات داخلی و خارجی در بحرانی ترین وضعیت ممکن قرار دارد و از ادامه اداره کشور ناتوان تر از همیشه است و براختلافات در درون حاکمیت هم هر روز افزوده می شود. توده های ده ها میلیونی قشرهای متوسط و پایین جامعه این نظام استبدادی را نمی خواهند و برای تغییر آن پا به میدان نبرد گذاشته اند و هر روز بیشتر از گذشته به رویارویی با آن برای انجام دگرگونی های اساسی روی می آورند، زیرا بسیاری از آنان دیگر چیزی برای از دست دادن ندار

عراق قربانی رقابت میان ایران و آمریکا

عراق بە آرامش نیاز دارد تا همانند دیگر کشورها بتواند بهتر بر مقابلە با کرونا متمرکز شود، و این تمرکز احتیاج بە هماهنگی و همکاری میان نیروهای ذی نفوذ در این کشور بحران زدە هم دارد. آمریکا و ایران باید از طموح سیاسی خود دست بردارند و در مرحلە فعلی سیاست های خود را بر اساس مواجهە با کرونا تنظیم کنند. کما اینکە گسترش کرونا در این دو کشور و ضعف مدیریت و سیستم بهداشتی آنها نشانی است از آنچە در عراق در پی آن هستند.

نیاز ایران، همبستگی، آزادی، عدالت اجتماعی و دموکراسی است!

به مناسبت دومین سالگرد تاسیس حزب چپ ایران(فدائیان خلق)

روی سخن ما در این زمینه به ویژه با رفقای فدایی تبار مقیم درون‌مرز است. انتظار از رفقا این‌است که این حزب را ادامه منطقی جنبش تاریخی‌مان بدانند‌ و حزبی بشناسند پایبند به آرمان‌های انسانی اولیه و کماکان پایدار آن جنبش و نیز کوشنده‌ای که تجارب و درس‌های برگرفته از ٥٠ سال تاریخ را‌ در فعالیت امروز خود بازتاب می‌دهد. این خانه نو - حزب چپ ایران(فدائیان خلق)- متعلق به هر مبارز چپ ایرانی است و از جمله و در درجه نخست، فداییانی که بر آرمان سوسیالیستی وفادارند.

خانم شیرین عبادی، چه کسانی خطا کردند؟

خانم شیرین عبادی گرامی،... شاید اطلاع نداشته باشید که عده ای از جوانان اندیشمند ما که آرمانی جز بهروزی مردم نداشتند، در زیر شکنجه های ساواک گل زندگی شان پرپر شد و قلب پر مهرشان از کار ایستاد این اسامی را برای شما می نویسم شاید روزی برای آرشیو شما لازم باشد این فرزندان شریف میهن از سال ٥۰ تا ٥۷ در زیز شکنجه جان باختند: بهروز دهقانی، هوشنگ تیزابی، پرویز حکمت جو، مراد نانکلی، فاطمه امینی، هوشمند خامنه ای، ابراهیم خلبق، محمود نمازی، منصور فرشیدی، و شاهرخ هدایتی. ضمناً دستگاه شکنجه آپولو و زندانهای اوین و قزالحصار و گوهردشت را این جنایتکاران نساختند، بلکه میراث رژیم پیشین بود و پایه های اولیه وزارت اطلاعات را فردوست و دیگر همکارانش بنیاد نهادند.