زنان تاريخ ندارند

نشست سازمان هاى غيردولتى زنان كشورهاى جنوب- جنوب (پكن+۱۰) براى تبادل تجربيات و موفقيت هاى به دست آمده در زمينه محورهاى نگران كننده اجلاس پكن برگزار شد.
در اين نشست كه فعالان اجتماعى زنان از كشورهاى افغانستان، پاكستان، تركيه، يمن، فيليپين، مالزى، عراق و همچنين زنان سازمان هاى غيردولتى ايرانى شركت داشتند، چهار محور زنان در قدرت و تصميم گيرى، خشونت عليه زنان، زن و اقتصاد و همچنين زن و صلح محورهاى مورد بحث در اين نشست سه روزه را تشكيل مى داد. شبكه سازمان هاى غيردولتى زنان، مركز مطالعات و تحقيقات زنان دانشگاه تهران، ماهنامه زنان و گروه نوآوران پارس اعضاى كميته راهبردى برگزارى اين نشست را به عهده داشتند.
سهراب رزاقى مدير موسسه كنشگران داوطلب ايجاد شبكه غيررسمى، تقويت همكارى و همفكرى براى اتخاذ استراتژى هاى مشترك در پكن +۱۰ ميان فعالان جنبش زنان جنوب را از اهداف اين نشست ذكر كرد. وى گفت: -يكى از درس هاى بزرگى كه ما به تجربه آموخته ايم آن است كه براى ايجاد نظم جديد، تعريف مجدد موضوعات عمومى و تاثيرگذارى بر كانون هاى قدرت نيازمند همكارى و همفكرى و شكل دادن به ائتلاف هاى محلى، ملى، منطقه اى و بين المللى هستيم تا بتوان در فرآيند تحولات تاثيرگذار و نقش آفرين بود.-
شهلا شركت مدير مسئول و سردبير مجله زنان نيز در اين نشست گفت: - ما طى ۱۳ سال فعاليت در مجله زنان دريافته ايم كه گفت وگو چه معجزاتى مى تواند داشته باشد.- شركت ادامه داد : -يكى از مشكلات زنان در همه جاى دنيا و از جمله ايران اين است كه تاريخ ندارند. آنها همديگر را نمى شناسند. شايد به اين دليل كه تاريخ نگارى مردانه است.- شركت همچنين گفت وگو پيرامون مسائل زنان را با وجود همه اختلاف نظرها باعث رشد تفكر انتقادى دانست.
ناديا وان درلينده هماهنگ كننده شبكه بين المللى بهداشت بارورى به ارائه پيشينه كنفرانس هاى جهانى و از جمله پكن پرداخت. وان درلينده با اشاره به تجربيات موفق در زمينه شبكه سازى زنان گفت: -وقتى من به چنين سمينارهايى دعوت مى شوم معمولاً با واژه -زن غربى- مواجه مى شوم. ولى نمى فهمم اين زن غربى يعنى چه؟ چون ما در هلند زنانى با سليقه هاى مختلف داريم. در همين هلند تبعيض داريم و در سطح جامعه در خصوص مسائل زنان با جهالت هايى هم مواجه مى شويم. بنابراين اگرچه برنامه و نقشه فعاليت هاى مان با هم متفاوت است اما اشتراكات زيادى براى استفاده وجود دارد.- وان درلينده حضور زنان كشورهاى جنوب در كنفرانس هاى بين المللى را باعث تاثيرگذارى در مباحث مربوط به زنان دانست. پس از وى فريدا شهيد جامعه شناس و مدير موسسه شركت گاه به تاثير جنبش هاى فرامرزى روى زنان كشورهاى مسلمان پرداخت. وى گفت: - مهم ترين شاهد وجود همبستگى ميان زنان حضور من در ايران است. بايد توجه داشت كه همكارى هاى بين المللى زنان محدود به اجلاس پكن نيست و سابقه آن به چندين دهه برمى گردد. اين جامعه شناس پاكستانى افزود: -زنان كشورهاى جنوب مسائل زيادى دارند كه همه هم در اولويت هستند. اما معمولاً در اين ميان اهميت به مشكلات محلى و منطقه اى داده مى شود تا مسائل بين المللى. بنابراين در بسيارى از موارد ما گفت وگويى با هم نداريم و لذا اطلاعات زيادى براى حل مسائل و مداخله نداريم. دومين مشكل ما مسئله زبان است. چرا كه در كشورهاى جنوب با بيشترين تنوع زبانى مواجه هستيم. مسئله ديگر خرده فرهنگ ها است كه اجازه نمى دهد به راحتى درباره مشكلات زنان صحبت كنيم.- فريدا شهيد نگرش دولت و دستكارى در فضاى جامعه مدنى و همچنين فقر را يكى ديگر از مشكلات زنان كشورهاى جنوب برشمرد و نقش كنفرانس هاى منطقه اى و جهانى را براى پيشبرد مسائل زنان بسيار پراهميت خواند.

محبوبه عباسقلى زاده مدير مركز كارورزى سازمان هاى غيردولتى نيز گفت: -اگر تا پايان دهه ۹۰ رهبرى جنبش هاى فرامليتى زنان در دست كشورهاى شمال بود اما در دهه اخير به لحاظ گفتمان و ارائه نظرها و حتى برنامه ريزى چنين نقشى را زنان كشورهاى جنوب به عهده گرفته اند. البته جنس اين رهبرى از جنس افقى است نه عمودى. اين رهبرى براى ما البته افتخارى ندارد بلكه ناشى از رنج ممتدى است كه طى دهه هاى اخير متحمل شده ايم.- وى افزود جنبش زنان از كپنهاگ تا امروز شامل گروهى از زنان مى شود كه همواره حضور داشته اند و حضور جوانان در آن چشمگير نيست و بايد از همين رو خون جديدى به اين جنبش تزريق كنيم.- عباسقلى زاده افزود:- جنبش زنان در منطقه خاورميانه به دليل مقاومت در برابر قدرت هاى اقتدارگراى جهانى دچار آسيب شده است. چنين آسيب هايى جنبش زنان در منطقه را به صورت آهن گداخته درآورده است.-
جى جى فرانسيسكو هماهنگ كننده اجلاس بانكوك نيز با ارائه گزارشى از اين اجلاس گفت: -خوشحالم بگويم كه حضور زنان ايرانى در اين اجلاس بسيار متحدانه بود. فرانسيسكو با اشاره به نقش اجلاس هاى جهانى زنان گفت كه بايد از فرصت هاى مختلفى كه براى عملى كردن مسئله زنان به وجود مى آيد استفاده كنيم. اگرچه نمى توان گفت كه اين نشست ها ضمانت هاى اجرايى هم به همراه مى آورند اما با حضور زنان به تاثيرگذارى در حوزه هاى مختلف مى انجامد.- سهراب رزاقى مدير كنشگران داوطلب كه برگزارى اين نشست را به عهده داشت، با برشمردن چالش هاى فراروى جنبش زنان در منطقه گفت: -زنان در منطقه بايد به جاى قبض وسكتاريسم و انحصارى كردن جنبش زنان به بسط و رنگارنگى كمك كنند. همچنين تابوزدايى از مسائل زنان را بايد به نوعى در دستور كار سازمان هاى جامعه مدنى قرار دهيم. رزاقى نقد ميراث گذشته را نيز از ديگر مباحث عمده در حركت جنبش زنان دانست. وى گفت: -جنبش زنان بنيانى فراطبقاتى، فراايدئولوژيك و دموكراتيك دارد و با ايدئولوژيك كردن آن صدمه خواهد خورد.- اين استاد دانشگاه وجود فراروايت ها، جهانى شدن و ايدئولوژى، دولت هاى بهيموت گونه، وجود حفره ها و كانون هاى مقاومت و شبح جنگ و خشونت در منطقه را از چالش هاى پيش روى جنبش زنان برشمرد.
فريبا داودى مهاجر، روزنامه نگار نيز در پانل نقش زنان در قدرت و تصميم گيرى گفت: -زنان بدون حضور در قدرت هرگز قادر به تغيير وضعيت خود نخواهند بود. حتى نخواهند توانست با خشونت مقابله كنند. حتى نمى توان از آنها به صورت ابزارى واقعى براى صلح سازى استفاده كرد. زنان بدون قدرت هرگز به ثروت دست پيدا نمى كنند و چنين زنان و سازمان هايى بدون ثروت و قدرت هرگز قادر به سازماندهى خود نخواهند بود.- وى افزود: -وقتى مى خواهيم روزنامه داير كنيم در يك شوراى مردانه صلاحيت ما تاييد و يا رد مى شود. وقتى سازمان غيردولتى تاسيس مى كنيم، وقتى مى خواهيم با خشونت مبارزه كنيم و.. .همه و همه كارگزاران تغيير وضعيت زنان و آنهايى كه بايد تصميم بگيرند مرد هستند. حتى احزاب ما مردانه است.- داوودى مهاجر اضافه كرد: -ما نيازمند قدرتى هستيم تا بتوانيم قانون بنويسيم، قانون را اجرا كنيم، تاريخ را بازخوانى كنيم، خانواده و نقش هاى آن را تعريف كنيم. در حالى كه اين قدرت از زنان گرفته شده است.- وى افزود: -اگر مردان در جامعه از دستيابى زنان به قدرت ممانعت مى كنند، اما زنان جامعه هم مى توانند با راى ندادن به آنها، آنها را از دستيابى به قدرت محروم كنند.- الهه كولايى نيز در اين پانل گفت: -من به عنوان يك زن ايرانى افتخار اين را داشته ام كه ۴ سال در پارلمان براى احقاق حقوق زنان تلاش كردم. فكر مى كنم تجربه اى كه زنان ايرانى در طول يكصد سال گذشته داشته اند بسيار قابل توجه است.-
بنا حميد استاد دانشگاه بغداد نيز در سخنانى در خصوص نقش زنان در صلح سازى گفت: -زنان و دختران عراقى از شروع جنگ به اين سو صدمات بسيار زيادى ديده اند. نگرانى از دزديده شدن و دستگيرى و اهانت و بيكارى با زن عراقى عجين شده است. هم اكنون نيز با به هم خوردن تركيب زنان و مردان براى ازدواج زنان مشكلاتى به وجود آمده است.- اين استاد دانشگاه بغداد با به ياد آوردن مصائب جنگ ايران و عراق درحالى كه اشك بر گونه داشت از مردم ايران بابت جنگ دو كشور عذرخواهى كرد و گفت جنگ تنها تصميم يك نفر بوده است. امل بشا از سازمان خواهران عرب و فعالان سازمان هاى غيردولتى عربى در يمن و هماهنگ كننده دادگاه جزايى خاورميانه و شمال آفريقا به شرح اقدامات ترويجى براى دادگاه بين المللى جزايى پرداخت. وى گفت: -از زمان جنگ يوگسلاوى به بعد وضعيت خشونت عليه زنان در جنگ ها مورد توجه بيشترى قرار مى گيرد و مكانيسم هاى منطقه اى و جهانى در اين مسير تاثير بيشترى دارند.- جينا حيدرى از فعالان زنان افغانى نيز با اشاره بر ظلم هايى كه بر مردم افغانستان رفته است گفت جاى تاسف است كه زنان ديگر كشورها طى اين سال ها نسبت به اين ظلم به پا نخواستند. وى افزود: -توجه به تحصيلات زنان و افزايش آگاهى هاى آنان در افغانستان امروز يك ضرورت به شمار مى رود. همچنين نمى توان از نقش مهم زنان در زمان انعقاد قراردادهاى بين المللى چشم پوشى كرد. -
زينا انور از فعالان اجتماعى حوزه زنان در مالزى نيز گفت: -مالزى از جمله كشورهايى است كه خشونت خانگى عليه زنان را جرم اعلام كرده است. هرچند ۱۱ سال طول كشيد تا به صورت قانون درآيد.- وى سپس با اشاره به استراتژى هاى مختلفى كه براى ارتقاى آگاهى هاى زنان در اين كشور انجام داده اند از ارتباط با رسانه ها به عنوان يكى از مهم ترين راه ها براى برجسته سازى موضوعات زنان ياد كرد. وى گفت كه از اين طريق مى توان رسانه هاى گروهى را براى بيان مسائل اعمال خشونت عليه زنان تشويق كرد. زينا انور افزود: -به خاطر اقدامات گروهى كه براى مبارزه با خشونت خانگى عليه زنان تشكيل داديم در سال ۹۴ موفق به تصويب قانون در اين زمينه شديم. در اين مدت با آگاه سازى بخش هاى مختلف از جمله زنان و تاثيرگذاران اجتماعى و همچنين رهبران مذهبى از طريق تهيه دفترچه هاى سئوال و جواب با استفاده از احاديث و قرآن به روشنگرى در اين خصوص پرداختيم.-
***
۴۵ شركت كننده داخلى و خارجى در اين نشست پس از شنيدن تجربه هاى موفق و ديدگاه هاى زنان فعال در حوزه هاى چهارگانه نشست، با شركت در گروه هاى كوچك كارى به بحث پيرامون راهكارهاى محلى و بومى پيرامون مواجهه با چالش هاى هر يك از اين موضوعات پرداختند. در پايان هر روز نيز گزارش كارگاه هاى ياد شده براى شركت كنندگان به دو زبان فارسى و انگليسى قرائت شد. سوسن طهماسبى از موسسه كنشگران داوطلب كه مديريت اين نشست را به عهده داشت معتقد است تجربه هاى فراوانى بين زنان سازمان هاى غيردولتى در كشورهاى جنوب وجود دارد كه در كار گروه هاى مختلف اين نشست مورد توجه شركت كنندگان قرار گرفت و در پيشنهادهاى ارائه شده، كاملاً به چشم مى خورد. اين فعال اجتماعى درك و فهم مكانيسم هاى منطقه اى و جهانى را براى زنان ايران داراى اهميت برشمرد و گفت چنين نشست هايى به زنان كشورمان كمك مى كند تا با ايجاد شبكه هايى غيررسمى و با استفاده از تجربه هاى مشابه از تكرار اشتباه هاى انجام شده جلوگيرى كنند و انرژى بيشترى براى فعاليت هاى خود ذخيره كنند. 
***
در پايان اين نشست سه روزه شركت كنندگان بر ضرورت ايجاد شبكه هاى منطقه اى بر روى محورهاى مورد بحث تاكيد كردند. قرار شد مكانيسم هاى پيگيرى نيز پس از بحث در گروه هاى كارى به شركت كنندگان در نشست ارائه شود.

 

منبع: 
روزنامه شرق
بخش: 

افزودن نظر جدید